ซีนิธ ต้นกำเนิดเอชดีทีวี และรีโมท คอนโทรลของโลก

ซีนิธ ต้นกำเนิดเอชดีทีวี และรีโมท คอนโทรลของโลก

ซีนิธ ได้ชักจูงยูจิน แมคโดนัลด์เข้าร่วมกับพวกเขา และสนับสนุนการเงินแก่พวกเขา ยูจิน เเมคโดนัลด์ ได้ขอว่าบริษัทควรจะเปลี่ยนชื่อตราสินค้าจากซี-นิํธ เป็นซีนิธ พร้อมด้วยเครื่องหมายการค้าสายฟ้า ชิคาโก เรดีโอ แลปส์ ได้กลายเป็นซีนิธ เรดีโอ คอรปเรชั่น
การเปิดปิดและเปลี่ยนช่องโทรทัศน์ด้วยรีโมท คอนโทรล กำเนิดขึ้นนานกว่าหกทศวรรษที่แล้ว ซีนิธ ได้สร้างทีวี รีโมทคอนโทรลอันแรกเรียกว่า
เลซี่ โบนส์ เมื่ิอ ค.ศ 1950 มันได้ถูกพัฒนาโดยยูจิน เเมโดนัลด์ ประธานของซีนิธ เขาเชื่อว่าผู้ชมทีวีจะไม่อดทนกับการโฆษณา และได้ชักจูงว่าในไม่ช้าก็เร็วการโฆษณาของทีวีจะพังทลาย
ซีนิธ ในฐานะของนักคิดค้นทีวี รีโมท คอนโทล ตามที่เรารู้มันเกิดขึ้นจาก
เหตุผลธรรมดาอย่างเดียว ความต้องการของชายคนหนึ่งที่จะปิดเสียง
โฆษณาของการดูทีวีของเขา เมื่อ ค.ศ 1950 ประธานของซีนิธ ยูจิน แมค
โดนัลด์ ได้ให้ความท้าทายแก่วิศวกรของเขา ยูจีน พอลลี คิดค้นรีโมท
คอนโทรลนี้ เขาได้คิดค้น แฟลช แมทิค เป็นทีวี รีโมท คอนโทรล ไร้สายอันแรกของอุตสาหกรรม ด้วยการใช้เเสงเปิดปิด ปรับเสียง แลเปลี่ยนช่องทีวี การคิดค้นของเขาตามมาห้าปีต่อมาโดยวิศวกรซีนิธ โรเบิรต แอดเลอร์ ใช้อัลตราซาวด์แทนแสง รีโมท คอนโทรล
ซีนิธ จีอี และอาร์ซีเอ ผู้นำอเมริกันภายในอุตสาหกรรมโทรทัศน์ ขาย
ผลิตภัณฑ์ของพวกเขาไปทั่วโลก แต่ด้วยการคาดผิดอย่างมาก พวกเขา
ได้เห็นด้วยที่จะให้ใบอนุญาติเทคโนโลยีของพวกเขาแก่บริษัืทญี่ปุ่น
เช่น โซนี และมัทสุชิตะ เพราะว่านโบายของรัฐบาลญี่ปุ่นไม่ยอมให้พวก
เขาขายโดยตรงแก่ญี่ปุน
ในไม่ช้าพวกเขาได้เผชิญกับคลื่นทะเลของโทรทัศน์ขาวดำส่งออกจาก
ญี่ปุ่น และตามมาภายใน ค.ศ 1970 ด้วยคลื่นของโทรทัศน์สี เมื่อ ค.ศ 1976 บริษัทญี่ปุ่นมี 45% ของตลาดอเมริกัน สามเท่าส่วนแบ่งตลาดของพวกเขาภายใน ค.ศ 1970 ซีนิธได้กลายเป็นผู้ยืนดูภายในการเเข่งขัน การปล่อยให้โซนี และมัทสุชิตะผู้ผลิตของญี่ปุ่น ยึดครองตลาดของพวกเขา
ซีนิธมองว่าบริษัทญี่ปุ่นสมคบกำหนดราคาสูงเทียมแก่ผลิตภัณฑ์ของ
พวกเขาภายในญี่ปุ่น ลบล้างราคาต่ำเทียมของผลิตภัณฑ์ของพวกเขา
ภายในอเมริกา เป็นอันตรายต่อบริษัทอเมริกัน ซีนิธอ้างว่าการสมคบนี้
เป็นการละเมิดกฏหมายห้ามการผูกขาดที่มุ่่งหมายป้องกันการกำหนด
ราคาเดียว
ประเทศเกาะภูเขาด้วยทรัพยากรจำนวนน้อย ญี่ปุึ่นขึ้นอยู่กับเศรษฐกิจ
โลกสร้างการดำรงชีวิตของพวกเขา ภายในอดีต พวกเขาอาศัยการค้า
สร้างเงินตราต่างประเทศให้เพียงพอซื้อวัตถุดิบ แต่วันนี้พวกเขาได้แกว่งมากขึ้นไปสูการลงทุนต่างประเทศ มัทสุชิตะได้ลงนามข้อตกลงซื้อธุรกิจโทรทัศน์ของโมโตโรลา อิงค์ ข้อตกลงทำให้มัทสุชิตะเป็นผู้ขายโทรทัศน์ใหญ่ที่สุดลำดับสามภายในอเมริกา ตามหลังซีนิธและอาร์ซีเอ เท่านั้น และลำหน้าคู่แข่งขันญี่ปุ่นสองราย โซนี่ และฮิตาชิ
การนำมาสู่บทน่ากลัวภายในประวัติศาสตร์ธุรกิจอเมริกัน ผู้ผลิตโทรทัศน์ที่ยังคงอยู่รายสุดท้ายของประเทศ ได้ประกาศว่าพวกเขา
จะขายหุ้นแก่กลุ่มธุรกิจอีเลคโทรนิค เกาหลีใต้ แอลจี ข้อตกลงได้จบลง
ด้วยความหวังว่าอุตสาหกรรมโทรทัศน์อเมริกาอาจจะพบชีวิตใหม่
ภายในเทคโนโลยีดิจิตอลที่ก้าวหน้า และซีนิธ จะเข้าร่วมกับอาร์ซีเอ
และเจ็นเนอรัล อีเลคทริค เป็นตราสินค้าอเมริกันที่มีชื่อเสียงและใน
ขณะนี้อยู่ภายในมือของบริษัทต่างประเทศ
มันเป็นการสิ้นสุดของตำนานที่ยาวนาน มันเป็นอุตสาหกรรมที่เราได้คิดค้น และเราได้แนะนำต่่อโลก และเราได้ถูกขับไล่ออกไป ไคลด์
เพรสโทวิทซ์ ประธานของอีโคโนมิค สเตรททิจี อินสทิติว พูด
ในขณะที่ประสบการณ์ภายในเทคโนโลยีเอชดีทีวีของซีนิธ ได้ตระเตรียมมันเพื่อความผู้นำภายในยุคดิจิตอล บริษัทต้องการหุ้นส่วนโลกด้วยทักษะ
ที่ส่งเสริมช่วยให้มันแข่งขันอย่างมีประสิทธิภาพมากขึ้น
ดังนั้นเมื่อ ค.ศ 1995 แอลจี อีเลคโทรนิค ผู้นำโลกภายในคอมซูมเมอร์ อีเลคโทนิคได้ซื้อหุ้นส่วนใหญ่ภายในซีนิธ ผู้ผลิตโทรทัศน์รายสุดท้ายของอเมริกา สร้างการสิ้นสุดของการเดินทาง 77 ปี เพื่อบริษัทคอนซูมเมอร์
อีเลคโทรนิัค ที่สร้างสรรค์ บริษัทที่ได้สร้่างมาตรฐานการตลาดภายในวิทยุและโทรทัศน์ ซีนิธของวันนี้ บริษัทลูกของแอลจี ได้ใช้ประโยชน์บนการรวมกันอย่างมีพลังของเทคนิค การตลาด และการเงินของแอลจี และชื่อตราสินค้าที่มีชื่อเสียง และความเชี่ยวชาญเอสดีทีวีของซีนิธ

พอล นูเนส และทิม บรีน ได้กล่าวว่า ภายหลังการระบุความเข้าใจตลาด
ที่ใหญ่พอ – บีอีเอ็มไอ แล้ว บริษัทที่มีประสิทธิภาพสูงบริหารการก้าวไปและระยะเวลาของการปีนเส้นโค้งตัวเอสนั้น แทนการรีบเร่งออกสู่
ตลาดเป็นรายแรก พวกเขาใช้เวลาสร้างความสามารถที่จำเป็น ก่อนเพิ่ม
ขนาดการดำเนินงานของพวกเขา และพวกเขาวางแผนเพื่อความสำเร็จ
ตั้งแต่เริ่มต้น การมุ่งที่รายละเอียดเหมือนเช่นกลยุทธ์การผลิตและช่องทางตอนเริ่มต้น พวกเขารู้ระดับต่ำสุดข้ามไม่ได้ของการปรับปรุง – หรือ
ความสามารถพิ้นฐาน
เราได้กล่าวถึงความสามารถพื้นฐานก่อนการปีนขึ้น พิจารณาการตกลงมาที่สำคัญของบริษัทที่เริ่มต้นปีนโส้นโค้งตัวเอส – การบริหารที่ผิดพลาด
ของการก้าวไปและระยะเวลาของการปีน เราได้อธิบายบริษัทที่มีประสิทธิ
ภาพสูงพัฒนาอะไรที่เราเรียกว่าความสามารถพื้นฐานก่อน การดำเนินตามนี้ ต้องไม่สับสนกับการสร้างความสามารถแกน บริษัทที่มีประสิทธิภาพสู่งไม่ค่อยจะเป็นรายแรกสู่ตลาด พวกเขาสร้างความสามารถที่จำเป็นก่อนการปรับขนาดการดำเนินงานของพวกเขาและวางแผนเพื่อความสำเร็จไปไกลยังต้นน้ำ
ความสามารถพื้นฐานเกิดขึ้นเมื่อการนำเสนอที่พัฒนาใหม่ของบริษัทดีกว่าระดับต่ำสุดของการปรัปปรุงที่ตลาดต้องการให้ลูกค้าซื้อผลิตภัณฑ์
ใหม่ เพราะว่ามันเป็นการเริ่มต้นทำลายความเฉื่อยชาภายในพฤติกรรมของลูกค้า มันมักจะเป็นมาตรฐานที่สูง ความสามารถพื้นฐานได้บรรลุเมื่อ
บริษัทสามารถบรรลุมาตรฐานนี้อย่างต่อนเนื่องและทำซ้ำ
เพื่อการสร้างมาตรฐานพื้นฐาน บริษัทที่มีประสิทธิภาพสูง เช่น แอปเปิ้ล สร้างความผูกพันต่อการทดลองและการค้นพบ มันทำให้พวกเขาคิดและสร้างการนำเสนอที่แตกต่างที่มีคุณค่าต่อลูกค้าอย่างมาก
พีเพิล เอ็กซ์เพรส เป็นสายการบินที่สร้างสรรค์ ก่อตั้งเมื่อ ค.ศ 1981 ภายในการปลุกของการผ่อนคลายข้อบังคับ บริษัทได้สร้างโมเดลธุรกิจที่มีพลัง ด้วยการทำเกือบทุกสิ่งทุกอย่างแตกต่างกัน บุคคลของพวกเขาทำหน้าที่หลากหลาย นักบินช่วยขนสัมภาระของผู้โดยสาร
และผู้บริการบนเครื่องบินตรวจสอยผู้โดยสาร ณ ประตูขาออก ที่นั่งทุกที่
บนเครื่องบินราคาเดียวกัน และผู้โดยสารสามารถจ่ายค่าโดยสารของพวก
เขาในขณะที่นั่งอยู่บนเครื่องบินบนเส้นทางไปสู่จุดหมายปลายทางของ
พวกเขา สายการบินคิดค่าบริการกระเป๋าที่ตรวจสอบแต่ละใบ และอาหารและเครื่องดื่มบนเที่ยวบิน ไม่เคยได้ยินมาก่อน ณ เวลานั้น ดังนั้นสายการ
บินที่ไม่มีสิ่งไม่จำเป็นสามารถลดค่าโดยสารได้ต่ำอย่างไม่น่าเชื่อ เทียบ
เคียงได้กับการเดินทางรถโดยสารหรือรถยนต์ เพียงเเค่ 23 เหรีญจาก
นีวาร์ค นิเจอร์ซี ไป บัฟฟาโล นิวยอร์ค
แต่เมื่อพีเพิล เอ็กซ์เพรส ได้เจริญเติบโตอย่างรวดเร็ว พวกเขาได้สูญเสียความเป็นเอกลักษณ์ เมื่อพวกเขาได้เริ่มต้นแข่งขันโดยตรงบนเส้นทางกับสายการบินที่มั่นคงแล้ว การนำไปสู่สงครามราคาที่ทำลาย รอยแตกได้เริ่มต้นแสดง บริษัทได้ว่าจ้างบุคคลอย่างรวดเร็ว จนพวกเขาไม่สามารถฝึกอบรมบุคคลได้อย่างเหมาะสม ทำให้เกิดการบริการลูกค้าที่ไม่ดี จนลูกค้าที่ไม่พอใจติดป้ายด้วยชื่อเล่นว่า “พีเพิล ดิสเทรส” ในที่สุดขวัญของบุคคลของพวกเขาได้ตกต่ำลง และสายการบินไม่สามารถบริหารหนี้สินจำนวนมากจากการขยายตัวอย่างรวดเร็วได้ และได้ถูกขายไปเพียงแค่หกปีภาย
หลังการเปิดตัวอย่างมีความหวังของพวกเขา
สายการบินใหญ่ เช่น อเมริกัน แอร์ไลน์ ยูไนเต็ด แอร์ไลน์ และคอนติ
เนนทอล แอร์ไลน์ ได้คิดที่จะลดต้นทุน และลดราคาของพวกเขาอย่างไร และหนี้จำนวนมากของพีเพิล เอ็กซ์เพรส เพื่อการขยายตัวตอนเริ่มต้นได้บดขยี้สายการบินของพวกเขาในที่สุด
เรามองเห็นอย่างชัดเจนว่าการรีบเร่งของพีเพิล เอ็กซ์เพรส เพื่อที่จะเพิ่มขนาดสามารถทำลายบริษัทได้อย่างไร กลับกันเซ้าธ์เวสท์ แอร์ไลน์ แสดงความผูกพันต่อการสร้างความแตกต่างของตลาดอย่างไร และกาวางแผนเพื่อขนาดก่อนอย่างไร

พีเพิล เอกซ์เพรส แอรไลน์ เป็นสายการบินต้นทุนต่ำ ดำเนินงานตั้งแต่ ค.ศ 1981 ถึง ค.ศ 1987 บริษัทก่อตั้งโดยดอน เบอร์ ลาออกจาก เท็กซัส อินเตอร์แนชั่นแนล ของแฟรงค์ โลเร็นโซ ในที่สุดพีเพิล เอกซ์เพรส ถูกบังคับให้ขายตัวมันเองทั้งหมดแก่ เท็กซีส แอร์ คอรปอเรชั่น 125 ล้านเหรียญ
บุคคลอาจจะสงสัยทำไมสายการบินหนึ่งล้มเหลว และอีกสายการบินหนึ่งบรรลุความสำเร็จ เมื่อมองผ่านสายการบินสองสายเหล่านี้ดูเหมือนมีกลยุทธ์เหมือนกันมาก ทั้งสองสายการบินมุ่งหมายที่ค่าโดยสารต่ำ ด้วยการบริการที่มีคุณภาพ ทำไมพีเพิล เอกซ์เพรส ล้มเหลว เซ้าธ์เวสท์ แอร์
ไลน์ บรรลุความสำเร็จ
เซ้าธ์เวสท์ แอร์ไลน์ เป็นสายการบินบรรลุความสำเร็จมากที่สุดเมื่อ ค.ศ 1990 ตลอดทศวรรษ พวกเขาเป็นสายการบินภายในประเทศเดียวเท่านั้นทำกำไร และประสิทธิภาพที่เหนือกว่าคู่แข่งขันภายในการบริการลูกค้าอย่างสม่ำเสมอ จุดสำคัญภายในความสำเร็จของเซ้าธ์เวสท์อยู่ที่วัฒนธรรมบริษัทเฉพาะ และการบริหารทรัพยากรมนุษย์ของพวกเขา
พีเพิล เอกซ์เพรส ได้พังทลายเนื่องจากโดนัลด์ เบอร์ ได้ขยายตัวมันรวดเร็วจนเกินไป และต่อสู้ตัวต่อตัวกับสายการบินที่สำคัญ ก่อนที่เขาพร้อม ภายในห้าปีของการก่อตั้งพีเพิล เอกซ์เพรส บริษัทได้ซื้อฟรอนเทียร์ และกลายเป็นสายการบินใหญ่ที่สุดลำดับห้าภายในประเทศ เนื่องจากโครงสร้างพิ้นฐานและทรัพยากรดำเนินงานไม่สอดคล้องกับการขยายตัวอย่างรวดเร็ว พีเพิล เอกซ์เพรส ได้เผชิญกับการขาดทุนครั้งแรกของพวกเขา สไตล์การบริหารได้เปลี่ยนแปลงไป มันเปลี่ยนแปลงจากสไตล์การบริหารแบบมีส่วนร่วมและองค์การแบบครอบครัว ไปเป็นสไตล์การบริหารสมัยเดิมมากขึ้น โดนัลด์ เบอร์ควบคุมสายการบิน และเริ่มต้นบังคับนโยบาย และมันกลายเป็นเสี่ยงภัยต่อบุคคลที่จะพูด บุคคลหนึ่ง
ณ พีเพิล เอกซ์เพรส ได้ถูกไล่ออก เมื่อเธอเริ่มต้นถามคำถามและวิจารณ์เกี่ยวกับการดำเนินงานบางด้าน
แนวคิดการบริหารของดอน เบอร์ รวมทั้งโครงสร้่างแบบลีน และการฝึกอบรมบุคคลทุกคนข้ามสายงาน แม้แต่ผู้บริหารระดับสูง ทำให้เขามีชื่อเสียงเป็นนักนวัตกรรม แต่ความคิดที่ผิดแบบแผนทำร้ายบริษัทเมื่อพวกเขาเจริญเติบโตอย่างรวดเร็ว
วิถีทางอย่างหนึ่งที่บริษัทเจริญเติบโตคือ การซื้อบริษัทอื่น โดยปรกตินี่เป็นบริษัทใหญ่ซื้อบริษัทเล็ก เมื่อ ค.ศ 1985 พีเพิล เอกซ์เพรส รู้สึกคล้ายกับ
พวกเขาเป็นบริษัทใหญ่ ดังนั้นพีเพิล เอกซ์เพรส ได้ตัดสินใจซื้อฟรอนเทียร์ แอรไลน์ การซื้อบริษัทและการขยายตัวได้ต่อเนื่อง พวกเขาได้ซื้อสายการบินเล็กสองสาย
บริการเส้นทางไปสู่นิว อิงค์แลนด์ และฟลอริดา พีเพิล เอกซ์เพรส ได้ขยายตัวเที่ยวบินข้ามมหาสมุทรแอตแลนติค ด้วยการเพิ่มบริการ 747
การซื้อฟรอนเทียร์ แอรไลน์ ไม่เพียงแค่ภาระพีเพิล เอกซ์เพรสด้วยหนี้สินที่ไม่ต้องการเท่านั้น แต่มันเป็นผู้โดยสารฟรอนเทียร์ แอรไลน์ บาดหมางกับวิถีทางเรียบง่าย และทำให้เกิดต่อสู้ทางแรงงานกับบุคคลของฟรอนเทียร์ แอรไลน์ ด้วยภาระหนี้สินที่หนัก พีเพิล เอกซ์เพรส ได้ตัดสินใจเปลี่ยนแปลงปรัชญาของพวกเขา และ
ล่อนักเดินทางธุรกิจ ห้องโดยสารถูกออกแบบใหม่ที่จะรวมส่วนของที่นั่งชั้นหนึ่ง พีเพิล เอกซ์เพรส พยายามปรับตัวกับสถานการณ์แบกภาระหนี้สิน การตลาดได้เปลี่ยนแปลงจากบุคคลธรรมดาไปเป็นนักเดินทางธุรกิจที่จ่ายค่าโดยสารสูงขึ้น สายการบินไร้ชั้นของ “เดอะ พีเพิล” ในขณะนี้มีที่นั่งชั้นหนึ่ง และแบบแผนราคาถูกที่บุคคลทุกคนจ่ายราคาเหมือนกันได้ถูกยกเลิกไป มันเป็นการทรยศของตราสินค้าและฐานลูกค้า เกิดขึ้นจากการขยายตัวอย่างรวดเร็วเกินไปของพวกเขา
ภายหลังการขาดทุน 27.5 ล้านเหรียญเมื่อ ค.ศ 1985 พีเพิล เอกซ์เพรส ได้ยุ่งยากกับการขาดทุนสูง 58 ล้านเหรียญภายในไตรมาสแรกของ ค.ศ 1986 พีเพิล เอกซ์เพรส ไม่สามารถรับภาระการขาดทุนต่อไป แบกภาระด้วยหนี้สินมากกว่า 600 ล้านเหรียญ และการจ่ายดอกเบี้ยของมัน
ในที่สุดหนี้สินมากมายได้พิสูจน์เป็นความหายนะของพีเพิล เอกซ์เพรส
ด้วยสายการบินถูกบังคับให้ทำงานกับธนาคารลงทุน เมื่อพวกเขาต้องมองหาผู้ซื้อและวิถีทางออกจากความยุ่งยาก พีเพิล เอ็กซ์เพรส ถูกซื้อโดยเท็กซัส แอร์ คอรปเรชั่น และรวมกับคอนติเนนทอล แอรไลน์ เมื่อ ค.ศ 1987. เราเคยสงสัยทำไมพีเพิล เอกซ์เพรส ล้มเหลว นี่เป็นเหตุผลยิ่งใหญ่ที่สุดเรื่องราวทำนองเดียวกับอิคารัสของการบินใกล้ดวงอาทิตย์จนเกินไป

Cr : รศ สมยศ นาวีการ