สงครามอ่าวเปอร์เซีย 2026: จากสนามรบถึงโต๊ะเจรจาลับ ตอนที่ 4
สงครามอ่าวเปอร์เซีย 2026: จากสนามรบถึงโต๊ะเจรจาลับ ตอนที่ 4
ตอนที่ 4 ดีลลับผ่านโอมาน — ทางเลือกที่มีโอกาสสูงที่สุด
ทหารประชาธิปไตย
ตอนที่ 4 ดีลลับผ่านโอมาน — ทางเลือกที่มีโอกาสสูงที่สุด
เมื่อวิเคราะห์ห้าเส้นทางแล้ว ทางเลือกที่ห้าคือเส้นทางที่สมเหตุสมผลที่สุด และหลักฐานชี้ว่ากำลังเกิดขึ้นอยู่แล้วในขณะที่สงครามยังดำเนินอยู่
ทำไมโอมานถึงเป็นตัวกลางที่ดีที่สุด?
โอมานทำหน้าที่ตัวกลางระหว่างสหรัฐและอิหร่านมานานหลายสิบปีอย่างเงียบๆ การเจรจา JCPOA ปี 2015 เริ่มต้นจากการประชุมลับในโอมานมาหลายปีก่อนที่โลกจะรู้ โอมานรักษาความสัมพันธ์ทางการทูตกับอิหร่านอย่างต่อเนื่องแม้ในช่วงที่ความตึงเครียดสูงสุด และมีความน่าเชื่อถือจากทั้งสองฝ่าย
ที่สำคัญกว่านั้น โอมานไม่มีผลประโยชน์ทับซ้อนกับฝ่ายใดฝ่ายหนึ่ง ไม่เหมือนซาอุดีอาระเบียที่ต้องการอิหร่านอ่อนแอ หรือ UAE ที่มีผลประโยชน์ซับซ้อนในภูมิภาค
สิ่งที่เกิดขึ้นจริงแล้ว — ไม่ใช่การคาดเดา
หลักฐานที่ยืนยันว่ากระบวนการนี้เดินอยู่แล้วมีหลายชิ้น ประการแรกคือการเจรจาลับที่มัสกัตก่อนสงครามจะเริ่ม รัฐมนตรีต่างประเทศโอมานยืนยันว่ามีความก้าวหน้าอย่างมีนัยสำคัญก่อนที่การโจมตีจะทำลายกระบวนการนั้น
ประการที่สองคือสหรัฐส่งข้อเสนอ 15 ข้อให้อิหร่านผ่านปากีสถาน โดยมีตุรกี อียิปต์ และโอมานล้วนมีส่วนร่วมในความพยายามเจรจา เป้าหมายคือทั้งการหยุดยิงและการเปิดช่องแคบฮอร์มุซ
ประการที่สามและสำคัญที่สุด อิหร่านเสนอ “รางวัล” ด้านน้ำมันและก๊าซแก่สหรัฐในการเจรจา และทรัมป์กล่าวว่านี่คือเงื่อนไขสำคัญที่อยู่บนโต๊ะ
เงื่อนไขที่ยังห่างกันอยู่
อุปสรรคหลักคือเงื่อนไขของสองฝ่ายยังห่างกันมาก สหรัฐต้องการให้อิหร่านหยุดโครงการขีปนาวุธห้าปี เลิกเสริมสมรรถนะยูเรเนียมทั้งหมด และปิดโรงงานนิวเคลียร์ที่ถูกทำลาย ขณะที่อิหร่านต้องการการหยุดยิง การรับประกันไม่โจมตีอีก และค่าชดเชยสงคราม ซึ่งทรัมป์บอกว่าเป็น “เรื่องที่คุยไม่ได้”
อย่างไรก็ตาม แม้อิหร่านปฏิเสธต่อสาธารณะว่าไม่มีการเจรจาใดๆ แต่รัฐมนตรีต่างประเทศอิหร่านยอมรับว่ากำลังรับและตอบข้อความผ่านตัวกลาง ซึ่งหมายความว่าช่องทางลับยังเปิดอยู่ การปฏิเสธต่อสาธารณะคือ “การเจรจาเพื่อการเจรจา” ซึ่งเป็นรูปแบบปกติของการทูตลับ
เงื่อนไขสี่ประการที่ทรัมป์รอให้มาบรรจบกัน
การวิเคราะห์ชี้ว่าทรัมป์กำลังรอจุดที่ปัจจัยสี่อย่างมาบรรจบกันพร้อมกัน
ประการแรกคือราคาน้ำมันเจ็บปวดพอที่โลกโล่งใจมากเมื่อเขาประกาศหยุดยิง ประการที่สองคืออิหร่านเสนอดีลน้ำมันที่เขาอ้างเป็นชัยชนะได้ ประการที่สามคืออิสราเอลบรรลุเป้าขั้นต่ำพอที่เนทันยาฮูรับได้ในประเทศ หรืออิสราเอลเสียหายมากจนต้องยอมถอย และประการที่สี่ซึ่งสำคัญมากคือมีผู้นำโลกหลายคนโทรมาขอร้องให้หยุดสงครามอย่างเปิดเผย เพื่อทรัมป์จะได้แสดงว่า “โลกมาขอฉัน” ไม่ใช่ทรัมป์ไปขอโลก
เงื่อนไขสี่ประการนี้ยังไม่มาบรรจบกัน — นั่นคือเหตุผลที่สงครามยังดำเนินอยู่
บทสรุปตอนที่ 4: ดีลลับผ่านโอมานไม่ใช่แค่ความเป็นไปได้ แต่คือกระบวนการที่กำลังเดินอยู่แล้ว ทรัมป์ไม่ได้รอว่าจะเจรจาหรือไม่ แต่รอว่าจะเจรจาเมื่อไหร่และในเงื่อนไขที่ดีที่สุดสำหรับเขา
