๑๕ หัวข้อที่”ทรัมพ์”โกหก

สบาย สบาย สไตล์เกษม

เกษม อัชฌาสัย

๑๕ หัวข้อที่”ทรัมพ์”โกหก

 

ในขณะที่โลกเฝ้าจับตาดูสหรัฐอเมริกาโดยการนำของประธานาธิบดีคนใหม่”โจ ไบเดน”พยายามฟื้นฟูชาติที่กำลังเผชิญกับความหายนะจากการแพร่ระบาดของ”โควิด 19”ที่มีผู้ติดเชื้อและผู้เสียชีวิตมากเป็นอันดับหนึ่งของโลก รวมทั้งการฟื้นฟูเศรษฐกิจและการฟื้นฟูสามัคคีธรรมภายในชาติอันเกิดจาการเล่นการเมืองอย่างไร้คุณธรรมของอดีตประธานาธิบดี”ดอนัลด์ ทรัมพ์”นั้น ก็ใคร่จะนำเสนอต่อ ว่าคนอย่าง”ทรัมพ์”มีความเชี่ยวชาญในการโกหกเพียงไร

ต่อไปนี้ เป็นผลงานจากความพยายามของ”แดเนียล เดล”นักวิเคราะห์ของ สำนักข่าวซีเอ็นเอ็น ที่พยายามสรุปออกมาให้เห็นครับ

เพราะฉะนั้น ผมจึงขอแสดงความขอบคุณมา ณ ที่นี้ และขออนุญาตที่จะนำมาเสนอต่อ เพื่อให้เป็นที่ประจักษ์กันในหมู่คนไทยครับ ว่าในระบอบประชาธิปไตยที่น่าเคารพนับถือนั้น ก็มี”คนชั่ว”เล็ดลอดการกรอง เข้าไปเป็น”ผู้นำ”ได้จริงๆ เหมือนกับในบ้านเราเช่นกัน

ข้อความตรงไหน อ่านแล้ว ไม่เข้าใจ ก็เพราะเป็นปัญหาภายในอันละเอียดอ่อนของคนอเมริกัน ที่ไม่อาจนำมาแจกแจงหรือบรรยายในรายละเอียดได้ ก็ขอให้ผ่านไปครับ  

ถ้าจะว่าไปแล้ว ความจริง”ดอนัลด์ ทรัมพ์”ไม่ได้พูดเท็จเฉพาะใน ๑๕ ประเด็นเท่านั้น แต่ยังมีประเด็นโกหกอื่นๆ อีกมาก

เหตุที่เป็นเช่นนั้น เพียงเพราะเขาไม่สามารถอดทน ที่จะโม้ไม่ได้ ก็เลยทำให้ต้องโกหกพกลม ลอยตามน้ำ ไปในเรื่องอื่นๆเพราะโกหกติดปากเสียแล้ว จนลงลึกฝังลงไปในสันดานอย่างถาวร

นี่ไงครับ ความเป็นนักพูดที่แคล่วคล่อง เพราะคุ้นเคยกับการเป็นพิธีกรในรายการ “โชว์ตามจริง”(Reality show)ในโทรทัศน์ มันก็เลยมีข้อเสีย ตรงนี้แหละครับ

ส่วนใครเป็นพิธีกรอยู่ในเวลานี้ ก็ไม่ใช่จะด่วนสรุปว่าจะเป็นอย่าง”ทรัมพ์”ทุกคนไป ในเมื่อแต่ละคนมี”สันดาน”ไม่เหมือนกัน

ทีนี้มาดูกันซิว่า”ทรัมพ์”มักพูดจาโกหกในหัวข้อใดบ้าง

หัวข้อที่ ๑ เป็นหัวข้อที่โกหกบ่อยที่สุด ว่าด้วยสภาวะอากาศ คือ“ฝนไม่ตกในวันที่เขาสาบานตน”(เข้ารับตำแหน่งประธานาธิบดีสหรัฐ)เมื่อสี่ปีกว่าที่ผ่านมาแล้ว

แต่ที่จริงแล้วฝนตกช่วงที่เขากล่าวคำปราศรัยเลยละ แต่“ทรัมพ์”บอกกับฝูงชนที่ไปชุมนุมแสดงความยินดีว่า

“ฝนไม่เคยมา”พอเขาพูดจบ แล้วเดินเข้าข้างใน ปรากฏว่าฝนกระหน่ำลงมาราวฟ้ารั่ว ชาวบ้านชาวช่องและแขกเหรื่อ ก็เปียกปอนสิครับ

นี่เป็นครั้งแรกที่”ทรัมพ์”โกหกต่อสาธารณชน เมื่อขึ้นดำรงตำแหน่งประธานาธิบดี

หัวข้อที่ ๒ เป็นโกหกที่อันตรายที่สุด คือคำพูดที่ว่า “สามารถควบคุมไวรัสเอาไว้อยู่”

ซึ่งก็เหมือนกับการโกหกในครอบครัว ในหลายรูปแบบ เช่นว่า ”ไวรัสก็เหมือนโรคหวัด” หรือที่ว่า”ไวรัสสามารถควบคุมได้”หรือที่ว่า”ไวรัสหายไปแล้ว ไม่มีแล้ว” คล้ายๆ กับจะแนะนำให้ชาวอเมริกัน ไม่ต้องปรับตัวอะไรจากพฤติกรรมปกติ จึงปรากฏว่า ระหว่างหนึ่งปี ที่เกิดวิกฤติไวรัส

มีคนอเมริกันตายไปถึง ๓๘๖,๐๐๐ ราย

หัวข้อที่ ๓ เล่าตำนานโกหกเผชิญภัย ในการส่งสัญญานเตือน

เมื่อปี ๒๐๑๙ “ทรัมพ์”ทวีตเตือนว่า”อลาบามา”เป็นรัฐหนึ่งที่สุ่มเสี่ยงสูงจากภัยพายุ”เฮอร์ริเคน ดอเรียน”ซึ่งจะต้องรุนแรงยิ่งกว่าการเตือนครั้งแรก

จากนั้นทวีตของสำนักงานอากาศแห่งสหพันธ์กลับแถลงอีกทางว่า อันที่จริงแล้ว”อลาบามา”ไม่ได้รับกระทบใดๆ จากพายุเลย

ที่จริง กรณีนี้ไม่ใช่เรื่องใหญ่โตอะไร ที่ทำเนียบขาวจะแก้ไขง่ายๆโดยเร็ว แต่”ทรัมพ์”กลับไม่ประสงค์ที่จะยอมรับความผิดพลาดนี้ตามเนื้อผ้า ทว่าเขากลับเพิ่มรณรงค์ไปในเชิงตลก แทนที่จะพิสูน์ว่าการทวีตครั้งแรกของเขาไม่ถูกต้อง แม้ภาพภูมิพายุที่นำออกมาแสดงประกอบจะขัดแย้งกับตำนานโกหก

หัวข้อที่ ๔ กรณี”ลูกเสือ”นับเป็นการโกหกที่โง่เขลาที่สุด

เมื่อผม(“แดเนียล เดล”)ส่ง”อีเมล์”ไปถึง”ลูกเสือแห่งอเมริกา”ปี ๒๐๑๗ (ในกรณีที่”ทรัมพ์”อ้างว่า หัวหน้าลูกเสือโทรบอกกับเขาว่า การปราศรัยทางการเมืองอันน่าพิศวงของเขา ณ ที่ประชุมลูกเสือแห่งชาติ เป็นคำปราศรัยที่ยิ่งใหญ่ที่สุดต่อพวกเขา)นั้น “ผมไม่คาดว่าจะได้รับคำตอบ” เพราะสิ่งยากที่สุดในการตรวจสอบความจริงเกี่ยวกับ”ทรัมพ์”ก็คือคนที่”ทรัมพ์”โกหกไม่คิดว่าพวกเขาควรจะให้ความสนใจอะไรต่อการที่จะนำเอาความนั้นไปอ้างเปิดเผยต่อสาธารณะเพื่อหักล้าง”ทรัมพ์” แต่ลูกเสือแห่งชาติ(แหล่งข่าวระดับอาวุโส)กลับให้คำตอบนั้น …เป็นถ้อยคำที่ผมในฐานะนักข่าวการเมืองในกรุงวอชิงตัน ดีซี.ไม่คิดจะพิมพ์เผยแพร่….ยืนยันกับผมว่าการโทรนี้ไม่เคยเกิดขึ้น

 

หัวข้อที่ ๕ หนึ่งในโกหกสสร้างความแปดเปื้อนซึ่งน่าเกลียดที่สุด ก็คือกรณที่กล่าวหา”อิลฮาน โอมาร์”(ส.ส.รีพับลิกัน)สนับสนุน”อัล กออิดะห์”

ในงานหนึ่งที่ทำเนียบขาวในปี ๒๕๖๓ “ทรัมพ์”บิดเบือน คำพูดของเธอเมื่อปี ๒๕๕๖ โดยอ้างว่าเธอชี้ชวนให้เขาเชื่อว่าสมาชิกพรรคเดโมแครตแห่งรัฐมินเนโซตา แสดงความเห็นสนับสนุนกลุ่มก่อการร้าย”อัล กออิดะห์”

หลายเดือนหลังจากนั้น”ทรัมพ์”ก็ยังคงพูดซ้ำๆเช่นนี้อีกในการโจมตี”โอมาร์”

หัวข้อที่ ๖ การโกหกที่น่าเบื่ออย่างต่อเนื่องก็คือ “สหรัฐเคยเสียเปรียบดุลการค้าจีน ๕๐๐,๐๐๐ ล้านเหรียญสหรัฐ”

ตามปกติ”ทรัมพ์”มักชอบพูดจาเกินจริง ไม่ชอบตัวเลขที่ตรงไปตรงมาแต่จะใช้ตัวเลขเกินจริงเสมอ คงจะคิดว่ามัน”เว่อร์”ดี

เอาเป็นว่าเขาพูดไม่ต่ำกว่า ๑๐๐ ครั้งก่อนขึ้นเป็นประธานาธิบดีว่าสหรัฐเสียเปรียบดุลการค้าจีนปีละ ๕๐๐,๐๐๐ ล้านเหรียญสหรัฐ แม้ตัวเลขจริงๆ จะไม่ถึง ๔๐๐,๐๐๐ ล้านเหรียญสหรัฐก็ตามที

หัวข้อที่ ๗ ชอบใช้มุขตลกเพื่อสร้างความบันเทิง มักเป็นมุขที่ใช้ผู้ชายเป็นสื่อ หรือไม่ก็พูดถึงอะไรที่ใหญ่โต แน่ละจะต้องเป็นกรรมกรที่ทำงานหนัก ประเภทที่เดินมาหา”ทรัมพ์”พร้อมด้วยน้ำตารื้นด้วยความซาบซึ้งใจ…..แม้จริงๆ แล้วเรื่องที่สร้างมุขเช่นนี้ ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนเลย การเล่าเรื่องเช่นนี้ นับเป็นการเล่นละคร อันเป็นศิปการแสดงอย่างหนึ่ง

หัวข้อที่ ๘  การโกหกคำโต(เมื่อจำเป็น) นั่นก็คือกรณีที่“ทรัมพ์”อ้างว่าไม่เคยรู้เรื่องการจ่ายเงินค่าบริการทางเพศแก่ดาราหนังโป๊”สตอร์มี แดเนียลส์”ดังที่เขาบอกกับกลุ่มนักข่าวเมื่อปี ๒๐๑๘ บนเครื่องบิน”แอร์ฟอร์ซ วัน”ว่าไม่รู้เรื่องการจ่ายเงิน ๑๓๐,๐๐๐ เหรียญและไม่เคยรู้ว่าทนายส่วนตัวของเขา(ไมเคิล โคเฮน)เอาเงินที่ไหนไปจ่าย ซึ่งเป็นการโกหกที่กล้าหาญมาก ข้อเท็จจริงก็คือ เขารู้เรื่องนี้อยู่แก่ใจ ไม่เช่นนั้นเขาจะจ่ายเงินคืนให้”ไมเคิล โคเฮน”เพื่ออะไร

หัวข้อที่ ๙ โกหกโดยไม่พูดถึงรายละเอียด อย่างกรณีที่อ้างว่าได้ยุติการแยกตัวเด็กจากผู้ปกครองครัวผู้อพยพ(ที่จับไว้ที่พรมแดนติดเม็กซิโก)ออกมา

“ทรัมพ์”พูดว่านโยบายแยกเด็กจากครอบครัวผู้อพยพนั้นกระทำมาแต่สมัยบารัก โอบามา “ผมคือคนที่ยุติเรื่องนี้”

หัวข้อที่ ๑๐ ใช้การโกหกรณรงค์หาเสียงอย่างไร้ความอาย โดย”ทรัมพ์”กล่าวหา”โจ ไบเดน”ว่า จะทำลายมาตรการคุ้มครองราษฎร(จัดทำขี้นมาโดยรัฐบาล”บารัก–ไบเดน”)ด้วยการตั้งเงื่อนไขต่างๆมากมายในการคุ้มครองสุขภาพ แม้”ไบเดน”จะออกมาปฏิเสธและแก้ต่างอย่างไร ในข้อเท็จจริง ว่าไม่ได้เป็นไปตามที่”ทรัมพ์”กล่าวอ้าง แต่”ทรัมพ์”ก็กลับหาเสียงโจมตีซ้ำๆ ไม่ยอมเลิก

หัวข้อที่ ๑๑ โกหกทหารผ่านศึก กล่าวคือแทนที่”ทรัมพ์”จะบอกข้อเท็จจริงส่วนที่ดีๆ ที่”โอบามา”ทำไว้ประกอบการพิจารณาเลือกโครงการช่วยทหารผ่านศึกว่าด้วยความช่วยเหลือด้านสุขภาพ เขากลับบอกว่า แค่นั้นไม่พอหรอก จากนั้น”ทรัมพ์”ก็แทนที่โครงการดังกล่าวด้วยโครงการของตนเองซึ่งแพงกว่ามาก

หัวข้อที่ ๑๒ ผู้ที่คู่ควรกับรางวัล”คุณลุงผู้บ้าคลั่ง” ข้อสังเกตนี้มาจากการกล่าวหา”ทรัมพ์”ว่า ตัวเขาไม่เป็นแค่เพียง”นักทฤษฎีสมคบคิด”เท่านั้น แต่ยังท่วมท้นไปด้วยการสมคบคิดทางวัฒนธรรม ชอบอ้างอะไรต่างๆ เป็นที่น่าหัวร่อ แล้วก็บอกว่านั่นคือ”ข้อเท็จจริง” ชอบอ้างหลักฐานที่ไม่ระบุแน่ชัด รวมทั้งเรื่องไร้สาระที่อ้างถึงผู้คน ตัวอย่างถ้ยคำที่พูดว่า “พวกเขา(ไม่รู้ว่าใคร)บอกว่า เสียงจากกังหันลมนั่นแหละ ที่ก่อให้เกิดโรคมะเร็ง”

ผู้ประกาศเอ็นบีซี เคยกล่าวในการสัมภาษณ์”ทรัมพ์”ว่า”คุณก็เหมือนลุงผู้บ้าคลั่ง ที่”รีทวีต”ทุกอย่างที่เกิดขึ้น”

หัวข้อที่ ๑๓ โกหกได้อย่างนักหลอกลวง แผนการทำได้สำเร็จแค่สองสัปดาห์ ซึ่ง ณ ที่นี้หมายถึงแผนสุขภาพอันยิ่งใหญ่ของเขาที่คุยว่า”จะเกิดได้ในสองสัปดาห์เท่านั้น”

ลึกลงไปในกึ๋นหรือในสันดานแล้วสำหรับ”ทรัมพ์”แล้วทุกขณะจิตในฐานะประธานาธิบดี โอกาสที่เขาจะขายใคร หรือขายอะไร ย่อมมีอยู่เสมอ ไม่ว่าจะถามเมื่อไร เขามีคำตอบจากสิ่งที่เขาสามารถกลั่นจากสมองโดยอัตโนมัติ เขารอได้ที่จะตอบ หากถูกถาม แต่ถ้าลืมถาม ก็แล้วกันไป

หัวข้อที่ ๑๔ โกหกที่โปรดปรานส่วนตัว ทำให้”ทรัมพ์”ได้รับสมญานามว่า “บุคคลแห่งปีแห่งมิชิแกน”

“ทรัมพ์”ไม่เคยอาศัยอยู่ในรัฐมิชิแกน แต่โกหกนี้ถูกประดิษฐ์ขึ้นในสัปดาห์สุดท้ายของปี ๒๐๑๖ แล้วก็กลายเป็นฐานหลักหาเสียงสำหรับปี ๒๐๒๐ ใน ทุกครั้งที่ชุมนุมหาเสียงในรัฐมิชิแกน

หัวข้อที่ ๑๕ เป็นโกหกที่กดดันตัวเขาเองมากที่สุด ที่ว่า“ผมต่างหากที่ชนะเลือกตั้ง” เป็นโกหกที่เข้าข่าย พูดถึงบ่อยๆ จนตัวเขาเองก็เชื่อว่า”โกหกนั้นเป็นความจริง” ทำให้สาธารณชนกว่า ๗๐ ล้านเสียง เชื่อเขาและโหวตเสียงให้เขา นอกจากนั้นยังส่งผลให้กลุ่มชนเป็นจำนวนมาก ออกมาประท้วงการรับรองผลเลือกตั้ง ถึงขั้นบุกยึดตึกรัฐสภา 

ทั้งหมดที่นำมารายงานนี้ เพื่อบันทึกเอาไว้ว่า เป็นประวัติศาสตร์ในอีกด้านว่า สหรัฐอเมริกาหนึ่งในชาติของโลก ที่ได้รับการนับถือว่า มีความเป็นประชาธิปไตยมากที่สุดนั้น ก็มีโอกาสเลือกบุคคลที่ไร้คุณธรรมและเป็นนักโกหกตัวยง ขึ้นมาเป็นผู้นำ ซึ่งสร้างความแตกแยกภายในชาติได้ ถึงเพียงนี้

อันนำไปสู่ถามว่า ระบอบประชาธิปไตยคือหลักการดีที่สุด ในการบริหารและปกครองประเทศจริงหรือและสาธารณชนทั่วไป สมควรจะมีจิตสำนึกต่อการเลือกตั้งอย่างไร จึงจะได้ผู้นำที่ดีและมีความสามารถจริงๆ ไม่จอมปลอม เช่น”ดอนัลด์ ทรัมพ์”