อิสราเอลได้เปรียบแต่เสี่ยงถูกโดดเดี่ยว

สบาย สบาย สไตล์เกษม

เกษม อัชฌาสัย

อิสราเอลได้เปรียบแต่เสี่ยงถูกโดดเดี่ยว

บทความต่อไปนี้ ผมเรียบเรียงและตัดต่อมิให้เยิ่นเย้อ มาจากบทวิเคราะห์ของ”อาบูบากัรฺ อัลฌะมาฮี”ที่เขียนลงในสำนักข่าว”อัลญาซีเราะห์”Al Jazeera ครับ

หาได้เขียนและวิเคราะห์เองไม่ เพราะสติปัญญามีไม่พอ

เนื่องจากว่า เขียนไว้ดีเกินกว่าที่ผมจะเอามา เขียนดัดแปลงปรับปรุง ให้ดียิ่งขึ้นไปกว่า

เพราะฉะนั้น ผิดหรือถูกอย่างไร ผมไม่ขอรับผิดชอบใดๆ ทั้งสิ้น…….ฮา

เขาเขียนไว้ดังต่อไปนี้ครับ

“ช่วงสองปีที่ผ่านมา ในขณะที่อิสราเอลเปิดฉากทำสงครามกาซา หมายกวาดล้างกลุ่ม”ฮามาส”ให้หมดสิ้นไปนั้น ก็ได้ทำสงครามอื่น ๆ ควบคู่กันไปด้วย กับทั้งอิหร่าน เลบานอน ซีเรียและเยเมน

โดยเฉพาะกับซีเรียที่โหมโจมตีเมื่อสัปดาห์ที่ผ่านมา มุ่งทำลายล้างเป้าหมายทางทหารที่นั่น พร้อมคุกคามออกอาการ”ปราม”ประธานาธิบดี”มือใหม่”อะห์มัด อัชชะเราะอ์“ที่มาจากผู้ก่อการร้าย”อัล- กออิดะห์”(ตามที่สหรัฐเคยกล่าวหา)

แน่นอนที่อิสราเอลอ้างเหตุผลในการโจมตีว่า เป็นความชอบธรรมเพื่อปกป้องชาวดรูซอันเป็นชนกลุ่มน้อยในซีเรีย

ทำให้สหรัฐต้องช่วยไกล่เกลี่ยให้หยุดยิง แต่ก็ไม่น่าจะได้ผลเพราะการสู้รบกับชนกลุ่มน้อย”เบดูอิน”ยังคงดำเนินต่อไปและทางการซีเรียก็ต้องส่งทหารกลับไปจัดการอีก

ในเลบานอนอิสราเอลอ้างว่าที่ต้องทำสงครามก็เพื่อหยุดยั้งการคุกคามของกลุ่ม”ฮิซบุลเลาะห์”ที่อิหร่านหนุนหลัง

ที่โจมตีอิหร่านนั้น อิสราเอลอ้างว่า ก็เพื่อหยุดความพยายามที่จะผลิตอาวุธปรมาณู

และในเยเมน อิสราเอลทิ้งระเบิดเพื่อตอบโต้การโจมตีของกลุ่มกบฏ”ฮูธี”(ซึ่งอิหร่านให้การสนับสนุน)

คำถามก็คืออิสราเอลทำเช่นนี้ได้อย่างไร ในเมื่อทั่วโลก โดยเฉพาะในตะวันออกกลางนั้น เห็นว่านั่นคือพฤติการณ์รุกรานชัดๆ

หาได้เป็นการป้องกันตนเองตามกฎหมายระหว่างประเทศไม่

แต่ความขัดแย้งกับชาติต่างๆ ทั้งหมดนี้อิสราเอลบอกว่าเป็นความจำเป็นไม่มีทางอื่นใดเลือกได้ และในการทำสงครามที่ว่านี้ ก็จะต้องเอาชนะให้ได้เท่านั้น

ผลพวงชัดๆ ก็คือสงครามกาซานั้น ทำให้มีผู้เสียชีวิตไปแล้วกว่า ๕๘,๐๐๐รายและยังจะทวีจำนวนเพิ่มขึ้นไปเรื่อยๆ

ทั้งนี้ยังไม่รวมการเสียชีวิตจากการโจมตีของอิสราเอลในอิหร่าน เลบานอน ซีเรียและเยเมน

รัฐบาล(อิสราเอล)ที่มีนโยบายขวาสุดโต่งไม่เคยสนใจว่าบรรดาชาติเพื่อนบ้านจะคิดต่ออิสราเอลอย่างไร จะชอบหรือไม่ชอบอิสราเอลหรือไม่

แต่กลับคิดว่าชาติเพื่อนบ้านน่าจะหวาดกลัวอิสราเอลเพียงไหนมากกว่า

อิสราเอลเชื่อมั่นว่าตนเองมีศักยภาพทางทหารสูงสุดในภูมิภาค ทั้งยังได้รับการสนับสนุนจากสหรัฐ ชาติที่ทรงศักยภาพทางทหารสูงสุดของโลก

ดังนั้นอิสราเอลย่อมจะสามารถทำอะไรก็ได้ตามที่ปรารถนา

อิสราเองยังตระหนักถึงความอ่อนแอ ของการจัดการระเบียบ ตามแบบแผนสากล ในช่วงที่ภาวะโลกหาความแน่นอนไม่ได้ โดยเฉพาะในกรณีที่สหรัฐ ด้วยการนำของประธานาธิบดี”โดนัลด์ ทรัมป์”เคลื่อนไหวอย่างเปิดเผยผ่านนโยบายต่างประเทศในรูปแบบที่มีการต่อรองมากขึ้น

โดยก่อนหน้านั้นชาติตะวันตกพยายามที่จะรักษาไว้ซึ่งแนวทางว่าด้วยความคิดตามระเบียบสากลเสรี ตามที่สหประชาชาติประกันไว้ ด้วยหลักกฎหมายหมายระหว่างประเทศ

แต่พฤติกรรมของอิสราเอลในหลายทศวรรษมานี้ ยิ่งกลับทำให้ยากต่อการที่จะรักษาระเบียบแบบแผนที่ว่านี้ไว้ได้

โลกไม่สามารถหยุดยั้ง ความพยายามของอิสราเอลที่ต้องการเข้ายึดครองดินแดนปาเลสไตน์ แม้จะเป็นพฤติกรรมที่ผิดกฎหมายระหว่างประเทศ

การตั้งถิ่นฐานใหม่ๆ ของชาวยิวในดินแดนเวสต์แบงก์ยังคงดำเนินต่อไป ผู้ตั้งถิ่นฐานก็ยังฆ่าชาวปาเลสไตน์ต่อไปไม่เลิก

องค์กรสิทธิมนุษยชนและหน่วยงานสากลอื่นๆ ล้วนพบว่า อิสราเอลกระทำผิดซ้ำๆ ละเมิดกฎระเบียบของสงครามในกาซา แม้จะถูกตั้งข้อหาว่ากำลังลงมือ”ฆ่าล้างเผ่าพันธุ์”แต่องค์การที่ว่าเหล่านั้น จะทำอะไรได้

ไม่มีพลังหรือความรู้สึกอะไรอีกแล้ว จะแรงพอที่จะทดแทนอำนาจอิทธิพลของสหรัฐ

จนกว่าจะมีการเขียนกฎระเบียบใหม่ ที่จะนำไปสู่การมีสิทธิที่เท่าเทียม ซึ่งตอนนี้ในภูมิภาค ก็มีแต่อิสราเอล(ชาติเดียวที่มีปรมาณูในครอบครอง)เท่านั้นที่ได้ประโยชน์

”อาบูบากัรฺ อัลฌะมาฮี”ยังอธิบายลงรายละเอียดอีกมากในพฤติกรรมของอิสราเอลต่อชาติที่เป็นศัตรู แต่ผม(เกษม)ก็จะไม่ถ่ายทอดมาให้อ่านยืดยาวไปมากกว่านี้ เพราะเกียจคร้านเต็มทีแล้ว

แต่จะวกเข้าประเด็นจากพฤติกรรมของอิสราเอลตามที่ว่า จะถูก”ตีกลับ”อย่างไร

การโจมตีซีเรียทำให้เป็นไปได้ที่ชาติในภูมิภาค จะโดดเดี่ยวอิสราเอลมากขึ้น  แม้แต่ชาติที่เคยมีแนวโน้มที่จะเป็นพันธมิตรกับอิสราเอล

เช่น ซาอุดีอาระเบียเคยประกาศว่าจะสนับสนุนรัฐบาลใหม่ของซีเรีย พฤติกรรมโจมตีซีเรียล่าสุดของอิสราเอล อาจจะมีผลทำให้รัฐบาลซาอุดีอาระเบีย เริ่มรู้สึกที่จะไม่ร่วมมือกับอิสราเอลด้วยกับข้อตกลง”อับราฮัม”ในการช่วยดูแลฉนวนกาซา หลังสงครามกาซาสิ้นสุดลง

นี้คือตัวอย่างหนึ่งที่จะเป็นไปได้ในระยะสั้น

หลายชาติในตะวันออกกลาง โดยเฉพาะรัฐอ่าว(ทั้งหลายแหล่) การแสดงอำนาจเหนือของอิสราเอล ทำให้รัฐเหล่านี้มองว่าอิสราเอลกำลังแผ่ขยายอำนาจ อันจะนำไปสู่ความอลหม่าน เสี่ยงต่อความมั่นคงโดยรวม

อิสราเอลยังต้องเสี่ยงกับอิหร่าน แม้จะสูญเสียอย่างหนักในการทำสงครามล่าสุดกับอิสราเอล แต่มีความเป็นไปได้สูงที่อิหร่านจะบ่อนทำลายอิสราเอลต่อไปในอีกหลายปีข้างหน้า เป็นไปได้ที่จะฟื้นฟูมาตรการป้องกันตนเองและเร่งพัฒนาอาวุธปรมาณู

เอาเป็นว่าหากค่ายนักการ”คลั่งชาติ”ยังคงเป็นแกนนำรัฐบาลอิสราเอลอยู่ อิสราเอลก็ยังสามารถใช้อำนาจทางทหารต่อไป ด้วยการสนับสนุนของสหรัฐ

แต่นั่นก็เป็นความสำเร็จในระยะสั้นๆ เท่านั้น

การก่อความวุ่นวายกับให้เกิดกับชาติอื่นๆ ในภูมิภาค ตลอดไปจนถึงการปฏิเสธกฎระเบียบของสากล ก็มีแนวโน้มที่จะทำให้สูญเสียการสนับสนุนจากพันธมิตรต่างๆ ได้ แม้แต่จากสหรัฐในอนาคต โดยเฉพาะหลังจาก”ทรัมป์”

อิสราเอลจึงเสี่ยงต่อการถูกโดดเดี่ยวมาก

หากไม่วางแผนระยะยาวอันนำไปสู่สันติภาพ ความมั่นคง ความเคารพร่วมกันกับชาติเพื่อนบ้าน

ซึ่งหมายรวมทั้งกับปาเลสไตน์ด้วย

หากอิสราเอลไม่ปรับเปลี่ยนพฤติกรรมได้ทันท่วงที ก็ไม่อาจหลีกหนีพ้นจากผลพวงในทางลบที่จะติดตามมา

โอ้โอ…คนเขียนบทวิเคราะห์นี้ ตบท้ายได้ดีนัก… พับผ่าสิวะ