อั้งยี่ฮ่องกงยังจะมีอยู่อีกหรือ
สบาย สบาย สไตล์เกษม
เกษม อัชฌาสัย
อั้งยี่ฮ่องกงยังจะมีอยู่อีกหรือ
ยังไม่มีใครชี้ขาดครับ ว่าเป็นใครมาจากไหน ผมหมายถึงกลุ่มชายหลากวัย ใส่เสื้อขาวนับสิบๆ คน บางคนสวมหน้ากาก ชนิดป้องกันโรคทางเดินลมหายใจ กรูกันออกมา ถือกระบองมาด้วย ไล่ตี ไล่ทุบ หรือใช้มือเปล่าไล่ชกผู้คนไม่เลือกหน้า ที่สถานีรถไฟ”ยื่น หลง”เป็นโกลาหล เมื่อวันอาทิตย์ที่ ๒๑ กรกฎาคมที่ผ่านมา
ทำให้มีผู้ได้รับบาดเจ็บไป ๔๕ คนด้วยกัน เพียงแต่ ไม่มีใครถึงตายเท่านั้น
ผู้ตกเป็นเป้าโจมตี ส่วนใหญ่เป็นผู้ร่วมชุมนุมเรียกร้องประชาธิปไตย ที่ไปรอรถไฟกลับบ้าน โดยกลับจากการชุมนุมที่เกิดขึ้นในทุกวันสุดสัปดาห์ ต่อต้านกรณีทางการฮ่องกง พยายามออกกฎหมายส่งผู้ร้ายข้ามแดน ซึ่งในที่สุดก็ระงับเอาไว้ไม่ออกแล้ว หลังเกิดการต่อต้านอย่างรุนแรงและต่อเนื่อง
เหตุการณ์ไล่ทำร้ายชาวบ้านเกิดขึ้น ท่ามกลางความงุนงงสงสัยของคนทั่วไป ว่าเกิดจากเหตุผลอะไรแน่
จนกระทั่งเมื่อวันที่ ๒๒ กรกฎาคม สำนักข่าว บีบีซี ก็ออกมาเขียนรายงานข่าว ตั้งข้อสงสัยว่า เหตุการณ์นี้เกี่ยวข้องกับกลุ่ม”อั้งยี่”ที่เรียกว่า”ซาฮะ”ในภาษาจีนฮกเกี้ยน หรือ”ทรัยแอด”(triad) ในภาษาอังกฤษ หรือเปล่า
เพราะสามารถตั้งสมมติฐานได้ว่า”อั้งยี่”ซึ่งส่วนใหญ่มีสมาชิกเป็นชนชั้นล่าง ไม่มีการศึกษา อาจได้รับการหนุนหลังจากทางการฮ่องกง(ซึ่งปฏิเสธอย่างแข็งแรงว่า ไม่มีส่วนเกี่ยวข้อง ไม่ว่าจะในฐานะใด ๆทั้งสิ้น) ร่วมในการกระทำครั้งนี้
เนื่องจากก่อนหน้านี้ ในครั้งที่มีการชุมุนุมประท้วงใหญ่ในฮ่องกง ที่เรียกว่า”การประท้วงร่ม” หรือ”ปฏิวัติร่ม”เมื่อปี ๒๕๕๗ โดยกลุ่มนิยมประชาธิปไตย เข้ายึดพื้นที่ต่างๆ และเรียกร้องให้มีการเลือกตั้งที่โปร่งใส ด้วยการประท้วงอย่างยืดเยื้อนั้น ในที่สุด ระยะหลังๆ ก็เกิดปฏิกิริยาต่อต้านการประท้วงการเรียกร้องทางการเมือง จากชาวบ้านหาชาวกินค่ำและจากผู้ที่ไม่พอใจการประท้วงทางการเมือง ซึ่งทำให้การประกอบธุรกิจต่างๆ ต้องเสื่อมถอยและตกต่ำและว่ากันว่า กลุ่มต่อต้านนี้ รวมเอาพวก”อั้งยี่” หรือกลุ่ม”ทรัยแอด”ต่างๆ เข้าไว้ด้วย
ปรากฏว่าที่ตั้งค่ายของกลุ่มเรียกร้องประชาธิปไตยที่”มอง ก๊อก”(ย่านที่อยู่อาศัยของชนชั้นกรรมกร) มีการโจมตีเกิดขึ้น กลุ่มผู้โจมตีพากันบุกเข้าไปไล่ชกและไล่เตะ สมาชิกกลุ่มนิยมประชาธิปไตย พร้อมกับรื้อถอนเต็นต์และเครื่องกีดขวางที่ติดตั้งเอาไว้
ตำรวจเข้าจับกุม ก็พบว่าในจำนวนนี้มีอยู่ ๑๙ คน ที่มีภูมิหลังเกี่ยวข้องกับกลุ่ม”ทรัยแอด”
“ทรัยแอด” หรือ”ซาฮะ”ที่ว่านี้ มีความเป็นมาอย่างไร
บีบีซี ระบุว่า “ทรัยแอด”ที่ว่านี้เป็น”มาเฟีย”ท้องถิ่นที่มีกฎระเบียบและพิธีกรรมของตนเอง ทั้งนี้ จากคำอธิบายของศาสตราจารย์ด้านอาชญาวิทยา”เฟเดริโก วาเรเซ”ผู้เชี่ยวชาญด้านองค์กรอาชญากรรม แห่งมหาวิทยาลัยอ็อกซฟอร์ด
พวกนี้ทำธุรกิจเกี่ยวกับการเก็บค่าคุ้มครองกิจการต่างๆ ในท้องถิ่น ทำธุรกิจค้ากามและสิ่งเสพติด โดยจะไม่ทำในระดับระหว่างประเทศ แต่จะทำจำเพาะในท้องถิ่นหรือในเขตของตนเท่านั้น
เฉพาะในฮ่องกงนั้น มี”ทรัยแอด”อยู่หลายกลุ่ม ที่โด่งดังมากๆ ก็คือกลุ่ม “๑๔ เค” กลุ่ม”ซัน ยี่ ออน”และกลุ่ม”หวอ ชิง หว่อ”
กลุ่ม”ทรัยแอด”ที่ว่านี้ มีการจัดลำดับชั้นกันเป็นขั้นๆ ด้วยกฎเกณฑ์ที่เข้มงวดกวดขันและด้วยคำมั่นสัญญาแบบพี่น้องสืบสายเลือด
หนังสือพิมพ์”เซาธ์ ไชนา มอร์นิง โพสต์”ประมาณการณ์เมื่อปี๒๕๖๐ เอาไว้ว่า ในฮ่องกงกลุ่ม”ทรัยแอด”ต่างๆ ซึ่งมีสมาชิกรวมกันราว ๑๐๐,๐๐๐ คน (จากประชากร ๗.๓ ล้าน)
เฉพาะในปี ๒๕๖๑ ทางการบันทึกไว้ว่า เกิดคดีอาญาที่เกี่ยวข้องโยงใยกับกลุ่ม”ทรัยแอด”รวม ๑,๗๑๕ คดีด้วยกัน
กิจกรรมของกลุ่ม”ทรัยแอด”หรือ”ซาฮะ”หรือ”อั้งยี่”นี้ มักปรากฏออกมาในรูปของเรื่องเล่าขานในเชิงนิทานที่สนุกสนานและมักจะถูกนำมาถ่ายทอดอย่างมีเสน่ห์ผ่านทางภาพยนตร์
นี่ก็เลยทำให้ผมระลึกถึงหนังเรื่อง “๒๔๙๙ อันธพาลครองเมือง”ว่าด้วยตำนานของ”แดง ไบเล่”และที่ชอบมาก ดูมาแล้วหลายหนโดยไม่เบื่อ ก็คือ “เธอะ ก๊อดฟาเธอร์” ของ”มาริโอ พูโซ”
ไหนๆ ก็ไหนๆ แล้ว จะขอเล่าย้อนกลับไปถึงที่มาที่ไปของกลุ่ม”ทรัยแอด”ที่ฝรั่งชาวอังกฤษเรียกหากันซะหน่อย
ที่มานั้น เริ่มแต่โน่นเลย คือตั้งแต่สมัยจักรพรรดิคังซี(๑๖๕๔-๑๗๒๒)แห่งราชวงศ์ชิง ได้มีการเผาทำลายและกวาดล้างวัดเส้าหลิน เพราะเกรงว่าจะเป็นภัยต่อราชสำนัก พระสงฆ์ห้ารูปที่รอดชีวิตได้ตั้งสมาคมลับขึ้นเรียกว่า “เทียนตี่”หรือพรรค“ฟ้าดิน”ขึ้นมา เพื่อ”โค่นชิง ฟื้นหมิง”(“หมิง”คือราชวงศ์หมิง) แต่เมื่อแยกสาขาไปยังไปประเทศอื่นๆ ก็เรียกกันว่า”ซันเหอ”(ภาษาจีนกลาง)หรือ”ซาฮะ”(ภาษาจีนฮกเกี้ยน) เช่น ที่ ไต้หวัน, มาเก๊าและฮ่องกง หรือในประเทศต่างๆ ที่มีคนจีนอาศัยอยู่อย่างหนาแน่นแล้ว ก็ไม่ได้รักษาวัตถุประสงค์เดิมเอาไว้ แต่กลายเป็นสมาคมที่คอยช่วยเหลือชาวจีนที่อาศัยอยู่ในต่างแดน
จนกระทั่งต่อมา ได้เข้าไปเกี่ยวข้องอาชญากรรมต่างๆ จึงมักจะถูกกวาดล้างและในที่สุดก็แปรสภาพเป็นองค์กรอาชญากรรมโดยเฉพาะในกิจการค้ามนุษย์ ฟอกเงิน กรรโชกทรัพย์และรับจ้างลอบสังหาร
“ซันเหอ” หรือ”ซาฮะ”นี้ มีความหมายว่า”องค์สาม”หมายถึง “ฟ้า-ดิน-มนุษย์” ซึ่งก็คือที่มา ของคำว่า”ทรัยแอด”ที่อังกฤษเรียกซึ่งก็แปลว่า”องค์สาม”เช่นกัน
สำหรับในเมืองไทยรู้จักสมาคมลับจีน ในนามว่า”อั้งยี่”แต่ผมไม่รู้ว่า ชื่อนี้มีที่มาที่ไปอย่างไร ทำไมจึงเลือกใช้คำนี้ ใครรู้ช่วยบอกด้วยครับ
รู้แต่ว่า “อั้งยี่”เป็นสมาคมลับจีน ที่มีมาตั้งแต่สมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้นๆ เข้าใจว่าจะเป็นในสมัยรัชกาลที่ ๓ หลังจากที่คนจีนแห่อพยพหนีความยากจนเข้ามาอยู่ในเมืองไทยเป็นระลอกๆ แล้วก็แอบไปมีสมาคมนี้ไว้ เพื่อช่วยเหลือชาวจีนด้วยกัน แต่มีใช่มีเพียงสมาคมเดียว
ที่สำคัญสมาคมลับเหล่านี้ เคยก่อเหตุรุนแรง บางแห่งถึงขนาดต่อสู้กันเอง หรือยึดบ้านยึดเมืองมาแล้วเช่น ที่ระนองและภูเก็ต(๒๔๑๐-๒๔๑๑) ที่กรุงเทพฯ(๒๔๓๒)และที่ปราจีนบุรีและฉะเชิงเทรา(๒๔๓๖-๒๔๓๙) ซึ่งล้วนเป็นความวุ่นวายที่ทางการต้องส่งกำลังเข้าปราบปรามให้เรียบร้อย
โชคดีที่ปัจจุบัน คนจีนได้กลายเป็นคนไทยไปแล้วโดยสมบูรณ์แบบ จึงไม่มีสมาคมลับเหลืออยู่อีก
ที่ต้องระวังก็คือ ชาวชาวจีนรุ่นใหม่ ที่จะอพยพเข้ามาทำงานและพำนักอยู่ในไทย ในอนาคตอันใกล้ ตามการแผนเปิดกว้างของไทย รับนโยบาย”หนึ่งแถบ หนึ่งถนน”ของจีน ซึ่งอาจทำให้เกิดปัญหาเหมือนเช่นที่เคยเกิดขึ้นมาแล้ว
ยกตัวอย่าง เช่น เมื่อเร็วๆ นี้ ที่”สีหนุวิล”หรือ”กัมปงโสม”เมืองท่าของกัมพูชา โดยกลุ่มชาวจีนได้สำแดงพลังว่า จะก่อตั้งกลุ่มอะไรขึ้นมา เพื่อดูแลผลประโยชน์ของพวกเขา
นั่นเป็นผลพวงที่กัมพูชาเปิดกว้างรับชาวจีนเข้าไปทำงานและตั้งถิ่นที่อยู่ นับหมื่นๆ คน
ข้อคิดวันนี้ ก็คือการที่ฮ่องกงมีกลุ่ม”ทรัยแอด”หรือไม่ อย่างไรและแค่ไหนนั้น น่าจะเป็นอุทาหรณ์ สำหรับเมืองเมืองไทยด้วยครับ
