หับ โห้ หิ้น สวนสมานฉันท์อันเจริญรุ่งเรือง เมืองสงขลา
หับ โห้ หิ้น สวนสมานฉันท์อันเจริญรุ่งเรือง เมืองสงขลา
ศาสตราจารย์ นายสัตวแพทย์ ดร. มงคล เตชะกำพุ
วันนี้ขอเขียนเรื่องเบาๆ สักเรื่องหนึ่งครับ
สัปดาห์ที่สองของเดือนพฤษภาคมปี 2561 ผมได้มีโอกาสไปเมืองสงขลา เมืองที่ต้องมองผ่านหาดใหญ่ถึงจะเห็น จนบางคนนึกว่าหาดใหญ่เป็นจังหวัดเสียด้วยซ้ำ ด้วยความที่หาดใหญ่เหมือนเมืองเศรษฐกิจ สงขลาจึงน่าจะเหมือนเมืองวัฒนธรรมกระมัง
ถ้าจะไปสงขลา เรามักจะนึกถึงเกาะหนู เกาะแมว และหาดสมิหรา ยังเป็นจุดท่องเที่ยวที่สำคัญทั้งหัวพญานาค ที่พ่นน้ำ ไปยังทะเลสาปสงขลา ที่ผมคิดว่ามีความวิจิตรศิลปะมากกว่าเมอร์ไลอ้อนที่ประเทศสิงคโปร์เสียอีก ที่จริงแล้วสงขลายังมีที่น่าสนใจอีกมากมาย โดยเฉพาะเป็นสถานที่เกิดของท่านพลเอกเปรม ติณสูลานนท์ อดีตนายกรัฐมนตรี และรัฐบุรุษที่น่านับถือของประเทศไทย
โรงสีหับ โห้ หิ้น เป็นโรงสีกลางเมือง โรงสีแดงทั้งหลัง
โรงสีนี้เป็นแห่งเดียวที่ไม่ได้ถูกทำลายจากเครื่องบินทิ้งระเบิดจากสัมพันธมิตร ในสงครามโลกครั้งที่ 2 เนื่องจากญี่ปุ่นใช้เป็นสถานรักษาพยาบาล น่าจะมีธงกากะบาดแดงแสดงให้เห็นแต่ไกล ติดกับปากน้ำสงขลาที่มีเรือโป๊ะจับปลา ตั้งอยู่บนถนนนครนอก ความหมายของชื่อ คือ ความสามัคคี ความเจริญรุ่งเรือง รวมๆ มีคนตั้งว่าเป็น “สวนสมานฉันท์อันเจริญรุ่งเรือง” ถ้าจะอ่านความเป็นมาเห็นจะต้องไปดูในเวบไซต์ https://www.hatyaifocus.com
ปฎิมากรรมพญานาคพ่นน้ำลงทะเลสาปสงขลา แลนด์มาร์คของสงขลาที่หนึ่งที่มีหัวพญานาคอยู่ที่สวนสองทะเล สะดือพญานาคที่อยู่ที่ลานชมดาวสนามสระบัว และหางพญานาคริมถนนสะเดาที่ชายหาดสงขลา ว่ากันว่าใครได้ลอดสะดือพญานาคก็จะเป็นศิริมงคล และเชื่อกันว่าพญานาคอยู่ใต้เมืองสงขลาช่วยค้ำจุนให้เมืองมีความสงบและเจริญรุ่งเรือง
ตัวเมืองสงขลาเป็นเมืองเล็ก ไม่ใหญ่นัก ผมว่าเมืองสงขลาเป็นเมืองที่มีเสน่ห์ และน่าเดินอย่างมาก (ถ้าไม่ร้อนจนเกินไป) มีแหล่งท่องเที่ยวอยู่หลายแห่ง มีขนมที่อร่อยๆ เช่น กาลอจี้ ที่สมัยเด็กๆ จะมีคนหาบมาขาย ปนน้ำตาลและงา กินแล้วต้องไปออกกำลังกายหลายชั่วโมงเลยทีเดียว เพราะมีแป้งเป็นหลัก เดี๋ยวนี้หาได้บ้างตามย่านเยาวราช และยังมีขนมพื้นถิ่นอีกมากมาย ขนมทองเอก สัมปันนี ข้าวฟ่างกวน มะม่วงแช่อิ่ม และขี้มอด รวมทั้งไอศครีมใส่ถั่วเขียว
สงขลากำลังรณรงค์ให้เป็นมรดกโลก เพราะมีประวัติศาสตร์อันยาวนาน และมีแหล่งวัฒนธรรมของสามชนชาติทั้งไทยพุทธ อิสลามและคริสต์
บนถนนคนเดิน ถนนนางงาม ถนนนครในและถนนนครนอก มีอายุกว่าร้อยปี ที่มีรถยังวิ่งไปมา ต้องพยายามหลบรถ มีจิตรกรรมฝาผนังที่เล่าเรื่องชีวิตความเป็นอยู่ของคนในจังหวัดสงขลาได้อย่างดี บางรูปก็ถูกทำขึ้นมาใหม่ บางรูปก็มีสายไฟระเกะระกะ ทำให้ไม่สวยงาม ต้องใช้โฟโต้ช็อปลบออกถึงจะสวยงาม โดยใช้ตรอกซอกซอยถนนคนเดินผ่าน เป็นจุดขายที่ดี และนักท่องเที่ยวได้มาถ่ายเป็นที่ระลึก หากหลายๆ จังหวัดจะเอาเป็นตัวอย่าง ก็คงจะดี จะเล่าเรื่องประวัติศาสตร์เมือง วิถีชีวิตของคนในจังหวัด อาศัยซอกระหว่างตึก แทนที่จะทิ้งไว้ให้วัยรุ่นมาพ่นสีให้รกหูรกตา
ศิลปกรรมบนกำแพงของเมืองสงขลา เป็นสิ่งที่ผมประทับใจ พบว่าหลายๆ เมืองในโลก ได้มีการวาดศิลปะบนกำแพง แบบที่สงขลาได้วาดชีวิตความเป็นอยู่คนในเมีองสงขลา ภาพวาดปินเชื้อราบนกำแพงดูคลาสสิกดีมากๆ ดีกว่าพวกมือบอนที่ชอบพ่นสีอวดศักดาของสถาบัน ที่ไม่ได้เรื่องเอาเสียเลย แถวบ้านผมเสารถไฟฟ้าสร้างเสร็จใหม่ๆ ก็มีคนมือบอนเอาสีมาพ่น จนต้องเอาสีขาวมาทาทับ ให้ลองนึกถึงภาพละกัน ยิ่งพวกที่มีบ้านที่กำแพงขาวๆ ก็จะมีพวกนี้มา ผมคิดว่าเราควรมีมาตรการป้องกัน โดยหากเป็นชื่อของโรงเรียนใด สถาบันใด ก็ให้โรงเรียน สถาบันนั้นๆ มาแก้ไข ให้เหมือนเดิม ถ้าเป็นคู่อริจะได้มีการสอดส่องกันเอง ภาษาศัพท์วิชาการทางผมเราเรียกว่า “Autocrine control”
ศิลปบนกำแพงที่เมืองวากานุย และเมืองอ็อคแลนด์ นิวซีแลนด์
จบครับ
ความสามัคคี ความเจริญรุ่งเรือง แห่งเมืองสงขลา น่าจะนำมาเป็นต้นแบบของประเทศไทย เพื่อให้เกิดความสามัคคี ปรองดอง ไม่ต้องมาตีกันอีกต่อไปครับ เหลือง แดง ไม่สำคัญ สำคัญที่คุณมีความรักชาติสักแค่ใดครับ
