โซนีซื้อโคลัมเบีย พิคเจอร์

โซนีซื้อโคลัมเบีย พิคเจอร์
นาฮาวานดี มองวัฒนธรรมองค์การ ต้นกำเนิดของมัน และประวัติศาสตร์
ของมันเป็นกรอบข่ายที่ซับซ้อนของค่านิยมร่วมความเชื่อและบรรทัดฐาน ก่อร่างอย่างชัดเจนบุคคลเกี่ยวพันกันและประพฤติภายในสถานที่ทำงานอย่างไร การมีส่วนช่วยที่มีชื่อเสียงมากที่สุดของเธอต่อสาขาวิชานี้ – โดยเฉพาะ ผ่านทางผลงานที่บุกเบิกของเธอบน “Acculturation in Mergers and Acquisition” – เขียนร่วมกับอลี มาเลคซาเดห์ – และตำราต้นแบบของเธอ “The Art and Science of Leadership”-ได้เข้าหาต้นกำเนิดและประวัติของวัฒนธรรมองค์การ ผ่านทางเลนส์ข้ามวัฒนธรรม และความ
เป็นผู้นำ- ขับเคลื่อน
นาฮาวานดี ได้แยกความความแตกต่างระหว่างวัฒนธรรมองค์การ และ
บรรยากาศองค์การจากผลงานของเธอบนพฤติกรรมองค์การและความเป็นผู้นำ มองพวกมันเป็นการเชื่อมโยงกันอย่างลึกซึ้ง แต่เป็นมุมที่แตกต่างกันของสภาพแวดล้อมสถานที่ทำงาน
*วัฒนธรรมองค์การ
วัฒนธรรมองค์การเป็นค่านิยมร่วม ความเชื่อ และบรรทัดฐาน ฝังตัว
ลึก มันใช้เป็นแม่แบบระยาวกำหนดบุคคลเกี่ยวพันกัน ประพฤติกันและ
กัน และตัดสินใจอย่างไร วัฒนธรรมกระทำเป็นบุคลิกภาพรากฐาน หรือกาวทางสังคมขององค์การ แสดงบุคคลตอบสนองต่อการเปลี่ยนแปลงอย่างไร ฝังรากลึกภายในประวัติศาสตร์และปรัชญาความเป็นผู้นำ
*บรรยากาศองค์การ
บรรยากาศองค์การอ้างถึงการรับรู้ทันที ความรู้สึก และทัศนคติ ไปสู
งานประจำวัน ความเป็นผู้นำ นโยบาย และการปฏิบัติขอพวกเขา บรรยา
กาศทำหน้าที่เหมือนภูมิอากาศในขณะนี้ หรือารมณ์ขององค์การ มันยืด
ยืดหยุ่นมากกว่า ง่ายที่จะวัด และเปลี่ยนแปลงรวดเร็ว ภายในการตอบสนองต่อการเปลี่ยนแปลงของการบริหาร หรือเหตุการณ์ระยะสั้น
นาฮาวานดี ได้ย้อนรอยต้นกำเนิดเเนวคิดของบรรยากาศกลับไปสู่การ
ทดลองต้นแบบดำเนินการโดยเคิรท เลวิน และเพื่อนร่วมงานของเขา ณ มหาวิทยาลัยไอโอวา เปลี่ยนแปลงจุดม่งความเป็นผู้นำจากผู้นำคือใคร – คุณลักษณะ – ไปสูผู้นำทำอะไร – พฤติกรรม – เขาได้แสดงการวิจัยเริ่ม
แรกของเลวิน วางกรอบข่ายรากฐานเพื่อการศึกษาบรรยากาศองค์การอย่างไร กรอบข่ายของเลวินกำหนดว่าสไตล์ของผู้นำ สร้างโดยตรงต่อ
บรรยากาศทางสังคมเฉพาะภายในกลุ่มมันจะมีอิทธิพลต่อประสิทธิภาพ ความก้าวร้าว และขวัญกำลังใจ
ภายในการทดลองบรรยากาศทางสังคมเมื่อ ค.ศ 1939 เลวิน ได้ศึกษาสโมสรโรงเรียนของเด็กจะตกอยู่ภายใต้ สไตล์ความเป็นผู้นำแตกต่างกันสามอย่าง : เผด็จการ ประชาธิปไตย และเสรีนิยม เขาได้สังเกตุว่าสไตลฺ์ของผู้นำสร้างบรรยากาศทางสังคมแตกต่างกันภายในกลุ่ม นาฮาวานดี ได้วิเคราะหฺ์บรรยากาศทางสังคมแตกต่างกันสามอย่างของเลวิน
* บรรยากาศเผด็จการ
ผู้นำรักษาอำนาจการตัดสินใจทุกอย่าง กำหนงานทุกอยาง และยังคงอยู่ห่างจากกลุ่มมันได้สร้างบรรยากาศทางสังคมแสดงโดยการทำตามสูงหรือความขัดเเย้งที่เข้มข้น บรรยากาศทางสังคมจะมีความตึงเครียดสูง ความไม่เป็นมิตรทีซ่อนไว้ และการยอมจำนนอย่างแท้จริง ผู้ตามกลายเป็นขึ้นอยู่อย่างมากกับผู้นำ ในขณะที่ประสิทธิภาพสามารถสูงระยะสั้น งานหยุดขะงักลงอย่างสิ้นเชิงช่วงเวลาที่ผู้นำออกไปจากห้อง
* บรรยากาศประชาธิปไตย
ผู้นำร่วมอำนาจหน้าที่การตัดสินใจ กระทำเป็นผู้สนับสนุน กระตุ้นการมีส่วนร่วมของกลุ่ม รับฟังข้อแนะนำ และนำทางแทนการกำหนด ยอมให้
บุคคลออกเสียงการแบ่งงานกันทำ ในขณะที่ยังคงรักษาความรับผิดชอบ
สุดท้ายอยู่บรรยากาศทางสังคมระบุโดยความไว้วางใจร่วมกัน ขวัญกำลัง
ใจสูง ความร่วมมึอ และความยึดเหนี่ยว บรรยากาศนี้ส่งเสริมการพัฒนาระยะยาว การแก้ปัญหาอย่างสร้างสรรค์ และเเรงจูงใจที่ยั่งยืน เมื่อบุคคลรู้สึกมีคุณค่าและลงทุนส่วนบุคคล
* บรรยากาศเสรีนิยม
ผู้นำให้อำนาจหน้าที่สมบูรณ์แก่ผู้ตาม ถอยออกมาอย่างสิ้นเชิง และ
ให้แนวทางหรือทรัพยากรน้อยที่สุด รับเอาวิถีทางที่ไม่ยุ่งเกี่ยวเต็มที่ และยอมให้กลุ่มเป็นอิสระอย่างเต็มที่จัดตั้งตัวเอง หรือกำหนดพรมแดนของ
พวกเขาเอง บรรยากาศทางสังคมนี้ทำให้เกิดความไม่เป็นองค์การ ความสับสน ความคัยข้องใจ เนื่องจากขาดการสนับสนุนทางโครงสร้าง โดยไม่มีการประสานงานอย่างแข็งขัน บรรยากาศมักจะเสื่อมถอยไปสู่ความรับผิดชอบต่ำและเป้าหมายที่ล้มเหลว
สูตรของเคิรท เลวิน B = f (P, E) จะระบุว่าพฤติกรรม (B) เป็นฟังค์ชั่น
ของบุคคลและสภาพแวดล้อมของพวกเขา (E) เสนอแนะเมื่อ ค.ศ 1936
เป็นส่วนหนึ่งของทฤษฎีสนามของเขา มันได้ระบุว่าบุคคลบางคนกระทำ ณ ช่วงเวลาที่กำหนดให้ใดก็ตาม มาจากการเกี่ยวพันกันระหว่างพวกเขาคือใครและสถานการณ์รอบพวกเขา แนวคิดนี้ได้แตกไปจากการโต้เถียงทางจิตวิทยาของเธรรมชาติเทียบกับเลี้ยงดู การยืนยันว่าทั้งคุณลักษณะภายในและสถานการณ์ภายนอกเกี่ยวพันกันทางพลวัตร ที่จะขับเคลื่อนการกระทำของมนุษย์
สูตรนี้ สรุปทฤษฎีสนามของเขาที่ยึดว่าพฤติกรรมมนุษย์จะเกิดขึ้นจากการเกี่ยวพันระหว่างกันของคุณลักษณะภายใน และพลังสถานการณ์ภายนอกในขณะนี้ สูตรได้ถูกถ่ายทอดโดยตรงไปสู่ พฤติกรรม -B – เป็นฟังค์ชั่น -f – ของบุคคล -P – และสภาพเเวดล้อม – E – แทนการมองความเป็นผู้นำและการกระทำของบุคคลภายในความว่างเปล่า
*B – พฤติอกรรม – การกระทำที่มองเห็นได้ การตัดสินใจ ผลการปฏิบัติ
งาน หรือสไตล์ความเป็นผู้นำ แสดงโดยบุคคลภายในสถานที่ทำงาน
*f – ฟังค์ชั่น – ความสัมพันธ์หรือการเกี่ยวพันกันทางพลวัตรระหว่างคุณลักณะภายในและสภาวะภายนอก พฤติกรรมไม่ได้เป็นผลลัพธ์คงที่ มัน
เปลี่ยนแปลงเมื่อปัจจัยเปลี่ยนแปลง
*P – บุคคล – คุณลักษณะภายในของบุคคล นี่รวมไปถึงคุุนลักษณะทาง
บุคลิกภาพ ค่านิยม ปรสบการณ์ ทักษะ แรงจูงใจ และวัฒนธรรมของ
พวกเขา
*E – สภาพแวดล้อม – สถานการณ์ภายนอกล้อมล้อมรอบบุคคล นี่รวมไปถึงวัฒนธรรมบริษัท โครงสร้างองค์การ พื้นที่กายภาพ บริบทสังคม และ
บรรยากาศองค์การ
เลวินมองการรวมกันของบุคคลและสภาพเเวดล้อมเป็นสิ่งที่รวมกันเป็น
หนึ่งเดียวเรียกว่า “พื้นที่ขีวิต” ขอให้คิดถึงสนามพลังแม่เหล็ก พฤติกรรม
ของคุณ ณ ช่วงเวลาใดก็ตามถูกกำหนดโดยพลังทางจิตใจกระทบต่คุณภายในสนามนั้นพื้นที่ชีวิตจะเป็นความเป็นจริงทางจิตใจที่รับรู้ของบุคคล ทุกสิ่งทุกอย่างในขณะนี้ มันมีอิทธิพลต่อพวกเขามองและกระทำภายใน
สถานการณ์อย่างไร บุคคลสองคนภายในห้องกายภาพเดียวกันสามารถ
ประสบการณ์พื้นที่ชีวิตแตกต่างกัน
*การเกี่ยวพันกันพลวัตร
พฤติกรรมไม่ได้เป็นผลรวมธรรมดาของ P และ E มันเกิดขึ้นจากคุณ
ลักษณะส่วนบุคคลและสถานการณ์ผลักดันการเกี่ยวพันกันอย่างไร บุค
คลเดียวกันสามารถกระทำแตกต่างกันข้ามสภาพแวดล้อม และบุคคลที่
แตกต่างกันสามารถตอบสนองแตกต่างกันต่อสภาพแวดล้อมเดียวกัน
*ช่วงเวลาปัจจุบัน
พฤติกรรมถูกขับเคลื่อนโดยพื้นที่ชีวิตทันทีของบุคคล – ความเป็นจริง
ทางจิตใจในขณะนี้ – ณ เวลาที่มันเกิดขึ้น แทนที่จะเป็นเหตุการณ์ในอดีต
เท่านั้น
*การเปลี่ยนแปลงพฤติกรรม
โดยทั่วไปการเปลี่ยนเเปลงที่ยั่งยืนต้องการการจัดการทั้งปัจจัยส่วน
บุคคล – เช่น ทักษะ หรือกรอบความคิด- และปัจจัยทางสภาพแวดล้อม –
เช่น สิ่งจูงใจ หรือวัฒนธรรมบริษัท –
นาฮาวานดี ได้ขีดเส้นใต้ว่าพฤติกรรมของผู้นำเป็นแรงขับเคลื่อนพื้นฐานของบรรยากาศองค์การ ด้วยการเปลี่ยนแปลงสไตล์ความเป็นผู้นำของพวกเขา ผู้บริหารสร้างใหม่โดยตรงสภาพแวดล้อมงานอย่างรู้สึกตัว ในที่สุดกำหนดผลการปฏิบัติงานและความเป็นอยู่ที่ดีของบุคคล ภายในแนวเดียวกับทฤษฎีสถานการณ์ นาฮาวานดีชี้ว่าในขณะที่ผลงานเริ่มแรกของเลวิน เป็นนัยว่าผู้นำมีสไตล์ทางพฤติกรรมคงที่อย่างเดียว เขายืนยันความเป็นผู้นำสมัยใหม่ไม่ตายตัวอย่างนั้น ความเป็นผู้นำที่มีประสิทธิภาพแท้จริงเป็นพลวัตรและขึ้นอยู่กับสถานการณ์
โมเดลเริ่มแรกล้มเหลวที่จะอธิบาย ทำไมบรรยากาศประชาธิปไตยอาจจะล้มเหลว หรือเมื่อบรรยากาศเผด็จการอาจจะจำเป็น เช่น การบริหาร
วิอกฤติตอบสนองอย่างรวดเร็ว ทั้งที่มีข้อบกพร่องเหล่านี้ นาฮาวานดีชี้ว่าด้วยการพิสูจน์ พฤติกรรมความเป็นผู้นำจะสร้างโดยตรงบรรยากาศทางสังคมขององค์การ เลวิน ปูเส้นทางเพื่อทฤษฎีสถานการณ์ต่อมาที่สมดุลทั้งพฤติกรรมของผู้นำและสภาพแวดล้อม

ตามนาฮาวานดี วัฒนธรรมไม่ได้มีอยู่อย่างเสาหิน มันจะดำเนินงานข้าม
พร้อมกันสามระดับที่แตกต่างกันที่บุคคลต้องแปลความหมาย
* วัฒนธรรมชองชาติ
ค่านิยมร่วม ความเชื่อ และบรรทัดฐานโดยทั่วไปต่อบุคคลภายใน
ประเทศหรือภูมิภาคเฉพาะ
* วัฒนธรรมกลุ่ม วัฒนธรรมย่อยครอบคลุมผู้สร้างความหลากหลาย
เช่น เชื้อชาติ เพศ และศาสนา
* วัฒนธรรมองค์การ กลุ่มของค่านิยม ความเชื่อ และบรรทัดฐานร่วม
เฉพาะตัวต่อสมาชิกภายในสถานที่ทำงาน
นาฮาวานดี ได้แสดงสองด้านที่สำคัญของวัฒนธรรม วัฒนธรรมมั่นคงและยั่งยืนเพราะว่ามันฝังรากภายในประเพณีหลักแต่มันยังคงปรับตัวได้และเปลี่ยนแปลงได้ ดังนั้นบริษัทยังคงสามารถแข่งขันได้ แทนการมองวัฒนธรรมเป็นรายการคุณลักษณะของบุคคลอื่น กรอบข่ายของนาฮาวานดีมุ่งเน้นว่าวัฒนธรรมดำเนินงานเป็นบริบทอยู่เหนือขึ้นไปโดยทั่วไปอย่างไร หริอกรอบการอ้างอิงที่สร้างการคิดและการกระทำของบุคคลทุกคน
ในขณะที่นักวิชาการบริหารสมัยใหม่ปฏิบัตต่อวัฒนธรรมเป็นผลผลิต
ของสังคมวิทยาหลังอุตสาหกรรม นาฮาวานดีจะเชื่อมโยงประวัติศาสตร์
ของวัฒนธรรมความเป็นผู้นำ ย้อนหลังไปสู่รากทางประวัติศาสตร์สมัย
โบราณ เธอได้เชื่อมโยงวัฒนธรรม ประวัติศาสตร์ และตำนานเปอร์เชีย
ผลงานของเธอได้พิจารณาศตวรรษของประวัติศาสตร์และตำนานมหา
กาพย์โดยเฉพาะ “Shahnameh” พงศาวดารแห่งราชา สร้างชาวอิหร่าน
มองอำนาจหน้าที่ ความยืดหยุ่น และสังคมอย่างไร เธอได้ย้อนรอยแนว
คิดของวัฒนธรรมกลุ่มไปสู่ประเพณีอินโด-ยุโรป เธอมุ่งเน้นว่ากรอบข่ายวัฒนธรรมทางประวัติศาสตร์ ตั้งแต่ตำนานเปอร์เชียไปสู่บทกวีคลาสสืค ได้ระบุทางประวัติศาสตร์วัฒนธรรมที่บรรลุความสำเร็จบนรากฐานอยู่ที่บริการบุคคลอื่น ความซื่อสัตย์อย่างแท้จริง ความรีบผิดชอบทางสังคม
การเปลี่ยนแปลงทางวิชาการไปสู่การศึกษาวัฒนธรรมของชาติ และองค์การได้พุ่งขึ้นอย่างรวดเร็วเมื่อปลาย ค.ศ 1980s มันถูกขับเคลื่อน
โดยนักวิชาการอเมริกัน พยายามเข้าใจอย่างไรและทำไมพวกเขาสูญ
เสียข้อได้เปรียบทางการแข่งขันแก่บริษัทญี่ปุ่น มุมมองคู่แข่งขันญี่ปุน
ของนาฮาวานดีถูกฝังรากภายในแนวคิดของวัฒนธรรมองค์การ สไตล์
ความเป็นผู้นำ และการผสมผสานข้ามวัฒนธรรม เขาได้แสดงว่าเหตุผล
หลักที่คู่เเข่งขันญื่ปุ่นใช้โครงสร้างแบบทีมได้สำเร็จ – เช่น กลุ่มสร้างคุณ
ภาพ และการบริหารคุณภาพโดยส่วนรวม – เป็นการวางแนวพื้นฐานกับ
วัฒนธรรมชาติกลุ่มนิยมของญี่ปุ่น
ภายในบริษัทญี่ปุ่น วัฒนธรรมมุ่งเน้นความสามัคคีของกลุ่ม ความรับผิดชอบร่วมกัน และความจงรักภักดีองค์การระยะยาว ทำงานได้อย่างราบรื่น
เพราะว่าบุคคลถูกกระตุ้นทางวัฒนธรรมให้มองบริษัทเป็นครอบครัวที่ถูกขยายออกไป บริษัทอเมริกันได้พยายามที่จะเลียนแบบการปฏิบัติเหล่านี้
อย่างตาบอด แต่กระนั้นนาฮาวานดีได้ชี้ว่าทีมมักจะล้มเหลวหรือเผชิญกับความขัดเเย้งที่รุนแรงภายในบริษัทอเมริกัน เพราะว่าวัฒนธรรมอเมริกัน
ที่ครอบคลุมให้คุณค่าผลการปฏิบัติงานของบุคคล รางวัลของบุคคลและตัวชี้วัดระยะสั้น
เมื่อบริษัทญี่ปุ่นเริ่มต้นซื้อหรือรวมกับบริษัทอเมริกันเมื่อปลาย 1980s
นาฮาวานดี แนะนำโมเดลวิธีการสี่อย่างของการผสมผสานทาวัฒนธรรม – การรวม การกลืน การเเยก และการสูญสิ้น – ที่อธิบายความขัดเเย้งทางวัฒนธรรมของธุรกรรมเหล่านี้ เขายืนยันว่าความสำเร็จทางการแข่งขันภายในการรวมบริษัทระหว่างประเทศ ไม่ได้เพียงแค่ขึ้นอยู่กับการเสริมแรงทางการเงิน แต่บนวิธีการผสมผสานสอดคล้องทางวัฒนธรรมหรือไม่
มมมองของนาฮาวานดี แสดงว่าการรวมบริษัทระหว่างบริษัทญี่ปุ่น และบริษัทอเมริกันมักจะเจ็บปวดจากความผิดพลาดที่สำคัญการมุ่งเน้นหนัก
ที่การผสมผสานวัฒนธรรมแห่งชาติ แทนที่จะเป็นการอยู่กันด้วยดีของ
วัฒนธรรมองค์การเฉพาะตัว เมื่อบริษัทญี่ปุ่นซื้อบริษัทอเมริกันเมื่อ ค.ศ
1980 ทีมผู้บริหารใช้เวลาทั้งหมดของพวกเขา ภายในกังวลใจเกี่ยวกับ “วัฒนธรรมญี่ปุ่น” และ”วัฒนธรรมอเมริกัน” สามารถจะเข้ากันได้หรือไม่ พวกเขามองข้ามอย่างสิ้นเชิงกระบวนการ ระบบ และค่านิยมของบริษัทที่แตกต่างกันของสองบริษัทสามารถสอดสลคล้องกันอย่างแท้จริงหรือไม่
ความสำเร็จของการรวมบริษัทขึ้นอยู่อย่างมากกับพวกเขาได้แก้ปัญหาความแตกต่างทางวัฒนธรรมอย่างไร เมื่อได้ประยุกต์ใช้โมเดลการผสมผสานทางวัฒนธรรมของพวกเขาต่อคลื่นยักษ์ของการซื้อบริษัทอเมริกันของบริษัทญี่ปุ่น การเกี่ยวพันระหว่างกันได้ถูกเปิดเผยปรากฏการณ์ที่นาฮาวานดีได้ระบุ : ความขัดเเย้งระหว่างวิธการผสมผสานวัฒนธรรมที่ชอบโดยบริษัทที่ซื้อและบริษัทที่ถูกซื้อ
โซนี่ คอร์ป ได้ซื้อโรงถ่ายภาพยนตร์อเมริกันไอคอนโคลัมเบีย พิคเจอร์
3.5 พันล้านเหรียญ วัฒนธรรมบริษัทญี่ปุ่นโดยประเพณี ให้ความสำคัญ
การมุ่งระยะยาว การเห็นพ้องต้องกันร่วมกัน และความรอบคอบทางการ
เงินกลับกันโรงถ่ายฮอลลีวูดจะเอกบุคคลนิยมสูงขับเคลื่อนโดยผู้บริหารใช้เงินฟุ่มเฟือย เหตุการณ์ระยะส้้น และการใช้จ่ายที่สะดุดตา ด้วยความเข้าใจช่องว่างทางวัฒนธรรมอย่างมาก เริ่มแรกโซนีจะเลือกกลยุทธ์การแยกจากกัน พวกเขาตัดสินใจอย่างรู้ตัวที่ไม่บังคับโครงสร้างการบริหารเเบบญี่ปุ่น
การให้ผู้บริหารอเมริกันความเป็นอิสระเต็มที่ที่จะรักษาเอกลักษณ์ของโคลัมเบีย พิคเจอร์ เนื่องจากโซนีจะชอบการเเยกจากกัน พวกเขารับรู้ว่าพวกเขาขาดความเขี่ยวชาญภายในการสร้างภาพยนตร์ฮอลลีวูด เเละมุ่งหมายที่จะยอมให้โคลัมเบีย พิคเจอร์ ดำเนินงานด้วยความเป็นอิสระทางวัฒนธรรมสูง คาดหวังเพียงแค่ให้การหนุนหลังทางการเงินเเละบรรลุการเสริมแรงฮาร์ดเเวร์/ซอฟท์แวร์
แต่ผู้บริหารอเมริกันใช้ความเป็นอิสระต่อสุดขั้วทางการเงินสะสมต้นทุุน
บานปลายอย่างมาก การขาดกลไกของการควบคุมที่สอดคล้อง ในที่สุดบังคับให้โซนีต้องลดมูลค่าบัญชีของโคลัมเบีย พิคเจอร์เป็น 2.7 พันล้านเหรียญเมื่อ ค.ศ 1994 ตามมุมมองของนาฮาวานดี กลยุทธ์การแยกเต็ม
ตัวจะล้มเหลว ถ้าไม่มีกลไกทางวัฒนธรรมทำอย่างนั้น ตอนเริ่มแรกโซนีได้เลือกวิถีทางไม่ยุ่งเกี่ยว – การเเยกจากกัน – เชื่อว่าความเชี่ยวขาญทาง
ฮาร์ดแวร์ของพวกเขา สามารถอยู่ร่วมกันได้ง่ายกับการสร้างซอฟท์เเวร์ของโคลัมเบีย- เนื้อหา –
โซนีซื้อโคลัมเบีย เพราะว่าเเนวคิดเชิงกลยุทธ์เรียกว่า “การเสริมเเรงฮาร์ดเเวร์/ซอฟท์เเวร์” โซนีเชื่อว่าการเป็นเจ้าของเนื้อหา – ภาพยนตร์และซอฟท์แวร์ – จะจุดไฟตามธรรมชาติยอดขายอีเลคโทรนิคส์ของมัน – วีซีอาร์ ทีวี แลเลเซอร์ดิสซ์ – โซนีประเมินต่ำเกินไปความแตกต่างบริษัทผลิตคอนซูมเมอร์ อีเลคโทนิคส์ ดำเนินงานเปรียบเทียบกับโรงถ่ายภาพ
ยนตร์ที่สร้างสรรค์ การบริหารของโซนีถูกจัดโครงสร้าง และเป็นระบบ ในขณะที่ฮอลลีวูดขึ้นอยู่กับความคิดสร้างสรรค์ที่ไม่มีโครงสร้าง ความสัมพันธ์ส่วนบุคคล และเดิมพันสูงกับภาพยนตร์
โซนีได้เลือกกลยุทธฺ์การแยกจากกัน เนื่องจากความหวาดกลัวการใช้
การรบริหารแบบไมโครต่ออุตสากกรรมที่สร้างสรรค์ที่พวกเขาไม่เข้าใจ ผู้บริหารโซนีได้ถอยกลับ และให้ผู้บริหารอเมริกันโรงถ่ายที่แต่งตั้งความเป็นอิสระทางการดำเนินงานเต็มที่ โซนีเริ่มเเรกพยายามใช้วิถีทางไม่ยุ่งเกี่ยว ยอมให้โคลัมเบีย พิคเจอร์ ดำเนินวัฒนธรรมของมันเอง เพราะว่า
โซนีไม่เข้าใจที่จะสร้างภาพยนตร์อย่างไร ช่องว่างทางวัฒนธรรมนี้ โซนีไว้วางใจให้ผู้บริหารอเมริกันใช้ประโยชน์ของวิถีทางไม่ยุ่งเกี่ยวทำให้เกิดการใช้จ่ายมากเกินไปอย่างมาก การสู้รบทางกฏหมายที่ราคาแพงกับโรงถ่ายคู่แข่งขัน และผลการปฏิยัติงานขายตั๋วไม่ดี
Cr : รองศาสตราจารย์ สมยศ นาวีการ







