ซีเรีย-ปาเลสไตน์ : จากแผ่นดินโบราณสู่สัญญาณแห่งวันสิ้นโลก (69)

จากที่ต้องถูกขับไล่ออกไปตลอดระยะเวลาอันยาวนานถึง 568 ปีของ การปกครองของจักรวรรดิโรมันและไบเซนไทน์ ดังที่ได้กล่าวถึงแล้วข้างต้น

661 การเริ่มต้นการปกครองของอาณาจักรอิสลามของ ราชวงศ์อุมัยยะฮ์จากนครดามัสกัส ภายหลังจากการที่มีการลอบสังหารอิมาม อะลี อิบนิ อบีฏอลิบ หรือคอลีฟะฮ์ที่ 4 ณ นครกูฟะ ประเทศอิรัก

687-691 คอลีฟะฮ์ อับดุล มาลิก อิบนิ มัรวาน แห่งราชวงศ์อุมัยยะฮ์จัดการก่อสร้างอาคาร โดม ออฟ เดอะรอด บนวิหารบนภูเขา ณ นครเยรูซาเล็ม ใกล้ๆกับมัสยิดอักซอ อันเป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์หนึ่งในสามของโลกอิสลาม ซึ่งแต่เดิมเคยเป็นที่ตั้งวิหารของนบีดาวุด และนบีสุไลมาน แต่ได้ถูกทำลายล้างลงในสงครามเมื่อปี 587 ก่อน ค.ศ. และในปี ค.ศ.70 ซึ่งตามหลักฐานที่ปรากฏในอัลกุรอาน เป็นสถานที่ที่ศาสดามุฮัมมัด(ศ) เดินทางมาในยามค่ำคืนจากนครมักกะฮ์ ณ มัสยิดิล ฮะรอม สู่นครเยรูซาเล็ม ณ มัสยิด อัลอักซอ และจากสถานที่อันศักดิ์สิทธิ์ยิ่งนี้ อัลลอฮ์จึงทรงยกท่านนบีขึ้นสู่สวรรค์ชั้นฟ้า หรือที่รู้จักกันในนาม มิอ์รอจ อันเป็นที่รู้จักกันดี

ศตวรรษที่ 8

744-750 มัรวานที่ 2 เป็นหลานชายของมัรวานที่ 1 ก่อการกำเริบขึ้นในซีเรีย ณ เมืองฮอมส์ในปาเลสไตน์ พวกคอวาริจญ์ก่อกบฏขึ้นในเมโสปาเตเมีย(745)และในอัฟริกา (745-746) นครมักกะฮ์และมะดีนะฮ์ จึงถูกกบฏเข้ายึดไว้ ส่วนฝ่ายชีอะฮ์ที่ยึดมั่นต่อการนำของอิมาม อะลี และบรรดาอิมามที่สืบต่อจากท่าน ได้ลุกขึ้นสู้ในอิรักและเปอร์เซียภายใต้การนำของอับดุลลอฮ์ ผู้เป็นหลานชายของยะอ์ฟัร ภูอยยัร น้องชายของอิมาม อะลี ซึ่งมีพวกคอวาริจญ์และอับบาสิด เข้าร่วมด้วย(745-747) การใช้ธงดำเป็นสัญลักษณ์ของ

พวกอับบาสิด ชูขึ้นโดย อบู มุสลิม ณ โคราซาน (747)

คอตะบะฮ์ นายพลของอบู มุสลิมเข้าพิชิตและมีชัยชนะเหนือ มัคส์ ผู้เป็นเมืองของมัรวานแห่งโครงชาน ณ การศึก ที่ ภัรบะลา ตัวของมัรวานต้องประสบกับความปราชัย ณ ศึก ชาบี และจึงถูกตามล่าไปยังเมือง ปูซีย์ อียิปต์ และจึงถูกสังหาร(750) บรรดารัชทายาทของราชวงศ์คืออุมัยยะฮ์ก็สู้คำไร้ท้อจนหมดสิ้น ยกเว้นแต่นเพียงคนเดียวเช่น อับดุลราเอสมัน หลานชายของ ฮิชาม ซึ่งต่อมาได้ทางฮาซาฮาม่าให้กรุงอุมัยยะฮ์ ณ คอร์โดบาร์ในสเปน(755)

749 เกิดแผ่นดินไหวครั้งที่ 7 เป็นแผ่นดินไหวที่มีความรุนแรงยิ่ง ซึ่งได้มีการบันทึกไว้ ณ หุบเขารอยแยกของจอร์แดน เมืองต่างๆ ได้ไทเบอริอัส ไนท์ ซีอาน ฮิปปอส และเพลลา ถูกทำลายลงในส่วนใหญ่ ขณะที่เมืองอื่นๆอีกหลายแห่งที่ตั้งอยู่ในภูมิภาคของหุบเขารอยแยกของจอร์แดน ได้รับความเสียหายอย่างหนัก ยังไม่ว่านั้น มีรายงานว่า แผ่นดินไหวในครั้งนี้ ได้คร่าชีวิตผู้คนเป็นจำนวนหลายหมื่นคน

749 4 ธันวาคม ขอทันแห่งดามัสกัส(เกิด 676) เป็นนักเทววิทยาอาหรับเสียชีวิต ณ โบสถ์ มัสอิบา ใกล้นครเยรูซาเล็ม

เขาถูกถอดย้ายเป็น “ปิดองศ์สุดท้าย” ของโบสถ์หรือคริสตจักร ออร์โธดอกต์ตะวันออก และเป็นผู้ที่รู้จักกันดีที่สุดในฐานะผู้เป็นผู้ปกครองการเคารพรูปเคารพอย่างแข็งขัน

ศตวรรษที่ 9-10

878 ราชวงศ์ตูลูน (868-905) ก่อตั้งโดย อะฮ์มัด อิบนิ ทูลูน เข้าปกครองส่วนใหญ่ของอัดในไชนาท์ ดิโอเซซ ทางตะวันตะออก รวมตลอดถึงซีเรีย(878) จึงทำให้ราชวงศ์นี้สามารถป้องกันอียิปต์จากการโจมตีของฝ่ายราชวงศ์อับบาสิยะฮ์

891-906 การกำริบเสิบลานของฝ่ายคัรมาเทียน พรอกกบฏที่เป็นแบดคอมมัวนิสท์เหล่านี้ เข้าเหยียบย่ำและทำลายล้างอะบีบี ซีชัย และอียิปต์ เข้ายึดนครมักกะฮ์ และยึดเอาหินดำที่กะอ์บะฮ์ 934-969 ราชวงศ์อีคชิดิด (อิดช์ไซด์) ภายใต้อำนาจการปกครองของและซีเรีย ในฐานะผู้ปกครองอียิปต์ ภายใต้อำนาจการปกครองของราชวงศ์อับบาสิยะฮ์ เพื่อสกัดกั้นการขยายอำนาจของราชวงศ์ฟาติมีย์ในภูมิภาคนี้

968-1171 ราชวงศ์ฟาติมีย์ กับการประกาศตนเป็นระบอบการปกครองแบบอีซีย์ คอตีฟะฮ์ ณ นครไคโร ซึ่งก่อตั้งขึ้นเมื่อ 969 โดยอัดมูอีซ อิบนิ มุตูร อิบนิ อัลตออิม (934-945) และถูกใช้เป็นที่ตั้งของรัฐบาลฟาติมีย์มะฮ์สิลาน ในปี 970 ได้มีการแต่งตั้งให้ชาวยิวผู้หนึ่งเป็นเจ้าเมือง

975-996 อัล อะซีช ราชโอรสของมุอ์อีซ ดำรงตำแหน่งในฐานะสุลต่าน พระองค์เข้าไปพิชิตซีเรียและบางส่วนของเมโสโปตาเมีย และขับไล่ออกจากแม่น้ำยุฟรตีถึงมหาสมุทรแอตแลนติก

945-1004 ก่อนจะข้ามไปสู่ศตวรรษที่ 12 จึงจะขอดำกล่าวถึงราชวงศ์ที่ตั้งขึ้นของราชวงศ์ที่ห้าปกครองเป็นอมีร ณ โมสลุด(905-991) และที่เอสโป(945-1004) แต่ ณ ที่นี้จะขอดำกล่าวถึงการวิทยาอาหรับเสียชีวิต ณ โบสถ์ ม์อิบา ใกล้นครเยรูซาเล็ม 

ปกครองที่เอดิโบ ใน ซีเรีย ดังนี้

ริช อัมดามีย์ วีรบุรุษของริชัตค่อ อะลี อิบนิ ฮัมดาน เป็นผู้พิทักษ์ในนาม ชัยพี อัดเคดะฮ์ พระองค์อ้างถึงพระนามมั่มเมื่อ ฮ.ศ.356 ณ อลันโบ(สะลาน) ซึ่งเป็นเมืองหลวงของพระองค์ ชาม อัดคอยยาร์รี นำชาวซีเรีย ได้ยืนถึง ชัยพี่ อัดเคดะฮ์ อัล ฮัมดานีย์ว่า

ในมวลหม่การกระทำที่เป็นวีรบุรุษที่ถือเป็นเรื่องสำคัญประการหนึ่งในการรับให้บริการของชาวอาหรับ ก็คือความเป็นกล้าหาญของชายพืช อัดเคดะฮ์ อัล ฮัมดาน ผู้บัญชาการทหารที่เป็นชาวอาหรับรับพึ่งยิ่งใหญ่ยืนยันเพื่อต่อต้านการทหารที่กระทำโดยกองทัพของจักรวรรดิในชานใหม่ อันยำสังหารที่กระทำโดยกองทัพของพบของจักรวรรดิในชานใหม่ อันยิ่งใหญ่ที่เพียบคำพึ่ง และมันเป็นช่วงเวลาที่ราชวงศ์ยิ่งใหญ่ที่เพียบคำพั่ง และมันเป็นช่วงเวลาที่ราชวงศ์

อับบาซิยะฮ์เกิดความแตกแยกจากภายในและกำลังล่มสลาย และถูกคุกคามจากผลประโยชน์ต่างๆที่มีอยู่เดิมของพวกขุนนาง และเหล่าอำมาตย์จากทุกด้าน

ในช่วงเวลาอันวิกฤตนี้จึงเกิดบุคคลดังเช่นชัยพืช อัดเคดะฮ์ ซึ่งได้สถาปนารัฐอัมดานีย์ ขึ้น ณ อเล็ปโป พระองค์ใช้ป้อมปราการของพระองค์เป็นหัวหอกเพื่อการผลักดันการรุกรานของไบแซนไทน์ ให้ออกไปจากแผ่นดินแม่ของพระองค์

สถานะของพระองค์นับว่าลำบากอย่างยิ่ง พระองค์จัดตั้งกองทัพขึ้นหนึ่งกองทัพ และจัดวางกำลังให้เหมาะสมกับการรบ หน้าที่หลักอันสำคัญที่สุดของพระองค์ก็คือการสกัดกั้นกองทัพไบแซนไทน์ ไม่ให้เข้ายึดครอง แม้เพียงตารางนิ้วเดียวของแผ่นดินแม่ของพระองค์ พระองค์จึงใช้ยุทธวิธีด้วยการรุกรบเข้าไปในเขตแดนของไบแซนไทน์ เพื่อเป็นการผลักดันการโจมตีของเหล่าศัตรูผู้ซึ่งฝันว่าจะได้กลับมาจัดตั้งอำนาจที่เหนือกว่าบนดินแดนต่างๆของอาหรับตะวันออก ด้วยกับสำนึกของพวกเขาที่ว่า จักรวรรดิ์อับบาซิยะฮ์กำลังคืบคลานไปสู่การแตกแยกและกำลังจะจบลงด้วยการแตกแยกเป็นหัวเมืองย่อยๆ โดยสู้รบกันเองอยู่เสมอเพื่อแย่งชิงราชบัลลังก์อันกระจิดริด