ปล่อยวางไม่ได้ ยังไม่อยากตาย อาลัยชีวิต อยากสร้างบุญให้มากกว่านี้

ปล่อยวางไม่ได้ ยังไม่อยากตาย อาลัยชีวิต อยากสร้างบุญให้มากกว่านี้

โดย พระไพศาล วิสาโล

ปุจฉา – กราบเรียนพระอาจารย์ค่ะ ดิฉันมีคำถามสงสัยคือว่า ดิฉันตระหนักถึงในการมีชีวิตอยู่นี่ก็เป็นทุกข์ ถึงชีวิตจะสบายอยู่ก็ตามดิฉันก็ยังคำนึงถึงความทุกข์อยู่ตลอดเวลา บางครั้งจึงอยากปล่อยวางบ้าง แต่พอกลับมาคิดอีกที ดิฉันเพิ่งจะอายุเพียง 23 ปี จึงมีความคิดเสียดายในชีวิต ดิฉันคิดว่าหากมีชีวิตอยู่ได้อีกนานๆ ก็จะสามารถใช้ชีวิตสร้างบุญกุศลได้อีกนาน สามารถสะสมผลบุญได้มากกว่านี้

ถ้าปล่อยวาง คิดว่าชีวิตนี้จะตายวันนี้พรุ่งนี้ก็ได้ พอคิดแบบนี้ ก็จะเกิดความอาลัยอาวรณ์ ยังไม่อยากตายไป ยังยึดอยากจะมีชีวิตอยู่เพราะจะได้สร้างบุญกุศลมากกว่านี้ เพราะคิดว่าบุญทีทำยังน้อยไปนัก ดิฉันอยากสร้างมากกว่านี้อยากที่จะเข้าใจหลักคำสั่งสอนของพระพุทธเจ้ามากกว่านี้

ดิฉันไม่อยากเวียนวายตายเกิดอีก แต่ก็ยังไม่สามารถที่จะปล่อยวางให้สบายใจได้ และยอมรับกับความคิดว่าถ้าวันนี้จะต้องตายก็จะสามารถปล่อยวางได้หมด ยังคิดเสียดายชีวิตอยู่มากนักเพราะอยากสร้างบุญกุศลมากกว่านี้ กราบเรียนพระอาจารย์ได้โปรดเมตตา คำแนะนำสั่งสอน ให้ดิฉันได้หลุดพ้นจากความทุกข์นี้ด้วยค่ะ

พระไพศาล วิสาโล วิสัชนา – ชีวิตของคนเราจะสั้นหรือยาว ไม่ได้อยู่ที่ความอยากของเรา แม้อยากอยู่ดูโลกนี้ไปนาน ๆ แต่อาจตายวันนี้วันพรุ่งก็ได้ เรื่องแบบนี้ไม่มีใครรู้ล่วงหน้า และไม่ควรพะวงด้วย เพราะพะวงแค่ไหน ก็ไม่มีประโยชน์ กลับทำให้เป็นทุกข์ หดหู่ พาลไม่อยากทำอะไร

ในเมื่อความตายจะมาเมื่อไหร่ก็ไม่รู้ จึงควรทำวันนี้ให้ดีที่สุด  การที่คุณอยากทำความดี สร้างบุญกุศลมาก ๆ อยากศึกษาธรรมให้เข้าใจแจ่มแจ้งนั้นดีแล้ว  ยิ่งทำมากทำไหร่ ก็ช่วยให้ปล่อยวางได้มากเท่านั้น เพราะมั่นใจว่าเมื่อสิ้นลมก็จะไปสุคติ ทำให้พร้อมรับความตายได้ทุกเมื่อ แต่หากตอนนี้คุณยังไม่พร้อม ก็ไม่เป็นไร เป็นเรื่องธรรมดา ขอให้หมั่นทำความดี สร้างบุญกุศลตามที่ตั้งใจไว้ รวมถึงการทำหน้าที่ของตนให้ครบถ้วน (เช่น การตอบแทนบุพการี) หากไม่มีอะไรค้างคา ก็จะปล่อยวางได้ง่าย

การปล่อยวางนั้น หากทำถูกต้อง จิตใจจะโปร่งเบา เบิกบาน มีความกระตือรือร้น และมีความสุขทุกเมื่อ ไม่ว่ามีอะไรมากระทบหรือมีเหตุร้ายแรงเกิดขึ้นก็ตาม  ความหดหู่ เฉื่อยเนือย หรือเหนื่อยหน่าย ไม่ใช่การปล่อยวาง  แต่เกิดจากความยึดติดหรือมีความคาดหวังแล้วไม่ได้อย่างที่ยึดอยากวาดหวัง  เป็นอารมณ์อกุศลที่พึงบรรเทาหรือกำจัด

การปล่อยวางเกิดขึ้นจากการทำความดีจนรู้สึกเอิบอิ่มใจและมั่นคงภายใน อีกทั้งได้เห็นความจริงอย่างแจ่มแจ้ง จนรู้ว่าไม่มีอะไรที่ยึดมั่นได้เลย  หากคุณทำทั้งสองประการได้ครบถ้วน ก็จะปล่อยวางได้เอง แม้ไม่ติดใจในชีวิต ก็อยู่อย่างมีความสุขทุกเวลา แม้ไม่ชื่นชอบความตาย ก็พร้อมตายเสมอ