สงครามที่ทุกฝ่ายแพ้ แต่ไม่มีใครยอมรับ (4)

สงครามที่ทุกฝ่ายแพ้ แต่ไม่มีใครยอมรับ (4)

ภาค ๔ ทุกฝ่ายกำลังแพ้ในแบบของตัวเอง

ทหารประชาธิปไตย

สหรัฐฯ: ติดกับดักสามชั้นพร้อมกัน

ต้นทุนสงครามของสหรัฐฯ ถึง ๑๘,๐๐๐ ล้านดอลลาร์แล้วในสัปดาห์ที่สาม เพนตากอนขอเพิ่มงบอีก ๒๐๐,๐๐๐ ล้านดอลลาร์ แต่สมาชิกสภาทั้งสองพรรคประกาศ “โหวตไม่” ล่วงหน้า ความย้อนแย้งสูงสุดคือ DOGE ที่ตัดงบสวัสดิการสังคมนับแสนล้าน กลับต้องมาขอเงินมหาศาลสำหรับสงครามที่ไม่มีใครเห็นด้วย

ผลสำรวจให้คะแนนความนิยมทรัมป์ต่ำกว่าร้อยละ ๔๐ ซึ่งต่ำกว่าเส้นปลอดภัยของพรรคที่ครองทำเนียบขาวในปีเลือกตั้งกลางเทอมอย่างชัดเจน อดีต Navy SEAL ในสภาแนะนำตรงๆ ว่า “อย่าส่งทหารบกเข้าไป” ขณะที่ทรัมป์เองให้เหตุผลเริ่มสงครามถึง ๖ เหตุผลที่แตกต่างกัน ซึ่งแปลว่าไม่มีเป้าหมายที่ชัดเจน และไม่รู้ว่าจุดใดคือ “ชัยชนะ”

อิสราเอล: ชนะยุทธการแต่กำลังแพ้สงคราม

ตัวเลขความสูญเสียห่างกัน ๑๐๐ เท่า แต่ขนาดประเทศก็ต่างกันมากเช่นกัน ความสูญเสียที่ “น้อย” ในตัวเลขสัมบูรณ์ไม่ได้แปลว่าอิสราเอลสบายดี โดยเฉพาะเมื่อพิจารณาว่าอิสราเอลมีข้อจำกัดด้านขีปนาวุธ interceptors และต้นทุนทางเศรษฐกิจที่เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ สื่ออิสราเอลเองก็เริ่มรายงานว่าความเสียหายจากการโจมตีตอบโต้ของอิหร่านนั้นเพิ่มขึ้นทุกที

ที่น่าเป็นห่วงกว่าคือการที่การโจมตีของอิหร่านลดลงกว่าร้อยละ ๙๐ ในช่วงกลางสงคราม อิสราเอลอ้างว่าเป็นผลจากการทำลายฐานยิง แต่นักวิเคราะห์หลายคนมองว่าอิหร่านอาจตั้งใจเก็บสต็อกขีปนาวุธที่เหลือไว้ เพื่อใช้ในรอบที่สองที่เลือกเวลาเอง และที่สำคัญอิหร่านใช้ขีปนาวุธที่มีอานุภาพมากขึ้น ประกอบกับการทำสงครามจิตวิทยาคือโจมตีเช้า กลางวันและเย็น ที่รบกวนการใช้ชีวิตประจำวันของชาวอิสราเอล

อิหร่าน: นิยาม “ชัยชนะ” ต่างจากศัตรู

ในสายตาอิหร่าน การ “ชนะ” ไม่ได้หมายถึงการเอาชนะทางการทหาร แต่คือการที่รัฐบาลยังยืนอยู่ได้ สิ่งนี้คือกับดักที่สหรัฐฯ และอิสราเอลยังไม่เข้าใจ Araghchi รัฐมนตรีต่างประเทศอิหร่านพูดตรงๆ ว่า “ไม่ใช่อเมริกาที่พูดว่า ยอมจำนนไม่มีเงื่อนไขหรือ? แล้วทำไมตอนนี้ถึงพูดถึงการเจรจา? การที่พวกเขาพูดถึงการเจรจาตอนนี้คือการยอมรับความพ่ายแพ้นั่นเอง”