ความสามารถในการแข่งขันระหว่างประเทศ

ความสามารถในการแข่งขันระหว่างประเทศ

รศ.สมศักดิ์ แต้มบุญเลิศชัย

โลกในปัจจุบันมีการแข่งขันที่สูงมาก ไม่ว่าจะเป็นประเทศ สถานประกอบการหรือปัจเจกบุคคล ล้วนต้องประสบกับการแข่งขัน ในระดับประเทศ ผู้บริหารและประชาชนต้องพิจารณาว่า ทำอย่างไร ประเทศของตนจึงสามารถแข่งขันกับประเทศอื่นได้ สถานประกอบการ ก็ต้องประสบกับการแข่งขันที่รุนแรงมากขึ้น และต้องแสวงหาวิธีการเพื่อการอยู่รอดและมีผลการประกอบการที่ดี. ส่วนปัจเจกบุคคลนั้นก็ต้องดิ้นรนทำมาหาเลี้ยงชีพ เพื่อให้มีชีวิตความเป็นอยู่ที่ดี

คำว่าความสามารถในการแข่งขันมีผู้ให้คำนิยามที่แตกต่างกัน และอาจพิจารณาได้ในหลายระดับ ทั้งระดับประเทศ ระดับอุตสาหกรรม ระดับสถานประกอบการและระดับบุคคล

แม้การให้ความหมายของความสามารถในการแข่งขันอาจมีความแตกต่างกันบ้าง แต่โดยทั่วไปมักมีความหมายในทิศทางเดียวกัน ในระดับประเทศ ความสามารถในการแข่งขันมักถึงความสำเร็จในการพัฒนาประเทศให้มีความเจริญก้าวหน้า ประชาชนมีมาตรฐานการครองชีพที่ดีขึ้นอย่างต่อเนื่อง สามารถผลิตสินค้าและบริการที่มีต้นทุนและคุณภาพที่แข่งขันกับนานาประเทศได้. ในระดับอุตสาหกรรม การมีความสามารถในการแข่งขันคือสามารถผลิตสินค้า หรือบริการที่สามารถแข่งขันกับสินค้าหรือบริการในอุตสาหกรรมเดียวกันที่ผลิตในประเทศอื่นได้ โดยรัฐบาลไม่ต้องให้การช่วยเหลือหรือปกป้องคุ้มครองใดๆ ในระดับสถานประกอบการ ความสามารถในการแข่งขันหมายถึงการผลิตสินค้าและบริการที่มีคุณภาพดี มีต้นทุนต่ำเมื่อเทียบกับสถานประกอบการอื่นๆที่ผลิตสินค้าหรือบริการชนิดเดียวกัน. ในระดับบุคคล ความสามารถในการแข่งขันพิจารณาได้ในหลายแง่มุม เช่น การประสพความสำเร็จในชีวิตการงาน มีสุขภาพที่ดี มีความรู้ความสามารถเหนืดกว่าคนอื่น สามารถอยู่ร่วมกับสังคมได้ดี เป็น

ต้น

แม้ความสามารถในการแข่งขันในระดับต่างๆมีความหมายที่แตกต่างกัน แต่ก็มีปัจจัยร่วมที่สำคัญอย่างหนึ่งคือ การมีประสิทธิภาพ(efficiency)หรือผลิตภาพ(productivity)ที่ดีกว่าผู้อื่น. การมีประสิทธิภาพหรือผลิตภาพนี้ หมายถึง มีการใช้ทรัพยากร(เงินทุน ทรัพยากรธรรมชาติ เวลา ความรู้ ฯลฯ)ที่มีอยู่อย่างมีคุณค่าและมีความต่อเนื่อง โดยไม่ต้องหักโหม ไม่ใช้ทรัพยากรเกินขอบเขต หรือทุ่มเทมากจนต้องเสียสละสิ่งที่มีคุณค่าต่อประเทศ ต่อสถานประกอบการหรือต่อส่วนตัวไป เพียงเพื่อสามารถเอาชนะคู่แข่งได้ในปัจจุบันหรือในระยะสั้น จนต้องสูญเสียหรือสิ้นเปลืองทรัพยากรที่ควรจะสงวนไว้ เพื่อใช้ประโยชน์ในอนาคตไป

การมีความสามารถในการแข่งขันนั้น สิ่งสำคัญคือต้องมีทิศทาง(วิสัยทัศน์ ยุทธศาสตร์)ที่ถูกต้อง มีวิธีการ(นโยบาย มาตรการ แนวทางการทำงาน)ที่ดี และความมุ่งมั่นตั้งใจหรือมีความพยายาม. ในระดับบุคคล เรามักจะได้ยินผู้หลักผู้ใหญ่สอนเด็กว่า ต้องมีความพยายาม ต้องขยันทำงานหนัก ถ้ายังไม่ประสบความสำเร็จก็ต้องพยายามต่อไป. คำสอนนี้เป็นต้นสอนที่ดี แต่ก็ยังไม่มีความครบถ้วนสมบูรณ์. แท้ที่จริง การสร้างความสามารถในการแข่งขันหรือการทำงานให้ประสบผลสำเร็จนั้น ก่อนอื่นควรจะมีทิศทางที่ถูกต้อง หากมีทิศทางที่ผิด หรือมีวิธีการที่ไม่ดีแล้ว แม้มีความพยายามมาก ก็อาจไม่ประสบผลสำเร็จ. การพร่ำสอนให้เด็กๆต้องพยายามอย่างเต็มที่อาจทำให้เด็กๆ เกิดความเครียดหรือหักโหมทำงานหนักจนต้องเสียสุขภาพไป