รัฐบาลต้องเร่งรัดแก้ปัญหาเฉพาะหน้า
สบาย สบาย สไต์เกษม
เกษม อัชฌาสัย
รัฐบาลต้องเร่งรัดแก้ปัญหาเฉพาะหน้า
ปรากฏการณ์เรียกร้องประชาธิปไตยในเมืองไทยเวลานี้ มาเร็วเกินกว่าที่คณะรักษาความสงบแห่งชาติ(คสช.)คาดการณ์ หากพิจารณาจากยุทธศาสตร์ชาติ ๒๐ ปีที่ คสช.ทำเตรียมไว้ โดยมีจุดมุ่งหมายทำให้ชาติไทยบรรลุถึงความอยู่รอดทางเศรษฐกิจที่ยั่งยืน ในอนาคต
การมาถึงของ”โควิด 19”โดยไม่คาดหมาย ทำให้กระทบเศรษฐกิจโลกอย่างทั่วถึง รวมทั้งไทยด้วย และแน่นอนว่า ส่งผลกระทบอย่างรุนแรงต่อยุทธศาสตร์ชาติ ๒๐ ปีในหลายๆ ด้าน โดยเฉพาะในด้านเศรษฐกิจ ดังที่ว่า
ถ้าไปถามรัฐบาลในตอนนี้ว่า จะใช้ยุทธศาสตร์ ๒๐ ปีแก้ไขปัญหาได้อย่างไร คาดว่าคงจะตอบไม่ถูกอย่างแน่นอน เพราะดูเหมือนจะยังตั้งสติไม่ได้
ดังนั้น ผมจึงขอเสนอให้ต้องเร่งปรับแผนเศรษฐกิจระดับชาติไปตามเพลง ในแต่ละปี ตามความเหมาะสม ดังที่จะลองยกตัวอย่างมาให้เห็น เช่น
๑.การวางแผนรีบด่วน เพื่อผลิตพืชผลทางเศรษฐกิจให้พอกินพอใช้ หรือเหลือใช้สำหรับการส่งออก ซึ่งเชื่อว่า สินค้าประเภทอาหาร ถึงอย่างไรๆ ก็ยังเป็นที่ต้องการของตลาดโลกทั่วๆ ไป น่าจะสามารถขยายตลาดได้ ภายใต้สภาวะการแพร่ระบาดของ”โควิด 19”ในขณะนี้ โดยเฉพาะอาหารทะเลกระป๋องและแปรรูป ไก่สดแช่เย็น แช่แข็งและแปรรูป ผักและผลไม้สดแช่แข็ง ฯลฯ รวมทั้งผลิตภัณฑ์อาหารสัตว์ ฯลฯ เพราะเชื่อว่าในหลายชาติขาดแคลนและต้องการ
๒. สร้างตำแหน่งงานเพิ่ม สำหรับคนไทยเป็นการเฉพาะ ในอุตสาหกรรมต่างๆ ที่ยังทำได้ ยกตัวอย่าง เช่น แวดวงอุตสาหกรรมการก่อสร้าง อุตสาหกรรมการประมง แต่ต้องค่อยๆ ผ่องถ่ายแรงงานต่างชาติออกไป ด้วยกรรมวิธีที่แนบเนียน เพราะเวลานี้ถึงคราวจำเป็นที่ไทยเราต้องเอาตัวรอดก่อนแล้ว คนอื่นต้องออกไป อย่างเดียวกันกับที่สหรัฐอเมริกากระทำกับพวกลักลอบเข้าเมืองผิดกฏหมาย
ตัวเลขของสำนักงานพัฒนาการเศรษฐกิจแห่งชาติซึ่งเปิดเผยเมื่อวันที่ ๒๘ พฤศภาคมที่ผ่านมา ระบุว่า ใน“ไตรมาสที่ ๑ ของปี ๒๕๖๓ ไทยเรามีผู้ว่างงานเกือบ ๔๐๐,๐๐๐ คนและคาดการณ์ว่า ภายในปี ๒๕๖๓ อาจมีแรงงานที่เสี่ยงการเลิกจ้างถึง ๘.๔ ล้านคน ขณะที่เด็กจบใหม่ที่จะเข้าสู่ตลาดแรงงานมีราว ๕.๒ แสนคนและอาจไม่มีงานทำ
ที่สำคัญมากก็คือ ต้องรณรงค์และประชาสัมพันธ์ เรียกร้องมิให้คนไทยเลือกงาน เช่นอย่างที่เคยเป็นมา ต้องรู้จักหนักเอาเบาสู้ เลิกทำตัว”รักสบาย”ได้แล้ว
๓.ส่งกลับพวกลักลอบเข้าเมืองเพื่อเข้ามาทำงานและหวังอยู่ในไทยอย่างถาวร ซึ่งเชื่อว่าน่ามีอยู่ไม่น้อย(อาจหลายแสนคน) ที่เล็ดรอดผ่านกลไกทางกฎหมายเข้ามา ซึ่งเป็นอีกทางหนึ่งในการส่งเสริมแรงงานไทย
ทั้งนี้ หมายความว่าจำเป็นที่รัฐบาลจะต้องเคร่งครัด เอาจริงเอาจัง และเอาผิดอย่างเด็ดขาดกับเจ้าหน้าที่ ผู้เรียกร้องสินบนหรือรับสินบน เพื่ออำนวยความสะดวกให้ต่างชาติเข้ามา
๔.ส่งเสริมการท่องเที่ยวภายในประเทศ สนับสนุนให้คนไทยเที่ยวกันเองภายใน ซึ่งรัฐบาลพยายามทำอยู่แล้ว แต่ต้องทำเพิ่ม เพื่อการหมุนเวียนทางเศรษฐกิจที่คล่องตัวขึ้น ทั้งนี้จนกว่า การแพร่ระบาดของ”โควิด 19”ในต่างประเทศซาลง สามารถควบคุมได้
๕ รณรงค์ส่งเสริมการใช้สินค้าผลิตโดยคนไทย เช่น เมื่อครั้งที่นิสิตนักศึกษาต่อต้านสินค้าญี่ปุ่นในปี ๒๕๑๕
ทั้งหมดที่นำเสนอนี้มาเป็นข้อๆ นี้ อาจจะดูเป็นเรื่องธรรมดา หรือ เป็นข้อเสนอแบบเชยๆ
แต่ผมก็คิดนำเสนอแนะ ตามสติปัญญาเท่าที่มี เพราะร้อนใจ ยังไม่เห็นรัฐบาล พยายามนำเสนออะไร อย่างเป็นรูปธรรม ในการแก้ไขปัญหาเฉพาะหน้าที่เลย นอกจากการแจกเงินซึ่งช่วยพยุงสถานะความเป็นอยู่ของราษฎร ได้เพียงชั่วคราวเท่านั้น
บรรดาผู้เชี่ยวชาญในด้านเศรษฐกิจทั้งหลาย ที่เก่งๆ นั้น ต่างก็พากันเก็บตัวเงียบ ไม่ยอมเสนอแนะอะไร
คาดว่าคงมัวแต่ ”หัวหมุน”อยู่กับความพยายามของคนกลุ่มหนึ่งที่ต้องการ ”ล้มสถาบันกษัตริย์” เพื่อพัฒนาระบอบประชาธิปไตย
ผมก็ไม่รู้ได้อย่างแน่ชัด
ขออนุญาตจบสั้นๆ เพียงแค่นี้ครับ
