ทำไมสหรัฐเข้าข้างอิสราเอล
สบาย สบาย สไตล์เกษม
เกษม อัชฌาสัย
ทำไมสหรัฐเข้าข้างอิสราเอล
ผมเฝ้าจับตาดูสถานการณ์ความขัดแย้ง ที่นำไปสู่ความรุนแรงระหว่างอิสราเอลกับปาเลสไตน์ มาได้ราวสองสัปดาห์แล้วและคิดว่าจะไม่เขียนถึงประเด็นนี้อีก เพราะเบื่อหน่ายเต็มที
คิดเอาเองว่า ผู้ที่ใฝ่รู้ทั่วๆไป ย่อมสามารถค้นหาอ่านและหาชมได้จากสื่อต่างๆ ที่มีมากมายในปัจจุบัน ไม่แค่เฉพาะจากหนังสือพิมพ์รายวัน วิทยุและโทรทัศน์เท่านั้น แต่ยังสามารถหาอ่านและชมได้จากสื่อดิจิตัลทั้งหลายแหล่ด้วย
ผมนั้น เริ่มเขียนเรื่องความขัดแย้งระหว่างอิสราเอลและปาเลสไตน์มา ตั้งแต่สมัยที่”เกิดสงครามหกวัน”(พ.ศ.๒๕๑๐) ช่วงที่ยังฝึกทำหนังสือพิมพ์”มหาวิทยาลัย”ของแผนกอิสระวารสารศาสตร์ ในสังกัดคณะสังคมสงเคราะห์ศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ สมัยที่ยังไม่ได้เริ่ม ทำมาหากินด้วยอาชีพนักข่าวเลย
แต่จนทุกวันนี้ ความขัดแย้งที่นั่น ก็ยังคงเกิดเป็นข่าวประจำทุกๆ ปี หนักบ้างน้อยบ้าง ไม่มีใครยอมใคร เนื่องจากประเด็นปัญหาเรื่องการแย่งชิงดินแดนที่เคยเป็นถิ่นที่อยู่ดั้งเดิมของชาวอาหรับปาเลสไตน์ ปัญหาไม่ได้รับการแก้ไขให้ยุติลงได้ด้วยความยุติธรรม แม้สหประชาชาติจะลงมติให้แยกดินแดนนี้ออกเป็นสองส่วนคือส่วนหนึ่งของรัฐปาเลสไตน์อีกส่วนหนึ่งเป็นของรัฐยิว ไปแต่แรกก็ตามที
หลังจากนั้น ก็มีการสถาปนารัฐอิสราเอลขึ้น เมื่อปี ๑๙๔๘ โดยขบวนการสร้างชาติอิสราเอล”ไซออนิสต์”เพื่อรวมรวมชาวยิวจากทั่วโลก ด้วยการอ้างว่า ที่นั่นเป็น”แผ่นดินสัญญา”ที่พระเจ้าทรงประทานให้ ท่ามกลางการคัดค้านของชาวอาหรับปาเลสไตน์ ซึ่งก็ทำให้เกิดสงครามมาครั้งหนึ่งแล้ว จากการรุมเข้าโจมตีของรัฐอาหรับต่างๆที่เข้าข้างชาวอาหรับปาเลสไตน์
แต่กลับปรากฏว่า อิสราเอลได้พื้นที่เพิ่มจากเดิมที่ได้รับการแบ่งปันมาเสียอีก
สิ่งที่เกิดขึ้นติดตามมาก็คือ การอพยพหนีสงครามของคลื่นชาวอาหรับปาเลสไตน์ เข้าไปอยู่ในพื้นที่รัฐอาหรับอื่นๆ ไม่ว่าจะเป็นอียิปต์ จอร์แดน หรือซีเรีย
ทั้งนี้ ด้วยการปล่อยปละละเลย ไม่ใส่ใจของสหราชอาณาจักรที่ครอบครองแผ่นดินนี้ ต่อจากจักรวรรดิออตโตมานซึ่งพ่ายแพ้สงครามโลกครั้งที่ ๑
แต่อังกฤษกลับไม่ดูแลเท่าควรจะทำ ปล่อยให้ชาวอาหรับปาเลสไตน์ ไร้หลักปักฐาน ถึงแม้เดิมที จะมีประชากรมากกว่าชาวยิวในท้องถิ่นก็ตาม
ข้อสังเกตที่น่าสนใจก็คือ :
๑ การเกิดขบวนการก่อการร้ายต่างๆ เพื่อต่อต้านการตั้งรัฐอิสราเอล เพราะชาวปาเลสไตน์ไม่มีความเข้มแข็งเพียงพอที่จะตั้งกองทัพ จนล่าสุด ก็เกิดกลุ่มปาเลสไตน์”ฮามาส”คือกลุ่มติดอาวุธที่ประกาศว่าจะลบแผนที่อิสราเอลทิ้งให้ได้ (แม้โดยทั่วๆ ไปแล้ว ไม่มีทางสู้อิสราเอลเลย) ส่วนกลุ่มก่อนหน้าคือ”พีแอลโอ” หรือ “องค์การปลดแอกปาเลสไตน์”นั้นอ่อนแรงไป หลังจากการตายของนาย”ยาซีร์ อารอฟัต”
๒ ท่าทีของสหรัฐอเมริกาต่ออิสราเอล หลังจากสถาปนาเป็นรัฐ ปรากฏว่าเข้าข้างอิสราเอลเป็นปี่เป็นขลุ่ยในทุกๆ เรื่อง ทุกๆประเด็น ไม่ว่าสิ่งที่รัฐอิราเอลกระทำนั้น ผิดกฎหมายระหว่างประเทศหรือไม่ อย่างกรณีใช้สงครามเต็มรูปแบบกับชาวอาหรับปาเลสไตน์ในฉนวนกาซา ด้วยอ้างแต่ว่า ไม่น่าจะผิดกฎหมายเพราะถูกโจมตีก่อน(ด้วยจรวด)
๓ วิเคราะห์กันว่า การที่สหรัฐสนับสนุนอิสราเอลนั้น ก็เพราะต้องอาศัยอิสราเอลเป็น”ดุลถ่วงอำนาจ”ในตะวันออกกลาง เพราะชาติต่างๆ ในบริเวณนี้ ไม่น่าไว้ใจ รวมทั้งนักเลงเจ้าถิ่นรายใหญ่ เช่น ซาอุดีอาระเบียและอิหร่าน เป็นต้น ในขณะที่ที่ซีเรียและอิรักนั้น สหรัฐได้ทำให้เกิดการแตกแยกภายในจนเละเทะไปแล้ว และสามารถกอบโกยผลประโยชน์ไปแล้ว ส่วนที่เหลืออ ก็ยุให้รำตำให้รั่ว เช่ยนรัฐต่างๆ ในอ่าวและอียิปต์ เป็นต้น
๔ วิเคราะห์กันด้วยว่า เหตุที่สหรัฐ สนับสนุนอิสราเอลส่วนหนึ่งนั้น เป็นเพราะในสหรัฐอเมริกา โดยเฉพาะที่มหานครนิวยอร์กแถบ”วอล สตรีต”เป็นที่ตั้งธุรกิจการเงิน-การลงทุน ของชาวยิวในการสร้างความมั่งคั่งให้กับสหรัฐ
๕ องค์การสหประชาชาติ ก็ไม่มีน้ำยาอะไร เอาคิดแค่เพียงจะออกมติประณามความโหดร้ายของอิสราเอลกรณีโจมตีฆ่าเด็กปาเลสไตน์เป็นแถวๆ ก็ทำไม่ได้ เพราะสหรัฐใช้”สิทธิคัดต้าน”ตลอด
เพราะเช่นนั้น ชาวยิวจึงมีอิทธิพลเหนือนักการเมืองอเมริกันทุก ๆ คน โดยเฉพาะผู้ใดก็ตาม ที่จะขึ้นเป็นประธานาธิบดีสหรัฐ จะต้องยอมรับฟังความเห็นของชาวยิวเหล่านี้ ซึ่งผมถือว่าเป็นส่วนหนึ่งของ”รัฐลึก”ครับ
วันนี้ขอเขียนเพียงแค่นี้ละครับ เพราะฝนตกหนักและไฟก็ดับสองสามหนแล้ว ต้องหันกลับมาเขียนซ้ำๆใหม่
ราตรีสวัสดิ์ครับ
