แผนชั่ว “ตอกลิ่ม” ราชวงศ์

เกษม อัชฌาสัย

ทุกคนดูออกว่า การเสนอชื่อทูลกระหม่อมฯเป็นผู้สมัครชิงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีนั้น นอกเหนือจากจะเป็นแผนชิงอำนาจของกลุ่มการเมือง “นิยมทักษิณ” โดยไม่มีใครกล้าทัดทานแล้ว อีกส่วนหนึ่ง ก็เป็นแผนสร้างความแตกแยกให้เกิดกับราชวงศ์ ซึ่งเป็นความกล้าบ้าบิ่น ที่ไม่มีใครคาดถึง

กล่าวได้ว่า เป็นการท้าทายพระราชอำนาจ”เบื้องสูง” โดยไม่เกรงใจใครทั้งสิ้น

หรือคำนึงถึงความรู้สึกของพสกนิกร ที่จงรักภักดีอย่างบริสุทธิ์ ที่ยังคงเห็นตรงกันว่า สถาบันกษัตริย์คือที่พึ่งพาทางใจส่วนรวม ในการรักษาสามัคคีธรรมแห่งชาติ ไม่มีอะไรมาทดแทนได้

ไม่เช่นนั้น ไม่เกิดกระแสต่อต้านอย่างมหาศาล ต่อกรณีเสนอชื่อ”ทูลกระหม่อมฯ”ชิงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีในการเลือกตั้งที่จะมีขึ้น ถือเป็นการ”ดึงฟ้าต่ำ”

หรือกล่าวอีกอย่างคือ สถาบันกษัตริย์คือหลักประกันความมั่นคงปลอดภัย แห่งสถาบันชาติ ศาสนาและพระมหากษัตริย์ ซึ่งเกี่ยวโยงพึ่งพาซึ่งกันและกันอยู่อย่างเหนียวแน่น ขาดอันหนึ่งอันใดไม่ได้

การยุยงส่งเสริมสร้างความแตกแยกให้เกิดขึ้นภายในสถาบันกษัตริย์ จะด้วยวิธีการใดก็ตาม หากราชวงศ์ถูกกัดเซาะ หรือถูกตอกลิ่ม ให้ร้าวฉาน ก็จะนำไปสู่ความพินาศย่อยยับ สถาบันกษัตริย์ก็จะเสื่อมสลาย หากป้องกันไม่ทันการณ์

แล้วสถาบันชาติและศาสนาก็จะกระเทือน ปั่นป่วนต่อเนื่อง เพราะขาดหลักยึด ไม่ผิดอะไรกับความเสื่อมสลายของราชวงศ์สุดท้ายในลาว หรือแม้แต่ในกัมพูชาที่ปัจจุบันกลายเป็นเครื่องมือของระบอบ”ฮุนเซน”ไปโดยปริยาย เพราะการเข้ามาเล่นการเมืองของคนในราชวงศ์

คุณค่าของสถาบันกษัตริย์เป็นอย่างไรนั้น คนไทยประจักษ์ชัดแล้วเป็นอย่างดีและแสดงความจงรักภักดีเป็นที่ปรากฏชัดให้เห็นมาตลอด แม้จนกระทั่งทุกวันนี้

ที่เขียนเรื่องนี้ออกมา ก็เพื่อจะแสดงความเห็นว่า ใครก็ตามที่มีความรับผิดชอบต่อความมั่นคงปลอดภัยของชาติโดยตรง โดยเฉพาะสถาบันทหารและตำรวจนั้น จะต้องใส่ใจในความมั่นคงปลอดภัยของทั้งสามสถาบัน

ไม่ละเลยการในการดูแลความมั่นคงปลอดภัย ไม่แค่ทำแต่ปาก ว่าจงรักภักดี ต่อชาติ ศาสน์ กษัตริย์

ถามว่า เคยสนใจที่จะติดตามจัดการหรือเอาตัว”ตัวการ”ที่เป็นภัยต่อความมั่นคงมาลงโทษตามที่ควรจะเป็นหรือไม่

หรือว่าหรือบุญคุณความแค้นมันค้ำคออยู่มากเหลือเกิน จึงละเลยเพิกเฉย แม้เจ้า”ตัวการ”นั้น มันจะส่งตัวแทน บุกเข้ามาถึงในบ้านแล้ว โดยไม่หวั่นเกรงใครทั้งสิ้น

สามารถล่อลวงเอาใครก็ได้ มาเป็นตัวแทนต่างหน้าทีละคนๆ อย่างต่อเนื่องมานานนับ ๑๐ ปี สร้างความวุ่นวายขึ้นในชาติ ไม่หยุดไม่หย่อน จนต้องทำรัฐประหาร แต่ก็เป็นการสร้างความสงบเพียงชั่วคราวกระทำด้วยความจำใจ ดูได้จากที่ไม่เคยคิดจะกวาดล้าง”เสี้ยนหนาม”ให้เด็ดขาดและจริงจัง จนหมดเชื้อไปสักที

หรือว่าจะรอให้เกิดรัฐประหารซ้ำ ซึ่งก็ไม่แน่ว่า จะเกิดจากเจ้า”ตัวการ”นั่น แอบรุกซุกเข้ามาแทรกแซงและยุยงทหารให้แตกแยกกันเอง เพื่อเปลี่ยนระบอบการปกครองเป็นสาธารณรัฐ

วันนี้ เขียนสั้น ๆ แค่เพียงเท่านี้ ด้วยความรู้เท่าที่มีและด้วยความรักชาติบ้านเมือง

ไม่เห็นแก่ประโยชน์ใด ๆ ทั้งสิ้น

ต้องขออภัยอย่างยิ่ง หากเขียนก้าวล่วงใครอย่างไร ก็ไม่เกรงใจกันแล้วละครับ

ทนไม่ได้กับการที่คนไทยทั้งชาติถูกหยามเกียรติ โดยฝีมือของ”เจ้าบ่างช่างยุ”คนนั้น ที่ทำตัวเป็น”ปิศาจคาบคัมภีร์” ชอบอ้างเอาหลักการประชาธิปไตย มาเป็นเครื่องมือแสวงหาอำนาจ

เป็น”แผนชั่ว”เพียงเพื่อตัวมันและผลประโยน์ของพวกมันเท่านั้น

ไม่ใช่เพื่อชาติ ศาสนาและพระมหากษัตริย์ ซึ่งเป็นส่วนรวม ตามที่มันพร่ำกล่อมให้เชื่อ