ตะวันออกกับตะวันตก : ดุลอำนาจที่กำลังเปลี่ยนแปลง

คอลัมน์ ช่วยกันคิด ช่วยกันทำ
ทหารประชาธิปไตย
www.INEWHORIZON.NET
ตะวันออกกับตะวันตก : ดุลอำนาจที่กำลังเปลี่ยนแปลง

เหตุการณ์ในซาอุดิอารเบียที่เกิดขึ้นในช่วงวันหยุดที่ผ่านมา ทำให้หลายฝ่ายที่สนใจสถานการณ์ระหว่างประเทศฯ ยิ่งตาโตกันยกใหญ่ เมื่อเกิดเหตุมีการยิงกันที่พระราชวังของกษัตริย์ซัลมาน ซึ่งในตอนแรกก็มีข่าวจาก Aljazerartและ press newsแพลมออกมาว่าเกิดการรัฐประหารในซาอุ กษัตริย์ซัลมาน และมงกุฎราชกุมาร MBS ต้องเสด็จหนีไปอยู่ในค่ายของทหารอเมริกันเพื่อหาความคุ้มครอง แต่ต่อมาฝ่ายรัฐบาลซาอุฯก็ออกมาแถลงว่าเป็นแค่เหตุการณ์ระดมยิงโดรน(เด็กเล่น) ที่บินล่วงล้ำเข้าไปในเขตพระราชฐาน และต่อจากนั้นข่าวของซีกตะวันตก เช่น CNN REUTER และ BBC ก็เริ่มตีข่าวสอดรับกัน
อย่างไรก็ตามนักวิเคราะห์ข่าวหลายส่วนก็เชื่อว่าน่าจะมีเหตุการณ์พยายามรัฐประหาร และโดรนที่ใช้ก็อาจนำมาเพื่อบินสังเกตการณ์ก่อนโจมตี แต่ทำการไม่สำเร็จจึงต้องล่าถอยไป เป็นที่น่าสังเกตว่าสำนักข่าวของกลุ่มที่อยู่ตรงข้ามกับซาอุฯพยายามขยายผล ในขณะที่ฝ่ายตะวันตกพยายามกลบข่าวและเน้นว่าเป็นเพียงการยิงโดรน ซึ่งต่างก็นำเสนอกันต่างมุมมองอันเป็นเครื่องชี้ว่าในสภาพปัจจุบัน การทำ INFORMATION WAR โดยใช้สื่อสารมวลชนระหว่างประเทศเป็นตัวจุดชนวนทวีความรุนแรงขึ้น
เหตุการณ์ทำนองนี้ก็เคยเกิดขึ้นเมื่อการประท้วงในอิหร่านสื่อตะวันตกพยายามขยายให้ดูน่ากลัวและใหญ่โต ในขณะที่สื่ออิหร่านและประเทศผู้สนับสนุน ก็ลดขนาดของเหตุการณ์ลงจนเกือบเป็นเหตุปกติ
แต่ไม่ว่าจะใช้สื่อทำสงครามจิตวิทยากันอย่างไร ดุลอำนาจระหว่างประเทศก็มีแนวโน้มที่จะเปลี่ยนแปลงไปอย่างชัดเจน เริ่มจากการเสื่อมถอยของพลังอำนาจของสหรัฐอเมริกาในทุกมิติ รวมทั้งการใช้สื่อสารมวลชนที่ได้รับความเชื่อถือน้อยลง เพราะทั่วโลกเริ่มจะเข้าใจถึงการใช้สื่อในการโฆษณาชวนเชื่อของสหรัฐฯมากขึ้น ในขณะเดียวกันรัสเซียและจีนก็กำลังขยับตัวขึ้นมาท้ายทายอำนาจของสหรัฐฯ ในทุกมิติเช่นกัน
รัสเซียนั้นหันมามีบทบาทในตะวันออกกลางมากขึ้นโดยเฉพาะการเข้ามาสนับสนุนรัฐบาลซีเรีย และสร้างพันธมิตรกับอิหร่านและตุรกีที่มีดินแดนติดต่อกันและทั้งอิหร่านและตุรกีก็มีดินแดนติดต่อกับรัสเซีย แถมยังขยายตัวไปยังเอเชียกลางหรือที่เรียกว่ายูเรเซียอีกด้วย ส่วนการสนับสนุนรัฐบาลซีเรียที่สามารถกำจัดกระบวนการก่อการร้ายไอเอส และรุกไล่ยึดพื้นที่คืนจากกลุ่มกบฏ ทำให้อิทธิพลของสหรัฐฯและพันธมิตรตะวันตกในตะวันออกกลางลดน้อยถอยลง แทนการขยายตัวเหมือนที่ทำกันอยู่ในหลายปีมาแล้ว
อนึ่งถ้าเกิดมีการเปลี่ยนแปลงในซาอุดิอารเบีย เช่น มีการรัฐประหารอย่างที่สำนักข่าวบางส่วนออกข่าว หรือมีเหตุจลาจลและเกิดสงครามกลางเมือง หรือ ARAB SPRING อย่างที่เกิดขึ้นกับหลายๆประเทศในกลุ่มประเทศอาหรับและอาฟริกาเหนือ จนเกิดการเปลี่ยนแปลงในซาอุดิอารเบียจริงๆ เมื่อใดสหรัฐฯและอิสราเอล ตลอดจนพันธมิตรตะวันตกย่อมมีโอกาสขาดฐานที่ตั้งและพันธมิตรสำคัญไป และจะกลายเป็นโดมิโนนั่นคือบาห์เรน ซึ่งสหรัฐฯและอังกฤษมีฐานทัพเรือและกำลังทหารอยู่เป็นหมื่น แต่ประชากรกว่า 90% นั้นเป็นมุสลิมนิกายซีอะฮ์แบบอิหร่าน ในขณะที่ผู้ปกครองนิกายวุนหนี่ก็อยู่ในสภาพล่อแหลมมากที่จะล้มตาม
แม้สหรัฐฯจะยังมีขุมกำลัง เช่น ฐานทัพอากาศที่ใหญ่ที่สุดในการ์ตา และยังคงมีกองกำลังในคูเวตก็ตาม แต่การเสียดุลหากเกิดการเปลี่ยนแปลงในฐาอุดิอารเบีย ซึ่งเป็นหัวโจกในการต่อต้านอิหร่าน ก็จะทำให้ดุลอำนาจเปลี่ยนไปและสหรัฐฯพร้อมพันธมิตรก็จะต้องถอยร่นลดบทบาทไปอย่างมาก
ดังนั้นจุดหักเหในซาอุฯจึงเป็นประเด็นสำคัญและไม่ใช่เป็นไปไม่ได้ด้วยเหตุดังต่อไปนี้
1.นโยบายการสร้างซาอุดิอารเบียให้เป็นมุสลิมสายกลาง ทำให้เกิดความขัดแย้งกับสำนักคิดวะห์บี ซึ่งเป็นสถาบันศาสนาที่ค้ำจุนระบอบกษัตริย์มาตั้งแต่เริ่มตั้งประเทศ
2.การเปิดประเทศเป็นโมเดอเรทมากขึ้น จะทำให้อิทธิพลและความคิดตะวันตกแทรกซึมเข้าไปได้มาก จนอาจนำไปสู่การเรียกร้องสิทธิมนุษยชน เสรีภาพ และความเสมอภาคมากขึ้น เพราะในซาอุฯยังขาดแคลนสิ่งเหล่านี้มาก หากประชาชนเกิดความขัดแย้งมากขึ้นก็จะนำไปสู่การจลาจล กระทั่งนำไปสู่การเปลี่ยนแปลงได้
3.การปรับเปลี่ยนนโยบายด้านเศรษฐกิจด้วยการเรียกเก็บภาษีต่างๆ แทนการให้เงินประชาชนจากการผูกขาดการขายน้ำมันของรัฐ แม้จำเป็นเพราะรายได้จากน้ำมันลดลง แต่การที่ฝ่ายกษัตริย์ยังคงฟุ่มเฟือย ในขณะที่เศรษฐกิจแย่ลง การเก็บภาษีก็เท่ากับเป็นการซ้ำเติมประชาชน โดยเฉพาะภาษีมูลค่าเพิ่ม จะทำให้ระดับราคาสินค้าเพิ่มสูงขึ้น สิ่งเหล่านี้จะสร้างความไม่พอใจให้ประชาชนมากขึ้น ซึ่งเป็นเชื้อปะทุอย่างดี
4.ยังมีการเคลื่อนไหวขององค์กรหรือกองกำลังอยู่หลายฝ่ายที่พร้อมจะก่อการลุกขึ้นสู้กับรัฐบาล เช่น ไอเอส หรือกลุ่มภราดรภาพที่ในขณะนี้ก็ไม่พอใจรัฐบาลอยู่แล้ว โดยเฉพาะภราดรภาพที่ถูกอียิปต์ปราบปรามและบางส่วนหนีมาอยู่ซาอุดิอารเบียกับการ์ต้า นอกจากนี้ยังมีกลุ่มซีอะห์ที่ถูกกดขี่ในซาอุฯจำนวนไม่น้อยที่พร้อมผสมโรง
5.กลุ่มราชวงศ์ที่เสียประโยชน์และถูกจับตัวเรียกค่าไถ่ในนามของการปราบปรามคอร์รัปชั่น หรืออดีตมงกฎราชกุมารที่เคยคุมอำนาจแต่ถูกปลดจากตำแหน่งคือเจ้าชายนาเยฟหรือกลุ่มทุนยักษ์ใหญ่อย่างเจ้าชายตาลาล เป็นต้น กลุ่มสุดท้ายเป็นกลุ่มที่น่าจะแข็งแกร่งที่สุดที่จะก่อการโค่นล้มกษัตริย์และลูกชาย
อย่างไรก็ตามกษัตริย์ซัลมานและเจ้าชายมูฮัมมัด บินซัลมาน ก็ได้ปูทางยึดอำนาจไว้อย่างแน่นหนาแล้ว จึงไม่ง่ายที่จะล้มล้างอำนาจของท่าน นอกจากจะมีกำลังเสริมจากต่างชาติ ทั้งที่เป็นขั้วอำนาจตรงข้ามในภูมิภาคหรือการสนับสนุนจากพันธมิตรของเขา
ส่วนในภูมิภาคเอเชีย เอเชียกลาง และอาฟริกา จีนก็กำลังขยายอิทธิพลออกไปอย่างมากด้วยแผนยุทธศาสตร์หนึ่งสายสัมพันธ์หนึ่งเส้นทาง (ONE BELT ONE ROAD)ที่จะทำให้อิทธิพลของจีนทั้งด้านเศรษฐกิจ การเมืองและการทหารแผ่ขยายออกเป็นวงกว้าง ในขณะที่สหรัฐฯถอยร่นด้วยการถอนตัวจาก TPP ที่จะคุมฐานรอบมหาสมุทรแปซิฟิคเพื่อปิดล้อมจีน
ด้านยุโรปการเสื่อมถอยทางเศรษฐกิจ ตลอดจนการถอนตัวจาก EU ของสหราชอาณาจักร (BREXIT)ทำให้เกิดการสั่นคลอนในสถานภาพของยุโรป ซึ่งเป็นพันธมิตรของสหรัฐฯ อนึ่งการมีท่าทีแปลกแยกของตุรกี ซึ่งมีกำลังในนาโต้เป็นอันดับ 2 รองจากสหรัฐฯ ทำให้นาโต้อ่อนแอลงไปอีก
ดังนั้นการเผชิญหน้าของนาโต้กับรัสเซียในยุโรปที่เดิมเป็นฝ่ายได้เปรียบด้วยการรุกเข้าไปในยุโรปตะวันออก เช่น จอร์เจีย และโดยเฉพาะยูเครน ซึ่งเป็นภัยคุกคามต่อรัสเซียต้องชะงักลง ที่ยังไม่นับโปแลนด์และอดีตเชคโกสโลวาเกีย แถมตุรกีก็มากระชับความสัมพันธ์กับรัสเซียในปัญหาตะวันออกกลาง แม้จะมีจุดต่างอยู่บ้างเรื่องซีเรีย แต่ตุรกีถือว่าปัญหาเคิร์ดที่สหรัฐฯหนุนเป็นภัยคุกคามมากกว่า จึงมีความโน้มเอียงที่จะมีความสัมพันธ์กันมากกว่า ขนาดซื้อระบบป้องกันภัยทางอากาศ S-400 จากรัสเซีย จนทำให้นาโต้โวยมาแล้ว
กล่าวโดยสรุปการปรับเปลี่ยนดุลอำนาจนี้แม้จะยังไม่มีผลกระทบต่อประเทศไทยในระยะสั้น แต่ถ้าไม่ติดตามสถานการณ์และปรับเปลี่ยนท่าทีที่สำคัญอาจเกิดปัญหาได้ แม้แต่เรื่องที่ไม่ค่อยใส่ใจนักคือสงครามไซเบอร์ที่กำลังมีการเตรียมการกันอยู่ระหว่างประเทศต่างๆ แม้แต่เกาหลีเหนือที่มีขีดความสามารถสูงที่จะทำลายเศรษฐกิจหลายๆประเทศได้ในช่วงเวลาสั้นๆ ขณะที่ไทยก็ยังคงไม่พร้อมต่อไป

NATO in the world of revaluation

The Western countries is going through a difficult phase of reappraisal of its role in the international system. The West still has the power to live well. But it no longer has the strength to teach other countries how to live correctly.
Amid the crisis, Western values worth pondering about whether community will stand the test of confrontation with reality. European countries within the framework of the main Western Alliance (NATO) lost its sovereignty and its identity. Their role in international relations has been degraded to the level of pawns on the chessboard. A stronger player from the ocean determines all the moves.
Western European allies are in a comfortable security not only through close ties with the United States and the deployment of us troops on its territory. Hot dots and threats potential aggressor far. Countries located on the eastern border of the North Atlantic Treaty Organization, feel more vulnerable and have less security assurances. This separation is illogical and dangerous for stability.
The Central and Eastern European countries unequivocally supported America in all interventions (in Yugoslavia, Afghanistan, Iraq), the outcome of which turned out to be contrary to the stated objectives. The desire of Americans to world hegemony not only led to disaster in Iraq and Libya, but also undermined faith in the ability of the West and its institutions to ensure the international order. Under the name of “humanitarian intervention” took place the self-confident use of force to put out the fires, which provoked the West itself.
After the Organization of the Warsaw Pact ceased to exist, the West started to expand its geopolitical dominance, stepping on the territory of the former Eastern bloc. Former French Foreign Minister Mr. Dumas and Defense Minister Mr. Shevenman said that Westerners gave the USSR oral guarantees of not expanding NATO to the East, as well as maintaining war graves and monuments in Eastern Europe. Declassified documents from the American diplomatic archives confirm this thesis.
Unfortunately the memory of politicians too short. Five years later these promises Washington, London, Berlin and France no longer remembered.
This irritated Russia, which back in the game has become a serious obstacle to the Alliance. Russia has demonstrated its determination to defend the interests of its own security force, an example of conflicts in Georgia and Ukraine.
Until recently, it seemed that the post-cold war conflicts between countries or their coalitions would go to another level. In fact, it is only distracted attention from the real phenomena, requiring a new definition of the enemy.
NATO countries should reflect whether the Alliance of offensive weapons in the global ideological war (under the slogan “total democracy”) or to perform regional (transatlantic) defensive functions, for which it was created. In the end the purpose is not fundamental democratisation of North Atlantic Treaty Organization.
Naive belief of American neoconservatives that the elimination of authoritarian regimes to bring happiness to mankind by restoring the universal democratic model, unfortunately, leads to the aggravation of chaos and conflict. It showed the effects of the “Arab spring” and the various “color revolutions”. Even if authoritarian regimes in Moscow or Beijing would lose legitimacy to replace them, come not necessarily democracy. Because democracy is a universal value in the modern world or a single political model.
Many Asian countries have proven the possibility of gradual change, which does not always lead to play Western designs, but contribute to evolution, restore political relations and power of new forms of social legitimacy (Japan, South Korea, Malaysia, Turkey, and Taiwan). In some regions, such as Latin America, the wave of democratization are often evoked strong opposition. Economic crises and political contradictions show that the population of many countries will long continue to perceive democracy with decline in living standards, economic, demographic or migration crises.
The West is committing a serious error, and reproduces the strategic focus on Russia. There are no evidences that Moscow intends to declare war on the West. Russia will certainly not renounce its geopolitical status and will vigorously defend the security interests.
NATO first needs urgently to overestimate their policies and foremost renounce further expansion to the East. For Poland and the Baltic States who have chosen confrontation with Russia, it will be difficult to be surmountable psychological barrier, especially after these States sided with Ukraine in conflict with Russia. But when the perception of threat in Europe will change, perhaps they will be able to adapt to new conditions without hysteria. While there are no changes to such emotional and personal grounds, but aggravation of the immigration crisis and energy security problems very soon will require adequate measures.
Now time is running against NATO because the Alliance is not in a position to review its erroneous analysis of the sources of threats. The propaganda theses that “Putin plays muscles” and “aggressive Russia is growing”, only increases the degree of emotions and lead to an escalation of tensions.
This situation is in the interests of the United States, seeking to maintain global hegemony based on cold war dogma about the need to protect the free world from randomly selected opponents. It distracts attention from the defeats of the United States in different parts of the world, while Washington tries to restrain the ambitions of Russia and China and to control the global energy trade.
The conflict in Ukraine and the continuing degradation of Ukrainian statehood shows that NATO is conceptually and logistically not ready to prevent crises near its borders, deter conflicts that threaten to escalate into war, or to stabilize after the conflict.