Bohpal Gas Tragedy : โศกนาฏกรรมแก๊สแห่งโบห์พาล
อุบัติภัยทางสิ่งแวดล้อมและอุตสาหกรรมร้ายแรงที่สุดของโลก จนกลายเป็นบทเรียนของความรับผิดชอบทางสังคมและจริยธรรมของบริษัทภายในหลายมหาวิทยาลัยคือ การรั่วของเรือบรรทุกน้ำมันที่เรียกกันว่า Exxon Valdez และการรั่วของแก๊สของโรงงานยูเนี่ยน คาร์ไบด์ ณ เมืองโบห์พาล อินเดียที่เรียกกันว่า Bophal Gas Tragedy
เมื่อตอนกลางคืนวันที่ 3 ธันวาคม พ.ศ 2527 โรงงานแก๊สของบริษัทยูเนี่ยน คาร์ไบน์ อยู่ใกล้เมืองโบห์พาล อินเดีย ได้เกิดระเบิดและแก๊สรั่วออกมาประมาณ 40 ตัน บุคคลประมาณมากกว่า 200,00 คนได้เสียชีวิต และได้รับบาดเจ็บมากกว่า 500,000 คน เป็นอุบัติเหตุทางอุตสาหกรรมร้ายแรงที่สุดเท่าที่เคยเกิดขึ้น และเรียกกันว่า Bohpal Gas Tragedy : โศกนาฏกรรมแก๊สแห่งโบห์พาล
แก๊สที่รั่วจะเป็นเมทธีล ไอโซไซยาเนต สารเคมีที่ใช้ผลิตยาฆ่าแมลง ก่อนหน้านี้ถังบรรจุแก๊สได้เกิดเดือดพล่านจากความชื้น ผู้จัดการกะกลางคืนไ่ด้ละเลยสัญญานเตือน แม้แต่ระบบการทำความเย็นไม่ได้ถูกใช้งานนานกว่าหนึ่งปีแล้ว ในที่สุดวาล์วฉุกเฉินบนถังบรรจุแก๊สได้เกิดระเบิด แก๊สได้ลอยตัวขึ้นสู่อากาศเหมือนกับก้อนเมฆใหญ่ไปยังหมู่บ้านใกล้เคียง ชาวบ้านหายใจไม่ออกและเสียชีวิติทันทีเมื่อแก๊สเต็มปอด ชาวบ้านหลายพันคนที่รอดชีวิตต้องตาบอด และถูกเผาไหม้อย่างรุนแรงจากสารเคมี ยูเนี่ยน คาร์ไบ ได้จ่ายเงินขดเชยไป 470 ล้านเหรียญ
ยูเนี่ยน คาร์ไบด์ อินเดีย คือบริษัทลูกของยูเนี่ยน คาร์ไบด์ อเมริกา ผู้บริหารอินเดียบริหารงานประจำวันทุกอย่างและเป็นอิสระ ผู้บริหารอเมริกันจากสำนักงานใหญ่มีบทบาทเป็นที่ปรึกษาเท่านั้น สาเหตุที่สำคัญอย่างหนึ่งของอุบัติิเหตุแก๊สรั่วคือ โรงงานโบห์พาลกำลังขาดทุน ดังนั้นผู้บริหารท้องที่ไ้ด้ดำเนินการลดต้นทุน เช่น การปลดคนงาน และการลดต้นทุนบำรุงรักษา คนงานหลายคนไม่พอใจ และคนงานที่มีประสบการณ์ได้ลาออก คนงานส่วนใหญ่ไม่รู้หนังสือ และไม่ได้สนใจอันตรายจากสารเคมี พวกเขาต้องการมีงานทำเท่านั้น เนื่องจากความยากจนของภูมิภาคนี้ รัฐบาลอินเดียมองว่าประเทศได้รับผลประโยชน์ทางเศรษฐกิจและสังคมอย่างมากจากโรงงานยูเนี่ยน คาร์ไบด์ ยาฆ่าแมลงที่ผลิตจากโรงงานได้ช่วยชาวอินเดียลดการสูญเสียเมล็ดข้าวได้ 10% การประหยัดเมล็ดข้าวได้ 15 ล้านตันต่อปี และเพียงพอที่จะเลี้ยงดูชาวอินเดีย 70 ล้านคนต่อปีได้
ที่จริงแล้วยูเนี่ยน คาร์ไบด์ อเมริกา บริษัทแม่ ได้กำหนดมาตรฐานการควบคุมความปลอดภัยที่เข้มงวดกว่าที่อินเดียได้กำหนดไว้ อินเดียไม่มีกฏหมายความปลอดภัยและสิ่งแวดล้อมเลย แต่การควบคุมการรักษาความปลอดภัยได้ถูกละเลย จนในที่สุดนำไปสู่ความหายนะที่เศร้าสลดอย่างหาที่เปรียบไม่ได้ และได้กลายเป็นเรื่องราวโศกนาฎกรรมแก๊สแห่งโบห์พาลที่ยังไม่จบตราบเท่าทุกวันนี้
ี้ แม้ว่าภายหลัง 16 ปีของความหายนะทางอุตสาหกรรมที่โบห์พาล ดาว เคมีคอล ผู้ผลิตสารเคมียักษ์ใหญ่ของอเมริกาได้ซื้อยูเนี่ยน คาร์ไบน์ มูลค่า 11.6 พันล้านเหรียญไปแล้วก็ตาม ดาว เคมีคอล ได้ถูกเรียกร้องความรับผิดชอบทางสังคม ต่อความหายนะทางอุตสาหรรมนี้จากอินเดีย แต่ดาว เคมีคอล ได้ยืนยันว่าการรั่วของแก็ส ไม่ได้เป็นความรับผิดชอบของบริษัท แต่บริษัทได้ยอมรับว่าได้สร้างความเสียหายต่อชื่อเสียงของบริษัทมาก และดาว เคมีคอล กำลังเผชิญกับการต่อต้านจากตลาดเคมีของอินเดียที่เจริญเติบโตสูงถึง 17% ต่อปี การสร้างผลกระทบทางการค้าอย่างรุนแรงต่อธุรกิจของบริษัท
แก๊สที่รั่วจะเป็นเมทธีล ไอโซไซยาเนต สารเคมีที่ใช้ผลิตยาฆ่าแมลง ก่อนหน้านี้ถังบรรจุแก๊สได้เกิดเดือดพล่านจากความชื้น ผู้จัดการกะกลางคืนไ่ด้ละเลยสัญญานเตือน แม้แต่ระบบการทำความเย็นไม่ได้ถูกใช้งานนานกว่าหนึ่งปีแล้ว ในที่สุดวาล์วฉุกเฉินบนถังบรรจุแก๊สได้เกิดระเบิด แก๊สได้ลอยตัวขึ้นสู่อากาศเหมือนกับก้อนเมฆใหญ่ไปยังหมู่บ้านใกล้เคียง ชาวบ้านหายใจไม่ออกและเสียชีวิติทันทีเมื่อแก๊สเต็มปอด ชาวบ้านหลายพันคนที่รอดชีวิตต้องตาบอด และถูกเผาไหม้อย่างรุนแรงจากสารเคมี ยูเนี่ยน คาร์ไบ ได้จ่ายเงินขดเชยไป 470 ล้านเหรียญ
ยูเนี่ยน คาร์ไบด์ อินเดีย คือบริษัทลูกของยูเนี่ยน คาร์ไบด์ อเมริกา ผู้บริหารอินเดียบริหารงานประจำวันทุกอย่างและเป็นอิสระ ผู้บริหารอเมริกันจากสำนักงานใหญ่มีบทบาทเป็นที่ปรึกษาเท่านั้น สาเหตุที่สำคัญอย่างหนึ่งของอุบัติิเหตุแก๊สรั่วคือ โรงงานโบห์พาลกำลังขาดทุน ดังนั้นผู้บริหารท้องที่ไ้ด้ดำเนินการลดต้นทุน เช่น การปลดคนงาน และการลดต้นทุนบำรุงรักษา คนงานหลายคนไม่พอใจ และคนงานที่มีประสบการณ์ได้ลาออก คนงานส่วนใหญ่ไม่รู้หนังสือ และไม่ได้สนใจอันตรายจากสารเคมี พวกเขาต้องการมีงานทำเท่านั้น เนื่องจากความยากจนของภูมิภาคนี้ รัฐบาลอินเดียมองว่าประเทศได้รับผลประโยชน์ทางเศรษฐกิจและสังคมอย่างมากจากโรงงานยูเนี่ยน คาร์ไบด์ ยาฆ่าแมลงที่ผลิตจากโรงงานได้ช่วยชาวอินเดียลดการสูญเสียเมล็ดข้าวได้ 10% การประหยัดเมล็ดข้าวได้ 15 ล้านตันต่อปี และเพียงพอที่จะเลี้ยงดูชาวอินเดีย 70 ล้านคนต่อปีได้
ที่จริงแล้วยูเนี่ยน คาร์ไบด์ อเมริกา บริษัทแม่ ได้กำหนดมาตรฐานการควบคุมความปลอดภัยที่เข้มงวดกว่าที่อินเดียได้กำหนดไว้ อินเดียไม่มีกฏหมายความปลอดภัยและสิ่งแวดล้อมเลย แต่การควบคุมการรักษาความปลอดภัยได้ถูกละเลย จนในที่สุดนำไปสู่ความหายนะที่เศร้าสลดอย่างหาที่เปรียบไม่ได้ และได้กลายเป็นเรื่องราวโศกนาฎกรรมแก๊สแห่งโบห์พาลที่ยังไม่จบตราบเท่าทุกวันนี้
ี้ แม้ว่าภายหลัง 16 ปีของความหายนะทางอุตสาหกรรมที่โบห์พาล ดาว เคมีคอล ผู้ผลิตสารเคมียักษ์ใหญ่ของอเมริกาได้ซื้อยูเนี่ยน คาร์ไบน์ มูลค่า 11.6 พันล้านเหรียญไปแล้วก็ตาม ดาว เคมีคอล ได้ถูกเรียกร้องความรับผิดชอบทางสังคม ต่อความหายนะทางอุตสาหรรมนี้จากอินเดีย แต่ดาว เคมีคอล ได้ยืนยันว่าการรั่วของแก็ส ไม่ได้เป็นความรับผิดชอบของบริษัท แต่บริษัทได้ยอมรับว่าได้สร้างความเสียหายต่อชื่อเสียงของบริษัทมาก และดาว เคมีคอล กำลังเผชิญกับการต่อต้านจากตลาดเคมีของอินเดียที่เจริญเติบโตสูงถึง 17% ต่อปี การสร้างผลกระทบทางการค้าอย่างรุนแรงต่อธุรกิจของบริษัท
Facebook Comments Box
