แรงงานเด็ก : ต้นทุนที่แท้จริงของกาแฟเช้าของเรา

แรงงานเด็ก : ต้นทุนที่แท้จริงของกาแฟเช้าของเรา

ลูกค้ากาแฟหลายคนไม่ได้รับรู้อะไรเข้าไปในการทำกาแฟเช้าของพวกเขา
กาแฟเป็นพืชผลที่สำคัญอย่างหนึ่งที่แรงงานเด็กได้ปลูกทั่วโลกรวมทั้งกัวเตมาลา ตรงที่บริษัทอเมริกันที่สำคัญ เหมือนเช่น สตาร์บัค ดังคิน โดนัท และเคิรคแลนด์ จัดหาเมล็ดกาแฟของพวกเขา
สตาร์บัคส์ กำลังยุ่งยากกับแรงงานเด็ก เมื่อแชนแนล’ส 4 ดิสเเพทเชดได้เปิดเผยข้อเท็จจริงเกี่ยวกับไร่กาแฟที่จัดหาเมล็ดแก่สตาร์บัคส์และเนสเพรสโซ เด็กอายุต่ำกว่า 13 ปี ภายในกัวเตมาลา กำลังทางานสัปดาห์ 40 ชั่วโมงภายใต้สภาวะที่เหนื่อยมากเก็บแฟด้วยค่าจ้างรายวันมากกว่าเล็กน้อยที่เราจ่ายแก่ลาเต้สตาร์บัคส์ เมล็ดเหล่านี้ได้ถูกจัดหาแก่เนสเพรสโซด้วย เจ้าของโดยเนสท์เล่ ทีมงานของดิสเพทเชด ได้กล่าวว่า เด็กบางคนทำงานแปดชั่วโมงต่อวัน หกวันต่อสัปดาห์ ดูแล้วอายุเพียงแค่แปดปีเท่านั้น
พวกเขาได้รายได้ขึ้นอยู่กับน้ำหนักของเมล็ดที่พวกเขาเก็บ ด้วยกระสอบหนักถึง 45 กิโล โดยทั่วไปเด็กได้รายได้ต่ำกว่า 5 เหรียญต่อวัน ตลอดการกระทำของการตรวจสอบ ดิสเพชได้ไปเยี่ยมฟาร์มเจ็ดแห่งเชื่อมโยงกับเนสเพรสโซและฟาร์มห้าแห่งเชื่อมโยงกับสตาร์บัคส์ แรงงานเด็กได้ถูกพบภายในทุกฟาร์ม
แม้ว่าบางครั้งมันอาจจะต่ำเป็น 31 เพนซ์ต่อชั่วโมง
ดิสแพช ได้คำนวณว่า 2.50 ปอนด์จ่ายกับกาแฟหนึ่งถ้วยบนถนนสายหลัก
ร้านได้ 88 เพ็นซ์ บุคคลของร้านได้ 63 เพนซ์ และ 38 เพนซ์เป็นภาษี กำไร 25 เพนซ์เข้าบริษัท เหมือนเช่นสตาร์บัคส์ ที่มีรายได้ทั่วโลกต่อปีมากกว่า 20 พันล้านปอนด์ และมีร้านเกือบ 1,000 แห่งภายในอังกฤษเท่านั้น
ภายหลังต้นทุนอื่นคิดเป็นสัดส่วนแล้ว 10 เพ็นซ์จะเป็นของซีพพลายเออร์กาแฟ 1 เพ็นซ์จะไปสู่เกษตรกร พวกเขาจะใช้สัดส่วนนี้เล็กน้อยจ่ายแก่ผู้เก็บกาแฟ
ผู้ตรวจสอบเเรงงานชาวบราซิลได้พบแรงงานทาสบนการเพาะปลูกตรงที่
สตาร์บัคส์ ซื้อกาแฟอีกครั้งหนึ่ง แต่ไม่ใช่เป็นเพียงแค่การเพาะปลูกใดก็ตาม
แต่เป็นการเพาะปลูกที่รับรองโดยมาตรฐานคาเฟ แพรคทิซ ของสตาร์บัคส์ด้วย
นี่ได้แสดงครั้งที่สองของการชี้ปัญหาที่ใหญ่โตกับวิถีทางที่สตาร์บัคส์ได้บรรลุความผูกพันของพวกเขาต่อกาแฟอย่างมีจริยธรรม 100%
รัฐบาลบราซิลได้ใช้ดำเนินการจัดการแรงงานบังคับทั่วทั้งการทำไร่และอุตสาหกรรมของพวกเขา การกระทำอย่วงหนึ่งคือการพิมพ์ รายชื่อน่าเกลียด
ประจำปีที่พบการละเมิดกฏหมายบราซิลและสิ่งที่พวกเขาได้ระบุเป็นแรงงานบัวคับทาสสมัยใหม่ แรงงานขัดหนี้ สภาวะที่อันตราย และวันทำงานที่เหนื่อยมาก
เมื่อ ค.ศ 2018 ผู้ตรวจสอบแรงงานท้องที่ได้พิมพฺ์รายงานมัดสตาร์บัคส์กับการเพาะปลูกตรงที่แรงงานถูกบังคับภายในสภาวะที่สกปรก คนงานได้รายงาน
ค้างคาวและหนูที่ตายแล้วภายในอาหารของพวกเขา ไม่มีระบบสุขาภิบาล
และวันทำงานจากหกโมงเช้าถึงห้าทุ่ม ระบบรายได้ของพวกเขาถูกฉ้อโกง
และกาแฟที่พวกเขาเก็บได้หายไปก่อนที่จะนับ การหักรายได้ทำให้คนงานแทบจะไม่มีเงินกลับบ้านเลย ในขณะที่การเพาะปลูกมีการรับรองคาเฟ่ แพคทิซของสตาร์บัคส์
สตาร์บัคส์ ได้ยืนยันว่าเราใช้วิถีทางองค์รวมที่จะจัดหากาแฟอย่างมีจริยธรรม
ผ่านการปฏิบัติการซื้ออย่างรับผิดชอบ การให้เงินกู้แก่เกษตรกร และโครงการรักษาป่า เมื่อเราซื้อกาแฟภายในวิถีทางนี้ มันช่่วยส่งเสริมอนาคตที่ดีขึ้นต่อเกษตรกร และภูมิอากาศที่แน่นอนมากขึ้นต่อโลก และมันช่วยสร้างอุปทานระยะยาวของเมล็ดกาแฟคุณภาพสูงที่เราได้ผสม คั่ว และบรรจุภัณฑ์สดอย่่างระมัดระวังมานานกว่าสิ่สิบปี
คอนเซอร์เวชั่น อินเตอรแนชั่นแนล ได้ช่วยเราพัฒนาแนวทางการซื้อที่เป็นหลักการเพื่อการจัดหาอย่างมีจริยธรรมของเรา เรียกว่าคาเฟ แพรคทิซ
แนวทางเหล่านี้ช่วยให้เกษตรกรของเราปลูกกาแฟภายในวิถีทางที่ดีขึ้นต่อทั้งบุคคลและโลก คาเฟ แพรคทิซเป็นกลุ่มครอบคลุมของมาตรฐานที่วัดได้มุ่งบนสี่ด้านต่อไปนี้
1 คุณภาพของผลิตภัณฑ์
เราจัดหา คั่ว และขายกาแฟอาราบีก้าคุณภาพดีที่สุด
กาแฟทั้งหมดต้องผ่านมาตรฐานเพื่อคุณภาพสูงของเราที่รวมทั้งกระบวนการชิมทดสอบ สตาร์บัคส์จ่ายเงินรางวัลที่สนับสนุนการทำกำไรของเกษตรกรสูงกว่าราคาตลาด เงินรางวัลเหล่านี้ขับเคลื่อนโดยข้อเท็จจริงที่เราซื้อกาแฟคุณภาพพรีเมืยมรับรองโดยมาตรฐานคาเฟ แพรคทิซ เราจ่ายเงินรางวัลเพิ่มขึ้นแก่ลูกโซ่อุปทานที่บรรลุระดับการปฏิบัติงานสูงสุด และแสดงการปรับปรุงอย่างต่อเนื่องภายในคาเฟ แพรคทิซ
2 ความโปร่งใสทางเศรษฐกิจ
ซัพพลายเออร์ของสตาร์บัคส์ – เกษตรกร ผู้ผลิต และผู้ส่งออก ถูกกำหนดให้ยื่นหลักฐานของการชำระเงินเพื่อเมล็ดสีเขียว
ตลอดทั้งลูกโซ่อุปทาน รวมทั้งได้ชำระโดยตรงมากเท่าไรแก่เกษตรกรเพื่อกาแฟของพวกเขา
3 ความรับผิดชอบทางสังคม
ผู้ผลิตกาแฟต้องคุ้มครองสิทธิของบุคคลทำงานบนไร่ของพวกเขา และต้องมีเครื่องวัดที่ส่งเสริมสภาพแวดล้อมของานที่มีมนุษยธรรม ปลอดภัย และยุติธรรม รวมทั้งเกณฑ์ของค่าจ้างและผลประโยชน์ ชั่วโมงการทำงาน วิธีการว่าจ้าง การใช้อุปกรณ์ที่ป้องกัน การดูแลทางแพย์ และการเข้าสู่การศึกษา
4 ความเป็นผู้นำทางสิ่งเเวดล้อม
การส่งเสริมการปฏิบัติทางการเกษตรที่ยั่งยืน รวมทั้งเครื่องวัดที่จะคุ้มครองคุณภาพน้ำ ปรับปรุงสุขภาพดิน รักษาความหลากหลายทางชีวภาพ ลดการใช้
เคมีการเกษตร และรักษาน้ำและพลังงาน
ด้วยการเรียนรู้และการปรับปรุงอย่างต่อเนื่องตลอดเกือบสองทศวรรษ คาเฟ แพรคทิซปัจจุบันนี้มีตัวชี้วัดมากกว่า 200 ตัวที่จะประเมินการปฏิบัติงานของไร่กาแฟต่อการปฏิบัติทางสังคม สิ่งแวดล้อม และเศรษฐกิจ ระหว่างการตรวจสอบ ณ สถานที่ องค์การประเมินฝ่ายที่สามประเมินไร่ตามตัวชี้วัด เพื่อที่จะบรรลุการรับรองคาเฟ แพรคทิช ผู้ตรวจสอบประเมินด้วยมาตรฐานความอดทนเป็นศูนย์ 22 ตัวด้วย รวมทั้งความอดทนเป็นศูนย์ต่อเเรงงานเด็ก ถ้ามาตรฐาน 22 ตัวเหล่านี้ใดก็ตามไม่บรรลุ ไร่จะไม่ได้รับการรับรอง
สตาร์บัคส์ ได้กล่าวว่าบริษัทมีนโยบายความอดทนเป็นศูนย์ต่อแรงงานเด็กที่ไหนก็ตามภายในลูกโซ่อุปทานของเรา เราได้มีการตรวจสอบอย่างเต็มที่
ต่อการยืนยันของแขนเนล 4 ด้วยการใช้ผู้ตรวจสอบฝ่ายที่สามแนวหน้า
จากนั้นสตาร์บัคส์ ได้กล่าวว่าการตรวจสอบได้ยืนยันแล้ว เราไม่ได้ซื้อกาแฟจากไร่นั้นระหว่างฤดูเก็บเกี่ยวล่าสุด
แชนเนล 4 ดิสเเพทเชด ได้ออกอากาศ เมื่อ 2 มีนาคม แสดงเด็กกำลังทำงานสัปดาห์ 40 ชั่วโมงภายในสภาวะที่เหนื่อยมากด้วยค่าจ้างต่อวันแทบจะไม่สูงกว่าต้นทุนลาเต้ของสตาร์บัคส์ สตาร์บัคส์ได้พบตัวเองอยู่ภายในน้ำร้อนภายหลังโทรทัศน์ได้เปิดเผยเรื่องอื้อฉาวแรงงานเด็กภายในกัวเตมาลาแสดงเด็กอายุต่ำกว่า 13 ปี ถูกถ่ายภาพยนตร์กำลังทำงานบนไร่ที่จัดหาเมล็ดแก่ยักษ์ใหญ่ร้านกาแฟถนนสายหลัก เนสเพรสโซของเนสท์เล่ ได้ถูกระบุชื่อภายในเรื่องอื้อฉาวด้วย ตามมานักแสดง จอร์จ คลูนี่ย์ โฆษณาของตราสินค้า
ได้ยกย่องการตรวจสอบในขณะที่ได้กล่าวเพิ่มว่าเขาเศร้าใจอย่างมาก
จากการค้นพบ
แชนแนล 4 ได้เปิดเผยภายในการแถลงข่าวว่าทีมชุดสารคดีตรวจสอบได้เดินทางไปกัวเตมาลา ภายหลังจากการได้รับข้อมูลปีที่แล้วว่าไร่กาแฟจัดหาแก่
สตาร์บัคส์และเนสเพรสโซกำลังจ้างเด็ก ไม่มีบริษัทไหนพิมพ์รายชื่อซัพพลายเออร์ของพวกเขา ทีมดิสแพทเชด ได้แสดงเป็นนักวิจัยสอดแนมทำเลที่ตั้ง
เพื่อภาพยนต์กาแฟที่ชื่นชอบของอังกฤษมาจากที่ไหน สิ่งนี้ได้ทำให้พวกเขาเข้าไปสู่ไร่แรงงานเด็กที่สงสัยได้ การพูดคุยกับเด็กที่จ้างบนไร่เหล่านี้ พวกเขาได้บอกว่าเด็กหลายคนอายุ 11 หรือ 12 ปี แม้ว่าเด็กคนอื่นดูแล้วอายุเพียงแค่ 8 ปี
เด็กทำงานสูงถึงหกวันต่อสัปดาห์ และประมาณแปดชั่วโมงต่อวันท่ามกลางความร้อน และเผชิญกับแมลงกัดต่อย และเเม้แต่การมองเห็นงู
ดิสแพทเชด ได้พบเด็กอายุ 11 ปี ทำงานด้วยความเหนื่อยเก็บกาแฟแก่
สตาร์บัคส์และเนสเพรสโซตราสินค้าพันล้านเหรียญ แม้ว่าบริษัททั้งสองได้ยืนยัน
นโนบายความอดทนเป็นศูนย์ของแรงงานเด็ก ถ้าเด็กทำงาน 40 ชั่วโมงต่อสัปดาห์ ไม่มีทางที่พวกเขามีการศึกษาที่เหมาะสมได้
สตาร์บัคส์ได้เป็นผู้นำที่ยาวนานภายในดินแดนความรับผิดชอบทางสังคมของบริษัท ด้วยความผูกพันที่จะมีผลกระทบทางบวกต่อชุมชนที่พวกเขาบริการ หนึ่งคน หนึ่งถ้วย และหนึ่งเพื่อนบ้าน ณ เวลานั่น นับตั้งแต่ ค.ศ 2004 บริษัท ได้ดำเนินการกลยุทธ์การเปลี่ยนแปลงภูมิอากาศอย่างครอบคลุม
กระทรวงแรงงานอเมริกันได้พบว่าเด็กมากกว่าสองล้านคนทำงานภายในสภาวะที่อันตรายปลูกโกโก้ เช่น เผาทุ่ง แบกของหนัก และไม่ได้เข้าโรงเรียน
นักวิจัยของอิมแพค อินเตอร์แนชั่นแนล กล่าวว่าสตาร์บัคส์ และเนสท์เล่ให้คุณค่าการทำกำไรและประสิทธิภาพของต้นทุนเหนือกว่าสิทธิของมนุษย์อย่างชัดเจน พวกเขาควรจะยอมรับมันมีค่าเท่าไรต่อการเป็นทาสของเด็ก ตามไอแอลโอแล้ว รูปเเบบเลวร้ายและโดยทั่วไปที่สุดของแรงงานเด็กถูกพบภายในการเกษตร ด้วยการเพาะปลูกกาแฟมักจะว่าจ้างเด็กเก็บเกี่ยวเมล็ด
จอร์จ คูลนี่ย์ ดาราภาพยนตร์ ได้รับ 31 ล้านปอนด์ต่องานของเขาเป็นฑูต
เนสเพรสโซ ได้กล่าวว่า เขาประหลาดใจเเละเศร้าใจที่มองเห็นเรื่องราวนี้
เฟอร์นานโด โมราเลส เดอ ลา ครูซ ผู้ก่อตั้งกาแฟเพื่อการเปลี่ยนแปลง นานหลายปีเขาได้พยายามที่จะกำจัดแรงงานเด็ก ด้วยการส่งเสริมราคาที่สูงแก่เกษตรกรกาแฟและโกโก้ เขาได้เขียนการ์ตูนเพื่อการเปลี่ยนแปลง สร้างความตระหนักราคาที่ต่ำกดดันเกษตรกรรายเล็กที่จะใช้เเรงงานเด็กราคาถูกเก็บเกี่ยวเมล็ดกาแฟและโกโก้อย่างไร เขาต้องการให้บุคคลภายในประเทศร่ำรวยเหมือนเช่นอเมริการังเกียจที่จะบริโภคผลิตภัณฑ์ทำโดยแรงงานทาสเด็ก
ถ้าบุุคคลจ่ายจ่ายค่ากาแฟหนึ่งถ้วยมากขึ้นเล็กน้อย เกษตรกรสามารถรับภาระที่จะจ้างผู้ใหญ่เก็บเมล็ดกาแฟ เพียงแค่ห้าเซ็นต์มากขึ้นจะช่วยยกบุคคลหลายล้านคนออกจากความยากจนได้
ราคาบริโภคเฉลี่ยต่อสตาร์บัคส์คือ 2.75 เหรียญ เพียงแค่ห้าเซ็นต์มากขึ้นที่จะบรรเทาแรงงานเด็กบังคับ แรงงานเด็กไม่แตกต่างจากการเป็นทาส โมราเลส ได้อธิบายทำไมเขาสร้างการ์ตูนเพื่อการเปลี่ยนแปลง
นักเขียนการ์ตูนที่ดีที่สุดของโลกได้รวมกันที่จะเขียนการ์ตูนฟรีต่อสู้การเอาเปรียบแรงงานเด็ก โดยเฉพาะภายในการปลูกกาแฟ โกโก้ และชาภายในโลก การรณรงค์โดยเอ็นจีโอ การตูนเพื่อการเปลี่ยนแปลง บริหารโดย เฟอร์นานโด โมราเลส เดอ รา ครูซ เขาเป็นนักหนังสือพิมพ์ นักเคลื่อนไหว และผู้ก่อตั้ง การ์ตูนเพื่อการเปลี่ยนแปลง นี่เป็นการริเริ่มที่จะดึงความสนใจของบุคคลต่อปัญหาที่รุนแรงและละเลย มันได้ถูกประมาณว่าเด็กทั่วโลก 125 ล้านคนทำงาน ตามไอแอลโอ 70% ทำงานภายในภาคเกษตร 17% ภายในภาคบริการ และ 12% ภายในภาคการผลิต โดยเฉพาะภายในการทำเหมือง

ในฐานะของสินค้าที่ตามหามากที่สุดลำดับสอง – ตามหลังน้ำมัน และเครื่อง
ดื่มบ่อยครั้งที่สุด – ณ ประมาณ 500 พันล้านถ้วยต่อปี กาแฟยึดครองสูงสุด
และภายในดินแดงแห่งกาแฟแล้ว สตาร์บัคส์เป็นเจ้าอย่างไมโต้แย้ง ด้วยจำนวนร้านกาแฟมากกว่า 32,000 แห่ง และรายได้สูงถึง 19.16 พันล้านเหรียญเมื่อ ค.ศ 2020 ไม่จำเป็นต้องพูด ในฐานะของผู้จัดส่งกาแฟสำคัญที่สุดของ
โลก
สตาร์บัคส์ใช้ลูกโซ่อุปทานรวมธุรกิจตามแนวดิ่ง หมายความว่าบริษัทมีส่วนร่วมภายในทุกขั้นตอนของกระบวนการลูกโซ่อุปทาน ตลอดทางจากเมล็ดกาแฟไปสู่กาแฟถ้วยหนึ่งขายแก่ลูกค้า ทุกส่วนประกอบของธุรกิจที่เพิ่มคุณค่าได้ถูกควบคุมจากภายใน ตัวอย่างที่ยิ่งใหญ่ของกระบวนการรวมธุรกิจตามแนวดิ่งของสตาร์บัตส์คือ กระบวนการของการซื้อ การคั่ว และการขายกาแฟของพวกเขาเอง ไม่ใช่การจ้างภายนอกอะไรก็ตามภายในกระบวนการ แทนการซื้อกาแฟที่คั่วแล้ว พวกเขาทำมันด้วยตัวเองที่จะรักษาต้นทุนให้ต่ำ การทำให้บริษัทสามารถจัดการความเชี่ยวชาญและรักษาคุณภาพในขณะที่รักษา
ต้นทุนให้ต่ำ
ลูกโซคุณค่าของสตาร์บัคส์คือ ไร่กาแฟ การคั่ว การกระจาย และการค้าปลีก การใช้ระบบการรวมธุรกิจตามแนวดิ่ง หมายความว่าสตาร์บัคส์ทำงานโดยตรงกับผู้ปลูกกาแฟทั่วโลกเกือบ 300,000 คน บริษัทเชื่อว่าการเกี่ยวพันระหว่างกันโดยตรงกับเกษตรกร ยืนยันว่าเมล็ดกาแฟของพวกเขาบรรลุมาตรฐานคุณภาพและรสชาติอย่างเดียวกัน
สตาร์บัคส์ : เป็นเจ้าของคุณภาพจากเมล็ดไปสู่ถ้วย ดังที่โฮวาร์ด ชูลท์
ได้เรียกโมเดลธุรกิจชองสตาร์บัคส์ว่า “การรวมธุรกิจตามแนวดิ่งไปสุดขั้ว”
เพราะว่าบริษัทซื้อและคั่วกาแฟของพวกเขาเอง และขายผ่านร้านค้าที่บริษัทเป็นเจ้าของทั้งหมด พวกเขาโอ้อวดความเป็นเจ้าของทรัพย์สินและกิจกรรมต่อไปนี้ของลูกโซ่คุณค่า : ไร่เมล็ดกาแฟ โรงงานคั่วเมล็ดกาแฟ คลังสินค้า
และศูนย์กระจายสินค้าและร้านค้าปลีก
สตาร์บัคส์มีการรวมธุรกิจไปทางหลังโดย การทำไร่กาแฟ การเป็นเจ้าของโรงงานคั่ว การคลังสินค้า และศูนย์การกระจายสินค้า การรวมธุรกิจไปทางหน้าเป็นบางสิ่งบางอย่างที่สตาร์บัคส์เริ่มต้นทำโดยการขายไม่เพียงแค่กาแฟเท่านั้น แต่เป็นอาหาร เครื่องดื่ม เมล็ดกาแฟ เครื่องใช้ และเครื่องประดับด้วย สตาร์บัคส์ ได้เข้าไปสู่ธุรกิจเมล็ดกาแฟ บริษัทได้ซื้อไร่กาแฟภายในคอสต้า ริก้า ประมาณ 600 เอเคอร์ ด้วยแผนที่จะพัฒนาศูนย์การวิจัยและพัฒนปฐพีวิทยาของโลก เช่น การวิจัยทำลายล้างโรคสนิมใบ และการขยายการจัดหากาแฟอย่างมีจริยธรรม กาแฟเป็นวัตถุดิบที่เปลี่ยนแปลงง่าย อ่อนไหวที่จะป้องกันราคาภายหลังอากาศที่เลวร้ายและโรคพืช การเป็นเจ้าของไร่ทำให้สตาร์บัคส์ควบคุมกระบวนการได้มากขึ้น ไร่กาแฟอารบีก้าของสตาร์บัคส์จะเก็บเกี่ยวเมล็ด คั่ว และขายโดยบริษัท
ในขณะที่ไร่เมล็ดกาแฟภายใต้ความเป็นเจ้าของของสตาร์บัคส์ไม่สามารถตอบสนองความต้องการวัตถุดิบทั้งหมดของบริษัทได้ อุปทานที่เพียงพอได้ถูกรับรองผ่านทางข้อตกลงการซื้อกับขอบเขตที่กว้างของผู้ปลูก นี่เป็นตัวอย่างที่ดีของการรวมธุรกิจตามแนวดิ่งไม่ได้บรรลุความโดยความเป็นเจ้าของทรัพย์สินอยู่เสมอ สตาร์บัคส์มีข้อตกลงการซื้อกับผู้ปลูกภายในภูมิภาคที่สำคัญสามแห่ง อัฟริกา ลาตินอเมริกา และเอเชียแปซิฟิค สตาร์บัคส์ผูกพันกับเมล็ดกาแฟที่จัดหาอย่างมีจริยธรรม 100% มาจากผู้ปลูกที่ยึดถือการปฏิบัต
คาเฟ แพคทริซ
สตาร์บัคส์ ได้เลือกการรวมธุรกิจตามแนวดิ่ง เพราะว่าพวกเขาไม่ต้องการที่จะไว้วางใจข้อกำหนดคุณภาพที่แท้จริงอยู่ภายในมือของผู้แทนภายนอก ต่อสตารบัคส์แล้ว การรวมธุรกิจตามแนวดิ่งเป็นกลยุทธ์ที่ลดความเสี่ยงภัยลง
ในเวลาเดียวกัน การเป็นเจ้าของลูกโซ่คุณค่าทั้งหมดหมายความว่าสตาร์บัคส์
ไม่ขึ้นอยู่กับช่องทางการจัดจำหน่ายภายนอก ดังนั้นคุณภาพได้ถูกรับประกันตลอดทางของลูกโซ่อุปทาน ยิ่งกว่านั้นบริษัทสามารถแข่งขันราคาได้ เพราะว่ามันไม่ต้องไว้วางใจตลาดวัตถุดิบ หรือพูดอีกอย่างคือไม่อยู่ที่ความเมตตาของกลยุทธ์ราคาของผู้ปลูก ลูกโซ่อุปทานโลกของสตาร์บัคส์เป็นกรณีศึกษาภายในสิ่งที่โฮวาร์ด ชูลท์ ซีอีโอมายาวนาน ได้ใช้ถ้อยคำว่า “การรวมธุรกิจตามแนวดิ่งไปสุดขั้ว” การยืดขยายประเทศและทวีปออกไป
ภายหลังไม่นานเมล็ดกาแฟ “เขียว” ได้เก็บเกี่ยว มันจะถูกจัดส่งทันทีไปยังหนึ่งของห้าโรงงานคั่ว ถ้อยคำ เขียว อ้างถึงเมล็ดกาแฟที่ยังจะต้องถูกผลิตหรือขัดเกลาภายในวิถีทางอย่างไรก็ตาม
สตาร์บัคส์ ได้ประกาศพวกเขาจะลงทุนประมาณ 130 ล้านเหรียญภายในจีนเปิดโรงงานคั่วที่ทันสมัยภายใน ค.ศ 2022 เป็นส่วนหนึ่งของสวนนวัตกรรมกาแฟใหม่ของพวกขา – ซีไอพี การลงทุนการผลิตมากที่สุดของสตาร์บัคส์ภายนอกอเมริกา และมันเป็นแห่งแรกภายในเอเชีย ซีไอพีรวมโรงงาน คลังสินค้า และศูนย์กระจายสินค้า การสร้างโอกาสงานที่ใช้ทักษะสูงและอาชีพใหม่ การขับเคลื่อนการผลิตกาแฟที่ฉลาดและยั่งยืนต่อไปภายในจีน โรงงานจะถูกใช้เป็นส่วนประกอบที่สำคัญของเครือข่ายการคั่วโลกของบริษัท

แนวคิดของลูกโซ่คุณค่าได้ถูกแนะนำและอธิบายโดยไมเคิล พอร์เตอร์ ภายในหนังสือที่นิยมแพร่หลายของเขา Competitive Advantage แนวคิดของลูกโซ่คุณค่าเกี่ยวพันกับการดำเนินกิจกรรมทุกอย่างของธุรกิจ และสามารถถูกศึกษาภายในการรวมกับลูกโซ่อุปทาน ในขณะที่ลูกโซ่อุปทาน
แสดงขั้นตอนทุกขั้นที่ต้องการนำผลิตภัณฑ์ไปสู่ลูกค้า การเกี่ยวพันระหว่างกันของกิจกรรมทุกอย่างเริ่มต้นจากการผลิตวัตถุดิบไปสู่ผลิตภัณฑ์
และสิ้นสุดลงเมื่อผลิตภัณฑ์ไปสู่ลูกค้า แต่ลูกโซ่คุณค่าเป็นลำดับของกิจกรรมหรือกระบวนการมุ่งหมายที่การสร้างและการเพิ่มคุณค่าต่อผลิตภัณฑ์
ลูกโซ่อุปทานมุ่งหมายที่จะตอบสนองอุปสงค์ของลูกค้า ในขณะที่ลูกโซ่คุณค่ามุ่งหมายที่จะให้ข้อได้เปรียบทางการแข่งขันแก่บริษัทภายในอุตสาหกรรม
ลูกโซ่คุณค่าศึกษาคุณค่าเพิ่ม ณ ช่วงระหว่างลำดับของกิจกรรมมุ่งหมายที่จะ
สร้างคุณค่าของผลิตภัณฑ์ บริษัทพัฒนาลูกโซ่อุปทาน เพื่อที่พวกเขาสามารถลดต้นทุน และยังคงสามารถแข่งขันได้ภายในอุตสาหกรรม การบริหารลูกโซ่อุปทานเป็นกระบวนการที่สำคัญ เพราะว่าลูกโซ่อุปทานที่มีประสิทธิภาพทำให้ต้นทุนต่ำลงและววจรการผลิตรวดเร็วขึ้น เครือข่ายสองอย่างเหล่านี้ช่วยจัดหาผลิตภัณฑ์คุณภาพแก่ลูกค้า ณ ราคาที่ยุติธรรม โดยมากลูกโซ่อุปทานวางแนบกับลูกโซ่คุณค่า
การเริ่มต้นจากการจัดหาวัตถุดิบไปจนถึงการขายผลิตภัณฑ์ เรามีกิจกรรมหลายอย่างภายในลูกโซ่คุณค่า กิจกรรมทุกอย่างเหล่านี้เพิ่มคุณค่าต่อผลิตภัณฑ์ สตารบัคสเป็นบริษัทหนึ่งที่สนใจการวิเคราะห์จากมุมมองของลูกโซ่คุณค่า
ไมเคิล พอร์เตอร์ นักวิชาการกลยุทธ์ มหาวิทยาลัยฮาร์วารด ได้สร้างถ้อยคำลูกโซ่คุณค่าภายในหนังสือที่เป็นคัมภีร์ไบเบิ้ลของผู้บริหารทั่วโลกชื่อ Competitive Advantage 1985 เขาได้แนะนำแนวคิดของลูกโซ่คุณค่าเป็นครั้งแรก ลูกโซ่คุณค่าหมายถึงกลุ่มกิจกรรมที่บริษัทได้กระทำที่จะสร้างคุณค่าแก่ลูกค้า ไมเคิล พอร์เตอร์ ได้เสนอลูกโซ่คุณค่าโดยทั่วไปที่บริษัทสามารถใช้พิจารณากิจกรรมสร้างคุณค่าทุกอย่างของพวกเขา
ตามแนวคิดของลูกโซ่คุณค่า ไมเคิล พอร์เตอร์ ไม่ได้มองที่แผนกหรือต้นทุนทุนทางบัญชี แต่ลูกโซ่คุณค่าจะมุ่งที่ระบบ ปัจจัยได้ถูกเปลี่ยนแปลงให้เป็นผลผลิตอย่างไร
เพื่อการสร้างข้อได้เปรียบทางการแข่งขัน บริษัทต้องทำกิจกรรมสร้างคุณค่า ณ ต้นทุนที่ต่ำกว่าคู่แข่งขัน หรือทำกิจกรรมสร้างคุณค่าด้วยการสร้างความแตกต่างจากคู่แข่งขัน นั่นคือบริษัทจะต้องเลือกระหว่างกลยุทธ์ต้นทุนต่ำ หรือกลยุทธ์การสร้างความแตกต่าง ไมเคิล พอเตอร์ ได้แบ่งกิจกรรมสร้างคุณค่าเป็นกิจกรรมพื้นฐานและกิจกรรมสนับสนุน กิจกรรมพื้นฐานจะเกี่ยวพันกับการสร้างผลิตภัณฑ์ การตลาดของผลิตภัณฑ์ และการบริการลูกค้า กิจกรรมสนับสนุนจะเกี่ยวพันกับการส่งเสริม การบริการ และการให้คำแนะนำแก่กิจกรรมพื้นฐาน
ไมเคิล พอร์เตอร์ ได้กล่าวว่าข้อได้เปรียบทางการแข่งขันไม่สามารถเข้าใจได้ด้วยการมองบริษัททั้งหมด บริษัทจะเกิดขึ้นจากการทำกิจกรรมที่แยกจากกันหลายอย่างตั้งแต่การออกแบบ การผลิต การตลาด การจัดส่ง และการสนับสนุนผลิตภัณฑ์ กิจกรรมเหล่านี้แต่ละอย่างสามารถมีส่วนช่วยต่อฐานะทางต้นทุนเทียบเคียงของบริษัท และสร้างรากฐานของการสร้างความแตกต่าง
การขนส่งเข้า การเคลื่อนที่ของวัตถุดิบจากซัพพลายเออร์ไปสู่การผลิตภายในโรงงาน การรับเข้ามา การเก็บรักษา และการกระจายวัตถุดิบภายใน
ความสัมพันธ์ระหว่างเราและซัซพลายเออร์จะเป็นปัจจัยที่สำคัญต่อการสร้างคุณค่า
การผลิต การเปลี่ยนแปลงวัตถุดิบให้เป็นผลิตภัณฑ์ และผลิตภัณฑ์จะถูกขายไปยังลูกค้า กระบวนการผลิตของเราจะสร้างคุณค่า
การขนส่งขาออก การจัดส่งผลิตภัณฑ์ไปสู่ลูกค้า การเก็บรักษา การกระจาย และการขนส
โครงสร้างพื้นฐาน ระบบสนับสนุนการดำเนินงานประจำวันของบริษัท
การบัญชี การเงิน กฏหมาย และการบริหารทั่วไป จะเป็นโครงสร้างพื้นฐาน
ที่จำเป็นที่บริษัทสามารถใช้สร้างคุณค่า
การบริหารทรัพยากรมนุษย์ การสรรหา การว่าจ้าง การฝึกอบรม การจ่ายค่าตอบแทน ไปจนถึงการปลดบุคคลออกจากงาน บุคคลจะเป็นแหล่งที่มาสำคัญของการสร้างคุณค่าด้วยการบริหารทรัพยากรมนุษย์ที่
การตลาดและการขาย การชักจูงลูกค้าให้ซื้้อผลิตภัณฑ์จากเราไม่ใช่คู่แข่งขันของเรา ประโยชน์ที่เราได้นำเสนอ และเราสื่อสารได้ดีแค่ไหน
การบริการ การรักษาคุณค่าของผลิตภัณฑ์ของเราแก่ลูกค้าเมื่อได้ถูกซื้อไปแล้ว
การจัดหา การจัดซื้อวัตถุดิบที่ต้องใช้ เพื่อการผลิต การค้นหาซัพพลายเออร์ และเจรจาต่อรองราคาที่ดีที่สุด
การพัฒนาทางเทคโนโลยี การตามให้ทันกับความก้าวหน้าทางเทคโนโลยี และการรักษาความดีเด่นทางเทคโนโลยีไว้อย่างต่อเนื่อง การป้องกันรากฐานความรู้ของบริษัทไว้

คำถามพื้นฐานที่บริษัทควรจะถามก่อนการกำหนดกลยุทธ์การเจริญเติบโตคือ บริษัืทควรจะดำเนินการมันผ่านทางการรวมธุรกิจตามแนวนอนหรือแนวดิ่ง
การรวมธุรกิจตามแนวดิ่งแสดงถึงขนาดที่บริษัทได้ควบคุมวัตถุดิบและการจัดจำหน่ายผลิตภัณฑ์ของพวกเขา เราจะมีการรวมธุรกิจตามแนวดิ่งอยู่สองอย่างคือ ทางหลัง และทางหน้า การควบคุมวัตถุดิบของบริษัทจะถูกเรียกว่าการรวมธุรกิจไปทางหลัง และการควบคุมการจัดจำหน่ายของบริษัทจะถูกเรียกว่าการรวมธุรกิจไปทางหน้า เราจะเข้าใจการรวมธุรกิจตามแนวดิ่งได้ดีที่สุดด้วยการประยุกต์ใช้โมเดลลูกโซ่คุณค่าของไมเคิล พอร์เตอร์ การรวมธุรกิจตามแนวดิ่งจะอ้างถึงระดับของการรวมธุรกิจระหว่างลูกโซ่คุณค่าของบริษัท และลูกโซ่คุณค่าของซัพพลายเออร์และผู้จัดจำหน่าย
การรวมธุรกิจตามแนวดิ่งอย่างเต็มที่จะเกิดขึ้นเมื่อบริษัทได้รวมลูกโซ่คุณค่าของซัพพลายเออร์และ/หรือลูกโซ่คุณค่าของผู้จัดจำหน่าย เข้าไว้ภายในลูกโซ่คุณค่าของบริษัทเอง โดยทั่วไปนี่จะเกิดขึ้นจากการซื้อซัพพลายเออร์หรือผู้จัดจำหน่ายของบริษัท หรีอจากการขยายการดำเนินงานของบริษัท การขยายการดำเนินงานหมายความว่าบริษัทได้เข้าไปทำกิจกรรมตามธรรมเนียมของซัพพลายเออร์และผู้จัดจำหน่าย
ต้นทุนทางธุรกรรมของเศรษฐศาสตร์ ได้เสนอแนะว่าการรวมธุรกิจตามแนวดิ่ง
จะมีประสิทธิภาพสูงกว่าการทำสัญญาซื้อขายภายในตลาด เมื่อต้นทุนทางธุรกรรมภายในตลาดสูงเกินไป เหตุผลที่สำคัญอย่างหนึ่งของการรวมธุรกิจตามแนวดิ่งคือ การหลีกเลี่ยงต้นทุนทางธุรกรรม ต้นทุนของการซื้อขายกับบริษัทอื่นนอกจากราคา เช่น ต้นทุนของการเขียนและการบังคับใช้สัญญา บริษัทที่มีการรวมธุรกิจตามแนวดิ่งจะหลีกเลี่ยงต้นทุนทางธุรกรรมเหล่านี้ได้ แต่บริษัทอาจจะมีต้นทุนการบริหารเพิ่มสูงขึ้น เมื่อบริษัทมีขนาดใหญ่ขึ้น ซับซ้อนมากขึ้น และกลายเป็นระบบราชการมากขึ้น ต้นทุนของการบริหารธุรกรรมภายในจะสูงกว่าต้นทุนทางธุรกรรมภายนอก
บริษัทอาจจะมีระดับของการรวมธุรกิจตามแตกต่างกันสองอย่างคือ บริษัทอาจจะใช้การรวมธุริจตรมแนวดิ่งแบบเต็มที่ การวมทุกขั้นตอนของการผลืตและการจัดจำหน่าย และการรวมธุรกตามแนวดิ่งแบบแบบบางขั้นตอน การรวมเพียงบางขั้นตอนของการผลิตและการจัดจำหน่าย
แคทเธอลีน แฮร์รีแกน นักวิชาการิมหาวิทยาลัยโคลัมเบีย ได้เสนอแนะระดับของการรวมธุรกิจตามแนวดิ่งอาจจมีขอบเขตตั้งแต่การเป็นเจ้าของไปทางหลังของลูกโซ่คุณค่า
แคทเธอลีน แฮร์รีแกน นักวิชาการิมหาวิทยาลัยโคลัมเบีย ได้เสนอแนะระดับของการรวมธุรกิจตามแนวดิ่งอาจจะมีขอบเขตตั้งแต่การเป็นเจ้าของไปทางหลังของลูกโซ่คุณค่า และไปทางหน้าของลูกโซคุณค่าทุกอย่างของการผลิตและการจัดจำหน่าย ไปจนถึงการไม่เป็นเจ้าของเลย ภายใต้การรวมธุรกิจตามแนวดิ่งแบบเต็มที่ บริษัทจะผลิตวัตถุดิบหรือชิ้นส่วนทุกอย่างภายใน และควบคุมช่องการการจัดจำหน่ายทุกช่องทาง เช่น รอยัล ดัชท์ เชลล์ ได้ใช้การรวมธุรกิจตามแนวดิ่งแบบเต็มที่
ภายใต้การรวมธุรกิจตามแนวดิ่งแบบบางส่วน บริษัทจะผลิตวัตถุดิบหรือชิ้นส่วน ภายในน้อยกว่าครึ่งหนึ่งของความต้องการ และซื้อส่วนที่เหลือจากซัพพลายเออร์
ภายใต้การรวมธุรกิจตามแนวดิ่งแบบไม่แท้จริง บริษัทจะไม่ผลิตวัตถุดิบหรือชิ้นส่วนภายใน แต่จะซื้อจากซัพพลายเออร์ภายใต้การควบคุมบางส่วน บริษัทจะไม่ต้องการซื้อจากซัพพลายเออร์หรือใช้ผูัจัดจำหน่ายอย่างเปิดเผย แต่บริษัทยังคงต้องการรับประกันบางอย่าง
ภายใต้สัญญาระยะยาว บริษัทสองบริษัทจะทำข้องตกลงภายในการผลิตวัตถุดิบหรือชิ้นส่วน หรือการจัดจำหน่ายผลิตภัณฑ์ระหว่างกัน ณ ช่วงเวลาหนึ่ง เราจะไม่พิจารณว่าเป็นการรวมธุรกิจตามแนวดิ่งแบบไม่แท้จริง ถ้าไม่ได้เป็นสัญญาแต่ผู้เดียวระบุว่าซัพลายเออร์หรือผู้จัดจำหน่าย ไม่สามารถมีความสัมพันธ์อย่างเดียวกับบริษัทอื่นได้ พวกเขาอาจจะกลายเป็นบริษัทเชลยอย่างแท้จริง
การเป็นเจ้าของลูกโซ่คุณค่าจะเป็นกลยุทธ์ที่นิยมแพร่หลายภายในต้นของปลายศตวรรษที่แล้ว บริษัทได้แสวงหาข้อได้เปรียบทางการแข่งขันด้วยการเข้าไปสู่ “ต้นน้ำ” ควบคุมการผลิตวัตถุดิบแก่ธุรกิจของพวกเขา หรือ “ปลายน้ำ” ควบคุมการจัดจำหน่ายไปสู่ตลาดของธุรกิจของพวกเขา ตัวอย่างเช่น เมื่อ 100 กว่าปีที่ผ่านมา ฟอร์ด มอเตอร์ ได้เป็นเจ้าของการปลูกยางและเหมืองแร่เหล็กของตังเอง และแม้แต่รถไฟ แต่การรวมธุรกิจตามแนวดิ่งได้คลายความนิยมลงเมื่อ ค.ศ 1960 อุตสาหกรรมหลายอย่างได้สลายการรวมธุรกิจตามแนวดิ่ง ป้จจุบันเกือบสามในสี่ของชิ้นส่วนของรถยนต์อเมริกันจะจัดหาจากภายนอกอเมริกา ครั้งหนึ่งบริษัทคอมพิวเตอร์ จะผลิตชิปหน่วยความจำและซอฟท์แวร์แก่คอมพิวเตอร์ที่พวกเขาผลิตและขาย ปัจจุบันผู้เชี่ยวชาญของการผลิตชิปหน่วยความจำ การพัฒนาซอฟท์แวร์ และการประกอบฮารดแวร์ ได้กลายเป็นครอบงำอุตสาหกรรมไปแล้ว

Cr : รศ สมยศ นาวีการ