ซีเรีย-ปาเลสไตน์ : จากแผ่นดินโบราณสู่สัญญาณแห่งวันสิ้นโลก (4)

โดย อดุลย์ มานะจิตต์

เป็นลูกพี่ลูกน้องของอิบรอฮีม ผู้ซึ่งถูกนัมรูดโยนเข้าไปในกองไฟ แต่ เขาก็ไม่เป็นไร พระผู้ทรงเกรียงไกรมีบัญชาให้ไฟเย็นลงและเป็น ตัวกลางให้อิบรอฮีมได้รับความปลอดภัย ขณะนี้เขาพำนักอยู่ไม่ ไกลจากที่นี่ ฉะนั้นจงเกรงกลัวต่ออัลลอฮ์และหยุดยั้งการกระทำ อันชั่วร้ายนี้เสีย หากพวกท่านไม่หยุดยั้ง ผู้ทรงเกรียงไกรก็จะทำลาย ล้างพวกท่าน”

ผู้คนจึงบังเกิดความเกรงกลัวและจึงไม่กล้าที่จะทำอันตราย ใดๆต่อเขา แต่พวกเขาก็ยังกระทำชำเรากับผู้เดินทางที่ผ่านเข้ามาใน หมู่บ้านของพวกเขา ลูฏ พยายามที่จะช่วยเหลือบรรดาเหยื่อผู้น่า สงสารเหล่านี้ ลูฏจึงแต่งงานกับผู้หญิงคนหนึ่งของพวกเขาและมีบุตร สาวหลายคนกับนาง เขายังคงอยู่ร่วมกับผู้คนเหล่านี้เป็นเวลานาน โดยทำการสอนสั่งพวกเขา “แต่มันไม่บังเกิดผลอันใดกับการ อบรมสั่งสอนของเขาและพวกเขายังบอกให้ลูฎหยุดการเทศนานั้นเสีย หากไม่เช่นนั้นพวกเขาก็จะขว้างเขาด้วยก้อนหินจนตาย หรือไม่ก็จะ ขับไล่เขาออกไปจากเมืองนี้ ในที่สุดลูฏจึงวิงวอนเพื่อให้พระเจ้าลงโทษ กับผู้คนเหล่านี้

วันหนึ่งขณะที่อิบรอฮีมกำลังเตรียมการเพื่อจัดการเลี้ยง อาหาร ณ บ้านพักของท่านกับแขกรวมอีกสี่คน แขกทั้งหมดนี้มีใบหน้า ละม้ายกับมนุษย์ และกล่าวให้สลามกับอิบรอฮีม อิบรอฮีมจึงบอก กับซาเราะห์ ว่าเรามีแขกสี่คนซึ่งดูแล้วไม่น่าจะเป็นมนุษย์ ซาเราะห์ จึงกล่าวว่า พวกเขามีเพียงลูกวัวตัวหนึ่งเท่านั้น จึงได้มีการเชือดวัว ตัวนี้และนำมาให้อิบรอฮีม อัลกุรอานกล่าวถึงเรื่องนี้ไว้ไว้ในโองการ ดังต่อไปนี้

“ได้มีข่าวสารลงมายังเจ้าหรือไม่ถึงบรรดาแขกผู้มีเกียรติของ อิบรอฮีม” เมื่อพวกเขาเข้ามาหาเขา พวกเขากล่าวว่า “เป็นผู้คนที่ดูแปลกๆ” ดังนั้นเขาจึงหันไปหาครอบครัวของเขาอย่าง ลับๆ และนำเอาลูกวัว(ย่าง) อ้วนพี่ มาตัวหนึ่ง (51:24-26)

แต่พวกเขากลับปฏิเสธและไม่ยอมบริโภคสิ่งใดเลย อิบรอฮีม จึงรู้สึกหวั่นกลัว และถามพวกเขาว่า ทำไมพวกเขาจึงปฏิเสธการเชื้อเชิญของอิบรอฮีม คอลีลุ้ลลอฮ์ พวกเขาบอกเธอว่า อย่าได้กลัวไปเลย ซาเราะห์จึงเข้ามาหาพวกเขาพร้อมกับสตรีคนอื่น ๆ

พวกเขากล่าวว่า “แน่แท้เราถูกส่งมายังผู้คนที่ทำผิดกลุ่มหนึ่ง เพื่อว่าเราจะได้ส่งห่าหินที่เป็นดินเผาลงมากระหน่ำพวกเขา จากองค์ พระผู้อภิบาลของท่าน สำหรับพวกที่ละเมิดฝ่าฝืน” (51:32-34) บรรดา แขกเหล่านี้ กล่าวว่า พวกเขาถูกส่งลงมาลงโทษผู้คนของลูฏ เมื่อซาเราะห์ได้ยินเช่นนี้นางจึงตกตลึง และจึงหลั่งรอบเดือนออกมา ถึงแม้จะผ่านมานานปีแล้ว นับแต่นางอยู่ในวัยหมดรอบเดือน

อัลกุรอานกล่าวว่า

“ดังนั้นเราจึงนำข่าวดีมายังนางถึงการมีอิศฮากและยะอ์กูบ” นางกล่าวว่า “น่าประหลาดแท้ๆ ฉันจะให้บุตรคนหนึ่งได้ อย่าง ไร ในเมื่อฉันเป็นหญิงชรามากแล้วเช่นกัน โดยแน่นอนยิ่ง สิ่งนี้เป็นเรื่องมหัศจรรย์โดยแท้” พวกเขากล่าวว่า “ท่าน รู้สึกฉงนกับการงานของอัลลอฮ์กระนั้นหรือความเมตตา ปรานีของอัลลอฮ์ และความมหาจำเริญของพระองค์ มาอยู่ กับตัวท่านแล้ว ผู้คนแห่งครอบครัวเอ๋ย แน่แท้พระองค์ทรง ได้รับการสรรเสริญและทรงมหาจำเริญยิ่ง” ดังนั้นเมื่อความหวาดกลัวได้อันตธานไปแล้วจากอิบรอฮีม และข่าวดี ได้มีมายังเขา เขาจึงเริ่มกล่าวแย้งเราถึงเรื่องผู้คนของลูฏ (11:71-74)

อิบรอฮีมจึงถามเทพญิบรออีลว่า พวกเขาจะลงโทษพวกเขา ได้อย่างไรในเมื่อลูฏยังอยู่อาศัยอยู่ในเมืองเดียวกัน(กับพวกเขา)เช่นกัน ทูตญิบรออีล กล่าวว่า เขารู้ดีว่ามีใครอาศัยอยู่ที่นั่น บ้าง และเขาจะให้ ความปลอดภัยแก่ลูฏและครอบครัวของเขา ที่จะถูกละทิ้งไว้เบื้องหลังเพื่อให้ได้รับ ยกเวนภรรยาของเขา การลงทัณฑ์ อิบรอฮีม กล่าวว่า “ท่านจะลงโทษพวกเขา ถึงแม้ หากมีบรรดาผู้ศรัทธาสักหนึ่งร้อยคนที่อยู่ในหมู่พวกเขา กระนั้นหรือ” “ไม่ใช่เช่นนั้น” เทพญิบรออีล กล่าวตอบ หาก มีสักสิบห้าคนเล่า” “ไม่ใช่เช่นนั้นอีกนั่นแหละ”เทพญิบรออีล กล่าวอย่างเน้นย้ำ ดังที่พระผู้ทรงเกรียงไกรตรัสว่า “แต่เรา มิได้พบ ณ ที่นั่น นอกจากบ้านเพียงหลังเดียวที่พวกเขาต่าง

ยอมมอบหมาย (เป็นมุสลิม)” (51:36)

อิบรอฮีมชักชวนให้เทพญิบรออีลกลับไปหาอัลลอฮ์ และขอให้ พระองค์ทรงยืนยันการให้อภัยโทษแก่คนเหล่านี้ ในบัดดลนั้นพระ ผู้ทรงเกรียงไกรทรงส่งวิวรณ์หนึ่งลงมาสั่งห้ามมิให้อิบรอฮีมขอการ อภัยโทษให้กับผู้คนของลูฎ ทั้งนี้เพราะพระบัญชาจากพระเจ้าเพื่อการ ลงทัณฑ์นี้ได้ถูกประกาศออกไปเรียบร้อยแล้ว แขกผู้มาเยือนจาก ฟากฟ้าจึงขออำลาจากอิบรอฮีม เพื่อมาพบกับลูฏในขณะที่เขากำลัง ทดน้ำเข้าไร่นาของเขาอยู่ ลูฏจึงถามขึ้นว่า “ท่านเป็นใครกัน” พวกเขา จึงตอบขึ้นว่า “เราเป็นคนเดินทาง ขอที่พักให้พวกเราสักคืนหนึ่งเถิด” ลูฏจึงบอกกับพวกเขาว่า ชาวเมืองนี้เป็นผู้คนที่ชั่วร้าย เพราะพวกเขา กระทำโซโดมีกับบรรดาผู้เดินทาง และปล้นทรัพย์สินของพวกเขา” พวกเขาจึงกล่าวขึ้นว่า “นี่มันก็เย็นมากแล้ว เราไม่อาจไปที่อื่นได้หรอก” “ขอให้เราพำนักอยู่ที่นี้ อย่างน้อยสักคืนหนึ่งเถิด” ลูฏจึงกลับไปหา ภรรยาของเขา ผู้ซึ่งเป็นคนท้องถิ่นของหมู่บ้านนี้ และเขาบอกกับ นางว่า เขามีแขกจำนวนหนึ่งมาด้วยและขอร้องนางว่า อย่าได้แพร่ง พรายเรื่องนี้ออกไปให้กับชาวเมืองได้ร่วงรู้ และเขาจะอภัยให้กับ การกระทำที่ไม่ดีทั้งหมดของนาง นางตอบตกลงตามนั้น เนื่องจากภรรยาของลูฏมีสัญญาลับกันกับผู้คนในเมืองของนาง หากว่าลูฏมีแขก สักคนหนึ่งมาเยือนในตอนกลางวัน นางก็จะปล่อยควันออกมาจาก ปล่องบนหลังคาบ้าน แต่ถ้าหากมีแขกบางคนมาหาเขาในเวลากลาง คืน นางก็จะจุดไฟขึ้นเพื่อเป็นการส่งข่าวให้ชาวเมืองทราบ

เมื่อเทพกาเบรียล และบรรดาเทพที่ติดตามเขามาเดินทาง มาถึงบ้านของลูฏ ภรรยาของเขาจึงรีบขึ้นไปบนหลังคาและจุดไฟขึ้น ชาวบ้านมองเห็นไฟนั้นจึงรีบมุ่งมายังบ้านของลูฏ เมื่อมาถึงประตูบ้าน พวกเขาจึงกล่าวขึ้นว่า “นี่ลูฏ “นี่ลูฏ เราไม่ได้สั่งเจ้าดอกหรือว่าไม่ให้รับแขก ผู้ใดมาพักค้างคืน” จากนั้นพวกเขาจึงพยายามจะลักพาตัวแขก ลูฎ จึงพยายามหักห้ามพวกเขาไม่ให้กระทำเช่นนั้น และพวกเขาอาจนำ เอาบุตรสาวบริสุทธิ์ของเขาไปแทน เขาจึงกล่าวขึ้นว่า “จงเกรงกลัว อัลลอฮ์เถิด” “และจงอย่าทำให้ฉันต้องอับอายด้วยการกระทำความ ชั่วร้ายกับแขกของฉัน ไม่มีผู้ทรงคุณธรรมสักคนในหมู่พวกท่านเลย หรือ” พวกเขากล่าวว่า “ท่านก็ตระหนักดีอยู่แล้วว่า เราไม่มีอะไรไป เกี่ยวข้องกับบรรดาสตรี ท่านก็รู้ว่าเราต้องการสิ่งใด” ลูฏตกอยู่ใน สภาพสิ้นหวัง เขาจึงกล่าวขึ้นว่า “เอา (ฉันน่าจะมีอำนาจที่จะจัด การกับพวกท่าน หรือ ฉันจะมีที่พักยังหลักยึดที่แข็งแรง” (11:80)

อิมามยะฮ์ฟัร อัศศอดิก กล่าวว่า “พระผู้ทรงเกรียงไกรไม่เคย ส่งศาสดาสักองค์หนึ่งมายังผู้คนของเขา นอกจากว่าเขาจะมีอำนาจ เหนือผู้คนเหล่านั้น เขามีเผ่าพันธุ์ของเขาและญาติพี่น้องในหมู่ผู้คน ของเขา”

มีการอรรถาธิบายของคำว่า “หลักยึดที่แข็งแรง” ก็คือ อัล กออิม (อิมาม มะฮ์ดีย์)และสหายจำนวน 313 คนของท่าน

เทพญิบรออีลจึงกล่าวแย้งขึ้นว่า “หากลูฏได้รู้ถึงอำนาจชนิด ใดที่อยู่ข้างเขา” เมื่อลูฏได้ยินเช่นนั้นจึงถามขึ้นว่า “ในความจริงนั้น ท่านเป็นใครกัน” “ฉันคือเทพกาเบรียล” “ท่านมาทำหน้าที่อะไรที่นี่ “ก็เพื่อมาทำลายล้างผู้คนเหล่านี้” “มาทำลายล้างพวกเขาในขณะนี้เลย

Facebook Comments Box