เที่ยววัด ชมเวียง เยือนวัง ชุด”รักบ้านเกิด”แลหลังวัยเด็ก#4วัดอรุณราชวราราม(4)

จากพระปรางค์เรามาชมพระวิหารและมณฑปกันต่อไป
พระวิหารสร้างสมัยร.3หลังคาลด3ชั้น(ช่วงนี้กำลังบูรณะ) ด้านหน้ามีประตูเข้า3ประตู ผนังประดับด้วยกระเบื้องเคลือบลายก้านแย่งขบวนไทย ร.3สั่งมาจากเมืองจีน

พระประธานร.3โปรดให้หล่อขึ้นพร้อมพระประธานในโบสถ์วัดสุทัศนวราราม มีพระบรมธาตุบรรจุในโกศอยู่ในพระเศียร
พระอรุณหรือพระแจ้ง หน้าตักกว้าง50ซ.ม. อยู่ด้านหน้าพระประธาน ร.4อัญเชิญมาจากเวียงจันทร์ เดิมประดิษฐานอยู่ในพระบรมมหาราชวัง ร.4อัญเชิญมาที่นี่เพราะชื่อพ้องกับชื่อวัด

หอไตรด้านหน้าคณะ1มีสระน้ำเล็กๆและต้นจันทร์โบราณ

พระเจดีย์ย่อมุมไม้12ข้างพระวิหาร

หอระฆังข้างพระวิหาร

มณฑปพระพุทธบาทจำลองประดับด้วยกระเบื้องถ้วยสีต่างๆและรอยพระพุทธบาท สร้างสมัย ร.3

พระเจดีย์4องค์เป็นเจดีย์ย่อมุมไม้20 สร้างสมัย ร.3ประดับด้วยกระเบื้องถ้วยและกระจกสีต่างๆเป็นลวดลายดอกไม้และลวดลายอื่นๆงดงามมาก

มณฑปพระพุทธบาท สมัยผมเด็กๆมีเรื่องเป็นข่าวดังคือมี”นายใหญ่” แกเป็นนักเลงใหญ่มาก่อนเมื่อมีอายุ แกมีบ้านแต่ไม่ชอบนอนบ้าน จะมานอนที่มณฑปทุกคืน จำได้ว่าแกรูปร่างสูงใหญ่ สักยันต์ทั้งตัว ผมหยักโศก หน้าตาดี เช้าๆแกจะมานั่งร้านกาแฟนุ่งกางเกงแพร เสื้อคอกลมขาวสะอาด ใส่สายสร้อยทองเส้นใหญ่ ถือไม้ตะพดเลี่ยมทอง แกดำเนินชีวิตอย่างนี้ประจำ ไม่เกรงกลัวใครจะทำอันตรายแม้แต่จะอายุมากแล้ว แต่แล้ววันหนึ่งมีข่าวลงหนังสือพิมพ์ แกโดนฆ่าตายบนมณฑป มีการต่อสู้ ทรัพย์สินโดนชิงไปหมด “ใหญ่ก็ไม่สามารถใหญ่ได้ตลอดไป” ตามกฏอนิจจัง
เรื่องเช่นนี้ผมเคยอ่านหนังสือ”ชาวกรุง”ตอนโต ประทับใจ โดยเขาเล่าว่าสมัยนั้นเริ่มมีชาวต่างชาติญี่ปุ่นเข้ามาปลูกอาคารพาณิชย์ค้าขายแถวบางลำพู ผู้เขียนกับเพื่อนๆต้องนั่งรถรางไปโรงเรียนผ่านทุกวันและทายกันว่า ร้านนี้จะตั้งชื่ออะไร เมื่อก่อสร้างใกล้เสร็จมีการปั้นปูนเป็นชื่อร้านเริ่มต้นว่า”โต” ก็ทายกันว่าต้องชื่อโตเกียว บางคนทายว่า โตชิบ้า , โตโยต้า ฯลฯ แต่สุดท้ายชื่อร้านเป็น”โตบิ” ทุกคนยอมรับว่าเจ้าของร้านนี่แกต้องซึ้งในหลักพุทธศาสนา กฏอนิจจัง เกิดขึ้น ตั้งอยู่ ดับไป ซึ่งเป็นไปตามธรรมชาติ เมื่อโตเต็มที่แล้วก็ย่อมเสื่อมสลายสำหรับชื่อโตเกียวฯลฯเป็นเพียงนามสมมุติ แต่”โตบิ” เป็นสัจธรรม…….
ตอนต่อไปนำชมพระอุโบสถ