ซีเรีย-ปาเลสไตน์ : จากแผ่นดินโบราณสู่สัญญาณแห่งวันสิ้นโลก (67)

ซีเรีย-ปาเลสไตน์ : จากแผ่นดินโบราณสู่สัญญาณแห่งวันสิ้นโลก (67)

โดย อดุลย์ มานะจิตต์

ต่อ….

ลักษณะเพียงหนึ่งเดียว แต่เมื่ออำนาจของจักรวรรดิทางตะวันตกเริ่มอ่อนกำลังลง และเช่นเดียวกันกับคู่ต่อสู้ของบรรดาบิชอบตกอยู่ในมือของชนเผ่าเถื่อน ดังนั้นบิชอบแห่งกรุงโรม หรือดังที่เป็นที่รู้จักกันในนามของโป๊ป(ปาปา) หรือสันตะปาปา จึงมีอำนาจสูงสุดและสันตะปาปาผู้มีความยิ่งใหญ่ดังเช่น ตามาสัส(โป๊ป 366-383) และลีโอที่ 1 “มหาราช” (โป๊ป440-461) กลายมาเป็นผู้นำทางโลกและทางจิตวิญญาณของผู้คนของพระองค์ การอ้างอิงถึงอำนาจอธิปไตยเหนือดินแดน เริ่มมีการยึดถือกันบนพื้นฐานของเรื่องที่ประดิษฐ์ขึ้นดังที่ว่า “การบริจาคของคอนสแตนติน” ให้กับสันตะปาปา ซิลเวสเตอร์ ในดินแดนรอบๆกรุงโรม

การส่งคณะมิชชันเนอรี่สำคัญๆ ของคริสต์จักรก็คือการส่ง อุลฟิลาสไปยังชาวโกธ(ราว 340-348)ผู้ซึ่งได้เปลี่ยนพวกเขามาเข้ารับนับถือในนิกายอาริอันสม์ แต่คุณลักษณะเด่นของคริสต์จักรในช่วงเวลานี้คือ การแนะนำลัทธิโมนาสทิซึม ส่วนในทางตะวันออก การถือสันโดษนั้นถือเป็นเรื่องสามัญธรรมดากันมานานแล้ว และนักบุญแอนโทนี ได้รวบรวมบางคนของพวกเขาไว้ด้วยกันเป็นครั้งแรก เพื่อให้ใช้ชีวิตอยู่อย่างสามัญในอียิปต์เมื่อราวๆ 285 บาซิลแห่งซีซาเรีย สถาปนากฎของโมนาสติก หรือกฎของวัดขึ้นมาแห่งหนึ่งซึ่งเป็นที่นิยมในทางตะวันออก ระบบวัด หรือโมนาสตีรสมี แพร่ขยายเข้าไปในตะวันตกภายใต้การดำเนินงานของ มาร์ตินแห่งตูร์(362) และเจโรม

คัสเซียน แห่งมาร์ไซเลส (ราวๆ 400)เขียนเรื่องสองสถาบันส่งผลให้กับวัดคริสต์ของเขา แต่กฎที่ใช้กันเป็นหลักใหญ่ก็คือของนักบุญเบเนดิกท์ ผู้ซึ่งได้จัดตั้งระบบวัดของตนขึ้น ณ มองแตคัสสิโน ใกล้นครเนเปิล เมื่อ 529 กฎของเขาก็ถูกกัสสิโอโดรัส(480-575) นำไปใช้เขาเป็นราชเลขานุการให้กับธิโอโดริค ณ ออโดรโกรธ ผู้ซึ่งเป็นผู้จัดตั้งวัดแห่งหนึ่ง ขึ้น ปีนิวินตัม เมื่อปี 540 จักรพรรดิจัสทิเนียนสั่ง

ปิดโรงเรียนต่างๆในนครเอเธน โบสถ์ถูกตัดสินประหารชีวิต และการสถาปนาระบบวัดของเบเนดิกท์ ถือเป็นเครื่องหมายของการเปลี่ยนถ่าย จากระบบบลาสสิกมาสู่ยุคกลางที่ใช้ชีวิตในแบบมัสติปัญญา

ศตวรรษที่ 7

ชาวคริสเตียนในปาเลสไตน์ถูกกองทัพพะเพอร์เชียเข้าโจมตีภายใต้การนำของชัรยอบาราซ วัดของนักบุญ ธีโอดอซุซ ในศตวรรษที่ 5 ตั้งอยู่อยู่ ณ ทางทิศตะวันออกของโบสถ์สะอูร ใกล้กับ

ลงตามถูกทำลาย โบสถ์แห่งออตูฮูถูกทำลายเพราะไฟไหม้ ไร้ทางชนรักษาคริสต์เชื่อว่า พระเยซูถูกตรึงบนกางเขนนี้ ถูกยึดเอาไปภายหลังจากที่ปลดปล่อยซีเรียเข้าพิชิต 629 จักรพรรดิ ฮิราเคิลลัส แห่งไบซันไทน์ นำกองทัพของพัขยึดคืนกรุงเยรูซาเล็มมาได้ ภายหลังจากความพ่ายแพ้ของจักรวรรดิ ซัสสะนิด ภายใต้จักรพรรดิ์กุสราฟที่ 2 ณ  การรบที่นีนะเวห์(627) ฮีราคิอัส จึงนำเอากางเขนอันนั้นกลับคืนมากังเมืองของพระองค์ด้วยของพระองค์เอง จักรวรรดิ์เปอร์เชียยินยอมคืน ฮิรามานีย ในชานทำน์ เมโลโปตามีย ซีเรีย ปาเลสไตน์ และอียิปต์ * ให้กับจักรวรรดิ์ไบแซนไทน์

* รายละเอียดเพิ่มเติม โปรดดูประวัติศาสตร์มนุษยชาติ สำนักพิมพ์ 14 พับลิเคชั่น ครั้งที่ 1/2546 โดยดุลยดิ์ มานะจิตต์ หน้า 260-263

บทที่ 8

ซีเรีย-ปาเลสไตน์ ภายใต้การปกครองของอาณาจักรมุสลิม

632-661 ยุคคอลีฟะฮ์แรกของโลกมุสลิม ภายหลังจากการเสียชีวิตของท่านศาสดามุฮัมมัด(ศ) ณ นครมะดีนะฮ์ โดยเฉพาะในยุคสมัยการปกครองของคอลีฟะฮ์สามคนแรก คืออบูบักร อุมัร และอุสมาน ได้ขยายอาณาเขตปกครองจากนครมะดีนะฮ์ออกไปยังคาบสมุทรอาหรับ ถึงดินแดนลีวานท์ คอเคซัส และอัฟริกาเหนือ ทางซีกตะวันตกไปสู่ที่ราบสูงอิหร่าน และสู่ออเชียกลางในทางตะวันออก ถือเป็นจักรวรรดิ์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์ของช่วงเวลานั้น

การพิชิต ซีเรีย

คอลิด บินวาลิด กรีฑาทัพเข้าพิชิตไบแซนไทน์ ณ มัรญ์ อัลซอฟฟาร ใกล้นครดามัสกัส เมื่อ 635 ไบแซนไทน์ประสบความพ่ายแพ้อย่างเบ็ดเสร็จเด็ดขาด ณ ยัรมูก ทางใต้ของทะเลสาบไทเบอร์ริอัส (636) ยึดคืนดามัสกัสและอีมัสสา ซีเรียทางภาคเหนือ อะเล็ปโป อันติออก ยอมจำนน เมื่อกองทัพมุสลิมมาถึงประตูเมืองเยรูซาเล็ม โซโฟรนิอัส หัวหน้าคณะแห่งเยรูซาเล็ม เรียกร้องให้มีการประชุมร่วมกันกับคอลีฟะฮ์ อุมัร อิบนิ คอตต็อบ

23 กรกฎาคม 636 กองทัพมุสลิมเข้าควบคุมแผ่นดินปาเลสไตน์ทั้งหมดจากจักรวรรดิ์ไบเซนไทน์ นักบุญ โซโฟรนิอัส สังฆราชแห่งเยรูซาเล็มสิ้นพระชนม์เมื่อ 11 มีนาคม 638 ในปีนี้เช่นกันที่ชาวยิว ได้รับอนุญาตให้เดินทางกลับคืนสู่นครเยรูซาเล็ม ภายหลัง