ภูมิรัฐศาสตร์อิหร่าน-สหรัฐฯ เกมมหาอำนาจและระเบียบโลกใหม่ ตอนที่ 1

กำลังรบสหรัฐฯ ในภูมิภาคและยุทธศาสตร์ทรัมป์

ศาสตราจารย์ พลโท ดร.สมชาย วิรุฬหผล

1.1 กำลังรบสหรัฐฯ ณ ปัจจุบัน (เมษายน 2569)

ณ ปลายเดือนเมษายน พ.ศ. 2569 สหรัฐฯ ได้ส่งกำลังรบขนาดใหญ่ที่สุดชุดหนึ่งในประวัติศาสตร์ยุคหลังสงครามเย็นเข้าสู่พื้นที่ตะวันออกกลาง ประกอบด้วยกองเรือบรรทุกเครื่องบินและกองกำลังยกพลขึ้นบกหลายกอง

 

กองเรือบรรทุกเครื่องบิน (Carrier Strike Groups)

กองเรือ	ตำแหน่ง ณ 20 เม.ย. 2569	ภารกิจหลัก
Gerald R. Ford CSG	ทะเลแดง (เข้าผ่านสุเอซ 16 เม.ย.)	Strike operations / Operation Epic Fury
Abraham Lincoln CSG	ทะเลอาหรับตอนเหนือ	ปฏิบัติการปิดล้อมทางทะเล
George H.W. Bush CSG	กำลังอ้อม Horn of Africa	เสริมกำลังในตะวันออกกลาง
George Washington CVN	ประจำการที่โยโกสุกะ ญี่ปุ่น	Deterrence ในอินโดแปซิฟิก

 

กองกำลังยกพลขึ้นบก (Amphibious Ready Groups)

กองกำลัง	ตำแหน่ง	สถานะ
Tripoli ARG + 31st MEU	CENTCOM AOR	ปฏิบัติการปิดล้อม — ยึด M/V Touska 19 เม.ย.
Boxer ARG + 11th MEU	ใกล้กวม → มุ่งสู่ CENTCOM	กำลังเดินทาง

 

เรือพิฆาตนำทางขีปนาวุธ

กองเรือ Ford CSG ประกอบด้วย USS Mahan (DDG-72), USS Winston S. Churchill (DDG-81), USS Bainbridge (DDG-96) และ USS Thomas Hudner (DDG-116) ปฏิบัติการอยู่ในทะเลแดงและพร้อมสำหรับการยิงขีปนาวุธ Tomahawk

 

1.2 ทำไมทรัมป์จึงตอบไม่ตรงกันว่าโจมตีอิหร่านเพื่ออะไร

หนึ่งในคำถามที่เปิดเผยความจริงของสงครามครั้งนี้มากที่สุดคือ ไม่มีใครสามารถให้คำตอบที่ชัดเจนและสอดคล้องกันได้ว่าสหรัฐฯ โจมตีอิหร่านเพื่ออะไรกันแน่ แม้แต่ตัวประธานาธิบดีทรัมป์เองก็ตาม

 

เหตุผลที่พูดได้	ปัญหาที่ขัดแย้ง
ป้องกันไม่ให้อิหร่านมีอาวุธนิวเคลียร์	อิสราเอลมีอาวุธนิวเคลียร์แต่ไม่ถูกตำหนิ
ปกป้องเสรีภาพในการเดินเรือผ่านฮอร์มุซ	ทรัมป์เองพูดซ้ำว่าฮอร์มุซไม่ใช่เรื่องของสหรัฐฯ
ปกป้องพันธมิตร Gulf States	Gulf States ไม่ได้ร้องขอให้โจมตี
ทำลายกำลังทหารและขีปนาวุธ	IRGC ไม่ใช่องค์กรก่อการร้ายในแบบ Al-Qaeda

 

เหตุผลที่เหลืออยู่จริงๆ ในทางการเมืองคือการสนับสนุนอิสราเอลและอิทธิพลของ AIPAC แต่เหตุผลนี้พูดต่อสาธารณะไม่ได้โดยตรง จึงทำให้ narrative ของสงครามครั้งนี้ไม่เคยสอดคล้องกัน

 

1.3 ยุทธศาสตร์ที่น่าจะเหมาะกับ DNA ของทรัมป์

เมื่อพิจารณาจากพฤติกรรมและรูปแบบการตัดสินใจของทรัมป์ในอดีต สามารถประมาณการได้ว่าทรัมป์จะเลือกยุทธศาสตร์ที่ตรงกับลักษณะเฉพาะของเขา ซึ่งมีองค์ประกอบหลักดังนี้

หลักคิด: โจมตีหนัก เร็ว และถอนตัวพร้อมประกาศชัยชนะ

ทรัมป์ไม่ใช่นักยุทธศาสตร์ระยะยาว แต่เป็น showman ที่ต้องการ “moment of triumph” ที่ชัดเจนและรวดเร็ว รูปแบบที่เหมาะสมที่สุดจึงเป็นการโจมตีในระยะเวลา 48-72 ชั่วโมง เน้นเป้าหมายที่มีนัยเชิงสัญลักษณ์สูง จากนั้นประกาศว่าบรรลุเป้าหมายและถอนตัว

เป้าหมายเชิงสัญลักษณ์ที่ทรัมป์น่าจะเลือก

• ระบบควบคุมช่องแคบฮอร์มุซ — ฐานเรือ IRGC ที่ Bandar Abbas และเกาะ Qeshm
• แบตเตอรี่ขีปนาวุธชายฝั่งตลอดแนว — เพื่ออ้างว่า “เปิดช่องแคบ” แล้ว
• โครงสร้างนิวเคลียร์บางส่วน — เพื่ออ้างว่า “หยุดภัยคุกคาม” แล้ว
• ศูนย์บัญชาการ IRGC — เพื่ออ้างว่า “ทำลายกองทัพ” แล้ว

 

สิ่งที่สำคัญที่สุดคือ ทรัมป์ไม่แคร์ว่าผลกระทบที่แท้จริงจะเป็นอย่างไร ขอเพียงให้อธิบายได้ต่อสาธารณชนในประเทศ และโยนภาระให้เป็นปัญหาของนานาชาติต่อไปได้