สหรัฐ-จีนยังขับเคี่ยวกันหนัก

ชัดเจนว่าสหรัฐด้วยการนำของประธานาธิบดี”โดนัลด์ ทรัมป์”นั้นมีแนวโน้มต้องการโดดเดี่ยวตนเอง แบบเดียวกันกับที่สหรัฐเจอภาวะเศรษฐกิจตกต่ำในทศวรรษที่ ๑๙๓๐

ถึงแม้ว่าโดยทั่วไปจะไม่เลวร้ายถึงขั้นตลาดหุ้นพังทลายราบเรียบเช่นคราวโน้น เพราะ “ทรัมป์” ชิงแก้ไขเสียและป้องกันก่อน

เขาทำพยายามตั้งแต่

๑) ด้วยการขับไล่ต่างชาติที่เข้าเมืองผิดกฎหมายออกไป เพื่อสงวนอาชีพไว้ให้คนอเมริกันทำ

๒) ด้วยการขู่ “เอาคืน”ชาติต่างๆ ที่ได้เปรียบดุลการค้าสหรัฐด้วยมาตรการด้านภาษีศุลกากร พยายามขจัดการลงทุนของต่างชาติภายในประเทศและถอนการลงทุนจากต่างประเทศ

๓) ด้วยการตัดความช่วยเหลือทางมนุษยธรรมสำหรับต่างประเทศเพื่อลดภาระและ

๔)ตัดค่าใช้จ่ายที่ผูกพันกับองค์การระหว่างประเทศ ซึ่งก็เป็นการลดภาระด้วยเช่นกัน

ทั้งนี้ เพื่อรื้อฟื้นความมั่งคั่งและอำนาจอิทธิพลขึ้นมาใหม่ ตามแนวทาง”ทำให้อเมริกายิ่งใหญ่อีกครั้ง” Make America great again ตามที่”ทรัมป์”ใช้เป็นคาถาปลุกจิตสำนึกรักชาติของคนอเมริกันขึ้นมาเลือกเขา

เป็นผลให้เขาได้ชัยชนะเด็ดขาด สามารถเข้ากุมอำนาจฝ่ายบริหารและนิติบัญญัติผ่านทางทางสองสภาที่เรียกรวมๆ ว่า  the Congress

ในขณะเดียวกัน

๕)ก็รื้อฟื้นการรักษาความมั่นคงของสหรัฐ ด้วยการชี้ชวน”แคนาดา”เข้ามาเป็นอีกรัฐหนึ่ง หรือด้วยการเสนอซื้อกรีนแลนด์ ตลอดจนพยายามที่จะเอาคลองปานามากลับคืนมา จนถูกนินทาลับหลังว่า:-

นี่ไงความเป็น “จักรพรรดินิยมอเมริกา”ตามที่จีนเคยบริภาษผ่านทางวิทยุปักกิ่งในอดีต (ซึ่งกลายเป็นความจริงอีกครั้งหนึ่งแล้ว) ระหว่างที่สหรัฐทำสงครามอินโดจีน เพื่อมิให้ลัทธิคอมมิวนิสม์เข้าครอบงำชาติในภูมิภาคนี้ ซึ่งเท่ากับทำลายสิทธิเสรีภาพที่สหรัฐเชิดชู (อันที่จริงต้อการเข้ามีอิทธิพลในย่านนี้เพื่อกุมสภาพจีน)

มองโดยรวมของความเป็นอเมริกันแล้ว นโยบายของ”ทรัมป์”ที่ว่านี้ นับว่าถูกต้องตรงเผง เพราะทั้งหมดนั้นเป็นการรักษาผลประโยชน์ของชาติส่วนรวมอย่างแท้จริง

ทีนี้ถามว่า “ทรัมป์”จะ”โดดเดี่ยว”สหรัฐได้แค่ไหน นานเพียงไร

ผมตอบเองง่าย ๆ สั้น ๆ ตามสำนึกธรรมดาว่า โดดเดี่ยวจนสหรัฐฟื้นตัวทางเศรษฐกิจภายใน ถึงขั้นกระจายความมั่งคั่งไปให้มากที่สุด เหลือคนจนไว้เป็นภาระน้อยที่สุด เช่นจนสามารถ ขจัดคนไร้บ้านได้มากที่สุด

เข้าใจว่าภายในสี่ปีที่เขาดำรงตำแหน่งถ้าทำจริงๆ ก็น่าจะประสบความสำเร็จ หรือถ้ายังไม่สำเร็จ ก็ต้อง”ส่งไม้”ให้ประธานาธิบดีคนต่อไปทำ

ซึ่งไม่น่าจะเหลือบ่ากว่าแรงถ้า “อีลอน มัสก์”เสนอตัวลงชิงตำแหน่งประธานาธิบดีสมัยหน้า…….ฮ่า

สำหรับการแข่งขันกับจีนในด้านเศรษฐกิจ ก็ยังจะดำเนินต่อไปอย่างจริงจัง ด้วยกรรมวิธีต่าง ๆ ซึ่งที่ผ่านมาจีนรุกมากด้วยการใช้นโยบาย”หนึ่งเข็มขัดหนึ่งเส้นทาง”

ไม่ว่าจะในเอเชีย ในอาฟริกา ในละตินอเมริกา ในยุโรปและแม้แต่ในสหรัฐ

ที่จีนต้องทำเช่นนั้นก็เพราะจีนมีระบบเศรษฐกิจที่ใหญ่เกินไป มีประชากรมากไป ทรัพยากรไม่พอเพียงต่อการเลี้ยงตนเอง

จีนเลยต้องใช้นโยบายนี้ ขยายอิทธิพลทั้งทางเศรษฐกิจและการเมือง หมายครบงำโลกทั้งใบ ให้จีนได้พึ่งพาในอนาคต

รวมทั้งการส่งประชากรกระจายไปอาศัยอยู่ตามที่ต่างๆ ในโลก นำโดยการทุ่มทุนขนาดใหญ่ก่อน ตามไปด้วยการส่งคนไปควบคุมดูแล จากนั้นการขยายตลาดก็จะตามมา แทบจะพร้อมๆ กัน

ทีนี้ ก็คงจะเข้าใจแล้วละว่า ทำไมจีนจึงกระเหี้ยนกระหือรือนัก ที่จะสร้างรถไฟความเร็วสูง ไปตามที่ต่างๆ ของโลก รวมทั้งประเทศไทย

ผมว่าสหรัฐเองชักจะคร้ามในความเก่งกาจสามารถของจีนมาก

ยกตัวอย่างกรณีที่จีนเปิดตัว”ปัญญาประดิษฐ์ หรือ AI ที่เรียกว่า DeepSeek เมื่อ ๒๐ มค.๖๘ ที่ผ่านมาก็สามารถเอาชนะ ChatGpt ได้แล้ว

ด้วยการลงทุนที่ถูกกว่ามากๆเพียงราวห้าล้านเหรียญสหรัฐในขณะที่ ChatGpt ลงทุนไปถึง ๕,๐๐๐ ล้านเหรียญ

ทั้งนี้ โดยใช้ชิปส์คุณภาพต่ำราคาถูกของ Nvidia ทำให้หุ้น Nvidia ร่วงระนาว

แต่คุณภาพของ DeepSeek ไม่ได้ด้อยไปกว่า ChatGpt

หรืออาจมากกว่าในบางด้านเสียด้วยซ้ำไป

นี้คืออีกตัวอย่างหนึ่งของการช่วงชิงการนำในแง่ธุรกิจของสองชาติ

ซึ่งจะนำไปสู่อะไรต่อไปนั้น

ไอ้กระผมก็ไม่มีปัญญาพยากรณ์ได้ครับ

Facebook Comments