วัฒนธรรมสมัยนิยมของอินเดีย ตอนที่ 2

วัฒนธรรมสมัยนิยมของอินเดีย ตอนที่ 2

จรัญ  มะลูลีม

 

สถาปัตยกรรมและศิลปะ

ความงดงามและความยิ่งใหญ่ที่เป็นมรดกทางด้านสถาปัตยกรรมของอินเดียทางตอนเหนือมาจากความจริงที่ว่ามรดกทางวัฒนธรรมของโลกในอินเดียที่ประกาศโดย UNESCO นั้นมาจากอินเดียทางตอนเหนือถึง 10 แห่งด้วยกัน

ทัช มาฮัล (Taj Mahal) เป็นส่วนผสมที่ลงตัวของสถาปัตยกรรมของมุสลิมและอินเดีย   เป็นหนึ่งในเจ็ดสิ่งมหัศจรรย์ของโลกสมัยใหม่

หนึ่งในตัวอย่างที่ดีที่สุดของรูปปั้นของอินเดียทางตอนเหนือก็คือสิงโต สารนาถ ซึ่งเมืองสารนาถเป็นเมืองหลวงในสมัยพระเจ้าอโศก (Ashoka)

 

อินเดียตะวันออก

อินเดียตะวันออกเป็นดินแดนที่ประกอบไปด้วยรัฐต่างๆ ของอินเดียได้แก่ พิหาร (Bihar) ญารขัณฑ์ (Jharkhand) โอดิชา (Odisha) เบงกอลตะวันตก (West Bengal) และดินแดนปกครองตนเองที่เรียกกันว่าดินแดนสหพันธ์ (Union territory) ซึ่งได้แก่อันดามัน (Andaman) และหมู่เกาะนิโดบาร์ (Nicobar Islauds)

เบ็งกอลตะวันตกซึ่งมีเมืองโกลกัตตา (Kolkata) ตั้งอยู่เป็นเมืองหลวงที่ใหญ่ที่สุดของอินเดียตะวันออก

คนส่วนใหญ่ที่เป็นประชากรของอินเดียตะวันออกเป็นชาวฮินดู โดยมีชาวมุสลิมอยู่ประปราย  รวมทั้งชาวคริสต์  ชาวพุทธ และชนกลุ่มน้อยชาวซิกข์

เจ้าแม่ทุรกา  และพระศิวะเป็นเทพที่ได้รับความนิยมในอินเดียตะวันออก  เจ้าแม่ทุรกาและเจ้าแม่กาลีเป็นเทพที่คุ้มครองเบ็งกอลและเมืองมิถิลา (Mithila) นอกจากนี้ยังเป็นผู้คุ้มครองประชาชนแห่งโอดิเอ (Odia) อีกด้วย  พระศิวะนั้นเป็นเทพที่ได้รับการเคารพนับถืออยู่ในรัฐทางตะวันออกทุกๆ รัฐ  โกลกัตตา ซึ่งเป็นเมืองหลวงของเบ็งกอลตะวันตกถือเป็นเมืองแห่งวัฒนธรรมของอินเดีย

 

อาหาร

อาหารของชาวเบ็งกอลอยู่ในรูปแบบของวิถีอาหารที่ถือกำเนิดในเบ็งกอลเอง  โดยปลา ผัก และถั่วต่างๆ ที่เสิร์ฟพร้อมข้าวถือเป็นอาหารหลัก  ที่โอดิซา  อาหารทะเลอย่างเช่นปูและกุ้งเป็นที่นิยมอย่างมาก  การเต้นแบบโอดิสซี (Odissi) คือการเต้นแบบคลาสสิกในอินเดียตะวันออก

 

วัฒนธรรมของอินเดียใต้

วัฒนธรรมของอินเดียใต้หมายถึงวัฒนธรรมของรัฐที่อยู่ทางใต้ ซึ่งได้แก่ การ์ณาตากา (Karnatuka) ทมิฬนาฑู (Tamil Nadu) อันธราประเทศ (Andlera Prodesh) และเกเรละ (Kerela) วัฒนธรรมของอินเดียทางใต้ แม้จะแลเห็นว่ามีความแตกต่างกันแต่ได้ก่อรูปขึ้นเป็นส่วนหนึ่งของวัฒนธรรมของชาวอินเดีย

วัฒนธรรมทางใต้ของอินเดียเป็นวัฒนธรรมที่มุ่งการเฉลิมฉลองจักรวาลอันอมตะผ่านการเฉลิมฉลองความงามของเรือนร่างและความเป็นแม่ (motherhood) ซึ่งจะถ่ายทอดผ่านการเต้น  การใช้เสื้อผ้าและรูปเคารพต่างๆ ของพวกเขา

 

การแต่งกาย

โดยจารีตแล้วสตรีอินเดียจะแต่งกายด้วยส่าหรี (Sari) ส่วนสุภาพบุรุษจะสวมโสร่งที่อาจจะเป็นผ้าสีขาวที่เรียกว่าโดตี (dhoti) หรือโสร่งที่มีสีสรรพร้อมไปกับผ้าบาติกที่มีรูปแบบหลากหลาย

 

อาหาร

ข้าวถือเป็นอาหารหลักของชาวอินเดียทางตอนใต้ส่วนปลาเป็นส่วนประกอบสำคัญของอาหารอินเดียใต้แถบชายฝั่งในเกเรละ ในขณะที่มะพร้าวถือเป็นเครื่องเคียงสำคัญในเกเรละ   และในส่วนที่เป็นชายฝั่งของการ์ณาตากา   ในขณะที่อาหารในอันธรประเทศจะประกอบไปด้วยเครื่องดอง และแกงที่มีรสเผ็ดแต่ส่งกลิ่นหอม  การใช้พริกผงจะมีอยู่ทั่วไป   อาหารอย่างโดซา (Dosa) อิดลี (Idli) อุตตะปัม (Uttapam) ฯลฯ เป็นที่นิยมอยู่ทั่วอินเดียทางตอนใต้

 

ดนตรี

ดนตรีคลาสสิคที่มีเสียงไพเราะและมีความหลากหลายของอินเดียใต้นั้นเรียกกันว่าดนตรีการ์ณาต (Carnatic) สาราง เทพ (Sarang Dev)  นักดนตรีคนสำคัญของอินเดียเป็นผู้เรียกดนตรีคลาสสิกของอินเดียว่าดนตรีการ์ณาต  ซึ่งน่าจะหมายถึงดนตรีของชาวการ์ณาตากาก็ได้

 

การเต้น

วัฒนธรรมอินเดียทางใต้จะมีการเฉลิมฉลองด้วยการเต้นตามรูปแบบของอินเดียใต้ที่เรียกว่ากูดียะตัน  (koodiyatans)   ภารตะนาตยัม โอยิลัตตัม ภาระกัตตัม ภูชิปูดี กาตะกาลี เทยัม โอตัมตูลลัล ออปปานา เกเรละ นาตนับ โมฮินีอัตตัมและยัดชากานา     ภารตะนาตยัมเป็นการเต้นเฉลิมฉลอง จักรวาลอันเป็นนิรันดร์ ผ่านความงามของเรือนร่าง

อินเดียตะวันตก

อินเดียตะวันตกประกอบขึ้นจากรัฐต่างๆ คือ กัว (Goa) กุจาราต (Gujarat) และมหาราษฏตระ (Maharash tra) เคียงคู่ไปกับรัฐสหพันธ์ที่ปกครองตนเองอย่างดามันและดีอู (Danam and Dia) ดาดราและนาการ์ ฮาเวลี (Dadra and Nagar Havili)

ในทางวัฒนธรรม รัฐ มหาราษฎตระ กุจาราต และกัวจะมีความหลากหลายและแตกต่าง วัฒนธรรมของชาวมหาราษฏตระจะมาจากสมัยพระเวทของฮินดูโบราณที่มีอิทธิพลอย่างลึกซึ้งต่ออาณาจักรมาราธา (Maratha Empire)

อุตสาหกรรมภาพยนตร์อินเดีย (Bollywood) มีอิทธิพลอย่างลึกซึ้งในชีวิตและวัฒนธรรมของชาวอินเดียที่อยู่ในพื้นที่ทางตะวันตก เพราะอุตสาหกรรมภาพยนตร์ของอินเดียมีที่ตั้งอยู่ที่นครมุมไบ (Mumbai) ของอินเดียนั่นเอง

วัฒนธรรมของชาวกุจาราต (Gujarati) เป็นการผสมผสานวัฒนธรรมอินเดียและวัฒนธรรมที่มาจากต่างชาติเข้าด้วยกัน  อันเป็นอิทธิพลที่มาจากพวกปาร์ซี (Parsis) หรือเปอร์เซียที่อพยพมายังกุจาราต เมื่อราว 1000 ปีที่ผ่านมา   โดยกุจาราตเป็นดินแดนที่คนเชื้อสายเตอร์กิกและมุคัลหรือโมกุลได้เข้าพิชิตมาก่อน

วัฒนธรรมของชาวกัว (Goan) เป็นวัฒนธรรมที่มีเอกลักษณ์ของตนเองที่ผสมผสานมาจากอินเดียและปอร์ตุเกส  รัฐนี้เป็นที่นิยมในหมู่นักท่องเที่ยวเนื่องจากมีหาดทรายที่สวยงามอยู่หลายหาดและมีอาหารรสดีจากเกาะกัว  รวมทั้งวัดวาอารามและสถาปัตยกรรมเลื่องชื่อของชาวคริสต์

อาหารของอินเดียตะวันตกมีความหลากหลาย  เมืองสุรัต (Surat) ของกุจาราตนั้นมีชื่อเสียงระดับโลกในด้านอาหารการกิน   โดยอาหารของชาวมหาราษฏรตระจะมีความหลากหลายอันเนื่องมาจากการผสมผสาน   อาหารต่างๆ เข้าด้วยกันอย่างลงตัว    โปเฮ ศรีกันต์ เปย์ บาจีและแวดา เป คือตัวอย่างอาหารของชาวมหาราฎตระที่มีชื่อเสียง

อาหารของชาวกัวจะครอบคลุมไปด้วยข้าว มะพร้าว อาหารทะเล มะม่วงหินมพานต์ พร้อมๆ ไปกับเครื่องเทศที่หลากหลาย  ส่วนน้ำมันที่ใช้ในการปรุงอาหารได้แก่น้ำมันมะพร้าว  ไม่ว่าผู้ที่เป็นมังสวิรัติ (vegetarian) หรือมีใช้มังสวิรัติน้ำมันมะพร้าวก็ได้รับความนิยมเช่นกัน    อย่างไรก็ตามอาหารส่วนใหญ่ของกุจาราตเป็นอาหารมังสวิรัต

 

พื้นที่ตะวันออกเฉียงเหนือ

            ดินแดนทางตะวันออกเฉียงเหนือของอินเดียถือเป็นพรมแดนที่แท้จริง  เป็นหนึ่งในดินแดนแห่งชาติพันธุ์และความหลากหลายในทางภาษาศาสตร์ของเอเชีย โดยแต่ละรัฐจะมีวัฒนธรรมและภาษาศาสตร์ของตนเองแยกออกไป