ข้าไม่กลัวกองทัพสิงโตนำโดยแกะ ข้ากลัวกองทัพแกะนำโดยสิงโต

ข้าไม่กลัวกองทัพสิงโตนำโดยแกะ ข้ากลัวกองทัพแกะนำโดยสิงโต

ภายในพงศาวดารของประวัติศาสตร์และอาณาจักรแห่งตำนาน ผู้นำไม่กี่คนที่ปรากฏยิ่งใหญ่เท่าอเล็กซานเดอร์มหาราชและอคิลลีส ไอคอนเหล่านี้ บุคคลหนึ่งเป็นกษัตริย์มาซีโดเนียทะเยอทะยานพิชิตโลก และอีกบุคคลหนึ่งวีรบุรุษกรีกแห่งสงครามโทรจัน มาจากมหากาพย์ของโฮเมอร์ อีเลียด ได้หลงใหลจินตนาการของเราเป็นศตวรรษเราได้ค้นพบเรื่องราวที่พัวพันกันอย่างน่าทึ่งของอเล็กซานเดอร์ และอคิลลีส เเม้ว่าได้ถูกเเยกจากกันโดยเวลา แต่รวมกันด้วยมรดก ความทะเยอทะยาน และเเม้แต่การสัมผัสเทพเจ้าอเล็กซานเดอร์เชื่อว่าเขาสืบเชื้อสายโดยตรงจากอคิลลิสผ่านมารดาของเขา โอลิมเพียส บิดาของอเล็กซานเดอร์ กษัตริยฺฟิลิปที่สองแห่งมาซีดอน ได้อ้างถึงบรรพบุรุษของเทพเจ้าด้วย ฟิลิป ได้ถูกกล่าวเป็นการสืบเชื้อสายของเฮอราเคิลส์ วีรบุรุษอีกคนหนึ่งจากตำนานกรีก ดังนั้นโดยสาระสำคัญสายเลือดของอเล็กซานเดอร์เป็นต้นกำเนิดตำนานอย่างเเท้จริงไม่มีตำนานใดสมบูรณ์โดยไม่มีเรื่องราวของการกำเนิดพระเจ้า และเรื่องราวชีวิตของอเล็กซานเดอร์ไม่ยกเว้น การกำเนิดของเขาได้ถูกกล่าวตามมาด้วยลำดับของสัญญานที่เป็นลางดี ฟ้าแลบ นกอินทรีย์ และไฟไม่มีวันดับ ลางบอกเหตุทุกอย่างบ่งชี้ความโปรดปรานของเทพเจ้า โอลิมเพียสมารดาของอเล็กซานเดอร์ อ้างว่าลูกชายของเธอมีบิดาไม่มีใครอื่นนอกจาก เซอูส กษัตริย์แห่งเทพพระเจ้าอเล็กซานเดอร์ได้ถูกหลงใหลโดยอีเลียดของโฮเมอร์ เรื่องราวของสงครามโทรจัน และนักรบกรีกที่กล้าหาญ อคิลลีส อเล็กซานเดอร์นอนด้วยสำเนาของอีเลียดข้างใต้หมอนของเขา อธิบายประกอบโดยครูของเขา อริสโตเติล นักปรัชญาที่ยิ่งใหญ่ เเต่มันไม่ได้เป็นเรื่อวราวก่อนนอนธรรมดาต่ออเล็กซานเดอร์ ภายในอคิลลิสเขาได้พบจิตวิญญานพวกเดียวกัน นักรบแห่งความสามารถไม่มีใครเสมอเหมือนโชคชะตาเพื่อความยิ่งใหญ่แต่สัมผัสกับความเศร้าสลดความเชื่อของอเล็กซานเดอร์ไม่เพียงแค่ภายในหัวของเขา มันได้กำหนดการกระทำของเขา ระหว่างการรณรงค์เอเชียของเขา แม้แต่เขาได้หยุดที่ทรอย สนามรบของอคิลลิส อเล็กซานเดอร์ได้สั่งให้เปิดสุสานของอคิลลิสดังนั้นเขาสามารถสักการะต่อผู้มาก่อนตำนานของเขา ณ ที่นี่เขาได้ชโลมสุสานของอคิลลิสด้วยน้ำมัน มันไม่ใช่เพียงแค่การบูชาวีรบุรุษ มันเกือบจะคล้ายกับการแสวงบุญทางศาสนา ต่ออเล็กซานเดอร์ การเป็นอคิลลิสคนใหม่ไม่ได้เป็นเพียงแค่เเรงบันด่ลใจแต่เป็นสิทธิโดยกำเนิด ความเชื่อนี้มีอิทธิพลต่อการรณรงค์ทางทหารของเขา ความเป็นผู้นำของเขา และเเม้แต่การอ้างเทพเจ้าของเขา อเล็กซานเดอร์ ได้พยายามเลียนแบบอคิลลิสอย่างไร ภายในความกล้าหาญทางทหาร อเล็กซานเดอร์ได้มองเห็นการสะท้อนความกล้าหาญของอคิลลิสภายในความทะเยอทะยานของเขา อคิลลิสหาที่เปรียบไม่ได้ภายในการต่อสู้ส่วนบุคคล และความฉลาดทางยุทธวิธีระหว่างสงครามโทรจันได้ถูกแสดงภายในอีเลียดทำนองเดียวกัน อเล็กซานเดอร์ได้แสดงความฉลาดทางทหารอย่างประหลาด จากการตัดปมกอร์เดียน ไปสู่กลยุทธ์ที่กล้าหาญ ณ ยุทธการแห่งเกากาเมลา มันราวกับว่าทุกการรณรงค์ได้ถูกสร้างอย่างเข้มงวดเป็นการยกย่องต่อสงครามโทรจันของอคิลลิสความเป็นผู้นำเลยพ้นจากกลยุทธ์การสู้รบต่ออเล็กซานเดอร์ มันเกี่ยวกับการเป็นตัวตนของวีรบุรุษส่วนบุคคล อคิลลิสไม่เพียงแค่เป็นที่เคารพต่อความสามารถการต่อสู้ของเขา แต่ต่อความเป็นผู้นำของเขาท่ามกลางนักรบกรีกด้วย อเล็กซานเดอร์เป็นมากกว่ากษตริย์ต่อทหารของเขาด้วยเขาเป็นวีรบุรุษของพวกเขา การนำจากข้างหน้าเหมือนเช่นอคิลลิสนำทหารของเขาการเลียนแบบอคิลลิสของอเล็กซานเดอร์ขยายไปสู่ชีวิตส่วนบุคคลของเขาด้วย เขายึดมั่นค่านิยมของความกล้าหาญ ความเป็นผู้ดี และความมีเกียรติ คุณลักษณะที่อคิลลิสเป็นตัวตนภายในอีเลียดของโฮเมอร์ มันได้พูดกันว่าอเล็กซานเดอร์มักจะเเยกตัวเขาเองด้วยมหากาพย์ใคร่ครวญที่จะปรับชีวิตและโชคชะตาของเขาให้ใกล้ชิดมากขึ้นกับบรรพบุรุษตำนานของเขาอเล็กซานเดอร์ใส่เกราะของอคิลลิสหรือไม่ เกาะของอคิลลิสตามที่บรรยายภายในอีเลียด เป็นเทพเจ้าโดยกำเนิด หล่อหลอมโดยเทพเจ้า เฮเฟสตัส เกราะที่มาจากสวรรค์นี้เเสดงสัญลักษณ์ความกระพันของอคิลลิสและการคุ้มครองของเทพเจ้า ทำให้เขากลายเป็นนักรบน่ากลัวภายในสงครามโทรจันเมื่ออเล็กซานเดอร์ ได้มาถึงเอเชีย เขาได้อ้อมไปเยี่ยมสถานที่บูชาใกล้สถานที่ฝังศพของอคิลลิส ณ ที่นี่ กล่าวกันว่า เขาได้ใส่ชุดเกราะอ้างว่าเป็นของบรรพบุรุษตำนาน แต่มันเป็นเกราะของอคิลลิสหรือไม่ เเต่เกราะที่อเล็กซานเดอร์ใส่ไม่ใช่ของอคิลลิส ตามเรื่องราวทางประวัติศาสตร์ ชุดเกราะนี้ได้ถูกมอบให้แก่นักบวชของอารามโดยกษัตริย์เซิร์กซิสจากราชวงศ์อะคีเมนิดที่อเล็กซานเดอร์มุ่งหมายล้มล้างอเล็กซานเดอร์ใสเกราะนี้ก่อนชัยชนะครั้งแรกของเขาต่อเปอร์เชีย ณ ยุทธการแห่งการ์นิคัส ไม่รับรู้ต้นกำเนิดแท้จริงของมันเมื่ออภิปรายอเล็กซานเดอร์และอคิลลิส ถ้อยคำ คู่แข่งขัน อาจจะดูแล้วผิดธรรมดา เหนือสิ่งอื่นใดบุคคลหนึ่งเป็นวีรบุรุษจากตำนานและอีกบุคคลหนึ่งเป็นวีรบุรุษจากประวัติศาสตร์เเยกจากกันเป็นศตวรรษ ต่ออเล็กซานเดอร์ อคิลลิสเป็นอุดมคติพายามมุ่งไปสู่ ไม่ใช่คู่แข่งขันแข่งขันกัน แต่กระนั้นอเล็กซานเดอร์ไม่เพียงแค่พอใจเดินตามรอยเท้าของอคิลลิส เขามุ่งหมายที่จะเกินกว่าความสำเร็จของอคิลลิส การพิชิตของอคิลลิสจำกัดอยู่ที่สงครามโทรจัน ในขณะที่อเล็กซานเดอร์ขยายไปทั่วโลกเมื่อมันมาสู่การถกเถียงได้ใครเป็นผู้นำยิ่งใหญ่ที่สุดของประวัติศาสตร์ชื่อเเรกมักจะมาสู่จิตใจของเราคือ อเล็กซานเดอร์ มหาราช เขามุ่งมั่นที่จะยึดครองโลก เดินทาง 10,000 ไมล์บนหลังม้า และต่อสู้การรบตลอด 70 ครั้ง ไม่เคยแพ้ใครเลย อเล็กซานเดอร์มีจุดมุ่งอย่างเดียวยึดครองโลกวันใดวันหนึ่ง ณ จุดสูงสุดแห่งชัยชนะทางทหารของเขา กองทัพของเขาประกอบด้วยทหารราบประมาณ 43,000 คน ด้วยทหารม้าประมาณ 4,000 คน ทหารทุกคนเดินตามเขาอย่างมีเกียรติไปสู่การเเสวงหาภายในเอเชียไมเนอร์ของเขา ณ จุดนี้ อเล็กซานเดอร์มีเพียง 70 ทาเลนท์เท่านั้น – เงินตรากรีกการเป็นหนี้ 200 ทาเลนท์ เพื่อใช้มันทั้งหมดที่จะมั่นใจว่าทหารของเขาส่งเงินไปเพื่อบำรุงขวัญของครอบครัวของพวกเขา เมื่อนายพลคนหนึ่งถามอะไรที่เขาเก็บไว้เพื่อตัวเขาเอง อเล็กซานเดอร์ ตอบว่า ความหวังของข้ามันเป็นเหตุผลทำไมอเล็กซานเดอร์มีกองทัพใหญ่และจงรักภักดีมากที่สุดตามเขาไปสู่ชัยชนะที่นับไม่ถ้วนการตัดปมกอร์เดียนเป็นตำนานกรีกโบราณเชื่อมโยงกับอเล็กซานเดอร์มหาราชภายในกอร์เดียน ฟรีย์เจีย มันเป็นปมซับซ้อนผูกติดกับเกวียนตามที่รายงานไว้ ใครก็ตามสามารถแก้มันได้จะถูกกำหนดให้ปกครองทั้งเอเชีย เมื่ออเล็กซานเดอร์อยู่ภายในกอร์เดียนเมื่อ 333 บีซี เขาได้ถูกท้าทายให้แก้ปม แทนการแก้ปมที่ซับซ้อนอย่างลำบาก อเล็กซานเดอร์ได้ตัดมันด้วยดาบของเขา การใช้รูปแบบอย่างหนึ่งของอัฉริยะทางความคิด ดังนั้นมันได้ถูกใช้เป็นการเปรียบเทียบต่อปัญหาดูเหมือนว่ายากถูกแก้ไขโดยการใช้กำลังที่รุนเเรง มันเป็นทำไมที่เรายังคงพูดถึง “การตัดปมปมกอร์เดียน” เมื่อบุคคลบางคนแก้ปัญหาที่ซับซ้อนด้วยการกระทำอย่างกล้าหาญและเด็ดขาดในขณะนี้เราใช้ถ้อยคำ “ปมกอร์เดียน” อ้างถึงปัญหาใดก็ตามดูเหมือนซับซ้อนเกินไปที่จะแก้ไข แต่กระนั้นตามตำนานกรีกโบราณ มันเป็นปมที่เเท้จริงเรื่องราวเป็นไปดังนี้ อาณาจักรฟรีเจียไม่มีกษัตริย์ กษัตริย์ก่อนหน้านี้เสียชีวิต แต่นักพยากรณ์ได้ประกาศว่าบุคคลต่อไปที่ขับเกวียนเข้ามาภายในเมืองควรจะกลายเป็นกษัตริย์ของพวกเขา วันหนึ่งชาวนาชนบทชื่อกอร์เดียสขับเกวียนเข้ามาภายในเมือง และได้ถูกประกาศเป็นกษัตริย์ทันที เพื่อการแสดงความกตัญญู กอร์เดียส ได้มอบเกวียนของเขาแก่เซอุส ผูกมันด้วยปมที่ซับซ้อน – ปมกอร์เดียน นักพยากรณ์ได้ทำนายว่าบุคคลที่แก้ปมได้จะปกครองเอเชีย ไมดาส เป็นกษัตริย์แห่งฟรีเจีย เขาเป็นลูกชายของกอร์เดียส ชาวชนบทยากจน นักประวัติศาสตร์บางคนอ้างว่าปมได้ถูกผูกโดยกษัตริย์ไมดาสตัวเขาเอง แต่ในขณะที่นักประวัติศาสตร์คนอื่นกล่าว่าเป็นบิดาของไมดาสกอร์เดียส แม้ว่ามันจะมีหลายฉบับของต้นกำเนิดของปมกอร์เดียน แต่ทุกฉบับเริ่มต้นด้วยบุคคลเดียวกัน กอร์เดียส บิดาของกษัตริย์ไมดาส กอร์เดียสเป็นชาวชนบทยากจนดำรงชีวิตอยู่ภายในฟรีเจีย ตั้งอยู่ภายในตุรกีปัจจุบันนี้เมื่อเราถูกถามทำไมความเป็นผู้นำสำคัญอย่างมาก คำตอบอย่างหนึ่งเป็นคำพูดอ้างอิงที่ดึงดูดใจมากมาจากอเล็กซานเดอร์มหาราช “ข้าไม่กลัวกองทัพสิงโตนำโดยแกะ ข้ากลัวกองทัพแกะนำนำโดยสิงโต” การสะท้อนความเชื่อของอเล็กซานเดอร์ภายในพลังของความเป็นผู้นำที่เข้มแข็ง เขาได้รับรู้ว่าผู้นำที่มีความสามารถและไร้ความกลัวสามารถบันดาลใจบุคคลธรรมดาบรรลุชับชนะที่ผิดธรรมดาภายในสนามรบได้มันเป็นพลังของความเป็นผู้นำ และมันได้ถูกรับรู้โดยผู้นำทหารยิ่งใหญ่ที่สุดคนหนึ่งภายในประวัติศาสตร์ ความเป็นผู้นำสามารถทำให้กองทัพของแกะกลายเป็นกองกำลังที่สามารถชนะกองทัพของสิงโตได้ กองทัพแกะนำโดยสิงโตดีกว่ากองทัพสิงโตนำโดยแกะ อเล็กซานเดอร์มุ่งเน้นความสำคัญของความเป็นผู้นำที่เช้มแข็งที่จะได้ชัยชนะภายในสนามรบ เขาเข้าใจว่าเเม้แต่กองทัพธรรมดาสามารถบรรลุชัยชนะที่ยิ่งใหญ่ถ้านำโดยผู้นำที่มีประสบการณ์และกล้าหาญอเล็กซานเดอร์ ได้กล่าวว่า “ไม่มีอะไรที่เป็นไม่ได้ต่อเขาที่จะพยายาม”ถ้อยคำอ้างอิงนี้ถ่ายทอดพลังของความมุ่งมั่นและความอุตสาหะ มันได้เสนอแนะว่าเมื่อใครเต็มใจใช้ความพยายามและพยายามที่ดีที่สุดของพวกเขา ไม่มีอะไรที่เป็นไปไปไม่ได้ มันมุ่งเน้นความสำคัญของกรอบความคิดสามารถทำได้ เพื่อการเอาชนะความท้าทายและบรรลุความสำเร็จ มันจะบันใจบุคคลเชื่อต่อความสามารถของพวกเขาเอง และกระทำไปสู่การบรรลุเป้าหมายของพวกเขา

เมื่อ 331 บีซี อเล็กซานเดอร์มหาราชนำกองทัพของเขาไปสู่เปอร์เชียด้วยความพยายามที่จะพิชิตจักรวรรดิ์เปอร์เชีย เปอร์เชียไม่สามารถเทียบเคียงกับอเล็กซานเดอร์และกองกำลังที่ฝึกฝนอย่างดีของเขาได้และพวกเขาได้พ่ายแพ้อย่างรวดเร็วภายในการสู้รบครั้งแล้วครั้งเล่า ชัยชนะยิ่งใหญ่ที่สุดต่ออเล็กซานเดอร์อยู่ที่เกากาเมลา ตรงที่เขาได้เผชิญหน้าต่อสู้กับดาไรอัสที่สาม กษัตริย์เปอร์เชียการสู้รบของเกากาเมลาเกิดขึ้นเมื่แ 1 ตุลาคม 331 บีซี ใกล้เมืองอาร์บิลภายในอิรักวันนี้ นี่เป็นการสู้รบครั้งสุดท้ายระหว่างอเล็กซานเดอร์และดาไรอัสที่สาม และมันทำให้เกิดชัยชนะเด็ดขาดต่ออเล็กซานเดอร์อเล็กซานเดอร์เกิดเมื่อ 356 บีซี ภายในมาซีโดเนีย อาณาจักรตั้งอยู่ทางเหนือของกรีกโบราณเมื่ออเล็กซานเดอร์อายุเพียงแค่ยี่สิบปี เขากลายเป็นกษัตริย์ภายหลังบิดาของเขา ฟิลิปที่สองถูกลอบสังหาร อเล็กซานเดอร์ได้มรดกกองทัพที่เข้มแข็งจากบิดาของเขา และทันทีเริ่มต้นพิชิตแผ่นดินใหม่ เมื่อ 334บีซีเขาได้บุกเปอร์เชีย และเริ่มต้นการรณรงค์ห้าปีที่จะชนะดาไรอัสที่สามและกองทัพของเชาดาไรอัสที่สามและอเล็กซานเดอร์ได้เผชิญหน้าบนสนามรบครั้งหนึ่งมาก่อน ณ ยุทธการของอิสซูสเมื่อ 333 บีซี ภายในการสู้รบนั้น อเล็กซานเดอร์ได้ชัยชนะ ผลักดันให้กษัตริย์เปอร์เชียหลบหนีกลับไปเมืองหลวงของเขา เปอร์เซโปลิส ภายในความพยายามเจรจากับอเล็กซานเดอร์ ดาไรอัสเสนอครึ่งหนึ่งของกษัตริย์มาซีโดเนียนของอาณาจักรของเขา ถ้าอเล็กซานเดอร์หยุดการบุกของเขาเเต่กระนั้นอเล็กซานเดอร์ได้ปฏิเสธ และเดินหน้าอย่างต่อเนื่อง เพิ่มมณฑลอียิปจ์ของเปอร์เชียต่อการยึดครองของเขา เมื่อ 331 บีซี ดาไรอัส ได้รวบรวมกองทัพใหม่ และมุ่งหน้าไปทางตะวันตกพบกับอเล็กซานเดอร์ภายในการสู้รบ สองกองทัพได้พบกัน ณ เกากาเมลาใกล้เมืองอาร์บิลภายในอิรักวันนี้ ดาไรอัสมีกองทัพที่ใหญ่มาก จำนวนของกองกำลังของเขาผันแปรจาก 50,000 ถึง 120,000 คน นักปะวัติศาสตร์โบราณบางคนอ้างว่าดาไรอัสรวบรวมทหารได้มากถึง 1,000000 คน องค์ประกอบที่สำคัญอย่างหนึ่งของกองทัพดาไรอัสคือ การมีอยู่ของรถม้าศึก 200 คัน ด้วยใบมีดเรียกกันเป็นเคียวด้ามยาวติดอยู่ที่ล้อของมันดาไรอัสได้เลือกเฉพาะที่ราบกว้างของเกากาเมลา เพื่อที่จะเป็นพื้นที่เปิดกว้างต่อรถม้าศึกของเขาที่จะยักย้ายและทำให้เกิดความยุ่งเหยิงแก่ทหารมาซีโดเนีย นอกจากนี้ดาไรอัสมีช้างสงคราม 15 ตัวที่เขาได้ขนส่งมาจากเขตแดนของเขาภายในอินเดียด้วย

ภายในการเปรียเทียบกับกองทัพที่ใหญ่ของดาไรอัส อเล็กซานเดอร์มีทหารประมาณ 40,000 คน แต่กระนั้นอเล็กซานเดอร์ได้ใช้เวลาของเขาตรวจสอบตำแหน่งของดาไรอัสวันก่อนการสู้รบ โชคดี เขาได้จับทหารเปอร์เชียบางคนยืนยันจำนวนของกำลังดาไรอัส และเเผนการโจมตีของเปอร์เชียกลางคืนก่อนการสู้รบ อเล็กซานเดอร์ได้จัดประขุมสภาสงครามกับนายพลของเขาพิจารณากลยุทธ์ที่ดีที่สุด ภายใต้กองทัพเปอร์เชียที่มีจำนวนมากกว่ามาก พาร์มีเนียน ได้เสนอแนะการโจมตีกลางคืนเป็นทางออกที่มีประสิทธิภาพมากที่สุด เพราะว่ามันได้ซ่อนความแตกต่างของจำนวนและสับสนศัตรูแต่กระนั้นอเล็กซานเดอร์ไม่ยอมรับคำแนะนำนี้ด้วยการพูดว่าการโจมตีกลางคินเป็นรูปแบบอย่างหนึ่งของการโกง ดังนั้นเขาได้ปฏิเสธที่จะขโมยชัยชนะ แทนการได้ชัยชนะอย่างยุติธรรม อเล็กซานเดอร์ได้ยืนยันที่จะค้นพบกลยุทธ์ชัยชนะในขณะที่กดดันมันตลอดคืน เมื่อเขาได้ค้นพบมันแล้ว เขาได้นอนหลับไป เชื่อมั่นต่อชัยชนะที่รออยู่ของเขาบนวันของการสู้รบ อเล็กซานเดอร์ได้จัดกองทัพของเขาเป็นรูปแบบเฉพาะมาก เขาได้วางทหารราบจำนวนหนึ่งของเขาตรงมุม แผนที่จะต่อต้านการเคลื่อนโอบล้อมใดก็ตามโดยเปอร์เชียบนที่ราบเปิดกว้างการสู้รบเริ่มต้นด้วยการโจมตีของกองทัพของดาไรอัสตามที่คาดหมายรถม้าศึกของเขาพุ่งไปข้างหน้าที่แถวทหารมาซีโดเนีย แต่กระนั้นกองทหารราบมาซีโดเนียได้แยกแถว เพื่อรถม้าศึกผ่านเข้าไปอย่างไม่เป็นอันตรายอเล็กซานเดอร์ได้ฝึกฝนทหารของเขาทำสิ่งนี้ ดังนั้นรถม้าศึกจะแล่นไปสู่ช่องที่แคบเหล่านี้ตรงที่นักธนูมาซีโดเนียสามารถทำลายพวกเขาได้ง่าย อเล็กซานเดอร์ ได้นำทหารม้าของเขาไปสู่ปีกขวาของแถวทหารเปอร์เชีย ดึงทหารม้าข้าศึกมาสู่เขา เมื่อช่องว่างได้ปรากฏภายในแถวทหาร อเล็กซานเดอร์หันทหารม้าของเขา และพุ่งผ่านช่องว่างไปสู่ดาไรอัสยืนอยู่ภายในรถม้าศึกข้างหลังกองทัพเมื่ออเล็กซานเดอร์เข้าไปใกล้เพียงพอกษัตริย์เปอร์เชียและทหารคุ้มกันของเขา เขาได้พุ่งหอกไปที่ดาไรอัส แต่กระนั้นหอกได้พลาดดาไรอัสไปเพียงไม่กี่นิ้ว ดาไรอัสได้สั่งรถม้าศึกของเขาหันกลับ และหลบหนีไปจากสนามรบอเล็กซานเดอร์พยายามไล่ตามเขาอีกครั้งหนึ่ง แต่ต้องหันกลับไปสู่การสู้รบเมื่อทหารมาซีโดเนียได้ต่อสู้ที่จะชนะจำนวนทหารเปอร์เชียที่มากกว่า เมื่อทหารม้าของอเล็กซานเดอร์โจสตีข้าศึกจากด้านหลังทหารเปอร์เซียเริ่มต้นแตกและวิ่งหนี กลยุทธ์ของอเล็กซานเดอร์บรรลุความสำเร็จ และเปอร์เซียได้พ่ายแพ้มันได้ถูกประมาณว่าทหารเปอร์เซียถูกฆ่าประมาณ 60,000 คนภายในการสู้รบในขณะที่ทหารของอเล็กซานเดอร์ถูกฆ่าประมาณ 500 ถึง 1,000 คนเท่านั้น นี่เป็นชัยชนะเด็ดขาดต่ออเล็กซานเดอร์ และมันได้สิ้นสุดรัชสมัยของดาไรอัสเป็นกษัตริย์แห่งเปอร์เซียด้วยผลลัพธ์ของชัยชนะ ณ เกากาเมลาของเขา อเล็กซานเดอร์ได้กลายเป็นผู้ปกครองคนใหม่ของจักรวรรดิ์เปอร์เซีย เมื่อ 330 บีซี หนี่งปีภายหลังชัยชนะ ณ เกากาเมลาของเขา อเล็กซานเดอร์ เดินทัพไปสู่เมืองบาบีลอนยอมแพ้เเก่เขา การยอมให้อเล็กซานเดอร์เข้าไปอย่างสันติภาพ ต่อมาเขาได้ไปสู่ซูซาและเปอร์เซโพลิส เมืองสำคัญของจักรวรรดิ์เปอร์เซียชื่อเปอร์ซีโพลิส หมายถึง เมืองแห่งเปอร์เซียนส์ และมันเป็นเมืองหลวงของจักรวรรดิ์เปอร์เซีย มันได้ถูกกล่าวว่าเมื่ออเล็กซานเดอร์ได้เข้าไปเปอร์เซโพลิส เขาได้เจ็บแค้นมากด้วยความฟุ่มเฟือยของพระราชวังที่เขาได้สั่งให้เผามัน มันเป็นไปได้ที่อเล็กซานเดอร์ทำลายเปอร์เซโพลิสเป็นการแก้เเค้นต่อดาไลอัสเผาเมืองกรีกของเอเธนส์ระหว่างสงครามกรีก-เปอร์เซียเมื่อ 480 บีซีไม่ว่าเหตุผลใดก็ตาม การตัดสินใจของอเล็กซานเดอร์เผาเปอร์เซโพลิสมีผลตามมาอย่างสำคัญ ไม่เพียงแต่เขาได้ทำลายหนึ่งอาคารสำคัญที่สุดภายในโลกโบราณแล้ว แต่เขาได้สร้่างความไม่พอใจอย่างมากท่ามกลางชาวเปอร์เซียด้วย เมื่อ 330 บีซี เพียงเเค่สี่เดือนภายหลังที่อเล็กซานเดอร์พิชิตเปอร์เซโพลีสดาไรอัสได้ถูกลอบสังหารโดยนายพลของเขาเองคนหนึ่ง เบสซัส เบสซัสได้ประกาศตัวเขาเองเป็นกษัตริย์คนใหม่ของเปอร์เซีย และพยายามถอยไปสู่เอเซียกลางหลบหนีจากกองทัพของอเล็กซานเดอร์เมื่ออเล็กซานเดอร์ได้พบร่างกายของดาไลอัส เขาได้กล่าวรู้สึกสงสารต่อคู่ต่อสู้ที่ยาวนานของเขา เขาได้กล่าวว่าไม่มีผูปกครองคนใดควรจะถูกฆ่าโดยที่ปรึกษาไว้วางใจของพวกเขา อเล็กซานเดอร์ยืนยันว่าดาไรอัสจะถูกฝังอย่างสมพระเกียรติกษัตริย์ ก่อนที่เขาจะเดินกองทัพของเขาต่อไป อเล็กซานเดอร์ได้ไล่ตามเบสซัส และในที่สุดจับเขาได้ เบสซัสได้ถูกทรมานและประหารชีวิต ด้วยการเสียชีวิตของดาไรอ้ส อเล็กซานเดอร์ได้กลายเป็นผู้ปกครองคนใหม่ของจักรวรรดิ์เปอร์เซีย เขามีอายุเพียงแค่ยี่สิบห้าปีระหว่างการบุกจักวรรดิ์เปอร์เชียของอเล็กซานเดอร์มหาราช จักรพรรด์เปอร์เชีย ดาไรอัสที่สามสิ้นหวังที่จะรักษาจักรวรรดิ์ที่ล้มลงของเขาให้มีชีวิตอยู่ เมื่อ 333 บีซี กษัตริย์ดาไรอัสที่สามได้พ่ายแพ้ยุทธการอิสซูสทำให้เกิดการจับตัวภรรยา แม่ และลูกสาวของเขาชัยชนะของอเล็กซานเดอร์ ณ อิสซูส ทำให้เขาควบคุมเอเชียไมเนอร์ใต้อย่างสมบูรณ์

ภายหลังการสู้รบดาไรอัสได้ล่าถอยไปบาบีโลน ตรงที่เขาได้รวมกลุ่มใหม่กับกองทัพที่ยังคงอยู่ของเขา ดาไรอัสที่สิ้นหวังได้พยายามเจรจาข้อตกลงสันติภาพ การเจรจาครั้งที่สองได้ล้มเหลว ดาไรอัส ได้เริ่มต้นตระเตรียมเพื่อการสู้รบต่อไปกับอเล็กซานเดอร์ภายหลังการเจรจาล้มเหลวแต่กระนั้นดาไรอัสได้เจรจาครั้งที่สามสุดท้ายกัยอเล็กซานเตอร์ เขาได้ชื่นชมอเล็กซานเดอร์ต่อการปฏิบัติแก่แม่ของเขา เขาได้เสนอการปกครองร่วมกันของจักรวรรดิ์อาคีเมนิด อเล็กซานเดอร์ได้ปฏิเสธข้อเสนอของดาไรอัส และได้ยืนยันว่าเราควรจะมีกษัตริย์ของเอเชียคนเดียวเท่านั้น เขาได้เรียกร้องให้ดาไรอัสยอมแพ้แก่เขา หรือพบกับเขาภายในการสู้รบ เพื่อการตัดสินใจว่าใครควรจะเป็นกษัตริย์ของเอเชียคนเดียว ด้วยความล้มเหลวของการเจรจาของเขาดาไรอัสได้ตัดสินใจตระเตรียมเพื่อการสู้รบกับอเล็กซานเดอร์ครั้งต่อไปกองทัพแม้ว่าได้รับการฝึกฝนอย่างดีจากมาซีโดเนีย ไม่สามารถรบได้ดีถ้าไม่มีความเป็นผู้นำที่มีความสามารถของอเล็กซานเดอร์ อเล็กซานเดอร์มีความเคารพต่อทหารของเขา และไม่เคยทรยศความไว้วางใจของพวกเขา เมื่อเขาต่อสู้ข้างพวกเขา กินกับพวกเขา และไม่ยอมดื่มน้ำ เมื่อมันไม่เพียงพอต่อทุกคน เขาได้สร้างตัวอย่าง ดังที่มองเห็นได้ ณ เกากาเมลาเขาสามารถระดมทหารของเขาไปต่อสู้กับเขาไดโอจีนิส เป็นนักปรัชญากรีกโบราณ เขาได้เลือกที่จะมีชีวิตอยู่เหมือนขอทานที่ไร้ความอาย เขาอาศัยอยู่ภายในถังอยู่ ณ ตรงกลางของตลาดภายในเอเธนส์ และสมบัติอย่างเดียวของเขาเป็นถ้วยชามไม้ที่เขาใช้กินและดื่ม จนกระทั่งเขาได้มองเห็นเด็กคนหนึ่งดื่มน้ำจากมือของเขา ดังนั้นเขาได้โยนถ้วยชามของเขาทิ้งไป อยู่อย่างเป็นจริงต่อวิถีของชีวิตของเขาไดโอจีนิสดำรงชีวิตอยู่ที่นี่ภายในตลาดต่อหน้าบุคคลอื่น ภายใต้ความกดดันของบรรทัดฐานและประเพณีทางสังคม เมื่อเขากำลังกิน ผู้เดินผ่านไปเรียกเขาว่าหมา และไดโอจินิสตอบกลับว่า มันคือคุณเป็นหมายืนรอบและมองข้ากินอาหารเช้าของข้า อเล็กซานเดอร์มหาราชได้เคยพูดว่า “ถ้าข้าไม่เป็นอเล็กซานเดอร์ ข้าจะเป็นไดโอจีนิส” ครั้งหนึ่งเขาได้เดินทางไปโครินธ์ ตรงที่ไดโอจีนีส อาศัยอยู่ ณ เวลานั้น ตามเรื่องราวชองพลูตาล์ช อเล็กซานเดอร์ได้พบไดโอจีนิส กำลังนอนอาบเเดดจากแสงอาทิตย์ตอนเช้า ตื่นเต้นที่ได้พบกับนักคิดที่มีชื่อเสียง อเล็กซานเดอร์ได้ถาม เขามีความช่วยเหลืออะไรก็ตามที่เขาอาจจะทำกับเขาหรือไม่ เเม้ว่าไดโอจินิสไม่สามารถขออะไรก็ตามเหมือนเช่น ทอง บ้าน หรือเสื้อผ้า ไดโอจินิส ได้ขอสิ่งที่เรียบง่ายอย่างหนึ่ง”ข้าไม่มีอะไรจะขอ แต่แกก้าวไปทางขวาเล็กน้อย แกกำลังบังดวงอาทิตย์ของข้า” ทันทีเพื่อนของอเล็กซานเดอร์เริ่มยิ้มภายในใจ เมื่อพวกเขาคิดอย่างมั่นใจว่ามันน่าจะเป็นคำพูดสุดท้ายของไดโอจีนิส แต่กระนั้นแทนที่จะฆ่าเขาตรงที่เชายืนหรือนอน อเล็กซานเดอร์ได้ตอบว่า ถ้าข้าไม่เป็นอเล็กซานเดอร์ ข้าอยากจะเป็นไดโอจีนิส เรื่องราวเล็กน้อยที่มีชื่อเสียงนี้ได้รู้จักกันทั่วโลกไดโอจีนิส ไม่สนใจอะไรที่เขาพูดกับอเล็กซานเดอร์ อเล็กซานเดอร์พบว่านักปรัชญามองอย่างจดจ่อ ณ กองกระดูกของมนุษย์ ไดโอจีนิสได้บอกอเล็กซานเดอร์ข้ากำลังค้นหากระดูกของบิดาของแก แต่ไม่สามารถแยกแยะมันจากกระดูกของพวกทาสได้แม้ว่าได้ถูกดูหมิ่นจากบุคคลไร้บ้าน อเล็กซานเดอร์ยังคงชอบไดโอจินิสและชื่นชมเขาอย่างมาก เมื่ออเล็กซานเดอร์ได้กล่าวแก่ไดโอจินิสว่าถ้าข้าไม่ใช่อเล็กซานเดอร์ ข้ออยากจะเป็นไดโอจินิส แต่อย่างไรก็ตามไดโอจินิสคือ ไดโอจินิส
“ถ้าข้าไม่เป็นไดโอจินิส ข้าอยากจะเป็นไดโอจินิส” การเผชิญหน้าครั้งนี้ได้ดำเนินต่อไป ไดโอจินิส ได้ถามอเล็กซานเดอร์แผนของเขาคืออะไร และอเล็กซานเดอร์ตอบว่า ข้าวางแผนการยึดครองกรีก แล้วเอเชียไมเนอร์ทั้งหมด และในที่สุดทั้งโลกแล้วอะไรต่อ ไดโอจีนิส ถามข้าจะพักผ่อนและให้ความสุขตัวข้าเอง อเล็กซานเดอร์ ตอบ ไม่ได้คาดหวังคำถาม ไดโอจีนิส กล่าวว่า ทำไมไม่รักษาตัวแกเองให้ปลอดภัยจากความยากลำบากอย่างมาก และสนุกสนานตัวแกเองในขณะนี้ครั้งหนึ่งอเลกซานเดอร์ได้พบว่าไดโอจีนิสกำลังคุ้ยรอบกองกระดูกของมนุษย์ อเล็กซานเดอร์ได้มองเห็นและถามเขาว่าเขากำลังทำอะไรไดโอจีนิสกล่าวว่า ข้ากำลังค้นหากระดูกของบิดาของแก แต่ไม่สามารถแยกแยะมันจากกระดูกของพวกทาสได้พลูตาล์ช ได้รายงานว่าอเล็กซานเดอร์และไดโอจีนิสเสียชีวิตวันเดียวกันเมื่อ 323 บีซี เมื่อถามเขาต้องการถูกฝังอย่างไร ไดโอจีนิสกล่าวว่า เมื่อเขาตาย ร่างกายของเขาควรจะถูกโยนข้ามกำแพงเมือง เพื่อให้สัตว์สามารถกินร่างกายของเขาเป็นอาหาร ทำไมเขาหรือบุคคลอื่นควรจะสนใจอะไรที่กลายเป็นศพของเขาเมื่อถามว่าเขาใส่ใจมันหรือไม่ เขากล่าวว่า ไม่เลย ตราบเท่าที่แกให้ไม้เรียวแก่ข้าไล่สัตว์ออกไป เมื่อถามเขาสามารถใช้ไม้เรียวได้อย่างไร เนื่องจากเขาขาดความรู้สึกตัว เขาตอบว่า แล้วทำไมข้าควรจะสนใจอะไรเกิดขึ้นกับข้าเมื่อข้าตายไปเเล้วไม่มีใครรู้อย่างแน่นอนว่าไดโอจีนีสตายอย่างไร เมื่อเรามีเรื่องราวที่ขัดเเย้งกัน เรื่องราวหนึ่งกล่าวว่าเขากลายเป็นเจ็บป่วยภายหลังถูกหมากัด ในขณะที่อีกเรื่องราวหนึ่งกล่าวว่าเขาตายภายหลังกินปลาหมึกดิบ หรือการกลั้นหายใจของเขา

Cr : รศ สมยศ นาวีการ