แบร์ พอนด์ เอสเปรสโซ

แบร์ พอนด์ เอสเปรสโซ

เคน โมงิ ได้อธิบายความสุขเป็นการค้นหาความสนุกสนานภายในชีวิต และการอุทิศตัวคุณเองต่อความสุขส่วนบุคคล เขาได้ใช้ถ้อยคำอืคิไกอธิบาย้เส้นทางไปสู่ความสุขและความสำเร็จภายในชีวิตที่สามารถรวมทั้งสิ่งเล็กน้อยและเป้าหมายที่ยิ่งใหญ่ การสอนของเคน โมงิ นำเสนอพิมพ์เขียวเพื่อการค้นหาความสมดุล ความยืดหยุ่น และความสุชภายในชีวิตประจำวัน เขา กล่าวว่าบางครั้งอิคิไกแสดงออกเป็นเหตุผลเพื่อการตื่นนอนตอนเช้า เขาได้เขื่อมโยงมันต่อเสาสามเสาของห้าเสาของอิคิไกคือ การเริ่มต้นจากเล็ก ความสอดคล้องและความยั่งยืน และความสนุกสนานของสิ่งเล็กน้อยภายในแนวคิดของอิคิไก “คุณรักอะไร” เป็นองค์ประกอบอย่างหนึ่งที่สร้างเหตุผลเหตุผลเพื่อการดำรงอยู่ของคุณ หรือความมุ่งหมายภายในชีวิตของคุณ จิโร โอโนะ พ่อครัวซูชิชาวญี่ปุ่นที่มีชื่อเสียงมากเป็นตัวอย่างของบุคคลบางคนที่ได้ค้นพบอิคิไก หรือความมุ่งหมายของพวกเขาโดยการทุ่มเทชีวิตของพวกเขาต่ออะไรที่พวกเขารัก จิโร โอโนะค้นพบอิคิไกของเขาภายในการเรียนรู้ซูชิและได้ทุ่มเทชีวิตของเขาเพื่อการคิดค้นและการทำให้สมบูรณ์งานฝีมือของเขาเมื่อ ค.ศ 2014 บารัค โอบามา ได้ร่วมอาหารเย็นอย่างใกล้ชิดกับนายกรัฐมนตรีของญี่ปุ่น ไม่ใช่ ณ พระราชวังอิมพีเรียล ไม่ใช้ร้านอาหารที่ใหญ่โต แต่เป็น ณ บาร์ซูชิ สิบที่นั่งขนาดเล็ก เรียกว่า ซูิกิยาบาชิ จิโร เจ้าของของมันคือ พ่อครัวซูชิ จิโร โอโนะ จิโร โอโนะ มีอิคิไก มันเป็นเพราะว่าเขามีอิคิไกที่เขาได้ต้อนรับแขกเหมือนเช่นโอบามา และได้ดาวมิชิลินสามดวง แต่จิโร โอโนะ ไม่ได้ถูกขับเคลื่อนโดยรางวัล ในขณะะนี้ อายุได้เข้าใกล้หนึ่งร้อยปีเขายังคงทำงานข้างหลังคาวน์เตอร์ร้านอาหาร เขาทำงานไม่ว่าเขาได้รับการประเมินชมเชย และรางวัลทำอาหารหรือไม่ ทำไม ? ใช่แล้ว เพราะว่าเขามีอิคิไก
จิโร โอโนะ อายุเก้าสิบสี่ปี ครั้งหนึ่งจิโร โอโนะ ได้กล่าวว่า เขาปราถนาที่จะตายในขณะที่ทำซูชี มันได้พิสูจน์ว่าเขาตกหลุมรักกับงานของเขามากน้อยแค่ไหน ต่อเขาแล้วอิคิไกจะเป็นเพียงแค่บริการปลาทูนาที่ดีที่สุดแก่ลูกค้าที่มีรอยยิ้มหรือตื่นเต้นที่จะมุ่งหน้าไปสู่ตลาดปลาทสุคิจิ”จิโรรักซูชิ”อ้างถึงการอุทิศตัวเองและความลุ่หลงอย่างลึกซึ้งของพ่อครัวซูชิที่มีชื่อเสียง จิโร โอโนะ จากภาพยนตร์สารคดี Jiro Dreams of Suchi เขาได้แสดงความผูกพันที่ไม่เปลี่ยนแปลงทำให้งานฝีมือของเขาสมบูรณ์โดยพื้นฐาน “ความรัก” กระบวนการของการทำซูชิ ด้วยจุดมุ่งที่คุณภาพและรายละเอียด การยึดเเนวคิดญี่ปุ่นของโชคุนิน – จิตวิญญานช่างฝีมือด้วยการทุ่มเทชีวิตของเขาเรียนรู้ทักษะของเขา เขาได้พยายามอย่างสม่ำเสมอ ทำให้ซูชิดีที่สุดเท่าที่เป็นไปได้ การมองมันไม่ได้เป็นเพียงเเค่งาน แต่เป็นการเเสวงหาตลอดชีวิตของความสมบูรณ์ เขารักศิลปะของการทำซูชิโคดาวาริ เป็นศิลปะของการดูแลรายละเอียดเล็กน้อยทุกอย่างอย่างไร โคดาวาริ เป็นมาตรฐานส่วนบุคคลที่บุคคลยืดภายในวิถีทางที่มั่นคงตามมุมมองของเคน โมงิ แล้ว โคดาวาริ ต้องการความสนใจอย่างมากต่อรายละเอียดเล็กน้อยทุกอย่าง เสาหนึ่งของห้าเสาของอิคิไกมันจะเป็นเสาแรกคือ การเริ่มต้นจากเล็ก มันไม่ต้องการความคิดที่ยิ่งใหญ่เลย”มันไม่สำคัญคุณไปช้าอย่างไรตราบเท่าที่คุุณไม่หยุด” ขอจื้อ ญี่ปุ่นได้เผชิญกับการเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจอย่างรวดเร็วมาก ภายภายหลังสงครามโลกครั้งที่สอง ประเทศได้มุ่งพัฒนาการผลิตของอุตสาหกรรมรถยนต์และอิเล็คโทรนิค นักท่องเที่ยวได้กลายเป็นลำดับความสำคัญอย่างหนึ่งด้วย รัฐบาลได้มุ่งการรักษาสิ่งแวดล้อมที่จะเพิ่มนักท่องเที่ยว นักท่องเที่ยวจำนวนมาก พอใจประสบการณ์ของพวกเขาภายในญี่ปุ่น และได้ยกย่องบริการที่ดีมาก พวกเขาต่างชอบความสะอาด และความงดงามของญี่ปุ่น มันเป็นความสำคัญที่จะเข้าใจสิ่งเหล่านี้ เป็นตัวอย่างของโคดาวาริระดับมหภาคโคดาวาริ ได้แสดงความภูมิใจที่ได้นำคุณ ไปสู่การให้ความสนใจรายละเอียดเล็กน้อยอย่างมาก โคดาวาริหมายความว่าคุุณไม่ต้องพิสูจน์ให้เห็นความพยายามของคุณต่อโครงการที่ยิ่งใหญ่ใดก็ตามด้วยโคดาวาริ มุ่งที่การทุ่มเทอย่างไม่เปลี่ยนแปลงต่อการดูแลอย่างพิถีพิถันแม้แต่เล็กน้อยที่สุดของรายละเอียด การสะท้อนความภูมิใจของบุคคลต่องานของพวกเขา โคดาวาริ มุ่งเน้นการเริ่มต้นจากเล็ก
เพื่อที่จะมองเห็นว่าโคดาวาริชุ่มโชกวัฒนธรรมญี่ปุ่นอย่างไร คุณต้องไปเยี่ยมเซมบิคิยาเท่านั้น ร้านค้าผลไม้ตำนาน 180 ปี ที่มีชื่อเสียงมากภายในโตเกียว เชี่ยวชาญผลไม้ญี่ปุ่นคุณภาพสูง และผลิตภัณฑ์อื่น และ รู้จักกันต่อการนำเสนออย่างไร้ที่ติของผลไม้
ญี่ปุ่นเป็นประเทศที่ถูกรู้จักกันต่อ ความลุ่มหลงของมันกับการเพาะปลูก ผลไม้สมบูรณ์ เซมบิคิยา จะเป็นร้านผลไม้พรีเมียม ตรงที่คุณสามารถพบผลไม้คุณภาพสูงที่สุดด้วยราคาที่สูงมาก แตงไทยเซมบิคิยาราคาตั้งแต่ 200 เหรีียญขึ้นไป และมันได้ถูกซื้อแม้แต่เป็นของขวัญ แต่ทว่าเมื่อคุณได้เข้าใจโคดาวาริได้เข้าไปสูการผลิตผลไม้มากน้อยแค่ไหน ราคาดูเเล้วไม่สูงเลยอีกแล้ว พวกเขาได้ปฏิบัติต่อผลไม้ เป็นงานของศิลปะที่ต้องใช้เวลามากบุคคลด้วยโคดาวาริจะไม่พอใจกับ ดีเพียงพอ หรือเพียงแค่ดี แต่จะเทหัวใจของคุณไปสู่งาน และภูมิใจต่อแต่ละก้าวเล็กน้อยที่คุณได้ใช้ ปฏิบัติต่องานที่คุณทำราวกับคุณเป็นบุคคลนักวิชาชีพมากที่สุดบนโลกนี้ ทำมันอย่างขยัน รอบคอบ เอาใจใส่ และมุ่งบรรลุผลลัพธ์ที่ดีที่สุดที่คุณสามารถ ณ เวลานั้น โคดาวาริ ไม่ได้เป็นดีเพียงพอ หมายความว่าเพียงแค่พยายามเพื่อโควาริไม่เพียงพอ มันเป็นนัยว่าบุคคลจะต้องไปเลยพ้นเพียงแค่ความพยายามให้สมบูรณ์ และเเสวงหาอย่างกระตือรือร้นแม้แต่มาตรญานที่สูง หรือระดับที่ลึกลงของคุณภาพภายในงานของพวกเขาเมอร์รั ไวท์ อาจารย์มนุษยวิทยา มหาวิทยาลัยบอสตัน ผู้เขียน Coffee Life in Japan ได้กล่าวว่า ญี่ปุ่นเป็นดินเเดนแห่งชา แต่มันเป็นดินแดนแห่ง
กาแฟด้วย พ่อค้าชาวปอร์ตุเกส และนักเผยเเพร่ศาสนานำกาแฟมาสู่ญี่ปุ่นครั้งแรกเมื่อ ค.ศ 1500 ก่อนหน้านี้กาแฟได้ดื่มกันโดยทั่วไปภายในยุโรป ชาวญี่ปุ่นได้ทำสัญญากับเกษตรกรไปบราซิล ใช้เเรงงานภายในไร่กาแฟ พ่อค้ากาแฟ ได้เริ่มต้นกลับไปกลับมาระหว่างบราซิลและญี่ปุ่นและเมื่อต้น ค.ศ 1900 ลูกโซ่กาแฟแห่งเเรกของโลก คาเฟ พอลิสต้า ถูกเริ่มต้นภายในญี่ปุ่น ด้วยความช่วยเหลือของรัฐบาลบราซิลโคาวาริ เป็นความหลงใหลที่เกือบจะเป็น บนพรมแดนการครอบงำจิตใจ บาริตต้ากาแฟ เป็นตัวตนของจิตวิญญานแกนทุกอย่างของโคดาวาริพวกเขาเอาใจใส่ วิเคราะห์ และทำซ้ำเกี่ยวกับอะไรที่เขาทำ พวกเขาปฏิบัติต่อกาแฟทุกถ้วยราวกับว่ามันเป็นงานของศิลปะ จากการใช้เครื่องชงกาแฟไซฟอน ไปจนถึงรายละเอียดของศิลปะ เกี่ยวกับ กาแฟ ลาเต้ บาริสต้าเหล่านี้เทหัวใจและวิญญานของพวกเขาไปสู่การทำกาแฟใกล้สมบูรณ์แก่ลูกค้าใครก็ตามที่สามารถรู้สึกจิตวิญญานแกนของโคดาวาริสามารถรู้สึกความรู้สึกสัมผัสฝังตัวภายในรสชาติของกาแฟด้วย และเหนือสิ่งอื่นใดถ้วยกาแฟเป็นส่วนบุคคล มันได้แสดงออกโคดาวาริ การทุ่มเทต่อการทำและต่อบุคคลที่ได้รับการชงคาเฟ ลาเต้ตามรูป บาริสต้ามืออาชีพภายในงานกาแฟ ณ ฟุกุโอะกะ ทุกครั้งที่เขาเทด้วยมือกาแฟถ้วยใหม่ มันดูราวกับว่าเขากำลังเป็นสื่อ เรามีแบบแผนที่ชัดเจนและเข้มงวดต่อเทคนิคของเขา และทุกถ้วยกาแฟกลิ่นและรสชาติจะยิ่งใหญ่อะไรทำให้ญี่ปุ่นเป็นประเทศที่น่าสนใจ มันคือการเคารพต่อวิชาชีพ ภายในญี่ปุ่นแล้ว นักวิชาชีพจากทุกอาชีพถูกเคารพต่อความเชี่ยวชาญและคุณภาพของผลิตภัณฑ์ และบริการที่พวกเขาให้ ความชื่นชมของญี่ปุ่นต่อวิชาชีพไม่เพียงแต่ทำให้ นักวิชาชีพเหล่านี้ต้องการที่ปรับปรุงตัวพวกเขาเองอย่างต่อเนื่อง และส่งต่อความเชี่ยวชาญของพวกเขาไปยังรุ่นต่อไปเท่านั้น แต่ทำให้บุคคลวัยหนุ่มสาวต้องการที่จะกลายเป็นนักวิชาชีพด้วยเนื่องจากพวกเขาจะรู้ว่า เราจะมีโอกาสอยู่เสมอ เพื่อการเจริญเติบโตความคิดนี้ช่วยเหลือที่จะแผยแพร่ทั้งวิชาชีพและธุรกิจขนาดย่อม คุณไม่ต้องมีทุนจำนวนมากแสวงหาอะไรที่คุณรัก มันเป็นความรักและความลุ่มหลง เรามีผู้ขายผักผลไม้น่าเคารพมากที่สุดคนหนึ่งของญี่ปุ่นเทรุอะกิ ซูกิโมะโตะ แสดงเเก่เราความลุมหลงของเขาต่อการขายผักผลไม้ภายในตรงที่บุคคลมากขึ้นทุกทีได้หันเหไปจากผู้ขายของชำท้องที่ ไปสู่ร้านค้าซื้อสะดวกขายผักและผลไม้ผลิตเป็นจำนวนมาก ซูกิโมะโตะ อายุ 67 ปี ยังคงเกี่ยวกับผักผลไม้เลือกด้วยมือ งานฝีมือ และคุณภาพสูง เชาโดยส่วนบุคคลตรวจสอบ เสนอราคา และได้ซื้อจากตลาดผู้ค้าส่ง ต่อบุคคลภายนอกแล้ว เขาอาจจะดูเหมือนชายแก่ดื้อดึงทุ่มเทชีวิตของเขาต่อผักผลไม้ และต่อลูกค้าของเขา ความลุ่งหลงของเขาต่อการขายผักผลไม้อยู่เลยพ้นไปจากความสนใจของเขาภายในการทำเงิน เขาต้องการอยูบนสุดของเกมของเขา ดังที่เขาได้ระบุ บริการลูกค้าที่จงรักภักดี และใหม่ของเขาด้วยผักผลไม้คุณภาพสูงสุด และภายในการช่วยเหลือเกษตรกร “คุ้มครองเกษตรกรอยู่เสมอ” เป็นสุภาษิตของเขา ภายในวิถีทางเขาเป็นพ่อค้าคนหนึ่ง – คนกลาง – ไม่ได้ผลิตอะไรก็ตาม ทุกอย่างเขาทำเพียงแค่กำไรจากเกษตรกรที่เหงื่อและเลือดไหลย้อยไปสู่ผลิตภัณฑ์เพื่อเขาที่จะขาย ดังนั้นเขาเป็นบุญคุณต่อโชคชะตาทำอะไรที่เขากำลังทำอยู่ เขาเชื่อว่ามันสำคัญ ที่จะคุ้มครองเกษตรกรทำงานหนัก เป็นสายเลือดของอาชีพของครอบครัวของเขาต่อรุ่นหนึ่ง
วิถีทางที่สรุปเเนวทางการทำธุรกิจของซูกิโมะโตะคือ รุกอยู่เสมอ แทนการซื้อทุกสิ่งทุกอย่าง ณ ตลาดค้าส่ง เขาได้พัฒนาช่องทางของเขาเองเพื่อการจัดหาผักผลไม้ เขากล่าวว่า เรายังคงมีอะไรที่อร่อยหลายอย่างที่บุคคลไม่ได้ลองดู ผมต้องออกมาจากที่นี่ และส่งเสริมมัน นั่นเป็นอะไรที่ผู้ขายผักผลไม้ควรจะทำ ต่อเขาแล้วการเป็นนักวิชาชีพ อย่าขึ้นอยู่กับความสำเร็จในอดีตเท่านั้น แต่ต้องพยายามให้ดีขึ้นและดีขึ้นทุกวันแบร์ พอนด์ เอสเปรสโซ เป็นร้านกาแฟรู้จักกันต่อเอสเปรสโซคุณภาพสูงเเละเครื่องดื่มพิเศษเปิดโดย คัตสุยูกิ – คัตสุ – ทานากะ ย่านชิโมะคิตาชาวะ โตเกียว ด้วยการใช้เทคนิคของเขาเอง คัตสุ ทานากะ จะเป็นบุคคลเดียวเท่านั้นที่ทำเอสเปรสโซ เขาจะไม่ยอมให้มือของบุคคลอื่นสัมผัสเครื่องเอสเปรสโซเลย ด้วยความกลัวของการขาดความสม่ำเสมอ…… …เขาปิดประตูของเเบร์ พอนด์ บ่ายสองโมง เขาได้อธิบายว่า ภายหลังบ่ายสองโมงแล้ว บุคคลจำนวนมากเหลือเกินมา และผมไม่สามารถทำกาแฟอย่างสม่ำเสมอภายหลังเวลานั้น เเบร์ พอนด์ ได้ถูกยกย่องด้วยการบุกเบิกเครื่องดื่ม

คัตซุ ทานากะ เดอร์ตี้ คอฟฟี ได้อ้างถึงเครื่องดื่มกาแฟ โดยเฉพาะสไตล์ตรงที่ เอสเปรสโซร้อนถูกเทโดยตรงบนนมเย็น ด้วยการคุมอุณหภูมิอย่างสมดุล จนทำให้เอสเปรสโซ ไม่จมลงภายในนมเย็นทันที สร้างรูปร่างชั้นเฉพาะตรงที่เอสเปรสโซเดอร์ตี้นม – เปรอะเปื้อนนม และเรียกชื่อตามคัตสุยูกิ ทานากะ เจ้าของเเบร์ พอนด์ เอสเพรสโซ ตรงที่เครื่องดื่มนี้ถูกกำเนิดขึ้นมา เขาเป็นช่างฝีมือกาแฟของการทำกาแฟศิลปะ จุดเด่นของเดอร์ตี้ คอฟฟี่ คือ การเเยกชั้นของนมสดเย็น และช้อตเอสเปรสโซ เอสเปรสโซ
ที่เข้มข้นกว่าช็อตปรกติ ด้านล่างเป็นนมสดเย็นราดด้วยช็อตเอสเพรสโซ ค่อยไหลลึกลงไปสู่นมสด
คัตสุยูกิ ทานากะรู้จักกันต่อคัตสุได้คิดค้นเดอร์ตี้ คอฟฟี เขามีชีวิตอยู่เเละทำงานภายในนิวยอร์คเกือบสองทศวรรษ เขาจะกลายเป็นลุ่มหลงเกี่ยวกับกาแฟ ก่อนกลับมาโตเกียวเมื่อ ค.ศ 2009 เปิดแบร์ พอนด์ เอสเพรสโซ เขาได้ปรากฏตัวภายในภาพยนตร์สารคดีเกี่ยวกับกาแฟ เดอร์ตี้ คอฟฟี่อ้างถึงวิถีทางที่เอสเพรสโซได้ถูกมองเห็นผสมกับนมเย็น สร้างลายหินอ่อนเมื่อเทจากข้างบนคัตสุ ทานากะ ได้ออกเเบบประเเจเเละไขควงของเขา ด้านข้างของเครื่องเอสเพรสโซของเขา บนเคาน์เตอร์ ณ เเบร์ พอนด์ การใช้เครื่องมือเหล่านี้ ที่จะดึงช็อตเอสเพรสโซ เขาอ่อนโยนมาก เป็นมิตรมาก และจริงจังมากต่อกาแฟ แต่ละช็อตส์ต้องสมบูรณ์ที่เขาสามารถได้มัน ดังนั้นภายหลังแต่ละช้อตส์ เขาได้ปลดด้ามจับและใช้ไอน้ำทำความสะอาดทุกชิ้นส่วนก่อนการประกอบอีกครั้ง ความเข้มข้นของความเอาใจใส่และความขยันของเขาไปสุดขั้ว ตามผู้สังเกตุการณ์ชาวอเมริกัน แต่มันเป็นเขาทำกาแฟที่ยิ่งใหญ่อย่างไร มันเป็นเอสเปรสโซทำด้วยมือ เขาให้คุณเทด้วยมือเท่านั้น การปรับเเต่งเล็กน้อยต่อแต่ละช้อต และการทำกาแฟต้องเป็นงานฝีมือไม่ใช่ผลิตภัณฑ์ทำด้วยเครื่องจักรการประชดเทคนิคของทานากะชัดเจน การเป็นงานฝีมือภายในดินเเดนของเทคโนโลยีขั้นสูง บริการเอสเปรสโซภายในดินแดนตรงที่การเทเป็นราชาเกือบศตวรรษ เเนวคิดของการทำด้วยมือสำคัญมากอย่างหนึ่งต่อญี่ปุ่น เราจะอ้างถึงมันเป็นงานฝีมือ แต่มันค่อนข้างชัดเจนว่ามันทำโดยมือต่อหลายทศวรรษ เอสเปรสโซไม่ได้ถูกพิจารณาว่าคุ้มค่าของผู้เชี่ยวชาญศิลปวัตถุชาวญี่ปุ่น ไม่ใช่เพราะว่าต้นกำเนิดอิตาลี หรือยุโรปของมัน แต่เป็นเพราะว่าเครื่องเอสเปรสโซ ดูเหมือนยืนระหว่างผู้ทำ และผลิตภัณฑ์ของเขา แทรกแซงการแสดงทักษะและการทุ่มเทของเขาบุคคลทำกาแฟแสดงโดาวาริของเขา ความอุตสาหะที่อดทน การค้นหาที่สัมผัสได้เพื่อความมสมบูรณ์ผ่านทางการทำซ้ำและระเบียบวินัย และมันได้ผ่านทางมือ แขน และลมหายใจ และการมุ่งเน้นของร่างกายและจิตใจที่สามารถจัดการได้เรามีลูกกวาดเเท่งรสกาแฟภายในซุปเปอร์มาร์เก็ต แต่กาแฟเเท่งใหม่จะแตกต่างกัน ขอให้คิดทำนองนี้ เรามีเครื่องดื่มชอคโกเลตร้อนและชอคโกเลตแท่ง เเละเรามีเอสเปรสโซและกาแฟแท่ง ผู้สร้างกาแฟแท่งที่กินได้คือ คัตสุยูกิ ทานากะ บาริสต้าตำนาน และเจ้าของ เเบร์ พอนด์ เอสเปรสโซ กาแฟแท่งของเขาถูกทำด้วยส่วนผสมเหมือนกับภายในเอสเปรสโซของเขา เมล็ดกาแฟ น้ำ นม และน้ำตาล ไม่ใช้เมล็ดโกโก้

เมื่อเราเข้าไปแบร์ พอนด์ คอฟฟี คัตสุ ทานากะยืนอยู่ตรงที่เขาได้ยืนอยู่เสมอ ข้างหลังเครื่องเอสเปรสโซ ลา มาร์ซอคโค ของเขา มันเป็นตรงนี้ที่เขาได้ทำแองเจิ้ล สเตน เอสเปรสโซสัญลักษณ์ที่มีชื่อเสียงของเเบร์ พอนด์เเองเจิ้ล สเทน ณ เเบร์ พอนด์ เอสเปรสโศอ้างถึงคราบกาแฟเฉพาะปรากฏอยู่บนขอบของถ้วยเอสเปรสโซ สร้างโดยวิถีทางที่บารืสต้าดึงเอสเปรสโซช้อตอย่างระมัดระวัง โดยพื้นฐาน มันได้ถูกพิจารณาเป็นเครื่องหมายของคุณภาพและการเป็นช่างฝีมือโดยเจ้าของ คัตสุยูกิ ทานากะถูกรู้จักกันต่อสไตล์สัญลักษณ์นี้ ณ ร้านกาแฟของเขามันมักจะถูกอธิบายเป็นความสวยงามตามธรรมชาติที่เกิดขึ้นจากความสม่ำเสมอของน้ำเชื่อมเอสเปรสโซ และเทคนิคการเทอย่างเเน่นอน เรามีริ้วของกาแฟที่มองเห็นได้บนขอบถ้วย พิจารณาเป็นเครื่องหมายของเอสเปรสโซ ช้อตที่สกัดอย่่างดี ทานากะ มอง เเองเจิ้ล สเทน เป็นองค์ประกอบทางศิลปะ แสดงความเชี่ยวชาญภายในการชงเอสเปรสโซของเขา เนื่องจากวิธีการชงเฉพาะ ไม่ใช่ทุกถ้วยเอสเปรสโซจะมีเครื่องหมายนี้ การทำให้มันเป็นคุณลักษณะเฉพาะของเเบร์ พอนด์ เอสเปรสโซ แองเจิ้ล สเทน เป็นเพียงแค่ชื่อต่อเเบร์ พอนด์ เอสเปรสโซ ช้อต ชื่อจะมาจากวิถีทางที่เขาปล่อยให้ไม่กี่หยดเเรกของเอสเปรสโซหยดลงไปสู่ด้านข้างของถ้วย มิฉะนั้นแล้วมันจะถูกมองเป็นความไม่สมบูรณ์ เขาได้พลิกไปสู่สัญลักษณ์ของร้านของเขา เขากล่าวว่าคราบเป็นนางฟ้า และจะเป็นส่วนหนึ่งตามธรรมชาติของเอสเปรสโซ -กระบวนการชง – เขาไม่อนุญาติการถ่ายภาพ ณ แบร์ พอนด์ เอสเปรสโซ คัตสุยูกิ ทานากะ ได้ตกหลุมรักกับกาแฟ ในขณะที่เขาได้มองเห็นการเคลื่อนไหวคลื่นลูกที่สามภายในญี่ปุ่น เขาได้ผ่านการฝึกอบรมและได้รับใบอนุญาติเป็นบาริสต้า โดยคลื่น เขาหมายถึงการการเคลื่อนไหวของอุตสาหกรรมกาแฟ คลื่นลูกเเรกจะเป็นกาแฟโภคภัณฑ์ เริ่มต้นประมาณ ค.ศ 1960 และคลื่นลูกที่สองเป็นสตาร์บัคส์ กาแฟสไตล์พิเศษ ในขณะนี้เราอยู่ภายในคลื่นลูกที่สาม จิตใจช่างฝีมือ และต่อไปคืออะไร ไม่มีใครรู้เพราะว่าคลื่นแต่ละลูกมาจากผลลัพธ์ของระลอกคลื่นเล็กหลายลูกรวมกันเป็นคลื่นลูกหนึ่ง ระลอกคลื่นเหล่านี้เริ่มต้นอยู่เสมอโดยบุคคลจิตใจไปข้างหน้าภายในอุตสาหกรรมที่แสวงหาวัฒนธรรมกาแฟที่ดีขึ้น ผมหวังว่ากาแฟแท่งของผมจะสร้างระลอกคลื่นเหล่านี้ คัตสุ ทานากะ เป็นบาริสต้าเท่านั้น และเป็นคนเดียวเท่านั้นสามารถใช้เทคนิคต้นกำเนิดของร้าน เขาห่วงใยเกี่ยวกับความสม่ำเสมอมากจนเขาเท่านั้นทำเอสเพรสโซก่อนบ่ายสองโมง และไม่ให้ใครก็ตามใช้เครื่องเอสเพรสโซ

Cr : รศ สมยศ นาวีการ