ขี้น้อยใจ ชอบชักสีหน้า ทำอย่างไรจึงจะรู้ทันและมีสติที่ว่องไว?
ขี้น้อยใจ ชอบชักสีหน้า ทำอย่างไรจึงจะรู้ทันและมีสติที่ว่องไว?
โดย พระไพศาล วิสาโล
Q – กราบนมัสการพระอาจารย์ ดิฉัน ได้อ่านเจอหัวข้อ “สติที่ว่องไว้ ช่วยพาจิตใจให้เป็นปกติสุข” จึงอยากทราบวิธีปฏิบัติตัวให้เป็นผู้มีสติที่ว่องไวค่ะ โดยดิฉันเป็นคนขี้ใจน้อย เวลามีอะไรที่ทำให้รู้สึกแย่ มักแสดงออกด้วยอาการเงียบ สีหน้าก็เป็นภัยแก่ตัว พอรู้ตัวและสำนึกได้ ก็ทำให้ผู้คนรอบข้างอึดอัด และมองเราเป็นคนไม่ดี จึงขอกราบเรียนพระอาจารย์ ช่วยชี้แนะด้วยค่ะ _/|\_
พระไพศาล วิสาโล วิสัชนา – สติจะว่องไวได้ก็ด้วยการฝึกบ่อย ๆ ทั้งด้วยการฝึกในรูปแบบ เช่น นั่งสมาธิ ตามลมหายใจ หรือเดินจงกรม และการฝึกอย่างไม่มีรูปแบบ คือการฝึกในชีวิตประจำวัน หรือฝึกจากกิจกรรมและอิริยาบถต่าง ๆ เช่น เวลาอาบน้ำ ถูฟัน ล้างจาน ก็มีสติอยู่กับงานนั้น การฝึกสติมีหลักง่าย ๆ ว่า ตัวอยู่ไหน ใจอยู่นั่น ทำอะไร ใจก็อยู่กับสิ่งนั้น ขอให้สังเกตว่า เวลาทำอะไรก็ตาม ใจมักจะล่องลอยไปที่อื่นเสมอ หรือเวลาตัวอยู่บ้าน แต่ใจออกไปนอกบ้าน ตัวอยู่ในห้องครัว แต่ใจแล่นออกไปยังที่ทำงาน ฯลฯ เมื่อรู้ตัวว่าใจลอยไปที่อื่น ก็ดึงจิตกลับมา ทำอย่างนี้บ่อย ๆ ใจก็จะอยู่กับเนื้อกับตัว เกิดความรู้สึกตัวต่อเนื่องมากขึ้น ทำอะไรก็จะมีสติ
ต่อมาก็ให้หมั่นดูใจ รู้ทันความรู้สึกนึกคิดที่เกิดขึ้น โดยเฉพาะเมื่อเผลอคิด เผลอโกรธ เผลอน้อยใจ ถ้าไม่รู้ทัน มันก็จะครอบงำจิต และผลักให้คิด พูด และทำในทางที่ก่อปัญหา ทำให้ทุกข์เป็นอาจิณ ถ้าคุณหมั่นตามดูรู้ใจเสมอ ก็จะรู้ทันความน้อยใจเร็วขึ้น และอาจเห็นต่อไปว่าอะไรเป็นสาเหตุให้น้อยใจบ่อย ๆ เป็นเพราะมัวคาดหวังพึ่งพาคนอื่น หรือแคร์ความรู้สึกนึกคิดของคนอื่นมากเกินไปใช่ไหม
สาวไปลึก ๆ ก็จะโยงไปถึงเรื่องตัวตนหรืออัตตา เห็นได้ว่าที่น้อยใจบ่อย ๆ ก็เพราะอยากให้คนอื่นพะเน้าพะนออัตตา หรืออยากให้คนอื่นเห็นความสำคัญของเรา ซึ่งเป็นการสนองอัตตาแบบหนึ่ง ถ้าคุณรู้ทันอัตตาเร็วเท่าไร มันจะก่อกวนรังควาญจิตใจคุณน้อยลง และทำให้ไม่น้อยใจหรือหวั่นไหวง่าย ๆ ต่อการกระทำของคนอื่น
