INEWHORIZON

ขอบฟ้าใหม่

ล้อสองล้อของกลุ่มธุรกิจโซนี

sony two business wheels featured

ล้อสองล้อของกลุ่มธุรกิจโซนี

อกิโอะ โมริตะ ผู้ก่อตั้งร่วมโซนี มองการบริหารเชิงกลยุทธ์เป็นการสร้างตลาดใหม่ผ่านทางเทคโนโลยีการค้นพบที่ยิ่งใหญ่ แทนการขึ้นอยู่กับการวิจัยตลาดตามแบบแผน หรือการไล่ล่ากำไรระยะสั้น ณ โซนี เขาได้เข้าคู่อาร์ แอนด์ ดี อย่างกล้าหาญ และการสร้างตราสิาค้าโลกกับการบริหารต่างประเทศท้องที่ ด้วยถ้อยคำที่เขาสร้างขึ้นมาว่า “Look Globally Act
Locally” บนการสร้างตลาดเหนือการวิจัยตลาด โมริตะเชื่อว่าบริษัทควร
จะคิดค้นผลิตภัณฑ์ที่สร้างความต้องการของลูกค้า เช่น วอล์คแมน แทน
การถามลูกค้าอะไรที่พวกเขามีอยู่แล้ว
โมริตะ บุกเบิกการขยายตัวเลยพ้นฮาร์ดแวร์ไปสู่ซอฟท์แวร์ความบันเทิง แสดงจุดเด่น โดยการซื้อซีบีเอส เรคคอรดส์เมื่อ 1988 และซื้อโคลัมเบีย พิคเจอร์เมื่อ 1989 ที่จะรวมเป็นหนึ่งเดียวเนื้อหาและอุปกรณ์ การขยายตัวครอบคลุมอีเลคโทรนิคส์ ความบันเทิง การเล่นเกม และบริการการเงินสร้างการเสริมแรงการประสานงาน และการสร้างอาณาจักร
โมริตะ มองการบริหารเชิงกลยุทธ์และการกระจายธุรกิจผ่านทางเลนส์
ของการสร้างตลาดใหม่ ผ่านการเสริมแรงฮาร์ดแวร์ และซอฟท์เเวร์ เป็น
สองล้อของกลุ่มมธุรกิจของโซนีและต้องหมุนไปด้วยกันแทนการกระจายธุรกิจเพียงแค่กระจายความเสี่ยงภัยทางการเงินโมริตะจะใช้การกระจาย
ธุรกจิจควบคุม ระบบนิเวศลูกค้าทั้งหมด การรวมอีเลคโทรนิคกรรมสิทธิ์กับเนื้อหาและบริการทำให้อุปกรณ์เหล่านี้ขาดไม่ได้เลย
โมริตะ จะมองการซื้อโคลัมบีย พิคเจอร์ เป็นสะพานทางกลยุทธ์ระหว่างฮาร์ดเเวร์และซอฟท์แวร์ ที่สามารถปรับปรุงความสัมพันธ์อเมริกา – ญี่ปุ่น เขาเชื่อว่าฮาร์ดแวร์ และซอฟท์แวร์เป็นล้อสองล้อของโซนี และต้องเลี้ยวไปด้วยกัน ภายหลังการสูญเสียรูปแบบ วีซีอาร์ เบต้าแมกซ์ เนื่องจากการขาดฏโรงถ่ายภาพยนตร์สนับสนุน โมริตะและประธานบริษัทโซนีโนริโอะ โอฮากา ได้เเสวงหากลยุทธ์ของความสอดคล้อง เป็นเจ้าของทั้งเครื่องมืออีเลคโทรนิคเเละเนื้อหาความบันเทิงแสดงบนมัน
ภายใต้ปรัชญาล้อสองล้อ โมริตะยืนยันว่าการผลิตฮาร์ดเเวร์เครื่องเสียง
และวีดีโอแนวหน้าไม่เพียงพอบนตัวมันเองต่อไปเเล้ว การเป็นเจ้าของหอ
ภาพยนตร์และโทรทัศน์ให้โซนีควบคุมโดยตรงซอฟท์แวร์ ต้องการจะขับ
เคลื่อนอุปสงค์เพื่อรูปแบบฮาร์ดแวร์ใหม่ – เช่น เครื่องเล่นซีดี วีดีโอ 8 มม โทรทัศน์ความคมชัดสูง พวกเขาเปรียบเทียบ โซนีเป็นเกวียนขับเคลื่อนโดยล้อสำคัญเท่าเทียมกันสองล้อ การเปรียทเทียบสองล้อของโมริตะ
กำเนิดจากภาษาญี่ปุน “Ryorin” เรียวริน แปงตามตัวอักษรคือล้อสองล้อ และมาจากคำเเสลงญี่ปุ่นสมัยเดิม “Kurama No Ryorin” คุรามะ โนะ เรียวริน หมายถึง ล้อสองล้อของเกวียน
* ล้อที่ 1 จุดเเข็งหลักของโซนีภายในการผลิตคอนซูมเมอร์ อีเลคโทรนิคแนวหน้า เช่น โทรทัศน์ไตรนิตรอน วอล์คแมน เครื่องเล่นซีดี และวีซีอาร์
*ล้อที่ 2 : ภาพยนตร์ ดนตรี และรายการโทรทัศน์ที่ถูกแสดงบนอุปกรณ์เหล่านี้
โมริตะ เขื่อว่าถ้าล้อหนึ่งปั่นโดยไม่มีล้ออื่น ธุรกิจจะหยุดชะงัก การเป็นเจ้าของทั้งสองอย่างทำให้โซนีสร้างระบบนิเวศเสริมแรงตัวเองภาพยนตร์และดนตรีที่ยิ่งใหญ่จะขับเคลื่อนอุปสงค์ เพื่ออุปกรณ์เล่นเสียงของโซนี ในขณะที่รูปแบบฮาร์ดแวร์ใหม่ เปิดช่องทางการจัดจำหน่ายที่สดใสเพื่อเนื้อหาของโซนี การซื้อ 3.4 พันล้านเหรียญของโคลัมเบีย พิคเจอร์ ของโซนีเมื่อ 1989 ตามมาด้วยการซื้อ 1988 ของซีบีเอส เรคคอรดส์ เป็นการ
ปดำเนินการในที่สุดของวิสัยทัศน์นี้ โมริตะปฏิเสธการวิจัยตลาดสมัยเดิม
ยืนยันอย่างมีชิ่อเสียงว่า “ลูกค้าไม่รู้อะไรที่เป็นไปได้ จนกว่าคุณได้แสดง
แก่พวกเขา”
ตามมุมมองการกระจายธุรกิจของเขาโมริตะเชื่อว่าโซนีต้องก้าวเลยพ้นเพียงเเค่การส่งออกโดยการสร้างบริษัทลูกต่างประเทศและการผลิตท้อง
ที่ เพื่อการสร้างธุรกิจโลกอย่างแท้จริง เขาขับเคลื่อนโซนีไปสู่ดนตรีและภาพยนตร์ รวมไปถึงการร่วมลงทุนซีบีเอส/โซนี ซีบีเอสเรคคอรดส์ และ
โคลัมเบีย พิคเจอร์ เข้าคู่ฮาร์ดเเวร์กับเนื้อหาความบันเทิง โมริตะมองการ
กระจายธุรกิจไม่ได้เป็นการรวมกันที่ไม่มีแบบแผนของธุรกิจแต่จะเป็นวิถี
ทางที่จะสร้างวิถีชีวิตลูกค้าใหม่ และสร้างระบบนิเวศเสริมแรงตัวเองแทนการเลียนแบบคู่เเข่งขัน หรือรออุปสงค์ตลาดที่มีอยู่
โมริตะเชื่อว่าโซนีควรจะขยายตัวโดยจินตนาการเทคโนโลยีสามารถจะเปลี่ยนแปลงชีวิตประจำวันอย่างไร เขาบุกเบิกปรัชญาของ การเป็นท้องที่ทั่วโลก มักจะสรุปเป็น คิดทั่วโลกกระทำเป็นท้องที่ ดำเนินงานเป็นผู้อยู่ข้างในท้องที่ภายในตลาดต่างประเทศ ไม่ใช่ผู้ส่งออกญี่ปุ่นห่างไกล เขาเชื่อว่าบริษัทข้ามชาติ ควรจะรักษาเอกลักษณ์ตราสินค้าที่เป็นหนึ่งเดียว เทคโลยีแเกน และมาตรฐานสินค้า ในขณะที่ถูกฝังรากลึกการดำเนินงาน
ความเป็นผู้นำ และการผลิตลงไปสู่ตลาดท้องที่
เขาไม่ยอมรับข้อตกลงโออีเอ็ม เข่น ข้อเสนอ 1955 ที่มีชื่อเสียงจกบูโลวาเพื่อวิทยุทรานซิสเตอร์ 100,000 ตัวกำหนดให้ซ่อนชื่อโซนีไว้เมื่อ ค.ศ 1958 เขาได้เปลี่ยนชื่อ โตเกียว สึชิน โคเกียวเป็นโซนี โมริตะ ยืนยันที่จะหลีกเลี่ยงความขัดเเย้งทางการค้า กลายเป็นพลเมืองโลกที่แท้จริงบริษัทต้องผลิตตรงที่พวกเขาขาย นี่หมายถึงการสร้างงานท้องที่ การถ่ายทอดทักษะทางเทคนิค และการมีส่วนช่วยเศรษฐกิจภูมิภาค แทนการเป็นเพียงแค่ส่งออกสินค้าจากญี่ปุ่น
แม้ว่ามันไม่ได้ถูกเปิดเผยความขัดเเย้งทางวัฒนธรรมย่างลึกซึ้งระหว่างระเบียบวินัยบริษัทญี่ปุ่นและวัฒนธรรมการใช้จ่ายอย่างเสรีของฮอลลีวูด
ภายในการซื้อโคลัมเบีย พิคเจอร์ ของโซนี โมริตะต้องการให้โซนีกลายเป็นบริษัทความบันเทิงที่สมบูรณ์ด้วยการเข้าคู่คอนซูมเมอร์อีเลคโทรนิคของมัน เช่น ไตรนิตรอนทีวีเเละวอล์คแมนกับภาพยนตร์ และดนตรีระดับ
โลก ด้วยความขัดเเย้งทางการค้าอย่างหนัก เมื่อค.ศ 1980 และความวิตก
กังวลของชาวอเมริกัน ต่อบริษัทญี่ป่นซื้อบริษัทอเมริกัน เขาต้องการหลีก
เลี่ยงมองเหมือผน กองกำลังยึดครอง ภายในความบันเทิงอเมริกัน
โมริตะ ได้ให้คำสัญญาว่าโคลัมเบียจะดำเนินงานเป็นบริษัทอเมริกันด้วยความเป็นผู้นำอเมริกันตอนเริ่มแรกจะบอกบุคคลของโซนีที่จะรักษาระยะห่างไว้ ดังนั้นทีมสร้างสรรค์สามารถทำงานได้อย่างเสรี ข้อตกลงการซื้อบริษัท ได้กระตุ้นความรู้สึกต่อต้านญี่ปุ่นสูงภายในอเมริกา ด้วยสื่ออมริกันสร้างกรอบการซื้อเป็นญี่ปุ่นซื้อ “วิญญานอเมริกัน” กระเเสโจมตีได้เลวลงโดยการปล่อย The Japan That Can Say No การรวมบทความชาตินิยมเขียนร่วมโดยโมริตะ
ผู้บริหารโคลัมเบียยุ่งเกี่ยวกับการใช้จ่ายมากเกินไปอย่างอิสระฟุ่มเฟือยที่น่ากลัวต่อค่านิยมบริษัทญี่ปุ่นสมัยเดิม รวมไปถึงการซื้อเครื่องบินบริษัท การให้ช่อดอกไม้ที่สดใสประจำวันแก่ผู้บริหาร โซนีดิ้นรนที่จะบังคับการควบคุมของบริษัท หรือทำลายการใช้จ่ายมากเกินไปในที่สุดโซนีคาดหวังให้โคลัมเบียรับเอาระเบียบวินัยระยะยาว ผู้บริหารอเมริกันของโซนีได้ต่อ
ต้านการรับเอาด้านใดก็ตามของระเบียบวินัยทางการเงินของโซนี และผู้
บริหารอเมริกันยังคงปฏิบัติต่อโซนีเหมือนตู้เอทีเอ็มที่ไม่จำกัด จนกระทั่งโซนีได้ทำการลดมูลค่าทางบัญชีของโคลัมเบีย พิคเจอร์ลงเป็น 2.7 พันล้านเหรียญ การพิสูจน์อย่างมีชื่อเสียงได้ว่าวัฒนธรรมบริษัทสามารถทำ
ลายได้ง่ายตรรกะทางการเงินของข้อตกลงการซื้อบริษัท
นาฮาวานดี ได้ชี้วาการซื้อบริษัทระหว่างประเทศเจ็บปวดจากระดับคู่กันของความขัดเเย้งทางวัฒนธรรม : ประเทศและองค์การ ผู้บริหารโซนีจะ
ประเมินผิดวัฒนธรรมฮองลีวูดฝังรากลึกอย่างไร ธุรกรรมได้กระตุ้นการ
ต่อต้านชาตินิยมภายในอเมริกา ด้วยสื่ออเมริกันได้สร้างกรอบข้อตกลง
เป็น “การคุกคามของญี่ปุ่น” ต่อวัฒนธรรมอเมริกัน ที่สร้างความเครียด
ทางการเมืองภายนอกสะสมความขัดเเย้งภายใน

242474 1 242717 242718 242716

การซื้อโคลัมเบีย พิคเจอร์ 1989 ของโซนี เป็นกรณีศึกษาคณะบริหาร
ธุรกิจคลาสสิคภายการนั่งทับอยู่บนเส้นระหว่างการกระจายธุรกิจเกี่ยวพันกันและไม่เกี่ยวพันกัน – โซนีและโคลัมเบียพิคเจอร์ดำเนินงานภายในอุตสาหกรรม ที่แตกต่างอย่างสิ้นเชิง ในขณะที่มุงหมายเพื่อการเสริมแรง
ฮาร์ดแวร์และซอฟท์แวร์ ณ เวลาของการซื้อ โซนีเป็นผู้ผลิตคอมซูมเมอร์ อีเลคโทรนิค – ฮาร์ดเเวร์ – ในขณะที่โคลัมเบียร์ พิคเจอร์เป็นโรงถ่ายภาพยนตร์ฮอลลีวูด – ซอฟท์เเวรฺ์ความบันเทิง –
ความเป็นผู้นำของโซนี – โดยเฉพาะอกิโอะ โมริตะ ผู้ก่อตั้งร่วม – จะมองข้อตกลงไม่ได้เป็นการกระจายธุรกิจแบบกลุ่มธุรกิจที่ไม่มีแบบแผนแต่จะ
เป็นการเข้าคู่ทางกลยุทธ์ของฮาร์ดแวร์และซอฟท์แวร์ สร้างระบบนิเวศเสริมแรงตัวมันเอง ภายในถ้อยคำเชิงกลยุทธ์บริษัท เช่น ตารางของแอนซอฟท์ มันจะเป็นการกระจายธุรกิจแบบไม่เกี่ยวพันกัน เพราะว่าการผลิตฮาร์ดแวร์ และการสร้างภาพยนตร์ฮอลลีวูด ต้องการความสามารถแกนที่
แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง
ตารางแอนซอฟท์ เป็นเครื่องมือการวางแผนกลยุทธ์ 2 X 2 ถูกสร้างโดย
อิกอร์ แอนซอฟท์ภายในค.ศ 1957 วางแผนกลยุทธ์การเจริญเติบโตของ
บริษัท และระดับความเสี่ยงภัย ที่ครอบคลุมผลิตภัณฑ์และตลาดเดิมและใหม่ โซนีซื้อโคลัม พิคเจอร์ตกอยู่ภายในช่องการกระจายธุรกิจ เพราะว่าโซนีก้าวไปสู่ธุรกิจใหม่ – ภาพยนตร์และความบันเทิง – และตลาดใหม่ –
การสร้างภาพยนตร์และการจัดจำหน่าย – ภายนอกการผลิตอีเลคโทรนิค
หลักของมัน กลยุทธ์ของตารางแอนซอฟท์สี่อย่างคือ
*การเจาะตลาด
การขายผลิตภัณฑ์เดิมภายในตลาดเดิม มุ่งเน้นการขายผลิตภัณฑ์
ในขณะนี้มากขึ้นแก่ลูกค้าที่มีอยู่หรือภายในตลาดในขณะนี้ หรือการเอาส่วนแบ่งตลาดจากคู่แข่งขัน ด้วยการปรับราคา หรือการส่งเสริมการขายอย่างหนัก ระดับความเสี่ยงภัยต่ำที่สุด เพราะว่าทั้งผลิตภัณฑ์และตลาด
คุ้นเคย
*การพัฒนาตลาด
การขายผลิตภัณฑ์เดิมภายในตลาดใหม่ เช่น ภูมิภาคใหม่หรือส่วนของ
ตลาดของลูกค้าใหม่ การขยายตัวไปสู่เมือง หรือประเทศใหม่ หรือมุ่งเป้า
หมายคุณลักษณะทางประชากรของลูกค้าที่แตกต่างกัน ระดับความเสี่ยง
ภัยปานกลาง เพราะว่าผลิตภัณฑ์ได้พิสูจน์แล้วแต่ภายในตลาดใหม่ระดับ
*การพัฒนาผลิตภัณฑ์
การขายผลิตภัณฑ์ใหม่หรือปรับปรุงภายในตลาดเดิม ฐานลูกค้าของ
คุณในขณะนี้ ลงทุนอาร์ แอนด์ ดี ยกระดับคุณลักษณะผลิตภัณฑ์ หรือ
เปิดตัวผลิตภัณฑ์ที่เสริมกันด้วยชื่อตราสินค้าเดียวกัน ระดับความเสี่ยง
ภัยปานกลาง เนื่องจากอาร์ แอนด์ ดี และการดำเนินการอุปสงค์ภายใน
ตลาดที่คุ้นเคย
*การกระจายธุรกิจ
การขายผลิตภัณฑ์ใหม่ภายในตลาดใหม่ มันสามารถเกี่ยวพันกัน การ
ร่วมความสามารถ ตราสินค้า หรือลูกค้า หรือมันสามารถไม่เกี่ยวพันกัน
เข้าไปสู่ธุรกิจ ที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง ระดับความเสี่ยงภัยจะสูงที่สุด
เพราะว่าทั้งสองมิติจะใหม่
แม้ว่าโซนีเเสวงหาการเสริมแรงข้ามอุตสาหกรรมระหว่างฮาร์ดแวร์และซอฟท์แวร์ โซนีได้เข้าไปสู่อุตสาหกรรมที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิงด้วยการทับซ้อนทางการดำเนินหรือการบริหารเป็นศูนย์ ตารางแอนซอฟท์สี่ช่องคลาสสิคเพียงแค่เรียกการก้าวไปของผลิตภัณฑ์ใหม่ไปสู่ตลาดใหม่ใดก็ตาม เป็นการกระจายธุรกิจแบบไม่เกี่ยวพันกัน ภายในหนังสือ 1965 ของเขา “Corporate Strategy” แอนซอฟท์ ได้เเบ่งการกระจายธุรกิจเป็นสองประเภทบนพื้นฐานการเสรืมแรง – ผลกระทบ 2 + 2 = 5 –
*การกะจายธุรกิตแบบไม่เกี่ยวพัน
การเสริมแรงทางการดำเนินงานเป็นศูนย์ การเข้าไปสู่พื้นที่ผลิตภัณฑ์
-ตลาดใหม่ ด้วยไม่มีความสอดคล้องทางการดำเนินงาน เทคโนโลยี หรือ
ลูกค้ากับธุรกิจเดิม มันมุ่งหมายที่จะกระจายความเสี่ยงภัยหรือยึดโอกาส
เจริญเติบโตที่ไหนก็ตาม แต่มีความเสี่ยงภัยเนิ่องจากความไม่คุ้นเคย
*การกระจายธุรกิจแบบเกี่ยวพันกัน
การเสริมแรงทางการดำเนินสูงการเข้าไปสู่พื้นที่ผลิตภัณฑ์-ตลาดใหม่
ที่ร่วมความสอดคล้องขอวกลยุทธ์ เทคโนโลยี การจัดำหน่าย หรือการ
ดำเนินงานกับธุรกิจเดิม เนื่องจากมันจะใช้ประโยชน์ความสามารถที่มีอยู่
มันจะมีความเสี่ยงภัยต่ำกว่าการกระจายธุรกิจแบบไม่เกี่ยวพันกัน
แอนซอฟท์ได้ขยายกรอบข่ายของเขาที่จะเเยกประเภทการกระจายธุรกิจบนพื้นฐานของการเสริมแรง แอนซอฟท์ยืนยันว่าการกระจายธุรกิจทางกลยุทธ์ที่แท้จริงขึ้นอยู่กับจุดเชื่อมโยงร่วมกันที่จะสร้างการเสริมแรง
อธิบายการรวมกันของหน่วยธุรกิจหรือโอกาสผลิตภัณฑ์-ตลาดใหม่จะให้
ผลตอบแทนจากการลงทุนที่สูงกว่าการดำเนินงานมันแยกจากกัน เขาได้
แนะนำการเสริมแรงเป็นส่วนประกอบหลักของกลยุุทธ์บริษัท แอนซอฟท์
ได้แยกประเภทการเสริมแรง บนพื้นฐานประสิทธิภาพร่วมกันอยู่ตรงไหน
ภายในลูกโซ่คุณค่าและมันกระทบต่ออาร์โอไอของบริษัทอย่างไร เขาได้ระบุการเสริมแรงมีสี่ประเภทคือ
*การเสริมแรงทางการขาย
การร่วมช่องทางการจัดจำหน่าย พลังการขาย การบริหารการขายหรือ
การคลังสินค้าข้ามผลิตภัณฑ์ที่แตกต่างกัน
*การเสริมเเรงทางการดำเนินงาน
การบรรลุการใช้ประโยชน์สูงขึ้นของสิ่งอำนวยความสะดวกเเละบุคคล
การกระจายต้นทุุนโสหุ้ย เเละการซื้อวัตถุเป็นกอง
*การเสริมแรงทางการลงทุน
การใช้ร่วมกันของโรงงานการผลิต สินคำคงเหลือวัตถุดิบโดยทั่วไป
เครื่องมือและเครื่องจักร หรือการย้ายอาร์ แอนด์ ดี จากผลิตภัณฑ์หนึ่ง
ไปยังผลิตภัณฑ์อื่น
*การเสริมแรงทางการบริหาร
การประยุกต์ใช้ความเชี่ยวชาญทางการบริหารและความสามารถทางความเป็นผู้นำที่มีอยู่ต่อผลิตภัณฑ์และตลาดใหม่ ที่เจริญเติบโตส่วนแบ่งตลาดด้วยฐานลูกค้าในขณะนี้ ด้วยการลดราคาลง ส่งเสริมการขาย เพิ่มการโฆษณา หรือปรับปรุงการจัดจำหน่าย
การซื้อโคลัมเบีย พิคเจอร์ของโซนีเป็นการกระจายธุรกิจแบบเกี่ยวพันกัน เพราะว่ามันแสวงหาการเสริมแรงทางการตลาดและการเสริมแรงลูก
ค้า ภายในแนวคิดการเสรืมแรงของแอนซอฟท์ โซนีพยายามจะสร้างการเสริมแรงทางการขายประกอบกัน ด้วยการเชื่อมโยงอุตสาหกรรมที่แตกต่างกันสองอย่าง ณ ระดับผู้บริโภค – ซื้อโทรทัศน์โซนีที่จะชมภาพยนตร์โคลัมเบีย ดังนั้นบนพื้นฐาน แนวคิดการเสรืมแรงของแอนซอฟท์ การซื้อโคลัมเบีย พิคเจอร์ของโซนี เป็นการกระจายธุรกิจแบบเกี่ยวพันกัน การ
เกี่ยวพันกันทางตลาด หรือการเกี่ยวพันกันทางลูกค้า
การซื้อโคลัมเบีย พิคเจอร์ ของโซนี ได้กระตุ้นความขัดเเย้งอย่างมาก
ที่แสดงโดยจุดความขัดเเย้งวิเคราะห์ภายในทฤษฎี Z ของวิลเลียม อูชี
พัฒนาขึ้นมาเมื่อ 1891 ผสมผสานการบริหารแบบญี่ปุ่น – Type J – กับ
การบริหารแบบอเมริกัน – Type A – เพิ่มความจงรักภักดีและประสิทธิภาพ
เมื่อถูกประยุกต์ใช้กับการรวมบริษัท
ข้ามพรมแดนเหมือนโซนีและโคลัมเบีย พิคเจอร์ ทฤษฎี Z ได้อธิบายว่า
ทำไมความขัดเเย้งทางวัฒนธรรมได้ประทุ เมื่อสองระบบที่ขัดเเย้งกันได้
ชนกันโดยไม่มีการผสมผสาน
วิลเลียม อูชิ ยืนยันว่าทฤษฎี Z ขึ้นอยู่กับความไว้วางใจ ความใกล้ชิด
และความละเอียดอ่อน สร้างตลอดเวลา ด้วยการให้โคลัมเบียแยกตัว
อย่างสิ้นเชิงแทนการสร้างวัฒนธรรมผสมร่วมกันสำนักงานใหญ่โตเกียว
ของโซนีมีการมองเห็นได้เป็นศูนย์ หรือการควบคุมทางอ้อมเหนือการใช้
จ่ายของฮอลลีวูด โมริตะมองบริษัทเป็น ร่างกายที่ร่วมโชคชะตา ตรงที่
บุคคลเสียสละเพื่อความอยู่รอดระยะยาว กลับกันฮอลลีวูดดำเนินงาน
บนเอกบุคคลนิยม Type A สุุดขั้ว ตรงที่ผู้สร้างต้องการโบนัสล่วงหน้า
มากมาย เครื่องบินบริษัท และความเป็นอิสระโดยไม่มีการร่วมผลกระทบ
ทางการเงิน
โชนี ไม่ได้พยายามผสมผสานทฤษฎี Z แต่โมริตะได้เลือกการเเยกทาง
วัฒนธรรม หลีกเลี่ยงความขัดเเย้งทันที ในขณะที่รักษาให้เครื่องยนต์ที่
สร้างสรรค์ของฮลลลีวูดเดินอยู่ การขาดบรรทัดฐานทางวัฒนธรรมร่วม
ขัดขวางการเสริมแรงฮาร์ดเเวร์ – ซอฟท์แวร์ที่แท้จริงอยู่อย่างยาวนาน
ความผิดพลาดของโมริตะคือการสันนิษฐานว่าการเป็นท้องที่ระดับโลก –
ให้ความเป็นอิสระ – จะสร้างโดยธรรมชาติ อูชิ ได้ยืนยันว่าองค์การข้าม
วัฒนธรรมที่บรรลุความสำเร็จต้องการความไว้วางใจร่วมกัน การประสาน
งานที่ละเอียดอ่อน และเป้าหมายร่วม

242716 242719 242720 242722 242725 242726 242723

เมื่อ ค.ศ 1980 วิลเลียม อูชิ นักวิชาการบริหาร มหาวิทยาลัยยูซีแอลเอ ได้เชื่อมต่อช่องว่างระหว่างการบริหารแบบอเมริกันที่เสื่อมถอย และการบริหารแบบญี่ปุ่นที่กระหึ่ม เขาได้เขียนหนังสือชื่อ Theory Z : How American Business Can Meet The Japanese Challenge ขึ้นมา ทฤษฎี Z ได้ติดลำดับหนังสือขายดีที่สุดของนิวยอรค ไทม์ และติดลำดับ 7 ของหนังสือทางธุรกิจที่ได้ถูกอ่านอย่างแพร่หลายมากที่สุดของห้องสมุดทุกแห่งภายในอเมริกา
หนังสือเล่มนี้ได้ศึกษาวิธีการบริหารของบริษัทญี่ปุ่น และวิธีการบริหารของบริษัทอเมริกันที่ดำเนินธุรกิจอยู่ภายในทั้งสองประเทศ เขาได้เรียกวิธีการบริหารแบบญี่ป่นว่า ทฤษฎี J (ญี่ปุ่น) แบบฉบับของการบริหารแบบญี่ปุ่นที่ใช้การจ้างงานระยะยาว ความรับผิดชอบร่วมกัน และการตัดสินใจที่เห็นพ้องต้องกัน และได้เรียกวิธีการบริหารแบบอเมริกันว่าทฤษฎี J (อเมริกัน) แบบฉบับของการบริหารแบบอเมริกันที่ใช้การจ้างงานระยะสั้น ความรับผิดชอบส่วนบุคคล และการตัดสินใจโดยบุคคล
ทฤษฎี Z เป็นวิธีการบริหารแบบผสม การรวมการบริหารแบบญี่ปุ่นและการบริหารแบบอเมริกันเข้าด้วยกัน บริษัทอเมริกันที่มีการบริหารแบบทฤษฎี Z ได้ใช้สไตล์การบริหารที่รวมเอาคุณลักษณะหลายอย่างของการบริหารแบบญี่ปุ่นเข้าไว้ด้วย ทฤษฎี Z ได้รวมคุณลักษณะสี่ข้อจาก J (การตัดสินใจร่วมกัน การจ้างงานระยะยาว การประเมินผลงานและเลี่อนต่ำแหน่งช้า และการให้ความสำคัญต่อบุคคลทั้งชีวิตการทำงานและชีวิตครอบครัวคุณลักษณะข้อหนึ่ง A (การตัดสินโดยบุคคล) และคุณลักษณะสองข้อที่ผสมผสานระหว่าง A และ J (สายงานอาชีพเฉพาะด้านปานกลาง การควบคุมที่เป็นทางการและไม่เป็นทางการ)

Cr : รองศาสตราจารย์สมยศ นาวีการ

Facebook Comments Box

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องข้อมูลจำเป็นถูกทำเครื่องหมาย *