ปรามาศกันว่าไร้ทางสมานฉันท์

สบาย สบาย สไตล์เกษม

เกษม อัชฌาสัย

ปรามาศกันว่าไร้ทางสมานฉันท์

รำคาญคนที่ชอบบ่นเรื่อยเปื่อยครับ ก็ในเฟซบุ๊กนี่แหละ ไอ้โน่นก็ไม่เอา ไอ้นี่ ก็ไม่เอา….

งั้นปล่อยให้สังคมวุ่นกันต่อไป ชุมนุมตลอดทั้งปี ไม่ต้องหาทางแก้ไข จึงจะชอบใจใช่ไหม

ทั้งนี้ ผมหมายถึงการหาทางแก้ไขปัญหา การเรียกร้องของกลุ่มชุมนุมที่เรียกร้องให้  ๑ พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชาออกจากตำแหน่งนายกรัฐมนตรี ๒ แก้ไขรัฐธรรมนูญและ ๓ ปฏิรูปสถาบันกษัตริย์ สามประการนั่นเอง

ก่อนหน้านี้ ก็มีคนไม่เห็นด้วยเป็นจำนวนไม่น้อยเลย คัดค้านว่า ข้อเสนอให้มีการสมานฉันท์ ไม่ว่าจะในรูปแบบใดก็ตาม ไม่มีทางเป็นไปได้ ทำไป ก็ไม่มีข้อยุติ ไม่มีใครร่วมมือด้วย ฯลฯ สารพัดจะมองในทางลบ

จนกระทั่งในหลวงรัชการที่ ๑๐ ทรงออกมาพูดกับนักข่าวต่างชาติว่า “เมืองไทยเป็นแผ่นดินแห่งการประนีประนอม”นั่นแหละ เสียงนกเสียงกา ก็เลยค่อยๆ จางหายลงไปบ้าง

สำหรับข้อเรียกร้องที่รู้ๆ กัน ในประการแรกก็คือ พล.อ.ประยุทธ์ ประกาศแล้วว่า จะยังไม่ลาออกจากตำแหน่ง จนกว่าจะทำหน้าที่รับผิดชอบแล้วเสร็จ….นี่ก็สุดๆ ไปเลย

ไปเปลี่ยนอะไรท่านไม่ได้

ซึ่งไม่มีใครรู้ว่า อะไรคือ”หน้าที่ความรับผิดชอบ”ที่ว่านั้น นอกจากเดาว่า คือความรับผิดชอบในการถวายความจงรักภักดีต่อพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ที่ยังไม่น่าจะมีคนอื่นมาทดแทนได้ ตามที่ว่าถึง”หน้าที่ความรับผิดชอบ”นั้น ผมหมายถึงความมีอำนาจบารมี ที่พล.อ.ประยุทธ์ มีอยู่ ซึ่งปรากฏเป็นข้อดีเด่นสำคัญมากที่สุดคือ “ไม่เคยทำอะไรผิด”ตามที่ตัวท่านออกมาประกาศตัว จนเป็นที่ประจักษ์แล้ว (คนรอบข้างอื่นๆ เป็นอย่างไร….ผมไม่รู้ครับ)

ในประการนี้(หน้าที่ความรับผิดชอบ)น่าจะอยู่เหนือเหตุผลอื่นใดทั้งสิ้น เนื่องจากมองไม่เห็นเหตุผลอื่น

ที่ผ่านมา คนไทยคงเคยได้เห็น พล.อ.ประยุทธ์แสดงอาการทดท้อในหลายๆหน ในความรับผิดชอบ เพราะเดิมทีเคยลั่นวาจาเอาไว้ว่า จะคืนความสุขให้ราษฎรโดยเร็ว ถึงกับแต่งเพลงออกมาปลุกปลอบใจ แต่ในที่สุดบทเพลงนั้น ก็ค่อยๆเลือนหายไป เพราะ “หน้าที่ความรับผิดชอบ”นี่เอง

จนในที่สุด พล.ประยุทธ์ก็ต้องติด”กับดัก”นี้ ต้องทนทุกข์ทรมานต่อการถูกตำหนิติเตียนว่า “ต้องการสืบทอดอำนาจ” แม้จะผ่านการเลือกตั้ง ซึ่งคืนประชาธิปไตยให้คนไทย(ในลักษณะจำกัด) จนกระทั่งเกิดการเรียกร้อง อย่างคาดไม่ถึง ว่าจะเกิดขึ้นได้อย่างรวดเร็วเช่นนี้

สำหรับการตั้งคณะกรรมการสมานฉันท์ ประธานรัฐสภาคือนายชวน หลีกภัย ได้มอบหมายให้สถาบันพระปกเกล้าเสาะหาวิธีปรองดองมาดำเนินการนั้น ในที่สุดก็ได้รับการเสนอแนะว่า มีอยู่สองวิธีคือ

๑ ตามวิธีการที่นำเสนอโดยนายจุรินทร์ ลักษณวิศิษฏ์ หัวหน้าพรรคประชาธิปัตย์ คือให้ตั้งคณะกรรมการจากเจ็ดฝ่าย อันได้แก่จากครม., จากส.ส.ฝ่ายรัฐบาล, จากส.ส.ฝ่ายค้าน,จากวุฒิสมาชิก,ตัวแทนจากที่ชุมนุมเรียกร้อง,จากผู้ชุมนุมเห็นต่าง(คัดค้าน)และจากตัวแทนผู้ทรงคุณวุฒิ

๒ การตั้ง”คนกลาง”ตามที่แต่ละฝ่ายเสนอเพื่อเป็นกรรมการ หรือประธานรัฐสภาตั้ง”ประธาน”แล้วให้ ไปคัดเลือกบุคคลเพื่อตั้งเป็นคณะกรรมการ(สมานฉันท์)

นอกจากนั้น นายชวนได้เปิดเผยด้วยว่าได้ติดต่อทาบทามเชิญอดีตนายกรัฐมนตรี เช่น นายอานันท์ ปันยารชุน พล.อ.ชวลิต ยงใจยุทธ นายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ เข้าร่วมด้วย รวมทั้งนาย สมชาย วงศ์สวัสดิ์ แต่นายสมชายยังป่วยอยู่

นายชวนยังบอกวา อาจจะนำทั้งสองรูปแบบมาผนวกเข้าด้วยกัน ตามความเหมาะสม ซึ่งหากจะมีผลออกมาอย่างไร ก็จะส่งเรื่องกลับไปให้สถาบันพระปกเกล้าได้รับทราบ

ทั้งนี้ โดยไม่ระบุว่า จะดำเนินการเสร็จเรียบร้อยเมื่อไร

ที่น่าเป็นห่วงก็คือ ฝ่ายผู้ชุมนุมเรียกร้องนั้นจะร่วมมือ เอาด้วยหรือไม่และจะส่งใครมาเป็นตัวแทน และอีกอย่างก็คือ พรรคฝ่ายค้านจะส่งตัวแทนมาร่วมด้วยหรือไม่ เนื่องจากได้มีการพูด”ออกตัว”ไว้แล้วว่า ถ้าฝ่ายชุมนุมเรียกร้องไม่ส่งคนมา พรรคฝ่ายค้านก็จะไม่เข้าร่วม

ประเด็นที่พึงกระทำ ณ บัดนี้ก็คือ

๑ ฝ่ายผู้ชุมนุมเรียกร้อง จะส่งใครมา ซึ่งใคร่เสนอความเห็นว่า สมควรจะส่งคนหนึ่งคนใดจากกลุ่มอาจารย์เคลื่อนไหว(ที่มีความรู้เรื่องกฎบัตรกฎหมายดี)หาทางออกซึ่งปัญหา ซึ่งนั่นก็ข้อหนึ่ง

๒ ส่วนอีกข้อหนึ่งก็คือ ให้รีบตั้งกรรมการสมานฉันท์ หารือสรุปทางออก ไปพร้อมๆ กับการที่สภาพิจารณาร่างแก้ไขรัฐธรรมนูญหกฉบับ กับข้อเสนอของ“ไอลอว์” อีกหนึ่งฉบับ รวมเป็นเจ็ดฉบับ ทั้งนี้ เพื่อจะได้นำเสนอแก้ไขกันอย่างสอดคล้อง ในประเด็นแก้ไขรัฐธรรมนูญ ในคราวเดียว ถ้าเป็นไปได้

๓ สำหรับในประเด็นเรียกร้องปฏิรูปสถาบันกษัตริย์ ซึ่งมีความอ่อนไหวสูงมากนั้น ต้องพิจารณาอย่างรอบคอบถี่ถ้วนนั้น  ให้เพียงแค่เสนอแนะแนวทางก่อนก็ได้ ถ้าจำเป็น

ก็ใคร่สะท้อนให้ทุกฝ่ายที่เกี่ยวข้องได้รับรู้ไว้แค่นี้ก่อนครับ ว่าชาวบ้านร้านตลาดเขามีความหวังกับการสมานฉันท์มาก-น้อยแค่ไหน เพียงไร

วอนขอให้ทุกฝ่าย”อย่าเล่นการเมือง”โดยไม่คิดถึงความอยู่รอดของชาติโดยรวม

อย่าทำหลอกๆ ให้สาธารณชนผิดหวัง แล้วดาหน้ากันออกมาก่นบริภาษ

ผมเอาใจช่วย ๑๐๐ เปอร์เซ็นต์ครับ