เกมที่ไม่สิ้นสุดมุ่งการเดินทาง ไม่ใช่การแข่งขัน

เกมที่ไม่สิ้นสุดมุ่งการเดินทาง ไม่ใช่การแข่งขัน

ไซมอน ซีเนค กล่าวว่าการชนะการแข่งขันกลายเป็นหมายเลขหนึ่งเป็นกลยุทธ์ธุรกิจที่พ่ายแพ้ ผู้นำส่วนใหญ่ของเราพูดเกี่ยวกับการเป็นหมาย
เลขหนึ่ง การเป็นดีที่สุด การชนะการแข่งขัน ความยุ่งยากคือ ธุรกิจอยู่ภายในเกมที่ไม่สิ้นสุด ผู้เล่นกรอบความคิดที่ไม่สิ้นสุดเข้าใจว่าบางครั้ง
เรามีผลิตภัณฑ์ที่ดีกว่า และบางครั้งพวกเขาดีกว่า… เราไม่มีอะไรดีที่สุด
เพราะว่าภายในเกมที่ไม่สิ้นสุด เราไม่มีสิ่งที่เป็นธุรกิจที่ชนะ เป้าหมายคือ
อยู่ได้นานกว่า….เอาชนะตัวเราเอง เกมที่ไม่สิ้นสุดมุ่งเน้นการเดินทาง ไม่
ใช่การแข่งขัน
ไซมอน ซีเนค ได้เสนอแนะวืถีทางห้าอย่างที่บริษัทนำด้วยกรอบความคิด
ที่ไม่สิ้นสุด การเดินหน้าวิสัยทัศน์ การสนับสนุนทีมที่ไว้วางใจ การชื่นชมคู่แข่งขันที่คู่ควร การปฏิบัติความยืดหยุ่นของการดำรงอยู่ ความกล้าหาญที่จะนำ
องค์การที่เล่นภายในเกมที่ไม่สิ้นสุดเดินหน้าวิสัยทัศน์ที่บุคคลจะเสียสละตัวพวกเขาเองที่จะบรรลุ ตัวอย่างของวิสัยทัศน์คือ คำประกาศอิสระภาพของอเมริกาจากอังกฤษ พวกเขารู้ว่าการกระทำที่รุนเเรงต้องการถ้อยแถลงของวิสัยทัศน์ เรายึดความเป็นจริงเหล่านี้เป็นหลักฐานตัวมันเอง
มนุษย์ทุกคนเกิดมาอย่างเสมอภาค
บิดาผู้ก่อตั้งได้เขียนเหตุผลทำไมพวกเขาต้องการเข้าสู่สงคราม และสร้่างประเทศของพวกเขาเอง มนุษย์ทุกคนเกิดมาเท่าเทียมกัน ด้วยคำพูดอีกอย่างหนึ่ง พวกเขาได้นำเสนอวิสัยทัศน์อุดมคติ
ของสภาวะในอนาคตที่ยังคงไม่มีอยู่ อุดมคติบันดาลใจที่พวกเขาเต็มใจผูกพันเกียรติยศของพวกเขา โชคชะตาของพวกเขา และชีวิตของพวกเขา เพื่อที่จะเดินหน้ามัน
วิสัยทัศน์ที่พวกเขากำหนดไม่ได้เป็นเพียงแต่หนึ่งประเทศระบุโดยพรมแดน แต่เป็นอนาคตอุดมคติระบุด้วยหลักการของเสรีภาพและ
เสมอภาคต่อบุคคลทุกคน และเมื่อ 4 กรกฎาคม 1776 บุคคลห้าสิบ
หกคนได้ลงนามวิสัยทัศน์ตกลงที่จะทำสัญญาร่วมกันต่อชีวิตของ
เรา โชคชะตาของเรา และเกียรติยศของเรา พวกเขาเต็มใจสละชีวิและ
ผลประโยชน์ที่สิ้นสุดของพวกเขาเอง เดินไปข้างหน้าของความคิดที่
ไม่สิ้นสุดและอุดมคติของชาติใหม่ การเสียสละของพวกเขากลายบัน
ดาลใจรุ่นตามมา รับเอาวิสัยทัศน์อย่างเดียวกัน และเสียสละเลือด
เหงื่อ และน้ำตาของพวกเขาเอง เดินหน้ามันต่อไป
พวกเขาจะไม่เคบบรรลุวัสัยทัศน์นั้นอย่างเเท้จริง แต่พวกเขาจะพยายามจนตาย และนั่นเป็นจุดสำคัญ การชนะสงครามการปฏิวัติเป็นเพียงแต่เกมที่สิ้นสุด การใช้อเมริกาเป็นตัวอย่าง ไซมอน ซีเนค ได้อธิบายว่าการชนะสงครามการปฏิวัติไม่เพียงพอ
ผู้ก่อตั้งประเทศผูกพันกับวิสัยทัศน์อุดมการณ์ของอนาคต ภายในเกมที่ไม่สิ้นสุด บริษัทก้าวไปสู่วิสัยทัศน์ที่สูงขึ้นของพวกเขาอยู่เสมอ ที่นี่เป็นความลำบาก พวกเขาไม่เคยไปที่นี่ มันเป็นวิสัยทัศน์อุดมคติของอนาคตที่เราผูกพันผลิตภัณฑ์ของเรา บริษัทและอนาคต ไซมอน ซีเนค
กล่าวว่า อเมริกายัง
คงพยายามให้อุดมคตินั้นที่บุคคลทุกคนต้องเสมอภาค…เราเดินตามขั้น
ตอนไปสู่วิสัยทัศน์อุดมคติของอนาคตที่ยังไม่มีอยู่ ผู้นำต้องระบุวิสัยทัศน์
คุ้มค่าเดินตามอย่างหมดหัวใจ ผู้นำต้องยึดทำไมเบื้องหลังการก้าวทุกอย่าง
ที่พวกเขาทำ
สตีฟ จ้อป มีวิสัยทัศน์อุดมคติของสภาวะในอนาคต วิสัยทัศน์ที่เขาจินตนาการเป็นโลกที่บุคคลหนึ่งสามารถลุกขึ้นยืนต่อผู้นำ บุคคล
สามารถเเข่งขันกับบริษัทใหญ่ได้ มันได้เกิดคอมพิวเตอร์ส่่วนบุคคล
เป็นผลิตภัณฑ์ที่สมบูรณ์ช่วยเเอปเปิลเดินหน้าไปสู่วิสัยทัศน์ และ
บุคคลลงชื่อเข้าร่วมเป็นส่วนหนึ่งของบริษัทของเขาเป็นบุคคลและ
ลูกค้าที่ภูมิใจและจงรักภักดี มันไม่ได้เป็นเพียงแค่ผลิตภัณฑ์ดีกว่า
มันเป็นที่พวกเขามองตัวพวกเขาเองเป็นการสนับสนุนเพื่อวิสัยทัศน์
จนวิสัยทัศน์กลายเป็นของพวกเขาเอง
ไซมอน ซีเนค ยืนยันว่าทำไมและวิสัยทัศน์เชื่อมโยงกัน แต่มันแตกต่่างกัน
ความแตกต่างระหว่าง “ทำไม” และ “วิสัยทัศน์” คือ ทำไมมาจากอดีต มันเป็นรากฐานของบ้าน อดีตเป็นผลรวมของเราคือใคร มันเป็นเป้าหมายไม่เคยเปลี่ยนแปลง และเรามีหนึ่งเท่านั้น วิสัยทัศน์เป็นสภาวะในอนาคต ไกลออกไปในอนาคต อุดมคติจนเราไม่เคยไปที่นั่นอย่างแท้จริง แต่เราจะพยายามจนตาย วิสัยทัศน์คืออะไรที่ให้ชีวิตของเรา และงานของเรา
มีความหมาย วิสัยทัศน์ของอนาคตเป็นนามธรรม เปลี่ยนแปลงได้ ไม่เหมือนทำไม เราสามารถมีมากกว่าหนึ่ง เราสามารถทำงานที่จะเดินหน้ามากกว่าหนึ่งวิสัยทัศน์ ทำไมของเราคงที่ และมันไม่สามารถเปลี่ยนแปลง เมื่อเปรียบเทียบกัน เนื่องจากวิสัยทัศน์เกี่ยวกับบางสิ่งบางอย่างยังไม่ถูกสร้าง เราไม่
รู้อย่างแน่นอนรูปแบบของมัน เราทำงานอย่างไม่รู้จักเหนื่อยที่จะสร้างมัน
จงคิดถึงทำไมเหมือนกับรากฐานของบ้าน มันเป็นจุดเริ่มต้น มันให้อะไรก็ตามที่เราสร้างบนมันที่เข้มแข็งและถาวร วิสัยทัศน์ของเราเป็นวิสัยทัศน์อุดมคติของบ้านที่เราหวังจะสร้าง เราสามารถทำงานตลอดชีวิตที่จะสร้างมัน และเรายังคงไม่่สิ้นสุด แต่กระนั้นผลลัพธ์ของงานของเราช่วยให้รูปแบบของบ้าน เมื่อมันก้าวจากจินตนาการของเราไปสู่ความเป็นจริง มันบันดาลใจบุคคลมากขึ้นที่จะร่วมวิสัยทัศน์และทำงานต่อไป….ตลอดกาล
ปัญหาของวิสัยทัศน์วันนี้คือการขาดคำนิยามที่มั่นคง ด้วยเหตุนี้หลายถ้อยแถลงวิสัยทัศน์ดูเหมือนคล้ายกับเป้าหมายระยะยาวที่เห็นแก่ตัว ต้องใหญ่โตที่สุด บรรลุความสำเร็จมากที่สุด นำเสนอคุณค่ายิ่งใหญ่ที่สุด สิ่งเหล่านี้ไม่ได้เป็นคำอธิบายของโลกที่เราต้องการมีชีวิตอยู่ แต่เป็นคำอธิบายของบริษัทที่เราต้องการสร้าง นี่เป็นสิ่งที่ดีแต่ไม่ใช่วิสัยทัศน์ ด้วยความรู้สึกของการทำให้โลกเป็นสถานที่ที่ดีขึ้น
ภายในเกมที่ไม่สิ้นสุด เลยพ้นไปจากทำไม ไซมอน ซีเนค กล่าวว่า ผู้นำต้องถ่ายทอดวิสัยทัศน์ขององค์การอย่่างชัดเจน มันเป็นการขยายทำไมของเรา มองไปในอนาคต มันเป็นสภาวะอุดมคติตรงที่ทำไมของเราบรรลุ
เขายอมรับว่ามันเป็นไปได้เราจะไม่เคยไปสู่ที่นั่นอย่างแท้จริง แต่มันดึงดูด
ที่เราเต็มใจเสียสละทุกอย่างภายในความพยายาม ตามมุมมองของไซมอน ซีเนค วิสัยทัศน์ต้องมีมาตรฐานห้าอย่าง
*เพื่อบางสิ่งบางอย่าง ยืนยันและมองในแง่ดี
*ครอบคลุม เปิดกว้างต่่อบุคคลทุกคนที่อยากจะมีส่วนช่วย
*มุ่งบริการ เพื่อเป็นประโยชน์พื้นฐานแก่บุคคลอื่น
*ยืดหยุ่น สามารถอยู่รอดต่อการเปลี่ยนแปลงทางสภาพเเวดล้อม
*อุดมคติ ยิ่งใหญ่ กล้าหาญ ไม่สามารถบรรลุในที่สุด
ผลประโยชน์ระยะยาวของบริษัทสามารถถูกคุกคาม เมื่อเราเล่นด้วย
กรอความคิดที่สิ้นสุดภายในเกมที่ไม่สิ้นสุดของธุรกิจ ความลุ่มหลงกับ
ตัวชี้วัดระยะสั้นลำดับความสำคัญความเร่งด่วนเหนือความสำคัญ นำไปสู่กลยุทธ์ที่อันตรายและวิธีการรุนเเรงที่จะลดต้นทุน ความรุนเเรงนี้ไม่เพียงแต่สร้างบริษัทเพื่อความล้มเหลวในที่สุดเท่านั้น แต่สร้างวัฒนธรรมของความไม่มั่นคงด้วย
บริษัทเล่นเกมที่สิ้นสุดถูกออกแบบเพื่อความมั่นคง ในขณะที่พวกเขาสร้างผลลัพธ์รายไตรมาส พวกเขาไม่ได้ตระเตรียมเพื่อรับมือกับการลบล้าง ตรงกันข้ามบริษัทเล่นเกมที่ไม่สิ้นสุดถูกออกแบบที่จะรับเอาสถานการณ์ที่ไม่คาดคะเนไว้ และปรับตัวกับมัน บริษัืทกรอบความคิดที่ไม่จบสิ้นคิดในเเง่ของรุ่นไม่ใช่ไตรมาส

ผู้นำที่ยิ่งใหญ่กำหนดสภาวะที่บุคคลของพวกเขาเจริญเติบโต นี่รวมทั้ง
ความปลอดภัยทางจิตใจและวัฒนธรรมที่ไว้วางใจ ตรงที่บุคคลพอใจกับความเป็นอิสระและความมั่นคง ในขณะที่เดินตามความมุ่งหมายที่ใหญ่กว่าตัวพวกเขาเองหรือเงิน ความมุ่งหมายที่ไซมอน ซีเนค เรียกว่าวิสัยทัศน์
ไซมอน ซีนิค ได้ยกตัวอย่างภายใน “The Infinite Game” เกี่ยวกับนิโคไล
วาวิลอฟ นักพฤกษศาสตร์ชาวรัสเซีย ทุ่มเทและเสียสละชีวิตของเขาเพื่อวิสัยทัศน์ – สิ้นสุดความหิวของโลก ทีมนักวิทยาศาสตร์ของเขาเชื่อภายใน
วิสัยทัศน์นี้ ด้วยความลุ่มหลงกับงานของพวกเขารอดชีวิตระหว่างสงคราม
และดำเนินการมาจนถึงวันนี้
ตอนแรกพวกเขากินสัตว์ภายในสวนสัตว์ จากนั้นพวกเขากินแมวและหมาของพวกเขา แม้แต่บุคคลบางคนยอมกินกาวกระดาษบุผนังเเละหนังสัตว์ต้ม เด็กคนหนึ่งตาย เขาเพิ่งจะอายุเพียงสามปี ดานิลี กรานิน เขียน ผู้รอดชีวิตคนหนึ่ง แม่ของเขาได้วางร่างกายตากแห้งตรงหน้าต่างและเฉือนเนื้อทีละชิ้นของเขาทุกวันที่จะให้อาหารลูกคนที่สองของเธอ
สิ่งเหล่านี้เป็นความร้่ายแรงสุดขีดบางอย่่างที่บุคคลของเลนินการดถูกขับเคลื่อนระหว่างการยึดครองเมืองเกือบเก้าร้อยวันของนาซี ตั้งเเต่
กันยายน 1941 ถึง มกราคม 1944 ประชาชนมากกว่าหนึ่งล้านคน รวมทั้งเด็กสี่แสนคนเสียชีวิตพวกเขาส่วนใหญ่อดตาย ตลอดเวลามวลชนไม่รู้เลยว่าการสะสมหลายแสนเมล็ดพันธุ์ของมันฝรั่ง ข้าว ถั่ว และธัญพืช ได้ถูกซ่อนเร้นอยู่ภายในใจกลางของเมือง
ประมาณยี่สิบห้าปีก่อนสงครามโลกครั้งที่สอง และการยึดครองสามปีของเลนินกราด นักพฤษศาสตร์ชาวรัสเซีย นิโคไล วาวิลอฟ ได้เริ่มต้นสร้างการสะสมเมล็ดพันธ์ุของเขาภายในห้องทดลอง เขาและทีมนักวิทยาศาสตร์ของเขาได้สะสมหลายแสนของเมล็ดพันธ์ุภายในภารกิจของพวกเขาที่จะป้องกันรัสเซีย และเเม้แต่ส่วนที่เหลืออยู่ของโลกจากความอดอยาก การผจญกับความหนาว ลูกกระสุน การทิ้งระเบิด และความอดอยาก นักวิทยาศาสตร์ได้ทำงานของพวกเขาอย่างต่อเนื่อง พวกเขาเก้าคนได้อดอาหารเสียชีวิต แทนที่จะกินสต็อคเมล็ดพันธ์ของพวกเขา มันเป็นความผูกพันของพวกเขาต่อวิสัยทัศน์ที่ยิ่งใหญ่ ไซมอน เซนิค มองนัก
วิทศาสตร์เหล่านี้เป็นวีรบุรุษ
นิโคไล วาวิลอฟ เจริญเติบโตภายในเวลาที่รัสเซียถูกล้างผลาญด้วยความอดยาก
ฆ่าบุคคลหลายล้านคน เขาได้ผูกพันชีวิตของเขาและงานของเขาที่จะสิ้นสุดความหิว และป้องกันอนาคตจากความหายนะทางนิเวศ อะไรที่เริ่มต้น
เป็นอุดมคติ ในที่สุดกลายเป็นวิสัยทัศน์ต่อนิโคไล วาวิลอฟ
นิโคไล วาวิลอฟ ต้องการมีการสำรองของเมล็ดพันธุ์ เพื่ออาหารโลกที่
อาจจะหมดไปเขาถูกจับภาบใน 1940 ด้วยข้อหาการจารกรรม เสียชีวิตภายในคุก แต่กระนั้นวิสัยทัศน์ของนิโคไล วาวิวอฟได้ดำเนินต่อไป อะไร
เริ่มต้นเป็นอุดมคติได้กลายเป็นวิสัยทัศน์ในที่สุดต่อนิโคไลวาวิลอฟ เขา
เดิน
ทางไปทั่วโลกรวบรวมพืชอาหารที่หลากหลาย และเรียนรู้มากขึ้น
เกี่ยวกับอะไร เมื่องานของเขาได้ก้าวหน้าขึ้น วิสัยทัศน์ของนิโคไล
วาวิลอฟ
ต่อธนาคารเมล็ดพันธุ์ได้ตกผลิก ทำนองเดียวกับเรารักษาสำรองของ
ข้อมูลที่สำคัญเมื่อคอมพิวเตอร์ของเราพัง วาวิลอฟต้องการมีสำรอง
ของเมล็ดพันธุ์ เพื่ออาหารของโลกทั้งหมด ถ้าสายพันธุ์ใดก็ตามสาบสูญหรือไม่สามารถเจริญเติบโตเนื่อจากธรรมชาติหรือความหายนะที่มนุษย์
ทำ
ภายใน ค.ศ 1920 นิโคไล วาวิลอฟ เลือกชีวิตเป็นนักวิชาการของเขาคณะพฤกษศาตร์ กลายเป็นหัวหน้าคณะ ภายในเลนินกราด ด้วยความช่วยเหลือของเงินทุนรัฐบาล วาวิลอฟสามารถรวมทีมของนักวิทยาศาสตร์เข้ามาร่วมภายในงาน
ของเขา และช่วยเดินหน้าวิสัยทัศน์ของเขา นิโคไล วาวิลอฟ เขียนว่า ผมอยากให้คณะเป็นสถาบันที่จำเป็นและมีประโยชน์ต่อบุคคลทุกคนเท่าที่
เป็นไปได้
ผมอยากจะรวมความหลากหลายจากทั่วโลก จัดตั้งพวกเขาทุกคนและทำให้คณะเป็นทรัพย์สินของพืชผลทุกอย่าง และเหมือนกับวิสัยทัศน์ที่ดี
ใดก็ตามด้วยกรอบความคิดที่ไม่สิ้นสุด เขาได้สรุปว่า ผลลัพธ์ไม่แน่นอน….
แต่ผมยังคงต้องการจะพยายาม
แต่กระนั้นภายในสองปีการเปลี่ยนแปลงได้เกิดขึ้น นี่เป็นสหภาพรัสเซีย
ของโจเซฟ สตาลิน และไม่มีใครเลยปลอดภัย ไม่แม้แต่นิโคไล
วาวิลอฟที่ถูกเคารพสูง ตลอดเส้นทางของกฏของสตาลินยาวนานตั้งแต่ 1922 จนกระทั่งการเสียชีวิตของเขาเมื่อ 1953 โจเซฟ สตาลินได้กล่าวที่จะรับผิดชอบการเสียชีวิตมากกว่า 20 ล้านคนของบุคคลของเขาเอง และน่าเสียใจที่นักวิทยาศาสตร์ที่ทุ่มเทชีวิตของเขาช่วยเหลือบุคคลของประเทศของเขาพบตัวพวกเขาเองเป็นเป้าหมายทางการเมืองของสตาลิน
เเม้ว่าจะมีการคุกคามและสภาวะที่ทรหดอย่างเดียวกับผู้อยู่อาศัยคนอื่นของเลนินกราด ทีมนักวิทยาศาสตร์ของวาวิลอฟทำงานของพวกเขาอย่างต่อเนื่องตลอดการยึดครอง
เรารู้ว่าวิสัยทัศน์เป็นเพียงแค่เมื่อเราผูกพันมันด้วยความเชื่อมั่นที่บุคคลอื่น
จะสานต่อมรดกของเรา นี่เป็นอย่างแน่นอนต่อกรณีของผู้ก่อตั้งของอเมริกา
และมันเป็นกรณีของนิโคไล วาวิลอฟ ด้วย วิสัยทัศน์ของโลกของวาวิลอฟ
พลเมืองทั้งหมดมีเเหล่งของอาหาร รับรองว่าเราสามารถอยู่รอดนานเท่าที่เป็นไปได้มาจนถึงวันนี้ เรามีธนาคารเมล็ดพันธ์เกือบสองพันแห่งภายในมากกว่าร้อยประเทศทั่วโลก ทำต่อผลงานที่นิโคไล วาวิลอฟได้เริ่มต้นช่วงชีวิตที่ผ่านมา

เจ็นเนอรัล อีเลคทริค และวอลมาร์ท ได้ถูกอ้างเป็นกรณีศึกษา แจ็ค เวลซ์ พูดเกี่ยวกับการเป็นดีที่สุด และเกี่ยวกับการชนะ เป็นมุมมองที่สิ้นสุด
ไซมอน ซีเนค สร้างประเด็นว่าบริษัทจะไม่ดีที่สุดอยู่เสมอ และพวกเขาจะไม่เจริญเติบโตอยู่้เสมอ มุมมองที่ไม่จบสิ้นพยายามอยู่เสมอที่จะดีขึ้นไม่ใช่ดีที่สุด การเจริญเติบโตและดีที่สุด เป็นผลลัพธ์
หนังสือ “The Infinite Game” ของไซมอน ซีเนค กล่าวถึงเเจ็ค เวลซ์ บ่อยครั้งเเจ็ค เวลซ์ และกรอบความคิดที่สิ้นสุดของเขาปลูกฝังวัฒนธรรมงานมลพิษ ท่ามกลางบุคคลของจีอีอย่างไร จุดมุ่งของแจ็ค เวลซ์อยู่ที่ “การชนะ” อยู่
เสมอ ด้วยเป้าหมายระยะสั้น เพื่อที่จะชนะการแข่งขัน แจ็ค เวลซ์ มีชื่อเสียง
ต่อการไล่บุคคลออกและประเมินบุคคลบนการปฏิบัติงานและศักยภาพ
ในฐานะของตัวอย่างตรงกันข้าม ไซมอน เซนิค ชื่นชมวิถีทางเนวีซีลของอเมริกาประเมินบุคคลบนการปฏิบัติงานและความไว้วางใจ ซีลส์มุ่งที่วัฒนธรรมของความไว้วางใจ และความปลอดภัยทางจิตใจ ซีลส์ยอมให้
บุคคลที่มีการปฏิบัติงานปานกลางหรือแม้แต่ต่ำด้วยความไว้วางใจสูงเข้าร่วมทีมซิลส์ แต่พวกเขาไม่ต้องการบุคคลที่มีการปฏิบัติงานสูงด้วยความไว้วางใจต่ำ
องค์ประกอบที่สำคัญอย่างหนึ่งของเกมที่ไม่สิ้นสุดคือ ความสำคัญของการสร้างความไว้วางใจภายในองค์การ เขาได้สงสัยว่าถ้าเนวีซีล ทีมการปฏิบัติงานสูงที่สุดภายในโลก ลำดับความสำคัญความไว้วางใจก่อนการปฏิบัติงาน
ดังนั้นทำไมเรายังคงคิดการปฏิบัติงานสำคัญอย่่างเเรกภายในธุรกิจ
เมื่อเราพูดเกี่ยวกับการปฏิบัติงานและความไว้วางใจ และมันมีความหมายอะไรต่อทีม เราจะได้ยินหรืออ่านเรื่องราวจากไซมอน ซีเนค เขาเป็น
ผู้สนับสนุนคนหนึ่งของความสำคัญของความไว้วางใจหล่อทีมที่มีประสิทธิภาพสูง จากการทำงานกับเนวี ซีลส์ ไซมอน มักจะยกตัวอย่าง
บ่อยครั้งพวกเขาเป็นอย่างไร และอะไรทำให้พวกเขา “ดีที่สุดของดีที่สุด”
ในขณะที่ทำงานบางอย่างเพื่อเนวีซีลอเมริกัน ไซมอน ซีเนค
อยากรู้กองทัพเรือได้คัดเลือกบุคคลเข้าร่วมทีมซีลซิกซ์อย่างไร เพืื่่่อที่จะตอบคำถามนั้น พวกเขาได้เขียนกราฟของความไว้วางใจเปรียบเทียบกับการปฏิบัติงาน
แก่เขา การปฏิบัติงานได้ถูกระบุเป็นทักษะและความรู้ของพวกเขาบนสนามรบ
: การต่อสู้ การยิง และความอดทน เป็นต้น ความไว้วางใจได้ถูกระบุเป็น
พวกเขาอยู่ภายนอกสนามรบเป็นอย่างไร – ความซื่อสัตย์ ความเคารพ
การสนับสนุน เป็นต้น
เนวีซีลส์ มีการวัดที่ยิ่งใหญ่พิจารณาบุคคลเข้าร่วมภายในซีลส์ การปฏิบัติงานเกี่ยวกับความสามารถ อยู่บนแกนตั้ง เปรียบเทีบบความไว้วางใจเกี่ยวกับคุณลักษณะ อยู่บนแกนนอน น่าประหลาดใจ เนวี ซีลส์ จะเลือกบุคคลบางคน
ที่อาจจะไม่เป็นผู้ปฏิบัติงานสูง แต่ความไว้วางใจเหนือกว่าบุคคลบางคน
เป็นผู้ปฏิบัติงานสูงแต่ไม่มีความไว้วางใจ เนวี ซีลส์ ได้สรุปว่าความไว้วางใจสำคัญกว่าการปฏิบัติงาน พวกเขาเชื่อว่าผู้ปฏิบัติงานปานกลางด้วยความไว้วางใจสูงต่อทีมซีลส์ ดีกว่าผู้ปฏิบัติงานสูงด้วยความไว้วางใจปานกลาง เมื่อพวกเขาไปสู่ภารกิจ ความไว้วางใจสำคัญที่สุด
ไซมอน ซีเนค ได้สงสัยต่อปรัชญาธุรกิจของแจ็ค เวลซ์ของการเรียง
ลำดับผู้บริหารตามแกนสองแกน การปฏิบัติงานและศักยภาพ ศักยภาพเป็นการปฏิบัติงานในอนาคต การเรียงลำดับผู้บริหารบนการปฏิบัติงาน และการปฏิบัติงานในอนาคต ปัญหาคือ ทีมที่มีความไว้วางต่ำมักจะสนใจการปฏิบัติงานของพวกเขาเองมากกว่าพวกเขาจะช่วยเหลือทั้งทีม
เกณฑ์การประเมินของเเจ็ค เวลซ์ต่อบุคคลใช้ปัจจัยที่ระบุค่าได้สองตัว การปฏิบัติงาน และศักยภาพ เราสามารถมองเห็นเกณฑ์การประเมินของเขาอย่างชัดเจนอยู่บนพื้นฐานการปฏิบัติงานอย่างเดียว ด้วยการไม่มุ่งความไว้วางใจ การทำให้เกิดวัฒนธรรมมลพิษ ตรงที่บุคคลวางแผนต่อต้านระหว่างกันโดยไม่มีความรู้สึกต้องการที่จะร่วมมือร่วมใจ มันเป็นกรณีศึกษา
ที่ดีแสดงคุณค่าของความไว้วางใจและความร่วมมือร่วมใจภายใน “ทีมที่ไว้วางใจ” สร้างรากฐานของกรอบความคิดที่ไม่สิ้นสุด
ไซมอน ซีเนค กล่าวว่า เเม้แต่ แม้แต่อดัม สมิธ ได้จินตนาการมัน ทุนนิยมเป็นสิ่งที่ดี มันเพียงแค่ตราสินค้าของซีอีโอก่อนหน้านี้ของเจ็นเนอรัล
อีเล็คทริค แจ็ค เวลซ์ และนักเศรษฐศาสตร์อนุรักษ์นิยม มิลตัน ฟรีดแมน ถูกทำลาย ความมุ่งหมายของธุรกิจอย่างเดียวไม่ใช่ทำกำไรสูงสุด มันเป็นเดินหน้าสังคมและนำเสนอคุณค่า
ความมุ่งหมายของธุรกิจคือ การมีส่วนช่วย และถ้าเรานำเสนอบางสิ่งบางอย่างของคุณค่าที่บุคคลคิดยกระดับชีวิตภายในบางรูปแบบเเล้ว เราจะทำกำไร นั่นคือเรามีธุรกิจที่มีชีวิตอย่างไร มันควรจะระบุโดยลูกค้าไม่ใช่บริษัท
เเซม วอลตัน ผู้ก่อตั้งที่มีวิสัยทัศน์ของวอลมาร์ท เป็นบุคคลเรียบง่ายด้วยปรัชญาธรรมดา และความมุ่งหมายที่คุณธรรมสูง เป็นผู้สนับสนุนของบุคคลธรรมด เจริญเติบโตระหว่างเศรษฐกิจตกต่ำ เเซม วอลตัน เข้าใจความสำคัญและคุณค่าของวันทำงานที่หนัก และด้วยเหตุนี้เขาทุ่มเทชีวิตทั้งหมดของเขาบริการชาวอเมริกันทำงาน
แซม วอลตัน ผู้ก่อตั้งวอลมาร์ท เสนอลำดับความสำคัญของการลดต้นทุนของชีวิตชาวอเมริกันทำงาน คุณธรรมและวิสัยทัศน์ เขามีวิสัยทัศน์ที่ไม่สิ้นสุด เมื่อเขาเริ่มต้นวอลมาร์ทที่จะปรับปรุงชีวิตของชาวอเมริกันธรรมดา เขาสร้างบริษัท และวอลมาร์ทเป็นที่รักของบุคคลและลูกค้า
โชคไม่ดีเมื่อไมค์ ดุค ยึดครองเป็นซีอีโอของวอลมาร์ท บริษัทได้กีดกันวิสัยทัศน์นั้น เพื่อประโยชน์ของประสิทธิภาพและกำไร วอลมาร์ทได้ถูกทดแทนด้วยจุดมุ่งที่สิ้นสุดต่อการสร้างมูลค่าของผู้ถือหุ้นสูงสุด การบริการอยู่ลำดับสุดท้าย มันกลายเป็นวอลล สตรีท ไปแล้ว
ต่อแซม วอลตัน ความมุ่งหมาย วิสัยทัศน์ หรือความเชื่อ ขับเคลื่อนเขา มากกว่าสิ่งอื่นใด เเซม วอลตัน เชื่อมั่นภายในบุคคล เขาเชื่อว่าถ้าเขาดูแลบุคคล บุคคลจะดูเเลเขา

ไซมอน เซนิค กล่าวว่า วอลท์ ดีสนี่ย์ มีความรู้สึกที่ชัดเจนของ “ทำไม” เขา
เกี่ยวกับความสุข เมื่อวอลท์ ดีสนีย์ถูกก่่อตั้ง มันเป็นระหว่างสงคราม บุคคลกล่าวว่า
ชีวิตแย่มาก และเขากล่าวว่า ไม่ใช่ เขามองโลกในแง่ดีอยู่เสมอ ชีวิตช่างสวยงาม มันเกี่ยวกับการให้ มันเกี่ยวกับครอบครัว ความมุ่งหมายของเขาได้เจริญเติบโต บุคคลผูกพันตัวพวกเขาเองช่วยเขาเจริญเติบโตวอลท์ ดิสนี่ย์ และมันบรรลุความสำเร็จสูงมาก ผู้นำที่ดีปลดปล่อยจินตนาการด้วยการ
เริ่มต้นกับทำไม
ความฝันของวอลท์ ดีสนีย์ที่เรารู้จักกันเป็นดิสนีย์แลนด์เผชิญปัญหายิ่งใหญ่
เราจะได้นักลงทุนหนุนหลังบางสิ่งบางอย่างที่ไม่เคยทำมาก่อนอย่างไร และปรากฏอยู่ภายในภายในภาพวาดเท่านั้น ด้วยการเผชิญกับปัญหานี้ วอลท์ ดิสนีย์
ได้ทำสิ่งที่เขาดีที่สุด เขาได้ทาสีภาพด้วยคำพูด
ความคิดของดีสนี่ย์แลนด์เรียบง่าย มันจะเป็นสถานที่เพื่อบุคคลพบความสุข
และความรู้ มันจะเป็นสถานที่เพื่อพ่อแม่และลูกใช้เวลาสนุกสนานภายในที่อื่น
ดีสนี่ย์แลนด์ขึ้นอยู่กับและทุ่มเทต่อความฝัน และความจริงที่สร้างอเมริกา
มันเพรียบพร้อมทำให้ความฝันเและความจริงหล่านี้เป็นเรื่องน่าทึ่ง เป็นเเหล่งของความกล้าหาญและการบันดาลใจไปทั่วโลก
ภายใน “The Infinite Game” ไซมอน ซีเนค ได้ระบุความยืดหยุ่นของการดำรงอยู่
เป็นความสามารถที่จะริเริ่มการลบล้างต่่อโมเดลธุรกิจหรือเส้นทางกลยุทธ์
เพื่อที่จะเดินหน้าวิสัยทัศน์อย่างมีประสิทธิภาพมากขึ้น ผู้นำใจที่ไม่สิ้นสุด
มองเห็นว่าเส้นทางในขณะนี้ของพวกเขาจำกัดความสามารถของบุคคลที่จะบรรลุ วิสัยทัศน์ต้องปรับตัว พวกเขาต้องยึดหยุ่น แม้ว่ามันหมายถึงละทิ้งหรือ
ลบล้างโมเดลธุรกิจเดิมของพวกเขา
บริษัทหลายบริษัทที่สูญเสียการมองเห็นวิสัยทัศน์ของพวกเขา และไม่ได้ปรับตัวเมื่อพวกเขาควรจะ รวมทั้งอิสท์แมน โกดักที่เลือกไม่เดินตามเทคโนโลยีภาพดิจิตอลของพวกเขาเอง วอลท์ ดีสนี่ย์ ปรับตัวและขายหุ้นภายในวอลท์ ดีสนีย์ โปรดักชั่นของเขา เมื่อองค์การกลายเป็นใหญ่เกินไปและมุ่งกำไร ดังนั้นเขาสามารถเดินตามความฝันของเขาของการสร้างดีสนีย์แลนด์
บิดาผู้ก่อตั้งของอเมริกาได้เขียนคำประกาศอิสรภาพ วิสัยทัศน์ที่เขียนนี้
ออกแบบคล้ายเข็มทิศเพื่อสังคม และเพื่อแต่ละชุมชน มันต้องทนทาน
ยึดหยุ่น และไร้เวลา วิสัยทัศน์ต้องยิ่งใหญ่ กล้าหาญ และในที่สุดไม่บรรลุ
คำประกาศอิสระภาพ 1977 ระบุว่าอำนาจหน้าที่ปกครองเป็นของประชาชน
และบุคคลทุกคนเกิดมาเท่าเทียมกัน พวกเขามีสิทธิต่อชีวิต เสรีภาพ และแสวงหาความสุข ประชาชนพยายามจนตายที่จะป้องกันเสรีภาพและความ
เสมอภาค
น่าสนใจมูนช้อตของจอห์น เคนเนดี้ถูกอ้างเป็นเป้าหมายที่สิ้นสุด แม้ว่าการ
ส่งมนุษย์ลงบนดวงจันทร์ภายใน 1969 น่าประทับใจมาก เมื่อมันบรรลุความสำเร็จ การเเข่งขันไปสู่ดวงจันทร์ชนะ ในที่สุดการสิ้นสุดชัดเจน ทำอะไรต่อ
ไป เกมที่ไม่สิ้นสุดเดินต่อไป วิสัยทัศน์ที่ไม่สิ้นสุดและยาวนานที่มูนช้อตช่วยเดินหน้าคืออะไร มูนช้อตของเคนเนดี้ที่จริงเเล้วมุ่งวิสัยทัศน์ที่ไม่สิ้นสุด
“ความก้าวหน้าของเราเพื่อประโยชน์มากมาย เราออกเดินทางไปสู่ทะเลใหม่
เพราะว่าเรามีความรู้ใหม่ที่จะได้ และสิทธิใหม่ที่จะชนะ และมันต้องถูกใช้
เพื่อความก้าวหน้าของบุคคลทุกคน”
ไซมอน ซีเนค กล่าวว่ามูนช้อตมักจะเรียกร้องโดยผู้นำ พยายามบันดาลใจ
บุคคลของพวกเขาไปสู่บางสิ่งบางอย่างที่ดูเหมือนเป็นไปไม่ได้ มูนช้อตผ่านการทดสอบส่วนใหญ่ของวิสัยทัศน์ ดังนั้นมันทำงานได้ ภายในกรณีมูนช้อตที่แท้จริงของเคนเนดี มันยืนยันและเฉพาะ มันครอบคลุมและคุณค่าของการเสียสละ แต่กระนั้นมันสิ้นสุด ไมว่าความท้าทายยากอย่างไร ไม่ว่่ามันดูเหมือนเป็นไปไม่ได้อย่างไร มูนช้อตเป็นเป้าหมายบรรลุได้ที่สิ้นสุด
มันเป็นสิ่งที่จิม คอลลินส์ ผู้เขียน “Good to Great” และ “Built to Last”
เรียกว่าบีเเฮก เป้าหมายที่ยิ่งใหญ่ กล้าหาญ เสี่ยงภัย มันง่ายที่จะผิดพลาด
บีแฮกต่อวิสัยทัศน์ เพราะว่ามันสามารถบันดาลใจอย่างไม่น่าเชื่อ และมักจะ
ใช้หลายปีที่จะบรรลุ แต่ภายหลังมูนช้อตได้บรรลุ เกมดำเนินต่อไป เพียงแค่เลือกอีกบีแฮกไม่ได้เป็นการเล่นที่ไม่สิ้นสุด มันเป็นเพียงแสวงหาที่สิ้นสุดอีกอย่างหนึ่ง
คำถามว่าวิสัยทัศน์ต้องตอบว่า : วิสัยทัศน์ที่ไม่สิ้นสุดและยาวนานอะไรที่
มูนช้อตจะช่วยเดินหน้า วิสัยทัศน์เป็นสภาพแวดล้อมเพื่อเป้าหมายอื่นของเราทุกอย่าง และการบรรลุความสำเร็จสิ้นสุดทุอย่างของเราต้องช่วยเดินหน้า
วิสัยทัศน์ ที่จริงแล้วถ้ากลายเป็นสนใจกับเป้าหมายที่สิ้นสุดเกินไป เราปล่อยตัวเราเองเปิดกว้างต่อการตัดสินใจที่ดีเพื่อสิ้นสุดที่ดีเท่านั้น แต่อาจจะเสียหายต่อไม่สิ้นสุด