พ่อไม่ทราบว่าป่วยเป็นมะเร็ง ควรพาไปรักษาหรือไม่
พ่อไม่ทราบว่าป่วยเป็นมะเร็ง ควรพาไปรักษาหรือไม่
โดย พระไพศาล วิสาโล
Q – กราบนมัสการพระอาจารย์ค่ะ ขอปรึกษาปัญหาดังนี้ค่ะ ปัจจุบัน คุณพ่ออายุ ๘๓ ปี ตรวจพบเป็นมะเร็งที่ปอด ระยะ ๓ เมื่อ ๖ เดือนที่แล้ว ปัจจุบัน คาดว่าเริ่มมีการแพร่กระจายไปยังส่วนอื่น ซึ่งอาจต้องรักษาโดยการฉายแสง
คุณพ่อเองไม่ทราบว่าตัวเองเป็น บางครั้งท่านจะบอกว่า ไม่ต้องไปหาหมอหรอก ไม่ได้เป็นอะไร ดิฉันคิดว่า ให้ท่านรักษาตามขั้นตอนการฉายแสง แต่ก็ทราบว่ามันจะมีผลข้างเคียงจากการฉายแสงตามมา แต่อีกใจหนึ่งก็คิดว่าหรือจะตามใจท่าน ไม่ต้องพาไปฉายแสง รักษาตามอาการแต่ละอย่างที่เป็น แต่ความรู้สึกก็จะคอยบอกว่า เหมือนเราอยู่เฉยๆ ไม่ยอมทำอะไร ทั้งๆ ที่รู้ว่าท่านป่วย ถ้าดิฉันเลือกที่จะตามใจคุณพ่อ คือไม่พาไปฉายแสง อย่างนี้ถือว่าเป็นบาป หรือไม่
พระไพศาล วิสาโล วิสัชนา – ถ้าคุณทำด้วยเจตนาดี ไม่อยากให้ท่านทุกข์ทรมานเพราะการฉายแสง อย่างนี้ไม่ถือว่าบาป แต่หากคุณทำเช่นนั้นเพราะต้องการปกปิดความจริงไม่ให้ท่านรู้ว่าเป็นมะเร็ง อย่างนี้ก็ไม่ถูกต้อง เพราะแม้ไม่ใช่การโกหก แต่ก็มีความมุ่งหมายไปในทางเดียวกัน
อันที่จริงเรื่องแบบนี้ควรให้ท่านตัดสินใจเอง โดยได้รับข้อมูลที่ถูกต้องว่าสถานการณ์ที่แท้จริงตอนนี้ของท่านเป็นอย่างไร ถ้าท่านรู้แล้วตัดสินใจว่าไม่ต้องการฉายแสง ก็เป็นสิทธิของท่าน คุณคงสบายใจมากขึ้นเพราะถือว่าท่านได้เลือกแล้ว สิ่งที่คุณควรทำจากนั้นก็คือ แนะนำวิธีการอื่นที่ช่วยรักษาหรือบรรเทาอาการได้
อย่างไรก็ตามหากคุณคิดว่าท่านยังไม่พร้อมรับความจริง เกรงว่ารู้ความจริงแล้วอาการจะหนักขึ้น คุณก็ต้องทำใจว่าอาจต้องยอมโกหกเพื่อท่าน ซึ่งหมายถึงการยอมทำบาปเพื่อให้ท่านสบายใจ เรื่องแบบนี้คุณต้องตัดสินใจเองว่าจะเลือกทางไหน
แต่อาตมาก็อยากจะแนะนำว่า มีวิธีการบอกความจริงแก่ผู้ป่วยโดยไม่ส่งผลร้ายต่อผู้ป่วย เช่น ค่อย ๆ หยอดข้อมูลทีละนิดละหน่อย ให้ผู้ป่วยค่อย ๆ ทำใจจนกระทั่งรู้ความจริงว่าสถานการณ์ของตนนั้นไม่ธรรมดาแล้ว ทั้งนี้โดยที่คุณไม่ต้องเอ่ยคำว่า “มะเร็ง” หรือ “ระยะสุดท้าย”เลยก็ได้ การที่ผู้ป่วยรู้ว่าตนเป็นโรคร้าย นอกจากช่วยให้ตนตัดสินใจได้ดีขึ้นว่าควรจะรักษาด้วยวิธีไหนแล้ว ยังเป็นประโยชน์ในการวางแผนชีวิต รวมไปถึงการสะสางงานการ และการเตรียมตัวเตรียมใจด้วย
