ความสุขมีแก่ผู้ที่โศกเศร้า เพราะเขาจะได้รับการปลอบประโลม

ความสุขมีแก่ผู้ที่โศกเศร้า เพราะเขาจะได้รับการปลอบประโลม(มธ.5:4)

ผมได้อ่านเรื่องราวของหมอท่านหนึ่งนานมาแล้ว วันหนึ่งขณะที่เขาต้มน้ำและน้ำร้อนกระฉอก
ออกมาลงไปถูกหัวแม่เท้าของท่าน แต่ไม่มีความรู้สึกว่าร้อน ท่านท่านทราบทันทีว่านี่เป็นเรื่องร้าย เพราะหมอท่านนี้ทำงานอยู่ในนิคมโรคเรื้อน
ถ้าใครเป็นโรคนี้ประสาทความรู้สึกจะถูกทำลาย
ปลายนิ้วจะชาขาดความรู้สึก 
ประสาทสำผัสที่ทำให้คนเรารู้สึกเจ็บได้ให้ประโยชน์แก่มนุษย์ เราไม่สามารถจินตนาการณ์ได้ว่าถ้าประสาทสำผัสดังกล่าวไม่มีอะไรจะเกิดขึ้นกับชีวิตเรา ถึงแม้ว่าเราจะไม่ชอบความเจ็บแต่มันคือสิ่งที่ให้คุณมากกว่าให้โทษ เพราะมันช่วยส่งสัญญาณป้องกันชีวิตเรา
เช่นเดียวกับความเจ็บที่เกิดขึ้นกับจิตใจ มันช่วยส่งสัญญาณให้เราทราบถึงสิ่งที่เกิดขึ้นเพื่อนำไปสู่การเยียวยาและบำบัดรักษา 
ผู้ใดมีจิตใจที่สามารถรู้สึกเจ็บ รู้สึกโศกเศร้าเสียใจทุกครั้งที่ทำผิด ทำบาป  ขอให้ผู้นั้นยินดี
ขอให้ผู้นั้นมีความสุข มึความสบายใจ เพราะนั่น           แสดงว่าจิตใจของท่านปกติ…แต่ถ้าเมื่อใดเรา
ทำในสิ่งที่ผิดศีลผิดธรรม ทำผิดต่อศีลธรรมอันดี
ทำผิดต่อธรรมบัญญัติของพระเจ้าด้วยกาย วาจาและใจ แต่ไม่รู้สึกเจ็บ ไม่รู้สึกฟ้องผิด โปรดทราบเถิดว่าเรากำลังเดินอยู่บนเส้นทางแห่งความตาย ความหายนะทั้งโลกนี้และโลกหน้า
พระเยซูกำลังสอนเราเราว่า บุคคลใดก็ตาม ถ้าทำผิดและรู้สึกเจ็บ ก็เป็นสุข เพราะความรู้สึกเจ็บ รู้สึกเสียใจนำไปสู่ การแสวงหาหนทางบำบัดและรักษา นำไปสู่การการสารภาพผิดต่อพระเจ้าและต่อกันและกัน ในที่สุดความเจ็บ ความโศกเศร้า ในใจ ก็จะหายไป ความสุขใจจะเข้ามาแทนที่จนเปี่ยมล้นหัวใจ ผู้ปกปิดความบาปไว้จะไม่เจริญ แต่ผู้ ทีสารภาพบาปจะประสบความ
มเมตตา.

วีรชัย  โกแวร์
3.8.17.