INEWHORIZON

ขอบฟ้าใหม่

เพื่อนบ้านกลั่นแกล้ง ควรทำอย่างไร

เพื่อนบ้านกลั่นแกล้ง ควรทำอย่างไร

โดย พระไพศาล วิสาโล

Q – กราบนมัสการพระอาจารย์ค่ะ หนูมีเรื่องคิดหนัก เหมือนหาทางออกเจอแต่พอถึงเวลาปฎิบัติไม่ได้ค่ะ คือแม่หนูป่วยเป็นอัมพฤกษ์ ช่วยเหลือตัวเองไม่ได้ พูดไม่ได้ เมื่อไม่นานนี้ข้างบ้านพาลูกชายเกเรมาอยู่ด้วยมาถึงจุดประทัดยักษ์เสียงดังมาก จุดทุกวัน แม่ตกใจร้องไห้ทุกวันเริ่มซึมจากอาการตกใจ น้าหนูไปคุยบอกให้หยุด พูดไปสองครั้งจนต้องขู่ว่าจะแจ้งความถึงได้หยุด ตอนนี้เจอหน้ากันก็ไม่คุยกันแล้ว

จนมาถึงวันปีใหม่ที่ผ่านมา เค้าตั้งใจจะเอาคืนโดยการอ้างปีใหม่ คือตอนนี้ลูกเค้าไม่อยู่แล้วนะค่ะ แม่เค้าจุดเองเลย ผู้ใหญ่แล้วอายุจะ 50 แล้ว พอหนูกลับบ้านดูทีวีจนเค้าสวดมนต์ข้ามปีเสร็จ รอบๆ นอกห่างจากบ้านไปก็จุดพลุจุดประทัดกันใหญ่แต่ข้างบ้านหนูยังเงียบอยู่ จนกระทั่งเสียงเงียบหมด หนูกำลังเคลิ้มหลับ ก็เสียงดังปังจนตกใจตื่น แล้วลูกที่สองก็ตามมาติดๆ หนูดูทางหน้าต่างก็เห็นเป็นข้างบ้านกำลังจุดลูกที่สามต่อ แม่หนูก็ร้องใหญ่เลยเพราะใกล้บ้านเสียงดังสะเทือนถึงหัวใจ พอเค้าจุดเสร็จเค้าปิดไฟเลยค่ะ เหมือนกับว่าบ้านเค้าหลับกันหมดแล้วเค้าไม่ได้ทำอะไร

หนูรู้สึกอัดอั้นอยู่ในใจมาก ทั้งๆที่โดยส่วนตัวแล้วหนูศึกษาธรรมะมาตลอด ตอนศึกษาหนูเข้าใจว่าเราเกิดมาทำไม เกิดมาเพื่ออะไร และศึกษาไปจนถึงความหลุดพ้น เวลาอ่านพระไตรปิฎกก็เข้าใจสิ่งที่พระพุทธเจ้าทรงสั่งสอน แต่ตอนนี้พอเจอคนเลวขนาดนี้ทุกอย่างที่รู้มาไม่สามารถดึงจิตหนูให้ออกมาจากสิ่งนั้นได้ กลายเป็นว่ารู้ว่าต้องปล่อยวางแต่กลับปล่อยไม่ได้ รู้ทุกอย่างเป็นอนิจจัง ทุกขัง อนัตตา แต่หามันไม่เจอ

พระอาจารย์ค่ะหนูต้องทำยังไงให้ตัวเองกลับมาหยุดตัวเองได้ค่ะ ทำไมตัวเองรู้แต่กลับไม่ยอมทำตามความรู้นั้นค่ะ หนูไม่เคยเกลียดใครนะค่ะ ปกติคือให้อภัยทุกคนได้หมด เพราะรู้ว่าทุกคนเกิดมาพร้อมกับความไม่รู้คืออวิชชา รู้ว่าไม่มีใครอยากเกิดมาเลว แต่ครั้งนี้หรือเพราะว่าเค้าทำแม่หนู หนูสงสารแม่เพราะแม่ป่วย แล้วหนูก็หาทางออกให้แม่ไม่ได้ ไม่รู้จะช่วยแม่ยังไงหนูก็เลยเกลียดเค้ามาก หนูต้องทำยังไงดีค่ะ ไม่รู้แม่จะทนได้สักเท่าไหร่ ขอบพระคุณค่ะพระอาจารย์
(คำถามได้รับการย่อ)

พระไพศาล วิสาโล วิสัชนา – ในโลกนี้มีคนมากมายที่ไม่เป็นไปอย่างที่เราคิดหรือคาดหวัง หากคาดหวังให้ทุกคนเป็นอย่างที่เราคิด เราก็จะทุกข์ไม่หยุดหย่อน เราจำเป็นต้องมีภูมิต้านทานต่อเรื่องแบบนี้ เริ่มด้วยการยอมรับเขาอย่างที่เขาเป็น ในเมื่อคุณพยายามพูดคุยกับเขาแล้ว แต่เขาก็ยังดื้อรั้นทำตามใจ ก็ควรยอมรับว่าเขาเป็นคนอย่างนั้นเอง เขาทำกรรมใดไว้ต้องรับกรรมนั้นในที่สุด ในส่วนตัวคุณควรพยายามรักษาใจไม่ให้ความโกรธเกลียดครอบงำใจ เพราะโกรธเกลียดเมื่อใด ใจคุณก็เป็นทุกข์เมื่อนั้น จำเป็นต้องมีสติรู้ทันเมื่อความโกรธเกลียดเกิดขึ้นในใจ ความว่องไวของสตินั้นต้องเกิดจากการฝึก อ่านหนังสืออย่างเดียวช่วยได้ไม่มาก

เมื่อเกิดเหตุการณ์อย่างที่คุณเล่า อย่ามัวส่งจิตออกไปที่คนข้างบ้าน กลับมาดูใจของตนให้ไว รวมทั้งใส่ใจกับแม่ที่กำลังตื่นตกใจ พยายามปลอบใจท่าน ความสงบของคุณจะช่วยท่านได้มาก แต่ถ้าคุณโกรธหรือตื่นตกใจ ก็จะยิ่งทำให้ท่านมีอาการหนักขึ้น

ให้อภัยเขาเถิด และลองทำมากกว่านั้น นั่นคือพยายามเป็นมิตรกับเขา ทำดีกับเขา เอื้อเฟื้อเขาเมื่อมีโอกาส แม้จะยาก แต่ให้ถือว่าเป็นการฝึกใจของคุณ นี้เป็นการปฏิบัติธรรมอย่างหนึ่ง ความดีของคุณในที่สุดจะดึงให้เขามาเป็นมิตรกับคุณ และเมื่อเป็นมิตรแล้ว เขาก็จะรู้จักเกรงใจคุณ

Facebook Comments

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องข้อมูลจำเป็นถูกทำเครื่องหมาย *