รำพึง รำพัน จากคนเคยหนุ่ม

รำพึง รำพัน จากคนเคยหนุ่ม

นั่งคิดเล่นๆว่าทำไมสิ่งมีชีวิต จึงมีการเกิด เจริญเติบโต แล้วแก่ จนตายไปในที่สุด คิดว่าสิ่งมีชีวิตทุกชนิดเป็นแบบนี้หมด แม้กระทั่งต้นไม้ที่มีอายุยืนเป็น ร้อยๆปี ในที่สุดก็ต้องหมดอายุไปเหมือนกัน เข้าใจว่าเป็นวิวัฒนาการตั้งแต่กำเนิดสิ่งมีชีวิตที่เป็นเซลล์เดียว แล้วสามารถแบ่งเซลล์เพิ่มจำนวนออกมาได้จนกระทั่งเป็นพืชและสัตว์หลายๆเซลล์ ขยายพันธุ์ได้ ตามที่กรรมพันธุ์และสภาพแวดล้อมเป็นตัวกำกับ เจริญเติบโต เสร็จแล้วก็หมดอายุ เหี่ยวแห้งตายไป และวิวัฒนาการนี้ ดำเนินไปเรื่อยๆ จนมีมนุษย์ และเข้าสู่ยุคปัจจุบันในที่สุด

เราจึง พัฒนาขึ้นมาจากวัยเด็ก วัยทำงาน วัยเกษียณ และพัฒนาสมองให้เกิดพฤติกรรมต่างๆ เช่น ความรู้ประสบการณ์ เป็นกระบวนการที่ไม่หยุดยั้ง ซึ่ง การสืบทอดสายพันธุ์ ความรู้ ประสบการณ์เหล่านี้ เป็นสิ่งประกอบให้เกิดการดำรงชีวิตที่แตกต่างกัน แต่ก็มีที่เหมือนกัน คือ เมื่อแก่ เกิดความอ่อนล้าของสมอง ขี้หลงขี้ลืม ซึ่งจะช้าหรือเร็วขึ้นอยู่กับการทำตัวของแต่ละบุคคลด้วย ใครที่เครียดมากๆ หรือกินเหล้าเมายามาช่ำชอง สมองก็มักจะเสื่อมเร็วกว่าคนที่อารมณ์ดี ไม่เครียด ไม่ค่อยได้ทำลายตัวเอง สำหรับผม ก็รู้สึกอ่อนล้า แต่ก็ยังดีกว่าอีกหลายๆคนที่ไม่มีโอกาสเป็นคนแก่ เพราะพวกเขาจากไปเร็วก่อนหน้านี้และอีกหลายๆคนเป็นคนแก่ที่ไม่สมประกอบ มีชีวิตอยู่แบบทรมาน เช่นนอนติดเตียงเป็นต้น ไม่มีใครทราบอนาคตว่าจะเป็นอย่างไร ช้าหรือเร็ว แต่ก็ต้องพยายามออกกำลังไว้ก่อน ให้มากที่สุดเท่าที่สามารถจะทำได้

การใช้ชีวิตในปัจจุบันของผม สมองชักสั่งงานไม่สอดคล้องกัน เดินๆไป ก็สะดุดพื้น สะดุดบันใดล้ม ทำอะไร ก็ ศรีษะชนโน่นชนนี่ ของหายเป็นประจำ เสียเวลาเดินหานาน ของที่หายบ่อยๆเช่นกุญแจรถ โทรศัพท์มือถือ หรือแว่นตา สำหรับแว่นตา เมื่อไม่กี่วันมานี้ ได้ทำแว่นตาหายในบ้าน หาเท่าไหร่ก็หาไม่เจอ เสียเวลาไปหลายนาที จนกระทั่งรู้สึกเคืองตา เอามือไปขยี้ ถึงรู้ว่าแว่นตาที่หาอยู่กำลังใส่อยู่ที่ตานี่เอง เรื่องกระเป๋าสตางค์ก็เหมือนกัน เดินหาแทบตาย ที่ไหนได้ อยู่ในกระเป๋ากางเกงเราตั้งนานแล้ว

ยังไงๆก็ต้องต่อสู้ ชีวิตไม่สิ้นก็ดิ้นไป การขับรถออกต่างจังหวัดยังสามารถทำได้อยู่ แต่จะมีปัญหาเรื่องกฎหมายจราจร เช่นขับรถเร็ว ฝ่าเส้นทึบ ฝ่าไฟแดง อยู่เป็นประจำ ไม่ได้ตั้งใจให้เกิด แต่สมองสั่งงานช้าลง แต่ใบสั่งบางฉบับน่าจะตั้งใจแกล้ง เช่น เมื่อเดือนที่แล้ว โดนใบสั่ง ขับรถเร็ว ๑๓๘ กม.ต่อชั่วโมง มีกล้องถ่ายภาพ เวลา บ่าย ๓ โมงกว่าๆ ขากลับเข้ากรุงเทพฯ ที่ถนนพระราม ๒ ตรงหลัก กม. ที่ ๘๐ เหตุที่เป็นไปไม่ได้ คือ ณ. ตรงนั้นที่มีรถพลุกพล่าน คนวัยขนาดเราจะขับรถไม่ถึง ๑๓๘ กม.ต่อชั่วโมงแน่ๆ และจริงๆแล้ว พยายามคุมความเร็วไม่ให้เกิน ๑๑๐ ยกเว้นบางชั่วขณะที่เผลอบ้าง และอีกปัญหาหนึ่ง คือ รถของผมคันที่โดนใบสั่งนั้น เขาตั้งความเร็วไว้แค่ ๑๒๐ กม.ต่อชั่วโมง จึงมั่นใจว่า ผมคงไม่ได้ขับรถเร็วตามที่กล้องจับภาพส่งมาให้ ได้โทรศัพท์ไปชี้แจงและอ้างศูนย์ที่จำหน่ายรถให้สอบถามแล้ว

ช่วงไม่กี่วันมานี้ ก็ได้ใบสั่งทางจดหมายอีก ว่าเมื่อปลายเดือนมิถุนายน รถได้เลี้ยวยูเทอร์นที่สี่แยกรินคำ เชียงใหม่ เป็นการฝ่าไฟแดง คงเป็นเรื่องไฟเขียวเปลี่ยนเป็นแดงกะทันหันเพราะเลี้ยวไปได้สบายๆ ถนนฝั่งตรงข้ามที่เลี้ยวยังว่าง ผม ไม่เคยมีความตั้งใจจะทำผิดกฎจราจร ขอคิดว่า เจ้าพนักงานตำรวจทางหลวงสร้างกรรม ให้คนขับรถเกิดความเครียดเสมอๆ เมื่อไหร่จะมีมาตรการยกเลิกกล้องจับคนทำผิดกฎจราจร เพราะที่ผ่านมา แทนที่จะบริการอำนวยความสะดวก กลับทำให้ต้องระมัดระวัง ทำให้จิตใจของคนใช้รถใช้ถนนแย่ลง น่าจะให้โอกาสคือไฟเหลืองให้นานหน่อย รถที่คาบเกี่ยวกับไฟเหลืองกับแดงได้ผ่านไปก่อน แล้วคันต่อไปที่เจอไฟแดงก็เตรียมตัวจอดได้ทัน และถ้ามีป้ายห้ามจอด หรือห้ามเลี้ยว ควรติดไว้ให้ใหญ่ๆ อ่านได้ชัดเจน อย่าตักตวงเอาเงินค่าปรับจากคนขับรถให้มากนักเลย โปรดให้บริการช่วยเหลือแนะนำบ้าง

เรื่องหน้ากากอนามัย เนื่องจากหน้ากากอนามัย ต่างคนต่างใส่ ไม่ทราบว่าเดินไปจะเจอคนรู้จักหรือไม่ ถ้าเจอคงจำกันไม่ได้หรือไม่แน่ใจ อย่าให้ต้องทักคนผิด จึงตัดปัญหาว่าเวลาใส่หน้ากากแล้ว ไม่ต้องสนใจจะทักทายใคร เอาเป็นว่าพยายามหายใจเอาออกซิเจนที่อยู่ภายนอกหน้ากากไปเข้าจมูกเราได้บ้าง อันที่จริงแล้ว ผมเห็นด้วยกับการใส่หน้ากาก เพราะเชื้อโควิด๑๙ นี้ติดต่อง่ายมาก แค่ละอองฝอยน้ำลายที่พูดออกมาของคนที่มีเชื้อนี้ สัมผัสกับช่องติดต่อภายในของเรา เช่นปาก จมูก เราก็มีโอกาสติดเกือบร้อยเปอร์เซ็นต์ แล้วต้องทนทรมานในการรักษาซึ่งลำบากยิ่งกว่าการใส่หน้ากาก ถ้าร่างกายเราไม่ต้านทานเพียงพอ ก็มีโอกาสตาย อีกประการหนึ่ง เราใส่หน้ากากเพื่อให้คนที่เราติดต่อด้วย หรือผ่านไปมาใกล้ชิดสบายใจ เพราะเขาอาจคิดว่า เรามีเชื้อเผยแพร่ก็ได้ ปัญหาที่พบบ่อยๆคือออกจากบ้านแล้วลืมหน้ากาก จะกลับไปเอาก็เสียเวลา จึงไปซื้อเพิ่มครั้งละอัน ลืมบ่อยๆ ทำให้ที่บ้านผมมีหน้ากาก หลายอัน มากเป็นพิเศษ เมื่อไหร่ที่เลิกใช้หน้ากากนั้น คงจะเอามาจัดทำตู้โชว์หน้ากากใช้แล้วได้หลายตู้ แต่ที่ชอบมากๆ คือคนตักข้าวแกงขายตามร้านข้าวแกง เมื่อใส่หน้ากาก จะพูด จะจามหรือไอ ก็คงไม่มีอะไรลงไปที่หม้ออาหารที่วางเรียงกันข้างหน้า นี่คือประโยชน์ของหน้ากากอนามัยด้วย

ใครเคยโดนสุนัขกัดบ้าง ผมโดนแล้ว เป็นสุนัขที่เลี้ยงไว้เองกัดที่ฝ่ามือ และหลังมือ เป็นแผลลึก เลือดสาดเต็มไปหมด ด้วยความที่ไม่แน่ใจเรื่องโรคกลัวน้ำ จึงได้รีบไปหาหมอ ที่โรงพยาบาลนครพิงค์ เชียงใหม่ ซึ่งได้รับบริการจากคุณหมอและเจ้าหน้าที่เป็นอย่างดี คุณหมอได้สั่งฉีดยา วันนั้น ๕ เข็ม คือ ฉีดยาโรคกลัวน้ำ ๔ เข็ม ที่ ต้นแขน และหน้าแขนใต้ข้อศอกทั้ง ๒ ข้าง และฉีดที่มือใต้แผลที่โดนกัด ๒ ด้าน อีก ๑ เข็ม คิดว่า ที่ฉีดเข้าแผลน่าจะกันบาดทะยัก มากกว่า ต่อจากนั้น ก็ได้ทำใบสั่งฉีดยา กันโรคกลัวน้ำ อีก ๔ เข็ม ในระยะเวลาห่างกัน ตามที่กำหนด และบาดทะยักอีก ๒ เข็ม หลังจากวันนั้น ๑ เดือน และ ๖ เดือนตามลำดับ ผมคิดว่าจำเป็นต้องทำให้ครบตามที่หมอสั่ง เพราะอาจมีอันตรายเกิดขึ้น

ได้ไปที่โรงพยาบาลนครพิงค์มาก่อนบ้างแล้ว เห็นคุณหมอและเจ้าหน้าที่ทำงานกันเต็มที่ แทบไม่มีเวลาพัก มีความรู้สึกศรัทธามาก แต่เมื่อเข้าห้องน้ำของโรงพยาบาลทางตึกฉุกเฉิน มีความรู้สึกสงสารคนไข้ที่ไปใช้บริการ เพราะดูไม่พร้อมที่จะให้เข้าไปใช้งาน นึกเปรียบเทียบกับส่วนราชการอื่นๆ ที่สร้างใหม่ๆใหญ่โต ห้องน้ำสะอาดๆ เครื่องสุขภัณฑ์ใหม่ๆ โดยเฉพาะสโมสรของราชการ ที่ใช้รับงานเลี้ยงต่างๆ อยากให้สภาพของโรงพยาบาลใกล้เคียงกับสถานที่เหล่านั้นบ้าง เพราะ ทุกคนต้องไปโรงพยาบาล เป็นสัจธรรมที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ นอกจากห้องน้ำแล้ว ไม่ว่าที่ไหน จะเต็มไปด้วยรถยนต์จอด หรือหาที่จอดรถไม่ได้ สิ่งเหล่านี้เอง ที่ทำให้โรงพยาบาลเอกชนได้พัฒนาเกิดขึ้นหลายแห่ง แต่คนที่ทุนทรัพย์จำกัด ก็ต้องใช้บริการของรัฐเท่านั้น

ด้วยเหตุที่ในเมืองใหญ่ๆ มีที่จอดรถจำกัด จึงได้มีการสร้างศูนย์การค้าไว้บริการ ซึ่งมีบริการ แทบทุกรูปแบบครบวงจร พอใครมีเวลาว่าง ก็ไปเดิน หรือหาที่พักผ่อนที่นั่นด้วยก็ได้ อย่างน้อยก็อากาศเย็นสบาย คนที่เดินผ่านไปมา ก็เป็นคนสวยๆงามๆประหนึ่งเทพบุตร เทพธิดา เมื่อหลายๆปีมาแล้ว ผมเดินไปตามถนนใกล้ชุมชนแห่งหนึ่ง ได้ยินเด็กวัยรุ่นสาวๆ ๒ คนมาพบกันโดยบังเอิญ คนหนึ่งถามว่า ไปไหนจ๊ะ เธอตอบว่า ไปเซ็นทรัล ถามว่าเซ็นทรัลไหน ตอบว่า เซ็นทรัลลาดมะพร้าวจ้ะ สงสัยว่าเจ้าหล่อนคงเพิ่งมาอยู่แถวนี้ไม่นาน

บู๊ คนเคยหนุ่ม
บางเขน ๑๕ สค. ๖๓