ยอดดอยที่หนาวเย็น

ยอดดอยที่หนาวเย็น

สำหรับประเทศไทยเราโชคดี ที่มีบรรยากาศหลากหลาย อันที่หนึ่ง คือพื้นที่ชายทะเล และทะเล ซึ่งมีทัศนียภาพที่สวยงาม ล้ำค่า มีทรัพยากรในทะเลและมหาสมุทรมหาศาล ผู้คนที่ทำมาหากินในถิ่นนี้ ล้วนมีอาชีพที่ดี และเป็นสุข อันที่สอง คือ ตอนกลางของประเทศ เป็นอู่ข้าวอู่น้ำ พืชพรรณธัญญาหารอุดมสมบูรณ์ มีปูชนียวัตถุเก่าแก่และวิจิตร สมควรแก่การท่องเที่ยว แม้จะมีฝนตกหนักบางครั้ง แต่ตอนที่ปลอดฝน ก็สามารถนั่งเล่น พักผ่อนในสถานที่ต่างๆที่ร่มรื่น ลมเย็นสบายได้โดยไม่จำกัดเวลา

สำหรับ อันที่สาม เป็นพื้นที่ตอนบน มีที่ราบสูงบางส่วน และภูเขาสูงหลายลูกที่อากาศเย็น หรือเย็นตอนกลางคืน ถึงแม้บางแห่งมีอากาศหนาวในฤดูหนาว แต่คนที่อยู่เมืองหนาวเห็นว่ากำลังสบาย ชาวเมืองที่อยู่ภาคกลาง และใต้ ต่างขึ้นมาเที่ยวรับลมหนาวในจังหวัดต่างๆ ทั้งภาคเหนือและอีสาน รีสอร์ทและที่พักตามไหล่เขารับนักท่องเที่ยวกันเต็มทั้งฤดู บางสถานที่ มีถนนคนเดินให้เดินชมผลิตภัณฑ์ สินค้าท่ามกลางอากาศเย็นๆ และของกินเล่นพื้นเมืองที่หาไม่ได้ง่ายนัก เช่นข้าวจี่ เป็นต้น

ในพื้นที่อากาศเย็นนี้ ในเรื่องอาชีพการเกษตร อาจจะหาประโยชน์จากดินฟ้าอากาศ เช่นปลูกผัก ผลไม้เมืองหนาวได้ เช่นกะหล่ำปลี สตรอเบอรี่ มันฝรั่ง เป็นต้น สำหรับต้นผลไม้บางชนิด จะออกดอกดี เมื่อมีอากาศเย็นและแห้ง เหมือนกับว่าเป็นการกระตุ้นการออกดอกของผลไม้ และแรงลมหนาว พร้อมด้วยแมลง ยังช่วยผสมเกสร ให้ผลไม้ติดลูกได้ดีอีกด้วย ขณะนี้ ได้ข่าวว่าทางตอนเหนือของประเทศ เป็นแหล่งพืชสวนที่มีชื่อเสียงหลายแห่ง เช่นแถบอำเภอพบพระ จังหวัดตาก อำเภอเชียงดาว จังหวัดเชียงใหม่ นอกจากนั้น ก็มีอีกทุกจังหวัดทางภาคเหนือ และอีสาน

ผมเคยคิดด้วยตัวเองว่าในแถบภูเขาสูงๆที่อากาศเย็นตลอดปี น่าจะทำเป็นแหล่งเก็บเมล็ดพันธุ์พืชของประเทศ โดยเฉพาะเมล็ดพันธุ์พืชที่เสื่อมความงอกเร็ว เพราะเปลือกเมล็ดบางดูดซึมความชื้นได้ง่ายเช่นถั่วเหลือง และอาจจะใช้เป็นพิพิธภัณฑ์เมลํดพันธุ์ หรือแหล่งรวบรวมเมล็ดพันธุ์ดั้งเดิมที่มีบางลักษณะดี สามารถใช้เป็นเชื้อสำหรับผสมพันธุ์พืชใหม่ๆได้ในอนาคต เก็บในที่สูง อาจจะประหยัดค่าไฟฟ้าเครื่องทำความเย็นลดลง

เนื่องจากสมัยเด็กๆ บ้านผมน้ำท่วมทุกปี และแต่ละครั้งท่วมอยู่หลายวัน เป็นความลำบากทางใจมาตั้งแต่เกิด ทำให้สนใจฟังข่าวดินฟ้าอากาศเป็นประจำ โดยเฉพาะตอนนี้ ที่เชียงใหม่อากาศกำลังหนาว แต่บางครั้งก็อุ่นขึ้น ผลัดกันไปมา เป็นที่แน่นอนว่า บนยอดดอยมักจะหนาวกว่าพื้นราบ ผมเลยมาลองคิดเล่นว่าเพราะเหตุใดจึงเป็นเช่นนั้น ทั้งนี้ ลองหาคำอธิบายดู แต่จะถูกหรือผิด ยังไง ก็ไม่ยืนยัน เพราะคิดมาเอง ไม่ได้ไปค้นมาจากที่ใด

เหตุผลข้อแรก คือบนดอยไม่มีแหล่งน้ำ ปกติ น้ำจะเก็บความร้อนที่ได้รับจากแสงอาทิตย์ไว้ได้นาน และค่อยๆคลายออก ทำให้บรรยากาศอบอุ่น เมื่อน้ำไม่มี ก็ไม่มีอะไรที่เก็บสะสมความร้อนไว้ ขนาดที่เกนติ้งไฮแลนด์ ประเทศมาเลเซีย ขณะเป็นฤดูร้อน พอตกกลางคืน หลังเที่ยงคืน อากาศก็เย็นได้ เพราะพื้นป่าบนภูเขาคลายความร้อนเร็ว (กว่าแหล่งน้ำ)

เหตุผลข้อที่ ๒ ความเวิ้งว้างว่างเปล่านอกโลกเรานี้มีแต่ความหนาวเย็น โลกเราที่มีอากาศอบอุ่นอยู่ทุกวันนี้ เนื่องจากพลังความร้อนจากแสงอาทิตย์ส่งมาที่พื้นผิวโลก ในขณะที่เราอยู่ห่างจากดวงอาทิตย์กำลังพอดี ดาวดวงอื่น เช่น บางดวงอยู่ใกล้ดวงอาทิตย์ อาจจะร้อนเกินไป หรือบางดวงอยู่ห่างไกลไปกว่าโลกเรา ก็อาจจะหนาวเกินไป สำหรับโลกเรานี้ ถ้าไม่ได้แสงอาทิตย์ให้แผ่นดินและน้ำในมหาสมุทรเก็บความร้อนไว้ ก็จะมีแต่ความหนาวเย็นเหมือนกัน แล้วที่มีคนอยู่อาศัย ยังมีผู้คน รถยนต์ และอุปกรณ์ที่ใช้ในชีวิตประจำวัน ทำให้เกิดความอบอุ่น ทั้งนี้ ยิ่งสูงไปจากพื้นราบ ขึ้นไปจะยิ่งหนาวเย็น ตัวอย่างเช่น ระดับบรรยากาศที่เครื่องบิน บินอยู่ อุณหภูมิภายนอกถึงขนาดติดลบเท่าไหร่ก็ไม่รู้ เพราะฉนั้น บนดอยที่อยู่สูงกว่าพื้นราบมากเท่าใด อากาศคงจะเบาบางและหนาวเย็นขึ้นมากเท่านั้น ฉะนั้น เรามีชีวิตอยู่บนพื้นราบได้ด้วยอุณหภูมิที่ทนได้และมีการใช้พลังงานต่างๆป้อนสิ่งอำนวยความสะดวกให้กับเรา ต้องขอบคุณแสงอาทิตย์ซึ่งเป็นศูนย์รวมพลังงานธรรมชาติให้กับชีวิตทั้งหลายที่มีอยู่

ขณะนี้ ทางเชียงใหม่ยังมีอากาศที่หนาวเย็น คงจะตลอดจนถึงสิ้นเดือนมกราคม ปีนี้ จะหนาวนาน สามารถควักเอาเสื้อแจ้กเก็ตหนาๆมาใส่ หลังจากเก็บไว้ตั้งหลายปีเพราะไม่หนาวพอ แต่เนื่องจากแสงแดด ก็ทำให้หนาวตอนหลังเที่ยงคืน จนถึงสายๆเท่านั้น ในช่วงกลางวันที่มีแดดก็อบอุ่น เวลาเดินผ่านร้านขายเสื้อหนาวสวยๆ คงต้องเมิน ไม่ทราบว่าจะซื้อไปทำไม ถึงแม้ จะมีเสื้อผ้าที่สวยเท่ยังไง รูปร่างหน้าตาก็ยังแก่งักเหมือนเดิม

นอกจากร้านเสื้อหนาวแล้ว ขณะที่อากาศเย็นๆ ไปกินไอสครีมให้หนาวๆดีกว่า แบบนี้ผมชอบ ที่ร้านไอสครีม มีคนแก่อยู่คนเดียว คือผมเอง โต๊ะอื่นๆ เป็นครอบครัว อาจจะคู่ชายหญิง หรือกลุ่มเพื่อน ก่อนที่ไอสครีมจะมา บางโต๊ะ นั่งก้มหน้าก้มตาดูมือถือของตน ไม่ต้องสนใจว่านั่งอยู่กับใคร บางโต๊ะก็คุยกันดี ทำให้ผมคิดถึงเมื่อสมัยยังทำงานอยู่ เคยพาน้องๆที่ทำงานไปเลี้ยงข้าวกัน เมื่อนั่งโต๊ะสั่งอาหารเสร็จแล้ว ต่างคนต่างก็ใช้โทรศัพท์คุยกับเพื่อนข้างนอก ไม่มีใครคุยกับผมสักคน จนทานข้าวเสร็จ จ่ายเงิน แล้วจึงกลับที่ทำงานด้วยกัน วันนั้น อาหารอร่อยมาก เพราะกินอย่างเดียว

มีอยู่ปีหนึ่ง ที่เชียงใหม่หนาวมากๆ จึงมีไอเดียสั่งซื้อ heater ทาง internet เมื่อได้มาแล้ว ปรากฎว่าเป็นเครื่องที่ทำมาจากเมืองจีน จะดีหรือไม่ก็ไม่ทราบ เพราะไม่กล้าใช้ ตอนซื้อมาใหม่ๆลองเปิดดู มันร้อนมาก จนหน้ากลัว ไม่ทราบว่าเขาตั้งใจทำให้ร้อน หรือเครื่องไม่ปลอดภัย ไม่แน่ใจ จึงเก็บไว้เฉยๆมาหลายปีแล้ว จนถึงปัจจุบัน

ถึงแม้จะหนาว แต่ผมก็ชอบแบบนี้ เพราะที่บ้านไม่ค่อยมีแมลงวันมารบกวน หลังคาบ้านไม่มีฝนรั่ว และตากเสื้อผ้าที่ซักแล้วได้ตามสบาย แต่ธรรมชาติคือการหมุนเวียน มีเกิด ก็มีดับ มีหนาว ก็มีร้อน มีเด็ก ก็ต้องมีคนแก่ มีบทความนี้ ก็ต้องมีบทความอันใหม่ต่อไปเรื่อยๆ สวัสดีครับ
บู๊ คนเคยหนุ่ม
เชียงใหม่ ๑๔ มกราคม ๒๕๖๖